Blijkt m'n oma dus gewoon Franse straattaal te spreken. En ik maar denken dat ze gewoon ontzettend dom is.

Mjuman:
In Franse straattaal worden lettergrepen soms omgedraaid: bijv. steliriseren, legimiteren.

Dat is zó lelijk.

De straat is niet altijd even mooi

Maar ik kan er wel om lachen als ik blonde witkoppies van 15 - 18 jaar hoor praten inde trant van "Yo, no spang mi man, kom op met je doekoe!"

Aku mau pulang!!

Om nog even hierop te reageren:

Hoe denk je dat de grammatica van een taal ooit ontstaan is? Een paar professoren die een lab in zijn gegaan en alles hebben uitgedacht en opgeschreven? Nee dus. Voor alle talen die in de wereld gesproken worden geldt zonder uitzondering dat ze eerst werden gesproken en toen pas geschreven. Natuurlijk wordt er soms getracht wat bij te sturen via aanpassing in de grammaticaregels en dergelijke, maar ook dat is vaak gestuurd door ontwikkelingen in de taalgemeenschap. Dus ook de grammatica van een taal wordt gewoon bepaald door de sprekers ervan. Spellingsregels en schrift uberhaupt zijn daarentegen natuurlijk een heel ander verhaal.

Dan denk ik het geluid altijd weg

Ik heb de citaten maar weggelaten, dat kost zoveel ruimte en je kan ze altijd teruglezen.

Uiteraard werd een taal altijd eerst gesproken en daarna vastgelegd; andersom is moeilijk - Spokanisch is de grote uitzondering (Google daar maar eens op i.c.m. Roland Tweehuyzen). Sommige woorden zijn ook een onomatopee (wordt wel van fiets gezegd).

Op een gegeven moment werden er dingen vastgelegd; het ontbreken van een ortografie (bindende spelling) kon nl er t oe leiden dat bepaalde documenten nauwelijks nog ontcijferd konden worden. Codificatie van een taal (grammatica) beoogt twee zaken: inventarisatie (van lokale, regionale verschillen) en vervolgens normalisatie/standaardisatie: er worden regels op gesteld die voor de hele taalgemeenschap gelden (dat is een soort verevenings- of harmonisatieproces) en dat gebeurt niet door de sprekers zelf. Dat betekent dat je voor de v.t.t. van zijn ook zijn als hulpwerkwoord gebruikt ("hij is op school geweest") - in sommige Brabantse dialecten kun je hebben als hulpwerkwoord tegenkomen: "hij hee doar gewist".

En dan kan die taalgebruiker met zijn Brabantse dialectoperformance zeggen wat ie wil, het wordt niet beschouwd als ABN. Ik heb het al eerder gezegd: een mens heeft één competence, maar kan meerdere performances hebben.

Die bindende spelling is inderdaad vooral voor het fonetische gedeelte van een taal. De grammatica van een ongeschreven taal kan onder de juiste omstandigheden overleven zonder dat het ooit op schrift is vastgelegd. Ik denk aan mijn opa en oma die er schande van spraken dat er een restaurant in Oss kwam dat D´n Deel heettte. Het woord deel (een soort hal) is immers vrouwelijk, wisten zij, dus het moet De Deel zijn in het Brabants.

Ook andere streekgebonden structuren voelen generatiegenoten van mijn opa en oma feilloos aan, zoals umlaut bij meervoud (één stoel, twee stuul) of de 'Spaanse' vervoeging van werkwoorden (zoals Spanjaarden puedes zeggen voor 'jij kunt', zeggen Brabanders kunde).

De logica van een taal kan binnen een gemeenschap ongeschreven overleven zonder dat het een kwestie van doe-maar-wat wordt. Los van dat kunnen structuren eroderen, vervagen, versimpelen, en dit gebeurt wel door de sprekers. De dynamiek en logica van dialecten als Brabants zijn hier sterk aan onderhevig, doordat het huidige ABN zowel als simpeler als mooier wordt gevonden.

