Dan moet je misschien mijn eerdere post hier over nog maar eens lezen.
Het werk van deze heren is baanbrekend geweest (hier was het nog een trio).
Voor 1994 werd de door hen gebruikte techniek nog niet toegepast op muziek (behalve dan door Yasunao Tone, maar die deed er iets heel anders mee). Dus je kunt wel zeggen dat je het voor 1994 niet bijzonder vindt, maar lijkt me dan toch door een gebrek aan kennis van de ontwikkelingen binnen de muziek te komen.

In het geval van wat ik zou posten vind ik het persoonlijk ook erg goed en soms ook gewoon heerlijk om te luisteren (mits in de juiste stemming).

Maar hier dan eens wat anders...
Iannis Xenakis - Mycenae Alpha:




Ik wou eigenlijk wat van Daniel Menche doen, maar daar kon ik alleen maar stukken vinden van live optredens en die waren niet echt van goede geluidskwaliteit.

Even een inhaalslagje:

Tiesto: klinkt allemaal erg mooi en vakkundig in elkaar geknutseld, maar ik verlies mijn interesse zodra het eenmaal op gang is. Heb wel betere dingen van Tijs gehoord. 2,5*

Adam Johnson: mooi idm-trackje dat me een beetje aan de wat lievere Aphex Twin-muziek doet denken. 4*

Oval: klikjesmuziek. Klinkt wel aardig, maar na een paar minuten heb ik het wel weer gehoord. Me iets te zenuwachtig, ook al is het best melodieus. Hoor liever andere platen op Mille Plateaux. 2,5*

Vangelis: beetje een overdadig dramatisch nummer, met die zwaar aangezette pianotonen. Ik luister hier niet graag naar. 1,5*

Xenakis: al snel stel ik me hierbij de vraag of dit nog wel muziek is of niet 'gewoon' geluidskunst, want ritmische structuur lijkt te ontbreken. Na 4,5 minuut kijk ik weer eens naar de clip en nu snap ik het concept pas. Wel interessant, maar ik zou niet weten wat voor cijfer ik hieraan kwijt moet.

Xenakis:

Leuk voor op de zolderkamer, beetje pingelen met één geluidje maar het concept mag je me wel even uitleggen, al zit er wel af en toe een gaaf jankende toon in.

Het geluid is gebaseerd op het schilderij dat je ziet. Volg het clipje maar een stuk, dan begrijp je het wel.

Even bijtanken:

Oval: 3* wel intrigererend

Vangelis: 1,5* - vond de soundtrack van "1492: Conquest of Paradise" wel passend; en Chariots of Fire is toch ook deels van hem?
Deze: kitsch

Xenakis: 3* - zolas Herman zei gaat dit aardig richting Performance Art. Ooit eens een performance gezien waarbij mbv sensoren geluid uit fruit werd gehaald.

Vind het een redelijk nutteloze oefening, die vooral zonder clipje niet echt waardevol blijkt en daarom ook als alleenstaand muziekstuk niet bepaald geslaagd. Verder ook wat teleurgesteld in het schetswerk, dat niet meteen op veel getweak of inzicht duidt.

1.0*

Voor de verandering eens met Onderhond. Veel geluidskunstjes zijn naast interessant ook erg mooi/intens/bijzonder, bij deze had ik dat niet. De structuur doet me niet zoveel, en ik hoor ook geen balans of iets dergelijks.

Dan toch liever wél Daniel Menche

1,5*

Tsja, ik oordeel toch allereerst op wat ik hoor en zet dat soms af tegen de tijd waarin het werd gemaakt. Mij klinkt dit dan toch echt niet zo revolutionair in de oren. Maar tegen jouw encyclopedische kennis over electronische muziek ga ik verder niet in hoor. Het zal allemaal best, ik vind het er moeilijk uit te halen.

Xenakis:

Als experiment en geluidskunst best wel interessant, maar de muziek die het genereert is niet intrigerend.
Bijgevolg dan ook enkel als geluidskunst te interpreteren volgens mij, en 'muzikaal' niet los te koppelen van dat experiment.

in dit geval is idd het muziekstuk niet los te koppelen van het experiment, wat bij ander werk van hem wel te doen is.

Als je verder zoekt op Xenakis kom je al snel andere dingen tegen waar dit niet op gaat. Daarnaast heeft hij natuurlijk ook nog verschillende zeer boeiende stukken voor orkesten geschreven en het stuk Persopolis wat toch wel gezien kan worden als een van de belangrijkste electronische composities uit de moderne klassiek.
Helaas daar geen filmpje van kunnen vinden want die is dus echt heel erg mooi.

Later als ik vanavond thuis ben zal ik nog eens kijken of ik nog een ander stuk muziek kan vinden, wat mijn inziens erg boeiend is.

