Omdat die artiesten allemaal 60+ zijn voor zover ze nog leven? En de bijbehorende albums ook allemaal 30 jaar of ouder? Het kan nog steeds wel hele goede muziek zijn (ik heb zelf een paar van die namen ook op 5* staan), maar je snapt toch wel wat ie bedoelt?

Maar het gaat niet om de artiesten, het gaat om de muziek die zij maken. Allen zijn het tijdloze artiesten die muziek hebben gemaakt die hedendaags nog steeds geliefd is. Dat vind ik zeker niet belegen.

Belegen heeft twee verschillende betekenissen: oud als in rijp en ouderwets. Ik denk dat Snakeskin de eerste bedoelde.

Belegen vind ik een negatief woord. Bij belegen muziek denk ik aan "muziek voor ouwe lullen", of iets dergelijks. Maar ik zie dat hij nota bene een Beatles-album op één heeft staan in zijn top 10, dus ik denk inderdaad dat hij het niet negatief bedoelt.

Tjonge, wat een lange tenen allemaal. Muziek van voor 80 heet hier in huis gewoon OLM (daar valt dus ook gedeeltelijk wave en postpunk onder).

OLM staat op mijn werkkamer en incidenteel krijg ik Sondergenehmiging van mijn lief om dat beneden te draaien in haar gezelschap - Bob Marley mag steeds vaker, Marvin Gaye ook, maar XTC is not done.

Maar ik er een probleem van dat ze dat OLM noemt? Nee, 't zal mij jeuken; zelf ben ik dan ook een OW'er - Ouwe Waver; die term is van Oldfart of Premo, maar wel een energieke. Maar liever OLM dan KR, MOR, AOR - knotsrock (muziek voor neanderthalers), middle of the road rock of die vreselijke adult oriented rock (muzikaal behang voor het grauw - Skyradio en zo).

Ik ben wel aardig dol op die OLM en vind het vaak beter, terwijl ik zelf toch nog een tamelijke JL ben.... . Ik vind vaak JLM regelmatig niet om aan te horen, dus dat is wel eerlijk van mij. Toen ik een tiener werd in de 90's heb ik al gauw de echt goeie muziek gevonden, nml. die van voor de 80's (uitzonderingen daargelaten). De jaren '00 zijn over het algemeen wat ze zelf al aan geven.... .

Oh ja, ik ben dus één van die personen die de muziek uit hun jeugdjaren minder vind dan die van ervoor.

Eigenlijk ben je dus een JOLM-lover. Ik heb een multiple music personality syndome (MMPS) en draai nu lekker Bob Marley, en ondertussen ligt de nieuwe Eivor al weer op scherp en draaien we daarna Magnetic Man en da's VY (very young).

Ik heb ook helemaal niets met (top)lijsten.

Ik draai gewoon alles door elkaar. Van Dire Straits tot Pink Floyd, van Deep Purple tot John Lennon en van The Beatles tot The Brew. Wat doen jaartallen, genres, land van productie, toplijsten of uiterlijk er toe als het gewoon lekker klinkt?

Ik prefereer vaak dan ook zelf samengestelde afspeellijsten, omdat je dan alleen de goede nummers eruit kunt pikken.

Ik heb anders toch wel het idee dat jij heel veel hetzelfde genre draait, of zelfs bijna alleen maar, maar dat is dan zeker weer omdat je dat genre lekker vindt klinken?

Het overgrote deel zal uit het pop- en/of rock-genre komen. Dance vind ik ook wel leuk, maar niet als luistermuziek. Meer als muziek op de achtergrond en alleen met een groot gezelschap. Hip-hop draai ik nooit (zal ik ook nooit doen waarschijnlijk). Genres als Blues, Folk en Country gaan bijna altijd i.c.m. rock (bv. Neil Young en Stevie Ray Vaughan). De overige genres draai ik verwaarloosbaar weinig.

Veel van wat ik draai komen jullie nooit te weten, omdat het nog altijd een site is voor albums en niet voor nummers.

Rock, blues, folk en country, allemaal gitaarmuziek dus.
Verder niks mis mee hoor, maar ik vind het toch allemaal altijd wel bij elkaar in hetzelfde hokje passen. Ondanks dat er natuurlijk grote verschillen zijn. Dat is gewoon gevoelsmatig. Maar waar moet ik aan denken bij dance? Gewoon de top 40-dance?

