The Chameleons - Script of the Bridge (1983)

Kan me er niet veel bij voor stellen.
Is toch volgens mij het geluid van die slangen.
In de speelgoedwinkels verkochten ze vroeger een plastike variant er op. Die produceerd zo'n soortgelijk geluid.

Wellicht ja.. ik heb ze nooit live of in de studio gezien, dus weet niet wat ze boven hun hoofden slingerden. Maar als ik het geluid beluister hoor ik wel een soort didgeridoo klank:

"Who are the Chameleons?
The Chameleons are:
Mark "Birdy" Burgess - Vocals, Bass
Reg Smithies - Electric & Acoustic Guitar
Dave Fielding - Electric & Acoustic Guitar, and
John Lever - Drums
Dave does some keyboards (and didgeridoo!), as did Alastair Lewthwaite and then Andy Clegg. Brian Schofield was their original drummer. Martin Jackson replaced Lever when he took a year off in 82-83. They were managed by Tony Skinkiss until May 1985, and thereafter by Tony Fletcher until his death in 1987."

the chameleons FAQ

Klopt... 't is ook geen didgeridoo. Ik vrees dat Orbit net zoveel verstand heeft van didgeridoos als van stofzuigen.

Tof man.. ik vind een paar dingen op internet en je moet weer gaan lopen zeiken. Het zijn stofzuigerslangen okee? Jij je zin, aboriginal-deskundige

en dat terwijl je van didgeridoo-klanken juist heel ontspannen wordt.

Stofzuigen met harde muziek aan schijnt ook heel therapeutisch te werken.......gelukkig combineren The Chameleons het beste van 2 werelden

@De stofzuigslangdiscussie:

DR - heeft mee een paar plaatsen aangegeven waar het geluid te horen was en idd het klinkt als een plastic buis/slang waar door zwaaien a.h.w. de wind langs gejaagd wordt.

Een dergelijk geluid kun je vastleggen (opnemen), "samplen" terugspelen en evt. als uitgangspunt voor een toonladder gebruiken. Het geluid kan dan van tape of m.b.v. een synthesizer worden gespeeld. Het is dus absoluut niet nodig met het fysieke object tijdens een optreden te zwaaien.

Ik herinner me een gesprek met Peter Gabriel waarin hij op tv uitlegde hoe hij het geluid van een ouwe stoomfluit en het kapotslaan van een ouderwets beeldscherm vastlegde om er een klankenreeks/toonladder mee te produceren die hij gebruikte in de Fairlight synthesizer. Klankenreeksen kon je im- en exporteren m.b.v. grote 7" floppies. Ik herinner me dat New Order destijds voor de Emulator ook met 7"floppies werkte.

Voor info over samplen zie deze wiki

Off-topic, maar niet irrelevant: de switch naar ik meen een Roland zorgde ervoor dat The Perfect Kiss een tijd lang niet gespeeld werd door New Order; het hercompileren van de Emulator-samples voor de nieuwe synthesizer was een hels karwei.

Dat zijn nog eens mooie berichten.

Dat zijn inderdaad zéér positieve berichten. Ben benieuwd. Spijtig dat zo'n band nog moet rekening houden met de centen. Die mannen verdienen zo rijk te zijn als de zee diep!

View From A Hill staat echt ver boven de rest van dit album. Wat een wereldnummer zeg, zo nostalgisch! Thursday's Child komt als enige nog dichtbij, wat ook gewoon een steengoed nummer is.

Meesterlijk album met, inderdaad, View From A Hill als hoogtepunt.

Dit is volkomen nieuw voor mij.

Heb de vergelijking met Interpol voorbij zien komen en kan me hier wel een beetje in vinden.

Bij de albums van Interpol had ik in het begin hetzelfde als met dit album. Ik vond het niet meteen goed, maar wel interessant genoeg om vaker te luisteren. Bij Interpol is de vonk nooit overgeslagen, misschien bij The Chameleons wel.

Dit album wordt met iedere luisterbeurt beter.

Ik hoor hier en daar wat van The Cure, maar af en toe hoor ik ook The Edge voorbij komen.

Opvallend dat er geen lager stem dan 2 sterren is uitgebracht.

@ haveman
Als je klaar bent met dit album te beluisteren, raad ik je aan ook eens de twee hieropvolgende albums te proberen, in chronologische volgorde: What Does Anything Mean? Basically en Strange Times.

Ga ik zeker doen!

Het geluid van dit album ligt dichter bij die van enkele Cure albums dan van Interpol zoals eerder werd aangehaald.
Het zijn groei-albums, in dat verband gaat de vergelijking wel op, of je gaat het na enkele luisterbeurten waarderen of het komt in een stoffige hoek terecht.
De melancholie in de songs is vergelijkbaar aan die van de Cure albums.
View From A Hill zou zomaar ingezongen kunnen worden door Robert Smith en op Disintegration passen.
De muziek van Interpol is ietwat rock-achtiger.

