Het is inderdaad erg slecht geformuleerd zie ik nu. Ik bedoelde dat live-albums vooral door de fans van de artiest beluisterd zullen worden, in tegenstelling tot 'normale' albums. Het stemgemiddelde zal bij een goed live-album dan ook relatief veel hoger liggen dan bij een vergelijkbaar studio-album, omdat vooral mensen die de artiest goed vinden er op zullen stemmen. Het gemiddelde van een live-album is volgens mij dus nauwelijks te vergelijken met het gemiddelde van een studio-album door een verschillend publiek (voornamelijk fans van de artiest dus) en dus vind ik het terecht dat live-albums uitgesloten zijn van de toplijsten.

Met dat integraal gespeeld bedoelde ik dat het ofwel fans van een bepaald album zijn, als dat album live uitgevoerd wordt, zoals hier het geval is, of van de gehele band, als het een optreden is waar gewoon een mix van het oeuvre gespeeld wordt.

, ja....een stuk duidelijker, eh... zijn dit de drogredenaties die nodig zijn om live albums te weren....

Ik bedoel dus dat vooral mensen die de studio-albums van een bepaalde artiest goed beoordelen naar een live-album van die artiest zullen gaan luisteren. Bij sommige artiesten maakt het zelfs nog uit wat ze uitvoeren, want het kan dat ze toevallig een bepaald album helemaal spelen waar je toevallig dan niets mee hebt, terwijl je de rest wel goed vindt. Dat live-album zou ik dan in elk geval niet beluisteren, want ik heb geen zin in het luisteren naar iets waarvan ik van tevoren al weet dat ik het niet goed ga vinden. Want zeg nu zelf, als je helemaal niets met bijvoorbeeld The Wall van Pink Floyd hebt, ga je toch ook niet spontaan even het live-album Is There Anybody Out There? luisteren, als je al weet dat je de muziek niet goed vindt? Daarom is mijn standpunt dat de stemmen hier vooral afkomstig zijn van fans van het origineel, dus van de studioversie van The Seldom Seen Kid, en dat het stemgemiddelde hier dus niet te vergelijken is met een normaal album. Ik vind het dan ook logisch dat live-albums van toplijsten uitgesloten worden.

Met de opmerking dat het een drogredenatie is ben ik het trouwens niet eens, het lijkt mij vrij logisch dat hier vooral mensen naar luisteren die het origineel ook goed vinden.

OK ik begrijp een klein beetje waar je naar toe wilt. Toch sluit je hiermee sommige albums ten onrechte uit, bijvoorbeeld live albums die voor een bepaalde artiest baanbrekend kunnen zijn geweest. Ik denk aan Frampton Comes Alive van Peter Frampton en Seconds Out Van Genesis (Collins neem de rol van Gabriel over).

Overigens is Running On Empty van Jackson Browne eigenlijk ook een live-album maar die wordt hier wel als normaal regulier album geaccepteerd. Kortom: hoe meer men hierover probeert te redeneren, des te meer men zichzelf helemaal vastlult. Ik vind het eigenlijk ook heel erg krom om live-albums niet mee te tellen. Dan moet je bij allerlei toplijsten dus ook bijvoorbeeld alle stemmen van fanclubs elimineren. Het gaat mij om de waardering van een album, live of niet.

Deze discussie is overigens wel een apart Topic waard denk ik. Moderator?

Lukk0 is hartstikke duidelijk, gebruikt geen drogredenaties en heeft helemaal gelijk. Live-albums worden niet geweerd omdat ze minderwaardig zouden zijn; ze worden geweerd omdat de stemgemiddeldes niet te vergelijken zijn met studioplaten, zeker niet als een studioplaat live integraal wordt uitgevoerd.
Waarom zou je dit live-album beluisteren als je het studioalbum niks vindt? En als ik onbekend zou zijn met beide platen, zou ik huiverig zijn voor het orkest en eerst maar de plaat met gewone uitvoering nemen. Zo blijven vrijwel alleen de 'echte' liefhebbers over en kom je aan zo'n absurd hoog gemiddelde.

Neemt niet weg dat sommige delen van de plaat heel erg goed zijn, vooral bij nummer zeven voegt het orkest veel toe.

