Taylor Swift - The Life of a Showgirl (2025)

Na een kleine 15 draaibeurten van The Life Of A Showgirl even mijn totale balans opgemaakt van alle studioalbums van Taylor. Hoewel ik het nieuwe album omarm, staan er wel wat mindere (Wish List, Honey) tracks op. En Wood is volgens mij de slechtste track die ze ooit gemaakt heeft, en het nummer valt ook volledig uit de toon, net als Bejeweled op Midnights. Maar het prachtige trio The Fate of Ophelia, Opalite, Eldest Daughter staan bij mij weer hoog op de totale tracklist. Als geheel vind ik het nieuwe album een fijne luisterervaring. Is het iemand opgevallen dat de slotakkoorden (laatste halve minuut) wel eens het begin van een lange pauze zou kunnen betekenen?

01. 1989 (2014)
02. Red (Taylor's Version) (2021)
03. Red (2012)
04. Folklore (2020)
05. Speak Now (Taylor's Version) (2023)
06. Reputation (2017)
07. The Tortured Poets Department (2024) (The Anthology)
08. 1989 (Taylor's Version) (2023)
09. Fearless (Taylor's Version) (2021)
10. Lover (2019)
11. Speak Now (2010)
12. Fearless (2008)
13. The Life of a Showgirl (2025)
14. Evermore (2020)
15. Taylor Swift (2006)
16. Midnights (2022)

Jongens dat gehakketak hier weer op elkaar, heerlijk Zo als het bij ieder Swift album geldt, zijn hier de meningen wederom weer lekker verdeeld. Toch vraag ik me af waarom er zoveel mensen op dit album duiken (ook hier op mume) en die andere grotere popster van weleer Mariah Carey's nieuwe album maar zeven stemmen krijgt. En dat terwijl ze stiekem een veel leuker album heeft gemaakt dan de nieuwe van Swift.

100% mee eens! Als iemand al heel lang in het vak zit en nog steeds geweldige nummers zingt en schrijft, is het Mariah!

Mariah Carey is hier niet meer populair vanwege haar imago en vooral sinds de abominabele albums Glitter en Chambracelet.
Taylor Swift is een mediafenomeen. Of dat terecht is? Zoals ik eerder zei behoort zij - in de mainstreamsector - tot de betere zangeressen en songschrijfsters maar vernieuwend of opzienbarend is haar muziek nooit geweest.

Betere zangeressen? Ik hoop niet dat je bedoelt qua stem / zang?

Reviews op Rolling Stone...

Ik zag een hilarische review op Twitter: "A billionaire with paper-thin skin, an industrial size victim complex, and the taste of a 19 year-old FSU theater major name-dropping Cartier and $5,000 a night hotels on utterly sexless songs about a football player's penis."

En Neil Tennant noemt haar de Margaret Thatcher van de popmuziek.

Yield Taylor was gisteren bij Jimmy Fallon en daar werd ze bevraagd over Wood. Ze zei iets in de geest van 'ik weet niet wat er gebeurd is, ik ging de studio in met het zinnetje knock on wood en daarna is het denk ik een beetje uit de hand gelopen!'

Dus, zoals ik al zei, tongue in cheek. Niet te serieus nemen, want zo is het ook niet bedoeld. Bij Graham Norton vertelde ze ook dat ze tijdens de Eras Tour tegen een soort muur aangelopen was en dat het maken van dit album ontspannend werkte.

Maar blijkbaar mag Taylor Swift alleen serieuze muziek maken.

Ja, reviews kun je natuurlijk alleen maar serieus nemen als ze aansluiten bij jouw narratief.

En voor je met de gemiddelde rating op RYM aan komt zetten, nooit van Review bombing gehoord? Dat gebeurde bij TTPD ook.

Ik sprak hier met mijn collega over, ook zij snapt niet wat voor plezier mensen eruit halen in telkens maar weer naar een album van een artiest te luisteren die ze niks vinden en dat dan ook nog eens te pas en te onpas gaan verkondigen. Steek gewoon tijd in muziek die je wel leuk vindt.

Everyone's unbothered, until they're not.

Of ze zou haar luisteraars eens serieus moeten nemen

En nou hou ik op hier met het ietwat cynisch reageren op het album en de mensen die graag naar haar luisteren. Is niet aardig van mij en wat opruiend. Sorry. Veel plezier verder samen !

