@Bertus en PF - dat klopt helemaal met Chomsky, want een mens kan met één (taal) competence meerdere performances (dialect, sociolect, vakjargon) aan de dag leggen. Ik dacht altijd volkomen 'dialectvrij' te spreken in werk etc. Totdat, zo'n 10 jaar geleden ik in Amsterdam iets aan het uitleggen was voor een groep collega's en ik na mijn uitleg opkeek om iemand te horen vragen: "Woar kommie vedoan jochie, ut Uutreg?" Daar stond ik dan. Er is één verwantschap tussen Utrechts en Tilburgs: beide dialecten vind ik niet echt fraai.

Meertens Instituut, hulde aan Voskuil!

@ Mju: het is inderdaad jammer dat 't Utregs zo'n lelijk dialect is - volgens mij is het geen toeval dat Amsterdam volkstroubadours als André Hazes heeft voortgebracht en we in Utrecht niet veel verder gekomen zijn dan Herman Berkien...

Ik heb een aantal jaar in Zeist gewoont. Natuurlijk kom je dan veel in Utrecht en heb je veel met de Utrechters te maken.

Het heeft mij altijd verbaasd hoeveel plat Utrechts qua tongval op plat (met name Broekhovens) Tilburgs lijkt.

Ik kan je "handdoeken" anekdote dus goed begrijpen

Jaja, als ik bovenop de Toren sta. Pfoe, vreesde even dat je Tineke Schouten ging noemen. Herman van Veen kan wel mooi plat Utregs proate (o.a. die voetbal-sketch)

Overigens is Amsterdams niet altijd even mooi, maar wel interessant vanwege de vele opgenomen Joodse woorden - geteisem, goochem, mokum.

Brabantse troubadours neem je die dan wel serieus?

Tilburg ken ik niet zo goed, maar ik heb wat vrienden in Antwerpen wonen en op een bepaalde manier doet hun tongval inderdaad wel aan de mijne denken. Maar vooral dat inslikken van woorden dat jij beschreef is ook erg Utrechts. Een normaal mens zou wellicht 'wil je mij even een andere aangeven?' vragen, bij mij word dat toch gauw 'geef's 'nándraon' ofzoiets.



M'n favoriete stukje Utrechts in de muziek blijven toch die paar stukjes uit 'De Bal' van Jaap Fischer, misschien niet toevallig ook al over voetballen. (Wánt, kijk, Lowietsjie heef ze knietsjie in't verbánd!)

Of dialecten mooi zijn of niet blijft een kwestie van smaak - 't Utregs vind ik niet mooi maar ik voel me er wel in thuis. Zoveel merkte ik wel toen ik net terug uit Parijs even over de markt liep (typisch Utrechts: márrek en níet mart). Maar het Utrechts mist iets eigens dat het Amsterdam wel uit het Jiddisch gehaald heeft. Alhoewel het Utrechts van vroeger heel anders geklonken schijnt te hebben. Nu is het toch vooral stadshollands met een wat rare tongval, maar als ik mijn opa (ruim tachtig jaar geleden geboren in 't Ondiep) soms hoor vloeken... Dat is toch wel mooi hoor

Brabantse zangers... Ach nee, laat u maar

Ik pretendeer dat nog steeds, en niet alleen in werk maar ook prive. Maar wellicht denken die paar mensen hier die mij ook persoonlijk kennen daar heel anders over. Wellicht interessant om eens na te vragen.

jeh de bedoelik

edit: Klinkt als: jabiedabiedoeie

Het was voor mij ook een relatief ontmaskerende ervaring. Het juist die momenten waarop je bijv. in je flow zit (zoals bij die uitleg), of heel boos of heel blij bent (liefde) dat je ware taalaard komt bovendrijven. Toen ik in Zweden woonde, heb ik met mijn Zweedse scheldpartijen voor aardig wat hilariteit gezorgd - dat waren gewoon Verzweedste Hollandse en Engelse scheldwoorden.

@PF: oliën jullie die van jullie ook? In Tilburgs svp - as un protje mee mun motje!

Ik denk zelfs dat ik echt behoorlijk dialectvrij spreek. In ieder geval zou ik niet weten wat voor dialect ik anders zou spreken. Haarlem wordt niet voor niets de plaats genoemf waar men het meeste AN spreekt (of in ieder geval wat het meeste in de buurt komt). Beverwijk ligt er vlak naast. Alhoewel, Ijmuidenaren spreken dan weer wat minder AN. In ieder geval is volgens mij niet te horen waar ik vandaan kom.

Met heel jouw op en top prachtige nederlandse taalgebruik snap ik hier werkelijk niet wat jij bedoelt?

Zou u de vraag nogmaals willen stellen maar dan in een begrijpelijke zin

Dat, bedoelde ik juist, is moeilijk 100% te garanderen als je emoties of je enthousiasme met je op de loop gaan.

"Ulliedegullie de juliën ok?" Vroeg een man aan zijn buurman nadat ie zijn maaimachine had gesmeerd - te lezen als "smeren (=oliën) jullie die van jullie ook?"

Dat snap ik wel. Maar er is voor zover ik weet geen Beverwijks dialect of tongval of wat dan ook.

Kan kloppen, kijk maar eens op de dialectenkaart van NL - link in een post van PF vlak na 13:30 vandaag.

"witte gè't "?

Nee, Ik ben noch schilder, noch geitenboer.

Gullie en Ullie zijn mij wel bekend ja..."gullie alemoal" en "hedde ullie vur den brommert?"

Waarbij je in het kaartje erboven (ff scrollen) kunt zien dat utrechts een soort van brabants is....

Twee keer wellicht in zo'n kort stukje tekst? Dat leest niet prettig.

Wellicht heb je gelijk. Wellicht.

Er zijn zeker raakvlakken, zo heeft het Utrechts een iets zachte g en komt verkleuring van 'aa' naar 'ao' zoals eerder opgmerkt ook in bepaalde Brabantse dialecten voor.

Ik niet helaas. Op mijn werk betrap ik mezelf er wel vaak op hoe 'Leids' ik wel niet spreek. Anderszijds valt het me in Leiden wel weer op hoe 'bekakt' ik wel niet spreek. Niet dat het me stoort overigens, alhoewel echt plat Leids zo ongeveer het lelijkste dialect is wat er bestaat.

Ken u da effe uitleggen: is het nah wel of niet bekakt. En ik heb een aantal jaren voor een Lèdse directeur gewerkt en dan ging ik spontaan terug Lèds lullen - onbedwingbare spontane neiging die in mijn besturingssysteem zit ingebakken.

Ik spreek behoorlijk bekakt in vergelijking met de meeste mensen die in Leiden zijn opgegroeid.

Het is wit en staat in de wei.

of un schaop, da ken ok ?

Waar is flevoland?

heb je het nog niet gehoord?

Dat kan ik niet anders dan beamen

Nee.

'T is wit en 't staat in het keukenkasje? Wittem ok?

geen idee natuurlijk...

ik zeg maar zo: Agge ut nie wit kunde't altij nog behaange

't Is rood en het staat in de wei. Roade gij 't?