@Haveman: als je 'em kunt vinden neem dan zeker de John Peel Session mee in je 'luister-kit'. Dat album geeft een goede indruk wat voor live band ze waren.

De productie daarvan is wat droger - minder to impress - en daardoor hoor je duidelijker hoe fraai het dual lead guitar samenspel is.

Toen ik TOTBL van Interpol een paar keer gedraaid had, vond ik de gitaarsound daarvan toch behoorlijk op The Chameleons lijken.

De connectie met The Cure daarentegen hoor ik er niet in terug.



Ik heb The Chameleons één keer live mogen aanschouwen in de hoofdstedelijke Paradiso; vond het maar zo-zo, wat voor een groot deel te wijten was aan het volume, dat zoals bijna altijd in P, erg, erg, erg hard stond.

Eerlijg gezegd gaat ook hier geen bel rinkelen. Het Statik label was bekend (berucht) om zijn - imo - rottige producties: vlak weinig diepte. De remaster van dit album heeft het alleen nog maar erger gemaakt: alles is ingezet op 'gain' (volume).

Het probleem met vinyl is d elengte van dit album: er is een uur muziek op één lp geperst en ook dat hoor je. Maar goed in dit geval: 10 * liever het vinyl dan de remaster.

Ik zal het eens tegen de Cure aandraaien, maar ik twijfel.

Vandaag voor bij de kringloopwinkel weten te kopen. Klinkt goed, na die ene luisterbeurt. The Cure ten tijde van Pornography moet ik een beetje aan denken, Big Country in de verte, maar vooral bekruipt me de gedachte dat Ride hier goed naar geluisterd moet hebben.

En ja, Interpol had bij mindere bands de mosterd kunnen halen.

Ik vind het eerder The Cure ten tijde van Seventeen Seconds en een beetje Faith.. en ik denk dat de shoegaze beweging sowieso debet is aan new wave, dus óók debet aan de Chameleons.

Dat werkt inderdaad erg fijn, dat de gitaren de ene tijd lekker echoën en de andere tijd lekker gruizig klinken. Of tegelijkertijd, dat is ook fijn.

Ik ben dus al een behoorlijke tijd fan van Interpol, ook White Lies. En altijd als je hoort "allemaal al eerder gedaan, niet origineel" dacht ik: laat die verstokte mensen maar zeuren.

Maaar ik moet zeggen, sinds ik dit The Chameleons een kans heb gegeven weet ik de albums van Interpol veel beter op waarde te schatten. Natuurlijk is dat mooie muziek, maar in dit album klinkt nog zoveel meer gevoel en pure muziek door.

The Script of the Bridge bezit alles wat ik zoek in een album. Elk nummer is voortdurend spannend, die stem blijft boeien, het geluid van de gitaren klinkt geweldig en er zit geen enkel zwak nummer bij.

T is ook wel erg hip om met Chameleons aan te komen als inspiratiebron, dat hebben de mannen van Interpol dan weer goed begrepen

Deze cd eindelijk binnen gekregen.
Zonder de overige nummers tekort te willen doen, maar View From A Hill behoort zonder twijfel tot de mooiste nummers die ik ooit heb mogen horen. Wat een briljante melancholie, met name in het tweede gedeelte.

Met de rest van het album is overigens ook bijzonder weinig mis, al moet ik hem nog wat vaker draaien om de hoogtepunten aan te kunnen wijzen.

Wow ! Hoor dit album door MuMe nu voor het eerst (had er nog nooit van gehoord namelijk) en het lijkt net alsof ik naar een nieuwe/oude plaat van Interpol aan het luisteren ben. Al hoor ik ook wat U2 ten tijde van Boy en natuurlijk Echo & the Bunnymen. Heerlijk !

ja, heb hem vroeger nog op lp gehad , en eindelijk nu op cd met een bijhoende cd vol bonus nummers en live versie's , schitterend muziek from the eighties !

En toch een mager zesje (3*) voor dit album

Grappig om te zien dat de nummers die ik het beste vind van dit album als minste worden beoordeeld...

Miischien een reden tot vreugde: exclusieve smaak. En verder, "slecht" don't cry, het is gewoon relatief(lees gewoon: "iets minder goed") - op dit album staat gewoon geen slechte song. Op de beurs in Utrecht werd voor dit album op vinyl - afhankelijk van de staat - tussen de 17 en 26 euro gevraagd; en da's om Zeeuws meisje te citeren: "geen cent te veel"