Is het een vereiste om vernieuwend te zijn om goed of succesvol te zijn? Sweetheart of the Rodeo was vernieuwend, maar geen hond kocht het album. Metal machine Music was ook tamelijk opzienbarend, maar niet echt goed. Dus wat is nou je punt.

Ik durf het nog wel breder te trekken: waarom zou je je überhaupt druk maken en al dan niet wakker liggen over reviews ? Wat geeft die mensen überhaupt het mandaat om een album op te hemelen dan wel finaal af te kraken ? Spelen ze zelf een instrument, schrijven ze muziek of produceren ze platen ?

Ik snap werkelijk waar niet dat mensen zich druk maken over wat 1 of andere medewerker van een krant of tijdschrift over een plaat loopt te vinden. Het zou voor mij persoonlijk echt niks uitmaken. Als het me interessant lijkt, dan ga ik het wel beluisteren. Heb ik geen recensies voor nodig in mijn muzikale leven.

Ook hilarisch dat het altijd dezelfde nietszeggende reacties zijn als iemand grote sterren op de hak neemt. Ik vat samen: critici zijn haters die geen moment nadenken over wat ze zeggen, het platform waarop de kritiek wordt gegeven deugt niet, de verkoopcijfers spreken voor zich... Er valt genoeg kritiek uit te delen op Swift als persoon en als commercieel fenomeen, maar de post die ik citeerde, hoewel zeker diep cynisch, ging toch echt over de teksten en muziek op het album.

Maar goed, als je dit het 13e beste album van Swift en het alsnog een 10/10 geeft, dan is dit ongetwijfeld precies waar je naar op zoek bent in muziek. En over smaak valt niet te twisten.

Stalin de beste recensenten zitten aan weerszijden van mijn hoofd.

Je koptelefoon ?

Niemand is gevrijwaard van satire, ook Swift niet. Ik moest eigenlijk best wel lachen om die tweet.

Of zijn grapjes alleen maar leuk als ze gaan over dingen die je niet leuk vindt?

Joh neem het allemaal niet zo serieus met je manische gepost. Ik moet gewoon lachen om Rolling Stone, omdat algemeen bekend is dat de recensies van Rolling Stone vaak nogal lachwekkend zijn. Ze hebben door de jaren heen hele grote en goede platen finaal afgekraakt en vice versa.

Verder, geniet vooral van Taylor.

Gert1980 ten eerste reageer jij, bij een album van een artiest die je duidelijk niet goed vind op een post van mij.

Ten tweede is dit een forum:


Ik steek mijn tijd graag in het discussiëren over muziek die ik goed vind. Zoals dit album, waar in inderdaad van geniet.

Anderen steken hun tijd blijkbaar liever in het kenbaar maken van hoe kut ze sommige dingen wel niet vinden, in plaats van discussiëren over de muziek van artiesten die ze wel goed vinden.

Anyway, terug naar het maniakaal reageren. Ik begin Wood, nu ik de achtergrond wat beter ken, steeds meer te waarderen, ik betrap mezelf er steeds vaker dat ik moet grinniken bij Magic Wand.

Hoe lang zoiets leuk blijft? Geen idee, maar ik ben een man, dus per definitie onvolwassen, en dus denk ik nog wel een poosje.

Trouwens, voor de liefhebbers, er staat nu ook een Track by Track versie op Spotify:
https://open.spotify.com/album/4tFsJC9jQ0Qjj7HSExhAdm?si=LOAInRWLRK-wsjjaIVFlDA

Ik hoop dat tzt de bonus tracks er ook op komen.

Ik heb de laatste plaat van Taylor Swift nog een extra luisterbeurt gegeven, en ook 'Wood 'nog eens opgezet, maar moet concluderen dat ik niet uit het juiste hout gesneden ben om deze plaat te waarderen. Ik vind 'Eldest Daughter' bij nader inzien best lekker klinken, maar als ik dan de tekst erbij pak, is dat toch een afknapper van jewelste. Dat 'bad bitch'-taalgebruik komt gewoon zo geforceerd over.

Tekstueel is er op The Life of a Showgirl gewoon sprake van degeneratie. Als je kijkt naar een plaat als Fearless (die Taylor Swift als tiener schreef!) dan had ze toen toch wel betere teksten, zoals bijvoorbeeld op 'You’re Not Sorry':

All this time I was wasting hoping you would come around
I've been giving out chances every time and all you do is let me down
And it's taken me this long, baby, but I've figured you out
And you're thinking we'll be fine again, but not this time around

En dan nu op 'Wood':

¸,ø¤º°`°º¤ø,¸¸,ø¤º° His love was the key that opened my thighs °º¤ø,¸¸,ø¤º°`°º¤ø,¸


I'm not sorry, maar dit taalgebruik is gewoon kinderspel.

