Idd Mjuman, de Brexit heeft ook relatief veel impact op de vinylmarkt omdat traditioneel veel distributeurs in de UK zitten. De meeste Amerikaanse artiesten en majors hebben het EU “filiaal” van hun officiële webstore in de UK zitten. Nu is alle export van daar naar hier ineens duurder geworden. Eigenlijk is het een kans voor NL ondernemers om deze distributeurs rol over te nemen.

Zitten we al op 45-50 euro per lp? Ik haakte al af toen de prijs op 30 euro kwam te liggen, al geef ik toe dat ik een paar keer een uitzondering heb gemaakt.

Verbaast me ook. Ik heb hier in België zo'n prijzen nog niet gezien voor een gewone enkele lp.


Edit: Toch wel deze namiddag. 44 euro voor de score van Hillbilly Elegy op lp.

Nieuw vinyl vond ik al te duur. 25 euro voor één album? Dan wachtte ik tot de lp of cd voor een schappelijke prijs te vinden was. Dat is ook een beetje de sport: dat je plotseling dat album dat je wilde voor een redelijke prijs tegenkomt. Kan me nog herinneren toen ik een jaar of tien was dat cd's voor 18-25 gulden in de winkel lagen. Bizar was dat. Betekent wel dat ik nieuwe releases de komende jaren niet op vinyl zal hebben.

Van ca. 2006-2015 heb ik denk ik zo'n 300 lp's aangeschaft. In de platenzaken was het meeste te krijgen voor 4-8 euro. En op de rommelmarkten kwam ik altijd met iets van 25 platen terug voor niet veel meer dan dat. De meeste zou ik met een behoorlijke winst weer kunnen verkopen. Na drie of vier jaar werden de stapels die ik meenam van Koninginnedag wel steeds kleiner. Nu is het eigenlijk omgekeerd: juist op cd steals vinden voor 1-2,50 euro.

Toen ik vijf jaar geleden naar een kleine studio verhuisde, vond ik het wel even mooi geweest. Je kunt op een gegeven moment zo'n soort verstokte verzamelaar worden die je wel eens op tv ziet. Of ervoor kiezen om dat niet te doen. Deed toen vooral aan schatzoeken: de 2-eurobakken, kringlopen, etc. en nog steeds wel. Beter voor de portemonnee en de leefruimte om je heen.

Nu woon ik ruimer en koop ik incidenteel wel weer eens een stapeltje in de platenzaken, eigenlijk vooral omdat online de prijzen niet meer zijn als een paar jaar geleden (cdwow anyone?) en ik dan het verrassingseffect in de winkel verkies. Je weet niet wat je tegenkomt. Enige tijd geleden ook voor het eerst een stapel van zo'n 200 albums (vooral cd's) de deur uit gedaan, omdat ik ze al jaren niet meer luisterde. Zie mezelf dat in de toekomst nog wel eens doen en dat lijkt me een gezonde ontwikkeling.

Ben je eenmaal bezig, is er geen weg meer terug. Zou ik nu opnieuw moeten beginnen, zou ik denk ik investeren in een goede netwerkstreamer en een hi res-abonnement. Al blijf ik erbij dat muziek dan vluchtiger wordt en het lastiger wordt om je albums te koesteren.

Hierover kunnen we nog wel een aardige boom opzettten:

1. Je gaat onderscheid maken tussen slow en convenience listening. Zit je met een paar mensen aan tafel te dineren (da's meestal slow dineren indien met meerderen), tablet met app bij de hand - album (van NAS of Tidal) snel gekozen door hoesafbeelding aan te tippen. Geen goed keuze omdat niet iedereen Portishead blieft bij de ossobuco - door de lijst scrollen en alternatief aantippen. Veel minder tijd nodig dan naar de speler te lopen etc etc.