Nounou, ik pletter echt van m'n berostoel.

Om je de waarheid te zeggen, interesseert het me nog geen plakje salami. Arrie kom ik vaker tegen bij albums en die heeft talent voor goede smaak - al zeg ik het zelf.

Jongere users met een voorkeur voor OLM - lijken mij vroeg oud te worden, omdat ze amper leven in/met de muziek van dit tijdsgewricht - die muziek die juist een weerspiegeling zou moeten zijn van hun eigen Weltschmerz. Bovendien hebben ze de pech dat later altijd nostalgisch moeten doen over de muziek die ze nu niet opgepikt hebben.

Was ik nu 20 of zo zou ik meer geïnteresseerd zijn in bands als Franz F. Interpol, Animal Collective, Beach House dan in Beatles, Stones, Springsteen, Pink Floyd - om maar niet te spreken van Dire Straits. Voor alle duidelijkheid: daarmee zeg ik dus NIET dat ik dat slechte muziek vind

Geen idee, ik heb nooit echt een idee wat het nou is. Boeit me ook vrij weinig hoe het heet. De muziek komt dan ook meestal van de ander. De enige dancemuziek die ik zelf heb en wel eens wil draaien (en niet linea recta naar de prullenbak verdwijnt) zijn de drughouse mixtapes.

Omdat? Bij mijn weten is de muziek die ik luister nog altijd tijdloos en de nostalgie blijft evengoed bestaan.

...

Chevy, krijg je niet eens zin wat dieper in de muziek te duiken?

Ik ben ook dieper in de muziek in het duiken. Echter krijg je altijd van die moraalridders die mij gaan vertellen wat ik wel en niet moet gaan luisteren. Verder zal het me ook een worst zijn wat voor albums ik beluister of hoe vaak. Als ik 100 keer kan genieten van een nummer? Waarom zou ik dat nummer dan niet 100 keer draaien?

@Chevy - lezen blijft gewoon moeilijk.

Twwe dingen:

1. Met nostalgisch doen bedoel ik dus 30gers/40gers die destijds de muziek uit 80's niet oppikten, maar nou opeens die muziek retecool vinden en doen alsof ze het zelf destijds hebben uitgevonden.

Over 20 jaar besef je misschien ook wel wat je gemist hebt door niet nu muziek als dubstep of indie bands (Menomena, Beach House etc op te pikken.

2. Muziek is niet tijdloos, da's een open deur en bovendien pure fictie - ca 100 jaar geleden kregen we de eerste grammofoonplaten en de wereld bestaat al beduidend langer. Waardering voor bepaalde artiesten gaat echt on golfbewegingen - jarenlang was bepaalde jazz en blues bijv. amper te krijgen. Elke muzieksoort is een reflectie van een bepaalde tijdgeest: gospel en blues hebben een sterke maatschappelijke verankering. Blues zou hedentage niet meer kunnen ontstaan; daarvoor is rap (hiphop) gekomen. Hoe raar het nu ook mag klinken: in origine is rap/hiphop de muziek van de onderdrukte, van degene die zich niet wil schikken in zijn lot. Progrock (bijv.) is imo de muziek van de aanpassing

SVP puur op inhoud discussiëren en niet met kreten en smiley's smijten.

Dubstep? Asjeblieft niet zeg.

Indie Rock ziet er trouwens ook niet uit als iets wat ik heel graag zal draaien. Nirvana, Alice in Chains, Interpol, Arcade Fire en LCD Soundsystem. Geen van allen bands waar ik echt warm van wordt. (Deze artiesten haal ik van Wikipedia)

Mannetje wat lees je selectief. Ik probeerde echt een inhoudelijke discussie te voeren, maar dat is op deze manier echt onmogelijk en zonde van mijn tijd.

Succes!

Ik lees niet selectief, ik reageer selectief. Waarom zou ik reageren op stukjes waar ik óf geen zin heb om over te discussiëren óf waar ik het gewoon mee eens ben?

Als ik de berichten hiervoor zo eens lees, dus eerst 'muziek is tijdloos', daarna de beargumentatie van Mjuman dat dit niet het geval is (ben ik het overigens mee eens, je kan muziek niet buiten een bepaalde tijd zien) en daarna de laatste opmerking van chevy93, kom ik tot de conclusie dat chevy93 dus geen zin heeft om te discussiëren. Hij is het immers niet eens met Mjuman, dus dan blijft alleen die optie over.