Gezien het album gezakt is naar 3,04, hakken over de sloot voldoende, zal ik even wat olie op het vuur gooien;

Taylor bewijst het met dit album, wat we eigenlijk al weten; vergeet ouwelullen (muziek) zoals Bob Dylan, Johnny Cash, Bruce Springsteen en Dave Grohl..... Taylor defeats them all !!!

Ze is niet alleen veelzijdiger en talentvoller, maar heeft ook nog eens een veel aantrekkelijkere stem (en voorkomen), ze is sympathiek, pienter, gul, en grappig!

Ik zie Taylor Swift niet dadelijk een meesterwerk uitbrengen als Born to Run of Blond on Blonde.
Merkwaardig dat een onschuldig popsterretje als Taylor Swift zowel extreem lovende fans heeft als haters (Donald Trump heeft een gloeiende hekel aan haar).
Ik vind dat Taylor Swift vooral tekstueel beter kan dan zij op dit album laat horen plus dat het mij te risicoloos, te soft is (ik sluit mij aan bij Thatorchie).

Dan heb je niet goed genoeg geluisterd, want 1989 en Red zijn absolute meesterwerken. Je had overigens ook Blue of Enter the Wu-Tang kunnen noemen, want (inmiddels oude) witte mannen die rockmuziek maken zijn goddank allang niet meer de maat der dingen.

Talentvoller dan de namen die jij noemt? Swifties zijn echt de realiteit ver voorbij.

Jij hebt je ook weer door het album heen geworsteld zie ik? Je bent wel hardleers, of heel hoopvol ingesteld, al lijkt me dat niet, gezien je behoorlijk vooringenomen posts vóór dit album uitkwam, en dit al je 5e dikke onvoldoende op rij is.

Vertel me eens, schep jij er genoegen in om maar muziek te luisteren die je niks vindt? Of klinkt de muziek de je wél goed vindt, waar ik persoonlijk liever naar zou luisteren als ik jou was, dan nóg beter?

Wat ik het vreemdste vind is dat je je meer laat zien bij albums van Taylor Swift dan bij je eigen nummer 1, Hejira van Joni. Goed album, dat moet ik je nageven.

En niet alleen Swifties zijn de realiteit voorbij, Rolling Stone, die jij helaas niet serieus meent, noemde Red hun #99 in hun meest recente update van 500 beste albums ooit (in 2023). 1989 staat daarin 72e. Totaal staat ze er 3x in, terwijl ze toen maar 10 albums uit had. En ja, dat is niet zoveel als de 8 van Bob Dylan (wat al minder is dan de 11 waarmee hij begon) maar wel slechts één minder dan Joni. En één meer dan U2.

We staan dus niet alleen in ons oordeel. In de meest recente versie van 1001 Albums You Must Hear Before You Die (uit 2016) staat 1989 ook in.

Nou denk ik niet dat dit album snel de top 500 zal halen. Maar niet elk album kan nóg beter zijn dan het vorige. Het hoogst gewaardeerde album van Bob Dylan en Neil Young ligt ook alweer 50 jaar achter ons. Die zijn dus al een behoorlijk poosje over the Hill.

#stalker
Tja, ik hoef geen honderd berichten over één album te plaatsen, voel totaal niet de behoefte wekelijks of zelfs dagelijks over Hejira te posten. Maar leef je lekker uit man, maar laat anderen ook posten wat ze willen, omgedraaid zou 'TayTay' zich totaal niet zo voor jou inzetten als jij voor haar.

Ah, jij kent haar persoonlijk?

Think again: 20 Amazing Things Taylor Swift Has Done For Swifties - Taylor Swift Gives Back To Her Fans https://share.google/NsLm3ukawkJ9XFSa7

Verder bedankt voor je inhoudelijk reactie op mijn argument over haar aanwezigheid in de RS Top 500 albums en 1001 albums.

Bovendien ga je voorbij aan mijn punt dat je blijkbaar liever (herhaaldelijk) naar artiesten luistert die je niks vind. Vind ik raar. Maar leef je lekker uit

Overigens zitten we op Steve Hoffman Forums al op 60+ pagina's discussie.

Dave Grohl hoort niet in dit rijtje thuis, met z'n Aldi-rock.