Slow listening laat zich raden wanneer dat plaatsvindt

2. Heb wel een loopwerk (transport) gekocht en aangesloten op een DAC, omdat rippen (naar NAS) aardige wat tijd vergt (incl fiksen van metadata) en met name mix-cd's helemaal 'uit elkaar getrokken worden (waardoor je heel veel entries/artiesten en dat leidt tot 'vervuiling'.

3. Streaming providers stellen je wel in staat eenvoudig veel nieuw werk te leren kennen en na verloop van tijd kan je wel gaan filteren en kopen wat je echt wilt hebben.

4. Vraag aan je hifidealer en je zult horen dat wat nu veel wordt verkocht een zgn all-in-one speler is; dwz een mediaplayer met Dac en versterker ineen, in allerlei prijsklassen beschikbaar.

Een makkelijk argument was altijd dat Spotify en MP3's niet goed klinken. Hoewel die vlieger nog steeds opgaat, zijn er nu voldoende betere alternatieven en daar zit je dan met je 16 bit-cd's. Jarenlang de aanschaf mede gemotiveerd vanwege de geluidskwaliteit, terwijl je nu ook 24 bit zou kunnen streamen. Ik heb het wel eens een middagje gedaan in de hifizaken, was onder de indruk van de geluidskwaliteit en de stabiliteit, maar ik denk voorlopig niet dat ik het omarm. Ik kon via Youtube (WiFI) en Bluetooth al streamen en doe dat ook maar beperkt.

Hier geen losse DAC: kan redenering en tendens van één apparaat, die één ding heel goed doet wel volgen, maar twijfel of we niet gewoon beduveld worden en vind allerlei losse kastjes in het interieur ook niet fraai. Al die losse kastjes (voorversterker, eindversterker, DAC, cd-transport, streamer en what's next?) hebben niet de prijs van een los element: kocht je vroeger een cd-speler voor zeg € 600 euro. Koop je nu een cd transport voor € 600 en een DAC voor € 600. En wat zit er nou eigenlijk aan materiaal in zo'n DAC?

Na lang wikken en wegen onlangs geïnvesteerd in een goede cd-speler, Rotel 1572. Old fashioned, maar toch ben ik er blij mee. Het verschil in geluidskwaliteit is enorm. De DAC uit mijn Denon is ook alweer 13 jaar oud, dus terug naar analoge verbinding om de DAC uit de Rotel te gebruiken. De betere kabels hoor ik dan weer helemaal niet (zowel speaker als RCA).

Voor mij is het beste argument nog altijd dat ik door een cd of lp in huis te halen net wat meer moeite doe om een album te leren kennen. Zopas weer ervaren met Arc of a Diver van Steve Winwood. Ooit 2,0* aan gegeven. Nu het aan de beurt kwam in het boek 1001 albums weer eens beluisterd maar dat leverde aanvankelijk vooral zin op om de lp buiten te kieperen. Maar dan toch nog eens geprobeerd, gewoon om zeker te zijn. En die ene extra kans deed het hem. Blijkt een genietbaar album. Door de lp ooit voor 20 cent uit een uitverkoopbak te vissen ontdek ik dat nu.

Zeker bij hifi geldt de wet van de afnemende meeropbrengst; zou je 't al kunnen meten, is een cd-speler van 1000,- niet tweemaal zo goed als een van 500,- Verder is het zo dat veel versterkers al een ingebouwde DAC hebben - soms gaat het dan om een voorversterker; dan heb je dus nog wel een eindtrap nodig; er zijn ook opnieuw versterkers (in verschillende prijsklassen) die een ingebouwde phonotrap of een hoofdtelefoonaansluiting hebben. Alles staat of valt met je behoefte en/of budget.

Bij mij 'dubbelt' mijn streamer/mediaplayer als DAC voor het loopwerk. Vanaf zo'n 450 kan je een goed loopwerk hebben; en voor een vergelijkbaar bedrag de Cambridge Audio DacMagic die altijd goed uit tests komt.
Zou je een streamer (cum Dac) willen kopen, kijk dan altijd of ie ook beschikt over digitale ingangen.