Bij Elbow and the BBC Concert Orchestra - The Seldom Seen Kid Live at Abbey Road (2009):

(reactie op ROE)

Dat klopt inderdaad, ik kan er ook niet zoveel wijs uit. Made in Japan van Deep Purple staat volgens mij ook in de top 250, is ook zo'n rare uitzondering. We zouden eigenlijk bij genre ook een optie live moeten hebben, dan voer je bijvoorbeeld Rock / Live in en dan kan er een aparte toplijst voor live-albums op basis van gemiddelde gemaakt worden. Lijkt mij een prima oplossing voor dat gedoe met het wel of niet toelaten tot toplijsten.

wat een onzin, het origineel is prachtig, deze versie prachtiger en voegt veel toe.
Ik ben geen Elbow kenner, of zogenaamd echte liefhebber, maar heb wel een paar goed functionerende oren aan mijn kop.

En hier zit jij dan te klagen over drogredenen, maar je gebruikt zelf wel een stromanredenering! (Ja, mijn cursus juridische argumentatieleer zit in mijn kop voor januari. ) Freitzen doet zelf geen uitspraak over de kwaliteit van het album, maar wijst er enkel op dat mensen die het origineel al niets vonden, deze zeker al niet zullen verkennen. En, geloof het of niet, er zijn mensen die het niks vinden en, willen of niet, in het leeuwendeel van de gevallen komt het grote publiek eerder in contact met het reguliere album dan met deze uitvoering. Moesten de rollen omgedraaid zijn en deze versie kwam eerder uit, dan zou het gemiddelde hier ook een stuk lager liggen, daar ben ik zeker van. Het zou nog altijd goed boven de 4* zitten, maar zo extreem als een 4,63 vast en zeker niet.

Deze is een uitzonderlijk geval - niet zoveel studio-albums worden integraal live gespeeld en op plaat gezet. Met andere live-albums ligt het anders: daar liggen de extreem hoge ratings meestal aan het feit dat een live-album in een overgrote meerderheid van de gevallen de toppers uit de catalogus van de artiest verzamelt en mindere nummers weglaat. De toevoeging van interactie met publiek kan daar ook een rol in spelen.

Lukk0 heeft imho gelijk.

In het geval van Elbow zullen uitsluitend liefhebbers van het origineel ook de live versie meepakken. Dikke kans dat het dan meevalt ja. De users die het origineel niks aan vinden, zoals ik zelf, laten de live versie ook liggen. Dat scheelt dan weer een score van 2 sterren en daarom zie je dat veel live albums en verzamelboxen waanzinnig hoge gemiddeldes hebben. De box van Marvin Gaye zelfs 4,83 geloof ik. Maar daar wordt dan ook uitsluitend op gestemd door fans.

Het enige lastige is inderdaad livealbums met uitsluitend nieuw werk maar kan me voorstellen dat dan gezien wordt als regulier album.

Voor wat betreft de top 250 vind ik het wel ok dat live-albums meedoen. Dat is dan een persoonlijke overweging van de user om een live ipv studio versie er in te zetten. De bovengenoemde factor die scores beinvloedt en zorgt voor "oneerlijke concurrentie" is daarbij ook niet aanwezig.

Ik ben het er globaal gesproken mee eens, maar uitzonderingen bevestigen de regel, juist bij Pink floyd! Toevalligerwijs heeft David Gilmour een zéér mager solo-album uitgebracht (On an island), komt bij mij net aan de 3 sterren.

De live uitvoering van het album (alle nummers staan ook op Live in Gdansk) is echter geheel andere koek, 4,5 tot 5 sterren! Een verschil van dag en nacht!

Maar inderdaad, hoeveel mensen zullen er zijn die wél kiezen voor een live-album en niet voor de studio-versie? Daarom eens met Lukk0.

Ook op dat live album van Gilmour wordt vrijwel alleen gestemd door mensen die fan zijn en Echoes (om maar een trackje te noemen) sowieso al geweldig. Zeg nou zelf, je hebt het album waarschijnlijk toch beluisterd omdat je echt fan bent, anders laat je het album, zeker als je on an island matig vindt, toch liggen lijkt me. Fans zijn nu eenmaal wat meer bereid hoog te scoren. Logisch als je veronderstelt dat de muziek natuurlijk precies in het straatje valt..anders ben je geen fan.

Gewoon de verzamelaars van de live albums scheiden; zodat er ook een lijst van 250 gemaakt kan worden van de beste live albums; al is het maar omdat dan PULSE, Under A Blood Red Sky en Stop Making Sense een mooie waardering krijgen.

Is het niet makkelijker om mijn voorstel uit te voeren: als extra genre-aanduiding "live" toevoegen, zodat bij elk livealbum dat als tweede genre ingevuld moet worden. Dan kan er onder toplijsten een lijst op gemiddelde gemaakt worden.

