Wat ik hierboven plaatste is de definitie die in het culturele veld wel redelijk unaniem aanvaard wordt (Greenberg is niet de eerste de beste). In de volksmond wordt kitsch een beetje wisselend en foutief gebruikt. Sommigen denken bijv. ook dat iets meteen kitsch is als het geen kunst is.

Kitsch is in de industriele revolutie opgekomen. De urbanisatie en universele geletterdheid zorgden ervoor dat 'de massa' hun interesse in de vroegere volkscultuur verloren, maar ze konden ook niet meekomen in de 'hoge' elitecultuur. Om hun verveling tegen te gaan ontstond dus kitsch in de definitie van hierboven (mechanisch, etc.). Greenberg stelt dat kitsch moeilijk is te weerstaan en overal is. Het legt daarom druk op inwoners van samenleving. Sommige kitsch lijkt hoog --> nog moeilijker te weerstaan.

De boer haalt dezelfde waardes uit kitsch als de elite uit Picasso haalt, maar Greenberg stelt dat kitsch direct en snel het effect nabootst en 'echte kunst' eerst langzaam op mensen inwerkt. Het doet meer met mensen, is meer verrijkend.

Kitsch is ook herkenbaar, want herkenning bevalt mensen. Kitsch werd ook door regeringen (dictators) ingezet.

Sam Binkley: Kitsch werd als iets esthetisch verarmend gezien, het was moreel dubieus, en beeldde een humoritische en kinderlijke esthetiek uit. Herhalingen, conventionaliteit, geen vernieuwing (maar simplistischer nabootsen van echte kunststijl/makkelijker maken voor massa). Niet creatief. Decoratieve functie voor het huishouden. Sentiment aandikken.

Denk bijv. aan zo'n schilderijtje waarop dan een baby met een traan te zien is. Dat is dat aangedikte sentiment (dat is iets anders dan emotie en het heeft ook weer met effect vs. affect te maken).

O.a. Adorno heeft parallellen getrokken met de eenvoud van de tv. De harde werker die thuiskomt en geen zin meer heeft om veel moeite te doen en puur ontspannend vermaak wil.

Dus ja, de elite vindt dat kitsch van wansmaak getuigd (maar het is dus geen synoniem), maar met het postmodernisme zijn er ook veel kunstenaars die bewust de grenzen tussen kunst en kitsch opzoeken. Het wordt nu wel iets meer gewaardeerd dan cultuurtheoretici enkele decennia geleden deden.

Kijk, dat had niet gehoeven hoor Stijn!

Mijn gevoel nijgt ook sterk naar wat je vertelt. Het is in ieder geval een breed begrip en het blijft een beetje arbitrair wat mij betreft...

Opvallend dat kitsch eigenlijk net hetzelfde is als taal - niet zozeer in de zin dat je kitsch in taal kunt vervatten of uitdrukken, maar meer in de importantie van de frequentie:

Hoe vaker mensen iets fout zeggen of schrijven, zoals de vervaging van het gebruik van als en dan, of het steeds vaker horen van "hun hebben dat gedaan" of "de vrouwen welke naar huis gaan" hoe groter de kans dathet iig wordt geaccepteerd.

Zo is het ook met kitsch: hoe meer mensen het 'schilderij' met het betraande zigeunerjongetje ophangen, hoe eerder de consensus dat het wel kunst zal zijn. Vragen naar de duiding van kitsch kan ook worden opgevat als geen begrip hebben voor kunst.

Immers the image is in the eye of the beholder en mensen als Jeff Koontz lichten kitsch-beelden uit hun context (in het meest extreme geval corny, porny-achtige beelden en plaatsen die in een galerie/museum). Ik kan daar altijd vreselijk om lachen - het kunstwerk/kitschwerk nodig dan uit tot een monologue interieur die zich idd kan uiten in gelach of in hoofdschuddend weglopen - dat kan je ook hebben bij Panamarenko.

De vraag naar kitsch of kunst in niet relevant: wat in 20 voor Chr een commercieel doel had, mensen de tent inlokken om wijn te komen drinken, wordt anno nu uitgestald in een archeologisch museum als artefact - context bepaalt aspect viewing en betekenisgeving/-verlening.

Eentje waar ik nu zelf mee worstelde en blijkbaar ben ik niet de enige.

Zijn eigen leven leiden of lijden?

Je worstelt? Dan zal het wel lijden zijn.

Maar even serieus: het is dus 'zijn eigen leven leiden'.

Waar ik me mateloos aan erger zijn NL-ers die "zeuven" zeggen, i.p.v. : zeven. Waar komt die idiote verdraaing toch vandaan ? Gewoon duidelijk articuleren; dan verstaat iedereen wat je zegt.