Kabels is ook een kwestie van uitproberen en vergelijken. Je zou niet de eerste zijn die bij kabelwisseling verbluft staat van het resultaat.

Ik ken mensen die een goed all-in-one apparaat kopen en na verloop van tijd zeer tevreden waren met het resultaat (versterking) en de toepassingsmogelijkheden. Ik heb daar ook wat over gezegd bij het Mannigfaltig van Dominik Eulberg

Zoals al eerder gebeurde met de CD (herinner me nog de nieuwprijs van 45 gulden voor een enkele nieuwe CD), wordt nu de vinyl melkkoe tot de laatste druppel uitgemolken door de platenmaatschappijen. Ze hebben hun lesje duidelijk niet geleerd.

De (audiofiele) muziekconsument?

Dat waren toch echt niet alleen de platenmaatschappijen. In Antwerpen (Brabo) en Gent (Music Man) betaalde je een nieuwe cd slechts rond de 650 Belgische frank (16 euro).

Ik ben technisch zo matig onderlegd dat ik bij een transportsysteem voor CD's denk aan een treintje die door je woonkamer loopt en je cd's voor je van de kast naar de speler brengt.

Een transport (Engels), in het Nederlands "loopwerk": de conversie van digital naar analoog (DAC) is ahw uit de speler getrokken en in een apart apparaat gestopt om interferentie van signalen te vermijden. Van loopwerk naar DAC loopt een digitale kabel (daar bestaan meerdere soorten van).

Ik zie net dat het nieuwe album van Robert Plant met Alison Kraus inderdaad ook al op de gevreesde 45,- EUR zit.

Ook de nieuwe Sam Fender is met 38 piek erg duur.

Daar heb je slechts 30 kubieke meter gas voor vandaag de dag.

In dat geval stel ik voor dat we de kachel op vinyl laten branden.

Ik heb Raising Sand op dubbel lp toen ook best veel betaald. Dat was dan 30 euro of zo. Maar zoals ik reeds schreef, de ene winkel is de andere niet. Ik weigerde destijds 20 euro te betalen voor een cd in de Free of de Fnac, behalve als het klassieke muziek was omdat ze die niet hadden in Bilbo, Brabo of Music Man.

Maar eigenlijk is er weinig reden om te klagen denk ik. Zowat alle muziek staat gratis ter beschikking en is onmiddellijk en overal te beluisteren. De lp hoef je niet te kopen. Vind je ze te duur, laten liggen. Of je budget hetzelfde houden maar selectiever kopen. En niet vergeten dat het eigenlijk maar een hobby is.

Dit dus. Een jaar of tien geleden kocht ik gewoon blind wat ik kende. Om er thuis achter te komen dat niet alle 160 platen van Oscar Peterson even goed zijn. Tegenwoordig maak ik een vrij strenge voorselectie middels YouTube en Spotify. Die platen mogen dan ook best wat duurder zijn want dat worden de 4.5/5 sterren platen. En dan koop ik in plaats van 10 cd’s maar 2 platen. Dat zorgt er ook weer voor dat ik beter ga zitten voor een plaat.

Tsja zo’n hele dure hoeft misschien niet. Ik heb toevallig 1.5 week geleden die van Knösti gekocht en moet zeggen: het werkt perfect. Voor 47 euro een prima investering ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat m’n platen er zoveel beter van zouden klinken. Platen die eerst tikten, popten of ruis hadden op de achtergrond klinken plotseling helder en slaan haast niet meer over…. Dat overtreft m’n verwachtingen wel.

Wellicht werkt jouw methode wel evengoed hoor Kronos maar voor dit bedrag vind ik het een uiterst praktische en fijne oplossing. Wat in ieder geval als een paal boven water staat: het loont om vervuilde platen eens flinke te poetsen

Ik heb die Knösti ook en ook ik ben er erg over te spreken! Zoals je zegt klinken platen weer als nieuw in de meeste gevallen. Krassen krijg je er uiteraard niet mee weg maar tikjes, pops en vooral ruis/background noise krijg je er prima mee weg. Dikke aanrader mocht je er 1 op de kop kunnen tikken.