Het live-album The Name of this Band is Talking Heads scoort nog veel hoger dan Stop Making Sense.

Wat mij betreft ook terecht, werkelijk fantastische plaat (en volgens mij naast Stop Making Sense het enige live-album dat ik in bezit heb). Veel opzwepender, SMS is af en toe iets te veel van hetzelfde.

Ik verwacht ze beide wel in de Top 250 van live albums.
SMS moet je eigenlijk ook zien; de opkomst met bandrecorder, die schemerlamp op het podium.

Ja, in die zin is SMS wel belangrijk geweest. Ook een grote invloed op Radiohead, denk ik. Het type artwork en het gebruik van slogans hebben ze voor The Bends en OK Computer wel overgenomen, in ieder geval. Maar muzikaal vind ik die oudere een stuk beter.

Maar nu weer On Topic Herman.
Die scheiding tussen live en verzameld werk, en dan een Live album 250 Toplijst, moet toch mogelijk zijn.

Dit voorstel steun ik - heb van nature de Rommeldamse ruksnurft aan verzamelaars, live albums doen me niet echt veel - uitzonderingen daargelaten (Name of..., Nocturne, London 1986 en nog een enkeling) - maar verzamelaars vind ik echt iets voor nakomelingen en zurftpliksels.

Nocturne is inderdaad ook een geweldig live album; alleen dat intro van Israel al....

Ik ondersteun de voorgestelde scheiding tussen live - en verzamelalbums.


VDG schreef: ...eh nee dus, hier niet

Uitzonderingen houd je altijd.

Wat de scheiding betreft: het lijkt mij ook wel wat, maar het staat niet heel hoog op de lijst om aangepast te worden.

Voor het derde jaar op rij heb ik elke zaterdag de bovenste 20 albums van de rotatielijst bewaard en dit uiteindelijk in een lijstje gegoten.

Dit jaar stond eigenlijk al het hele jaar White Lies op nummer 1, pas in de laatste week van het jaar zijn de verstoten.

Hier is de lijst:

