Die fout (net zoveel dan) komt inderdaad wel voor, maar veel minder dan groter als. Ik geloof dat dit hypercorrectie is: men heeft wel een idee dat je vaak niet 'als' moet zeggen maar 'dan', en van de weeromstuit doet men dit ook waar het NIET nodig is...

`

Dat Florsi 2 maanden nodig had om een voorbeeld te vinden zegt ook wel genoeg.

Over de plaats waar hij die observatie deed. In Tukkerije kan je obsevatie met de regelmaat van (grootvaders) klok doen

Uiteraard komt het niet heel veel voor.

Ja ik ook, het irriteert me mateloos van mezelf dat ik dit bij iedere vorm van uitleg van het eind van mijn zin plak. Het neemt een hoop kracht weg van je zin aangezien je ineens zegt dat je het toch niet zeker weet. Misschien is dit een goed moment om wat bewuster te worden van dit stomme stopwoord

Ach, er is niets mis met wat scepticisme of zo.

Ja, het is een vorm van onzekerheid inderdaad, toevallig pas nog een leuk gesprek over gehad...

Je ontkracht je eigen beweringen ermee.

ofzo

Denk dat het mede te wijten is aan kleuterpraat van soapies die gaan presenteren en zo.

Daarnaast doet het denken aan iemand die voor het eerst een microfoon in handen heeft en de boel aan elkaar moet praten en niet zo één, twee, drie weet een bruggetje te maken. En er dan vervolgens maar een paar woorden tussen zet die nog kant of wal raken. Het zou eigenlijk wetenschappelijk onderzocht moeten worden of het moet in de Tweede Kamer in behandeling worden genomen met een voorzitter erbij of zo.

Nog zo'n inhoudsloze term die velen achter iedere zin plakken: zeg maar (al lijkt het virus inmiddels een beetje overgewaaid te zijn; twee jaar geleden bereikte het zijn hoogtepunt).

Making off i.p.v. making of.

IK doe een poging om mensen die véél dt-fouten maken te helpen met een middeltje dat mij geholpen heeft en nog steeds helpt.
Als ik het echt niet weet of een werkwoordsvorm d, t of dt op het einde heeft, dan vervang ik het werkwoord in gedachten door een werkwoord dat in de stam niet eindigt op t of d, maar bijvoorbeeld op k.

Als je nu bijvoorbeeld twijfelt aan onderstaande zin hoe die werkwoordsvormen geschreven worden :

"Het verblijdt me dat hij haar verbiedt te drinken".

Dan vervang je in gedachten die werkwoorden door drinken of werken. Ik stel voor drinken, want dat is vaak leuker dan werken.

In gedachten wordt dat dan :

"Het drinkT me dat hij haar drinkT te drinken".

Het betekent absoluut niets, maar het is om te horen of de stam een t krijgt ja dan neen.

Ik hoor in gedachten een T dus moet ik bij verblijden en verbieden in voorbeeldzinnetje ook die t schrijven.

En die regel gaat altijd op.

Voor voltooide deelwoorden moet je gewoon het werkwoord in het verleden zetten en klaar is kees.

Heeft hij gedurfD is inderdaad met een d omdat je in het verleden zegt "durfDe" en dus niet "durfte".

Eenvoudig regeltje, ik gebruik dat constant en ik denk haast geen werkwoordsfouten te maken.

Vervang dus het werkwoord waaraan je twijfelt door drinken of werken, zoek zeker een werkwoord waar geen d of t in de stam voorkomt, ik gebruik altijd één van bovenstaande (werken of drinken) en dan vervang je in gedachten eventjes je eigenlijke werkwoord door deze, en je maakt geen fouten.

Het is makkelijker om uit te proberen dan om het hier te proberen uit te leggen, mondeling lukt het me beter dan in geschreven vorm, maar ik hoop dat ik er toch mee geholpen heb.

Ik zag gisteravond een stukje van het Groot Kinderdictee. Het werd afgesloten met de volgende zin:

Dus: word allen lid!

Ik, met zes jaar Latijnse opvoeding (inclusief meervoudsvormen van gebiedende wijs) dacht dat hier heel gemeen wordT moest komen te staan. Of dat dit op zijn minst de meest juiste van de twee was, en dat geen van beiden fout gerekend zou worden. Mijn broertje (ook Latijn) dacht er hetzelfde over, en we waren dus allebei erg verbaasd dat onze overdreven correctheid niet meer op prijs wordt gesteld. WorD is de enige juiste vorm, zo bleek. Alleen in sommige uitdrukkingen mag er nog een t achter.

Toch balen dat ik niet foutloos een dictee voor achtstegroepers kan maken. Niet meer zoveel nadenken dus

Gebiedende wijs is toch altijd de stam?

Ja, nu wel inderdaad. Maar vroeger werd er nog onderscheid gemaakt tussen enkelvoud en meervoud, en aangezien allen meervoud is, kwam er vroeger dus een t achter de stam.

Dat vroeger zal wel voor mijn tijd geweest zijn, haha. Zo lang ik die regeltjes ken, is het altijd al de stam geweest.

Daarom heb ik het ook over mijn zes jaar Latijn, en het daarbij behorende vermogen om soms wel eens te moeilijk te denken

Latijn...

Maar die zal ongetwijfeld al 20.000x voorbij zijn gekomen in dit topic.

De meervoudsimperatief op -t wordt enkel in archaïserende stijl gebruikt. In de gewone omgang is het inderdaad ongebruikelijk geworden.

@freitzen: ik kwam er vier jaar geleden achter dat de regel was veranderd. Ik zie dat je 17 bent, dus in ieder geval was de regel op je 13e al zoals nu, dus je Latijnse opleiding heeft er denk ik niet zoveel mee te maken (tenzij jouw docent nog de oude regel hanteerde, zodat je bij vertalingen de t nog gebruikte)
Overigens, als na het imperativus het onderwerp u volgt, komt er wél een t achter: Zegt u het maar
Voor geïnteresseerden, zie hier

Ik bedoel meer dat ik in het Latijn de gebiedende wijs meervoudsvorm altijd erg mooi vond, en dat ik hem dus hier ook eens dacht goed te gebruiken.

Maar ik heb het vandaag wel gehad met die extra t, hoewel...ik ga nog maar eens een kopje t pakken denk ik

In een vorige (economische) crisis werd de slogan gehanteerd: "helpt elkaar, koopt Nederlandsche waar"; zowel taalkundig als economisch gezien is deze stelling lang voorbij zijn houdbaarheidsdatum.

@ Taalkundig: No shit.

@ Economisch: Hoezo?

Toentertijd was de gedachte dat je de Nederlandsche economie uit het slop kon trekken door Nederlandsche waar te kopen. Inmiddels met het huidige, mondiale karakter van de economie zou een dergelijk (protectionistische) instelling niet echt helpen: zelfs al zou NL het goed doen, kan je minder exporteren als de wereld om je heen in 'deep shit' verkeert (je hebt geen afzet). Onze economie is sterk afhankelijk van de export.

Maar export heeft met die uitspraak weinig te maken.

Lees nog eens wat er staat; de utspraak dateert uit de tijd van de wederopbouw van Nederland na WO2. In 60 jaar is er veel veranderd; de economie is op een globaal niveau interdependent geworden. Protectionisme is zinloos geworden.

Maar als niemand meer nederlandse producten zou kopen, zou het echt wel slecht zijn voor de nederlandse economie.