Xenakis vind ik in elk geval erg interessant Sietse! Ik heb gefascineerd naar die tekeningen zitten kijken en de geluiden die het oplevert. Is inderdaad weer eens wat anders. Het doet me qua geluiden trouwens erg denken aan bepaalde oude cultfilms die ik ken, waar soms ook van dit soort uitwaaiers qua geluiden inzitten. Geeft soms een erg vervreemdend effect met beeld erbij. Maar boeiend concept desalniettemin. Ik sluit me wel aan bij vorige posters dat ik het als muziek alléén niet helemaal fantastisch vind. Maar leuke variatie in dit topic. Beeld én geluid toch wel 3,5* waard.

tijd voor een nieuwe klassieker:
Nurse With Wound - I've Plummed This Whole Neighborhood (1984)

Hier nog wat extra info over Nurse With Wound.
Nurse with Wound - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org (ik zou bijna zeggen verplichte kost om minimaal dit te lezen over dit project)


Er zijn ook enkele zeer leuke interviews met Steven Stapleton terug te vinden op youtube. Kun je lachen

Wow, dit klinkt erg gaaf Sietse

Het doet me wel wat aan Lustmord denken, hier ga ik me zeker eens meer in verdiepen.

Het kan allemaal wel om een interessant project gaan, maar aan het einde van de dag draait het toch om wat je hoort. En wat ik hoor vind ik maar bijzonder irritant.

Als ik zo naar je stemmen lijst kijk verbaasd me dat ook totaal niet. Lijkt me niet in jouw straatje te passen qua muziek.
Je hebt al weinig electronica er tussen staan en alles wat er staat is vrij lief, rustig en erg veilig

Nu ja, volgens mij staat 70% van mijn collectie niet op de site van ongeveer 500 CD's . Allemaal dance en aanverwanten.

Nurse with Wound - intrigerend, maar beklemmend stuk muziek; draai dit als je je bezoek de deur uit wilt werken. Draai dit in halfdonker als je alleen bent en ik vraag me af hoe het afloopt.

But then again, draai Coltrane (Blue Train) of bepaalde platen van Danielle Dax en ze lopen ook weg; en ook in die andere situatie (alleen) weet ik het niet. Goede muziek is soms triestig. 4*

Mijn collectie staat er ook heel veel niet op, maar toch als je naar de lijst gaat kijken wat er wel op staat krijg je een goed beeld van mijn interesse.

Aaah! Nurse With Wound!
Heb ik nog maar een paar jaar terug ontdekt en het sprak me direct aan. Allemaal heel avontuurlijk en vrij. Het ene moment donker en beklemmend, het andere moment vol (dikwijls silly) humor.
Ja, dit is mijn cup of tea.

Haha, wat een psycho die gast, althans de muziek dan. Niet iets wat ik nou vaak op zou kunnen zetten, maar wel intrigerend. Ik ga Salt Marie Celeste maar eens proberen.

Onderaan de wiki staat trouwens een link naar de NWW list, een lijst van artiesten die inspiratie voor de band waren.

http://en.wikipedia.org/wiki/Nurse_With_Wound_list

Leuk om eens doorheen te gaan, al is mij erg veel onbekend. (Wat dan ook de bedoeling schijnt te zijn).

Wat je gisteren postte vond ik niet veel soeps, Sietse, en ook je bijdrage van vandaag doet me niet zo veel. Ideaal voor een jaren '60 horrorfilm, maar om dit op m'n mp3-spelert te zetten, nee laat maar

Zit wel wat in ja, maar ik sta zeker wel open voor vernieuwende en "minder veilige" muziek, maar dit wat jij postte vond ik toch echt niet iets waar ik naar zou gaan luisteren.

De Daniël, ik zag dat je de laatste van Bibio wel kon waarderen.
Volgens mij wordt dat nog steeds in een zin geplaatst met Boards Of Canada, dus misschien een mooi start punt voor je

Op Moviemeter snappen ze dit toch niet, dan maar ook hier plaatsen.

Geen idee of dit bekend is hier, geweldige break-beat beuk plaat.
Begin jaren 90 met zo'n ongelovelijke diepe bas die zeker uit je speakers moet knallen.

Dit doet me weinig. Vooral dat trance-melodietje steekt geweldig tegen. Ook de structuur van het nummer valt me tegen: onsamenhangend, misplaatste breaks. Precies het werk van een beginnende dj zonder talent. Enfin, dit is niet iets wat me bevalt. Ofwel snap ik het óók niet ... 1*

Vind sowieso al het werk van Bibio érg interessant en mooi. Heb Boards Of Canada toevallig laatst binnengehaald, maar nog niet echt goed voor gezeten.

Homeboy: erg matig nummer, een goedkoop trance melodietje met wat beats eronder die niet echt verassend zijn. 1,5*

typische breakbeat. typisch ook iets waar ik dus niets om geef.

Daarnaast is het productie technisch heel erg slecht afgewerkt.

't Gaat ook meer om de drive die in dit nummer zit. Ken weinige andere Break-beat platen dit stamp gevoel zo over kunnen brengen. Dit was trouwens nog ver vóór de Break-beat periode.