1. Arctic Monkeys - Humbug 376
2. White Lies - To Lose My Life… 372
3. U2 - No Line on the Horizon 368
4. Grizzly Bear – Veckatimest 324
5. Elbow - The Seldom Seen Kid 300
6. Muse - The Resistance 294
7. The xx - xx 292
8. Placebo - Battle for the Sun 283
9. Kasabian – The West Ryder Pauper Lunatic Asylum 254
10. Doves - Kingdom of Rust 246
11. Editors - In This Light and on This Evening 242
12. Porcupine Tree - The Incident 232
13. Franz Ferdinand - Tonight 230
14. Animal Collective - Merriweather Post Pavilion 220
15. Bruce Springsteen - Working on a Dream 216
16. Antony and the Johnsons - The Crystal Light 215
17. Pearl Jam - Backspacer 207
18. The Veils - Sun Gangs 187
19. Eels - Lombre Hobo 186
20. Patrick Watson - Wooden Arms 183
21. Wilco - Wilco (The Album) 178
22. Mumford & Sons - Sigh No More 177
23. Kings of Leon - Only by the Night 156
24. Soulsavers - Broken 149
25. Lily Allen - It's Not Me It's You 142
26. Fleet Foxes - Fleet Foxes 132
27. Mastodon - Crack the Skye 132
28. The Killers - Day & Age 132
29. Johan - 4 129
30. Them Crooked Vultures - Them Crooked Vultures 128
31. Michael Jackson - Thriller 123
32. Simple Minds - Graffiti Soul 122
33. Alice in Chains - Black Gives Way to Blue 117
34. Fever Ray - Fever Ray 117
35. Röyksopp - Junior 113
36. Dream Theater - Black Clouds & Silver Linings 111
37. A Place to Bury Strangers - Exploding Head 102
38. The Decemberists - The Hazards of Love 100
39. De Staat - Wait for Evolution 95
40. Rammstein - Liebe Ist Für Alle Da 91
41. Andrew Bird - Noble Beast 89
42. Florence + The Machine - Lungs 88
43. The Temper Trap - Conditions 88
44. The Dead Weather - Horehound 87
45. Bob Dylan - Together Through Life 85
46. Wolfmother - Cosmic Egg 82
47. Sonic Youth - The Eternal 81
48. Paolo Nutini – Sunny Side Up 79
49. Dark Was the Night 72
50. Depeche Mode - Sounds of the Universe 72
51. Michael Jackson - Bad 70
52. Monsters of Folk - Monsters of Folk 70
53. Bill Callahan - Sometimes I Wish We Were an Eagle 69
54. Manic Street Preachers – Journal for Plague Lovers 69
55. Roosbeef - Ze Willen Wel Je Hond Aaien Maar Niet Met Je Praten 67
56. Moss - Never Be Scared / Don't Be a Hero 66
57. The Antlers - Hospice 64
58. Kid Cudi - Man on the Moon: The End of the Day 60
59. Julian Plenti - Julian Plenti Is… Skyscraper 58
60. Oasis - Dig Out Your Soul 58
61. Pet Shop Boys - Yes 58
62. Morrissey - Years of Refusal 57
63. Steven Wilson - Insurgentes 57
64. Eminem - Relapse 56
65. Snow Patrol - A Hundred Million Suns 55
66. Michael Jackson - Dangerous 54
67. Michael Jackson - Off the Wall 51
68. Bon Iver - For Emma, Forever Ago 47
69. Dinosaur Jr. - Farm 46
70. Coldplay - Viva La Vida Or Death and All His Friends 45
71. The Flaming Lips - Embryonic 45
72. Deerhunter - Microcastle 43
73. John Frusciante - The Empyrean 41
74. Fakkelbrigade - Colucci Era 39
75. John Mayer - Battle Studies 39
76. Anouk - For Bitter Or Worse 37
77. Jay-Z - The Blueprint 3 37
78. Scott Matthew - There Is an Ocean That Divides and with My Longing I Can Charge It with a Voltage That's So Violent to Cross It Could Mean Death 37
79. Slayer - World Painted Blood 35
80. Slum Village - Fan-Tas-Tic Vol. 1 35
81. Dave Matthews Band – Big Whiskey and the Groogrux King 34
82. TV on the Radio - Dear Science 34
83. Gazpacho - Tick Tock 33
84. The Last Shadow Puppets - The Age of the Understatement 32
85. Elbow & The BBC Concert Orchestra - The Seldom Seen Kid Live at Abbey Road 28
86. The Beatles - Abbey Road 26
87. Paul McCartney - Good Evening New York City 26
88. The Welcome Wagon - Welcome to the Welcome Wagon 23
89. The Mars Volta – Octahedron 21
90. Kings of Convenience - Declaration of Dependence 20
91. Raekwon - Only Built 4 Cuban Linx Pt. II 20
92. The Rifles - Great Escape 20
93. The Swell Season - Strict Joy 20
94. Silversun Pickups - Swoon 19
95. Bat for Lashes - Two Suns 18
96. Phoenix – Wolfgang Amadeus Phoenix 18
97. Fanfarlo - Reservoir 17
98. Michael Jackson - HIStory 17
99. Novastar - Almost Bangor 17
100. Animal Collective - Fall Be Kind 17

Ik ben iig benieuwd of 'Humbug' ook in de Musicmeter top 2009 op nummer één eindigt .

Leuk dat je dit bijhoudt. Het zou me zeer verbazen als Humbug niet op 1 stond in de MuMe-eindlijst straks.

Ik heb precies hetzelfde gedaan, maar dan met de bovenste 15 als uitgangspunt. De verschillen zijn miniem tussen die 2 lijsten: zelfde nummer 1 en volgens mij zelfs dezelfde top 100, zij het in een ietsjes andere volgorde

Mooie lijst: leuk om te zien!

In Muziek > Toplijsten en favorieten > Toplijsten (centraal overzicht):

Tevens het bewijs dat Coldplay nog verder gaat afzakken in de Top 250.

Wat een trieste nummer 1 van het decennium: Kid A....
Dit album hoort toch echt tot het slechtste wat Radiohead gemaakt heeft. En dat terwijl ze in het vorige decennium zulke goede muziek maakten.

Bedankt fanclub van Radiohead!

Er is maar één echt absolute nummer 1 van de jaren '00: Arcade Fire met Funeral.

We aim to please

Ryan Adams staat naar mijn inziens echt beschamend laag. Uiteindelijk voor mij wel de beste artiest van het afgelopen decennium.

Om dat eeuwige Radiohead kan ik alleen maar zuchten. Het heeft mij nooit wat gedaan helaas.

Ik had ook In Rainbows in mijn lijstje. Funeral van Arcade Fire ook. Kid A dan weer niet.

Mijn excuses.