Maar met name in Brabant gaat dit snel; er bestaat namelijk nogal een neiging tot afkomstrelativering, en zowat een hele generatie heeft zichzelf aangepraat dat we allemaal boeren ( ) zijn en dat de dynamiek van de taal zich beperkt tot het uiten van 'eeeuh'-klanken.

In het verlengde hiervan: taalgebruikers zullen altijd op zoek zijn naar grammaticale structuren. Op het moment dat Nederland zijn taal niet meer serieus zal nemen (zoals DN!S 'bepleit'), zal de grammatica niet verdwijnen, maar de verengelsing van het Nederlands zal zich bijvoorbeeld verder doorzetten. Ik denk dan aan meer leenwoorden, meer spatiegebruik, enzovoort. Misschien dat we over honderd jaar zullen zeggen: 'dat Nederlands, dat was ook niet meer dan het uitslaan van 'sch' en 'ui'-klanken' .

En ik maar denken dan ABN al meer dan 10 jaar geen AN weer was

@Omsk - goede inhoudelijke reactie. Dialecten kunnen mooi zijn (al zo de menig over klankkleur van bepaalde dialecten altijd verschillen). Ik ben opgegroeid in de stad der Kruikenzeikers en het doet me deugd te zien dat daar bijv. initiatieven zijn om het dailect vast te legggen.

Heb ooit een tijdje ATW gestudeerd, maar ben afgehaakt toen op een vrijdagmiddag (het zal borreltijd geweest zijn) twee mensen in de kantine op een bord een diagram begonnen te tekenen dat het verschil in dieptestructuur (TGG) tussen vergeten hebben en vergeten zijn in het Brabants duidelijk moest maken.

De behoefte aan één Nederlandse grammatica onstond/werd intenser toen men de inbreng van de taal als unificerende kracht voor de nationale eenheid ging zien.

Ik denk ook dat we zuiniger op onze taal (en de grammatica) moeten zijn; Nederlands heeft genoeg mooie (en poëtische) woorden; neem nou een woord als 'onderhavig', in het onderhavige geval. Wat dat betreft kunnen we vaak een voorbeeld nemen aan de Belgen die zorgen vaak beter voor het Nederlands - en dat blijkt regelmatig in 10 voor Taal .

... maar paradoxaal wel meer dialecten en dialectwoorden kennen.

De Belgen, die na hun job naar de match van hun favoriete voetbalclub gaan kijken?

Het gaat natuurlijk om de intellectuele Vlaamse elite, niet die inferieure voetbalfans

Dat is geen paradox, vooral niet wanneer er enige erkenning voor die streektalen bestaat. Dan zijn ze zelfs méér dan goed bezig.

Die onverklaarbare Engelse leenwoorden die de Belgen inderdaad plegen te gebruiken zou ik eerder paradoxaal noemen.

@Omsk - sapperdeflap; weer een mooie voorzet - helemaal gelijk. Een goed dialect is nooit weg; vanaf mijn studie heb ik steeds in Utrecht gewoond. Utrechts is echt geen mooi dialect en toch word ik regelmatig warm als ik verhalen over Wijk C (het oude centrum van Utrecht) lees en het Utrechts dialect. Regelmatig actief in Amsterdam, merk ik dat het Utrechts accent regelmatig is doorgesijpeld in mijn taal; al zou ik zelf nooit de fout maken - zoals een vrouwelijke collega - om in een Amsterdamse kroeg een Amsterdammer te bestellen (toen ze dat deed, maakte de barman een weids gebaar en zei "wijffie, vrije keus - de kroeg zit er vol mee"). Daar heet zoiets een 'vaas' of 'emmertje'.

We zouden idd er goed aan doen (in deze tijd van de wondere wereld van het web) zuinig op onze taal en dialecten te zijn. Hoe globaler we denken, hoe meer we soms behoefte hebben aan vertrouwde wortels.

Ja het verbaast mij ook dat in mijn job speak ik regelmatig kreten tegenkom als: een funnel opbouwen (zeg maar een pijplijn/reservoir met prospects, ook wel 'leads' genoemd), je committen (voor toegewijd zijn) of iets executeren (voor iets goed uitvoeren); dat je je target (je verkoopdoelstelling) het beste haalt door een goede performance (prestatie) daarmee heb ik me al min of meer verzoend.