Dan nu mijn vraag: wat doe je hier, op een forum, chevy, als je daar geen zin in hebt? En waarom schrijf je überhaupt iets, als je geen zin hebt om te reageren op reacties van anderen? Want die reacties maak je met jouw manier van je mening kenbaar maken en je opstelling ten opzichte van sommige genres wel los.

Het scheelt natuurlijk dat ik afgestudeerd ben in de Hogere Helderziendheid, zodat ik verschil kan maken tussen



Hoe kan ik kennisnemen van a., b. en c.

Communicatie is....

Muziek en tijdloos - laat ik 1 voorbeeld geven: in de tijd dat Bach leefde, werd er deels op zijn muziek gedanst - 'dance' met Bach zou een aardig experiment zijn.

Nu begin je weer over dat tijdloze. Dat staat totaal los van jouw eerdere bewering en mijn reactie daarop.

Nee, eerst 'Wat is er mis mee om als jongere naar muziek van voor jouw tijd te luisteren?'

Ik heb geen zin om te discussiëren terwijl ik tegelijkertijd 5 'subdiscussies' moet voeren, nee.

Ziehier.

Waarop hij met 2 punten komt, waarvan ik besluit alleen op punt 1 te reageren, omdat punt 2 uit zal monden in een totaal andere discussie dan degene die ik wil voeren...

En toch is dat, in mijn ogen, het interessante punt van de twee. De eerste is namelijk nauwelijks een discussie waard, omdat het nogal moeilijk is om nu te beweren dat iemand uiteindelijk toch terug zal grijpen op de muziek die rond zijn twintigste uitgebracht werd. Dat zal in sommige gevallen zo zijn, in sommige ook niet.

Maar de tijdloosheid van muziek breng jij zelf als argument voor het luisteren naar oude muziek als jongere. Nu ben ik daar zeker niet op tegen, ik heb dat zelf vaak genoeg gedaan, en nog steeds. Maar is het niet interessant om kennis te nemen van muziek die in de tijdsgeest van nu past, zonder dat bij voorbaat al af te keuren. Neem hip-hop, dat is misschien wel de meest innovatieve muzieksoort op het moment, maar jij keurt het af op basis van wat radio-ervaring en twee albums uit de jaren negentig. Hoe kun je op basis daarvan ooit inschatten hoe hip-hop tegenwoordig is? Artiesten als Flying Lotus en Madlib zijn nauwelijks te vergelijken met Nas.

De "gesprekken" hier doen me opeens aan de 2-akters van Laurel en Hardy denken uit de 1e helft van de jaren dertig. Over tijdloosheid gesproken....

Ik vind dat veel nummers die pakweg 40 jaar geleden gemaakt zijn, minstens even goed kunnen passen nu. En gezien je formulatie het eerder een vraag richting, dus zal ik daar antwoord op geven: Nee. Als ik muziek luister waar ik van kan genieten, dan zal het mij echt geen worst uitmaken uit welk jaar het komt. Het mag van mij zelfs over de meest domme dingen gaan. Of iets actueel is of in de tijdsgeest past, maakt dan toch helemaal niet uit? Of bedoel je dat niet?

Niet, maar wat heeft dat hiermee te maken? Ik schrijf ook helemaal niks af (ik snap ook niet waarom men denkt dat ik dit doe), maar ik denk dat ik het zelf waarschijnlijk niet ga ontdekken. Ik heb daar ook niet echt behoefte aan.

Of aan het sublieme De juwelen van Bianca Castafiore van Kuifje, ken je vast wel!



Dit is de ultieme hond die in zijn eigen staart bijt. Jij communiceert zoals hieronder, in een bar:

Jongen (stelt twee vragen) vraagt aan het meisje: "vind je me leuk en wil je wat van me drinken". Meisje denkt 'wat een klojo' en zegt: "ik wil wel een breezer". Jongen denkt: 'ze vindt me leuk en dat wordt scoren!'

Sorry, maar ik ben iets te jong voor dat soort tegeltjeswijsheden.

Het sterke "the promise" kan een nieuwe impuls geven aan het oeuvre van Springsteen zodat "Born to run" de 1000 punten kan passeren, Darkness on the edge of town een flinke sprong kan maken, en er wellicht nog een andere plaat tot de Top 250 kan toetreden.