Je zegt toch ook niet : het is neugen uur.

Ik dacht dat die verdraaiing van 'zeuven' juist bedoeld is om extra verschil te maken met 'negen', zodat het niet verkeerd verstaan kan worden.

Vind het zelf ook lelijk en hoor het bijna nooit (meer).

Grappig want zo te zien woon je in Amsterdam. Ik meen dat het daar vandaan komt, op zijn best 'sjeuffon'.

Zeuven klinkt mij juist een beetje chic, deftig, aanstellerig in de oren, niet bepaald Amsterdams.

Zelf ben ik ook maar import-Amsterdams natuurlijk.

Even gegoogeld, en : Voila , maak je eigen keuze maar ............. !

Mijn oma uit brabant had het ook over 'duzend' in plaats van duizend.

Zeuven en duzend zeggen ze hier vlakbij ook (en ik woon honderden kilometers weg van Brabant en Groningen). Is verre van chic en aanstellerig, is juist een typisch volksdialect. Mijn ouders hebben die tik van de molen ook nog net meegekregen.

Duzend zeggen ze in Vlaanderen ook vaak. Zeuven niet (belachelijk lelijk woord inderdaad)

'Duust'.

Het woord 'sowieso' wordt wel vaker verkeerd geschreven. In de meerderheid van de gevallen, vermoed ik. Laat ik zeggen dat dit woord vaak slachtoffer is van een vrijelijke interpretatie van de juiste spelling.

Ik las vandaag bij een album van Andrea Bocelli dat iemand het woord opschreef als 'zowieszo'. Een dergelijke schrijfwijze ben ik nog niet eerder tegengekomen. Ik vond hem eigenlijk wel lollig. Wel met pijn in de ogen, maar dat geeft niet...

Oei, die doet inderdaad pijn aan de ogen. Was het een gevluchte Balkanner die dat schreef of wat?

Verder kwam ik vandaag iemand tegen die schijnt de denken dat men hier op MuMe "recenties" schrijft. Die vond ik ook wel origineel.

Dat zijn recensies met een korte houdbaarheid.

Ik heb een collega die sowieso als "zo en zo" uitspreekt en schrijft.

Die neiging heb ik ook

'k Moet me elke keer weer forceren om daar toch een 's' van te maken...

Ze worden over het algemeen geschreven door een recencent - iemand die er heel weinig voor krijgt!

Het gaat vaker fout dan goed. Laatst zelfs nota bene in een presentatie van een docente hier bij de HU. Toegegeven, het ging om een rekenvak, maar van iemand die bevoegd is om aan hooggeschoolde studenten les te geven, mag je toch wel verwachten dat ze verder komt dan zo wie zo.

Samenstellingen schijnen ook erg moeilijk te zijn. Personeel management, klanten perspectief, inkoop proces, bedrijf structuur. Of de mooiste die ik tot nu toe tegengekomen (tegen gekomen? ) ben: tel proces. Is dat nou een opdracht ("maak huiswerk") of wordt hier het telproces bedoeld?

En ondertussen wel prediken dat een verslag bij meer dan 10 taal- en/of spelfouten weggeflikkerd wordt.

M'n broertje laat wel eens mailtjes lezen van docenten aan de HAN. Zij bakken er stuk voor stuk op alle aspecten hélemaal niets van. Het verschil met de taalpolitie van de uni is echt schrijnend.

'Ongelovelijk'

@chevy: Maar jij gaat ook leuk de fout in. Hooggeschoolde studenten? Volgens ben je als student (in zijn algemeenheid) niet reeds hooggeschoold, maar ben je er juist mee bezig om hooggeschoold te geraken. Hooggeschoold ben je pas als je de studie succesvol hebt afgerond! Toch?

Wat trouwens ook schrijnend is, is de kennis van het Engels door docenten. Mijn schoonzusje studeerde af aan de universiteit Wageningen. Bij de buitenlandse studenten werd het praatje door de betreffende student in het Engels gedaan. Een docent had het over de breedte van de opleiding: 'The bread of the education'...

Geef het volk brood en onderwijs.

Ik had afgelopen jaar een busrondleiding over Terschelling met de vakgroep, waar ook een aantal internationale mensen in zitten, dus hadden we een Engelstalige tour, de gids kwam echter weinig verder dan:

"On the rechts you zie zome beams... ehhh booms.. ehh beams"

Tja, wanneer ben je hooggeschoold? Bovendien is dat geen taalfout, maar eerder een semantische fout.

Daarbij zijn er ook mensen die meerdere hbo-studies doen.