Hoezo? De helft van al onze dialecten bestaat uit afgeleiden van Franse leenwoorden.

Engels is meerendeel afgeleid van het frans na de franse invasie van 1066, bijna de helft van de meest gebruikte woorden, denk aan jardin, garden bijvoorbeeld

Een zuiver geïsoleerde taal bestaat natuurlijk niet (al wordt de structuur van bv. het Baskisch wel als zodanig beschouwd, maar tegelijk heeft die taal een half Spaans woordenboek geadopteerd) - het ging me hier ook even om het esthetische gedeelte. Een leenwoord als job is gewoon lelijk en overbodig.

U kunt mijn onderkomen in mijn profiel zien - dáár letten ze wel goed op hun streektaal. Kroegen worden beboet als verboden te roken-bordjes in het Spaans (of correcter: Castiliaans) geschreven zijn. Er bestaat een wet dat alle openbare aanwijzingen tenminste in het Catalaans geschreven moeten zijn. Ook is er een gigantische herwaardering voor Catalaanse literatuur en op universiteiten heb je geluk als er af en toe een vak in het Spaans gegeven wordt.

Veertig jaar Franco heeft het Catalaans de veerkracht niet kunnen ontnemen. Elders in Europa hebben bijvoorbeeld de honderden jaren van Frans centralisme het rijke linguïstische pallet van Frankrijk volledig weggespoeld.

Tja, Mjuman weet een Europees land dat een aardige kans maakt: IJsland - horend bij Denemarken - heeft een taal die, door het isolement van de rest van Europa, lang hetzelfde is gebleven.

Uit een handboek Urnordiska (het Oer-Scandinavisch), denk vroege/midden-middeleeuwen, herinner ik me een tekst van een van de meest bekende Runenstenen in Zweden, uit de 9e eeuw de zgn Röksten (in Småland), zie hier met de oorspronkelijke tekst in futhark (16 letters runenalfabet), de hedendaagse Zweedse versie en de IJslandse versie; opvallend de overeenkomsten tussen de eerste en de laatste.

Ja locatie - mocht mijn vlieger nog die kant op gaan dit jaar, drink ik graag een Cava met u in Maremagnum.

Handig, die Zweedse links naar niet bestaande wikipediapagina's.

ach als dat soort woorden zullen vanzelf interigeren

Net zoals "chauffage" of "luster" overbodig zijn? Ik vind "job" een aardige toevoeging.

Zo kan je iemand vragen of hij even "een jobke" voor je kan doen. Vraagt toch veel vlotter als een "werkje", "opdrachtje", "dingetje" of ander compleet lullig woord.

Klusje? Karweitje klinkt weer zo kneuterig.

Toen ik 'em testte werkte die; probeer nog eens

Het kan anders een keyboard (tekenset-probleem zijn); typ dan in het zoekveld van de Zweedse wiki home - "sök" heet die box: "Rökstenen" precies zoals ik het geef.

Overigens dat "sök" leidt regelmatig bij US/Engels software peoples tot grote hilariteit: "oh yeah, it really sucks".

Misschien dat jullie daar mee wegkomen, maar als iemand zegt dat hij een "klusje" heeft voor mij mag hij rekenen op een opgetrokken wenkbrauw.

Klinkt ook al zo snel als een foutgelopen Nederlanse crimiserie of film.

Ja, dat luistert nauw zoiets - jobke kan hier op hilariteit rekenen; ook de frase: "ik heb hem in uw schuif gedaan" - toen een Belgische collega aangaf de geleende lader te hebben teruggelegd in een lade. Of 'afmussen' zei waar wij 'afvinken' (uitgevoerde punten doorhalen) zeggen.

Als ik dat hier tegen een dame zou zeggen zou ik een klap met vlakke hand krijgen vrees ik.

Bij Kempi - Du Zoon (2008):



Wat een Nederlands!

Wil je mijn ventilator daarvoor lenen?