Een platenwasmasjien van OkkiNokki of Pro-Ject heeft als groot voordeel dat de reinigingsvloeistof meteen wordt weggezogen na de wasbeurt. Je hoeft de platen dus niet in een rekje te laten drogen. Nadeel is de prijs, m.n. die van OkkiNokki die heb ik in 4-5 jaar tijd wel zo'n 200 euro duurder zien worden (nu aardig richting de 500,-). Bovendien heeft zo'n ding weer het nadeel dat je na een x aantal beurten bepaalde (mechanische) delen moet vervangen en daar zit ook weer een prijs aan vast.

Knosti is goedkoop te bestellen via Conrad (gratis verzending).

'...slaan haast niet meer over...', dat trekt toch wel mijn aandacht. Speel je platen af die in zo'n slechte staat zijn dat ze overslaan? Van alle lp's die ik heb slaat er geen enkele over. Als er krassen op staan die dat veroorzaken koop ik ze niet. En platen die een wasbeurt nodig hebben zeer zelden.

Nee eigenlijk bedoelde ik hetzelfde als tikken. Overslaan heb ik ook niet behalve bij een prachtige plaat van Charles Tolliver die ik ooit liet vallen Op Discogs ga ik niet onder VG+.

Wat betreft die wasbeurt: ja dat heb ik wel. Ik denk dat ik serieus mijn halve collectie er doorheen heb gehaald. Het verbaasd mij dan weer dat je dit zegt. Het meeste dat tweedehands binnenkomt of wat ik op beurzen koop is echt wel vies. Via Marktplaats vaak nog erger. Laatst nog een dubbel elpee van Desmond: zo statisch dat ie bijna in de hoes bleef plakken.

De platen die nu vaak het meest opknapten waren die uit de jaren ‘50 en ‘60.

Overslaan is in heel veel gevallen te verhelpen met bijvoorbeeld een cocktailprikker. Op youtube zijn wel instructiefilms te vinden

Het grootste aandeel in mijn verzameling komt uit winkels en een slimme handelaar legt geen vieze platen in zijn winkel. Bij de Record Collector werden platen vooraf gereinigd. Of ze dat op de goeie manier deden is een vraag. Naar schatting heb ik zo'n vierde van mijn platencollectie door de wasbak laten gaan. Of ze daar beter door gaan klinken weet ik niet, want een plaat die vies is ga ik niet eerst afspelen.

Bij mij gaat elke plaat door de knostie. Ook nieuwe. Niet alleen worden ze daardoor antistatisch, ook nieuwe platen kunnen vuiligheid bevatten die tikjes en kraakjes veroorzaken.

Hier ook alle (nieuwe) albums door de wasstraat Koop mijn nieuwe vinyl voor het grootste gedeelte via internet. Ervaring is dat er soms wel resten van de persing achterblijven. Baat het niet schaadt het niet zeg maar. Meteen antistatisch inderdaad. Originele Knosti vloeistof laat wat residu achter die na een draaibeurt je naald volsmeert. Tweede Knosti erlangs met gedemineraliseerd water lost dat grotendeels op. Simpel doch effectief.

Dat schreef je een half jaar geleden ook al.

Nog simpeler en effectiever is er zelf niks op smeren.

Here’s how vinyl record pressing works

Vinyl manufacturing

Het vinyl wordt zo vies in de binnenhoes gestoken dat de mensen handschoentjes dragen om hun handen niet vuil te maken.

Nieuw vinyl wassen, baat het niet dan schaadt het niet?

Op mijn nieuw vinyl hangt geen residu.

Helemaal goed Als ik ‘t over ‘n half jaar weer schrijf hoor ik ‘t graag. Anders ga ik ook in herhaling vallen