Kleuter



Haha, jij schijft onzin op een discussiesite en als daarop gereageerd wordt, op deze manier je eigen onzin recht lullen. Grapjas .

Maar goed, ik zal in het gevolg je posts inderdaad niet meer serieus nemen .

Jongens, doe eens aardig.

Het moet echt frustrerend zijn voor McCartney. Lennon heeft door zijn tragische dood een soort mythische status gekregen als kunstzinnige, geniale songwriter, terwijl McCartney steevast wordt afgeschilderd als schrijver van vrolijke popdeuntjes.

Vind ik ook. Ik heb niet de hele draad doorgelezen, maar het is een kwestie van appels met peren vergelijken en dan geeft natuurlijk je eigen persoonlijke smaak de doorslag.
Ik ben zelf altijd een Stones-fan geweest en luister pas de laatste jaren wat meer naar Beatles-albums. En ja, dan kom je er wel achter dat er geen band ter wereld is geweest die zó van invloed is geweest op de ontwikkeling van de popmuziek als de Beatles. Gewoon de opbouw van goeie liedjes, experimenteren met concepten, geluiden en sferen (Pepper, White Album), ze deden het allemaal en waren er vaak (een van de) eersten mee. Aan de andere kant: de Stones hebben natuurlijk ook een eigen geluid uitgevonden, al baseerden zij zich in de beginperiode veel meer op oudere voorbeelden (blues-artiesten met name) dan de Beatles. De Stones scoorden niet voor niets een van hun eerste hits met een Beatles-nummer.

Zowel de Stones als de Beatles hadden mindere nummers en albums (Yellow submarine, anyone?), maar allebei hebben ze een flinke reeks klassiekers op hun naam staan die de tand des tijds kunnen doorstaan. Daar gaat het om, wat mij betreft.

Belangrijk voor een discussie als deze (hoewel ietwat onzinnig) is inderdaad dat je moet bedenken dat de Beatles nog geen tien jaar mee gingen en de Stones veel langer (te lang wat mij betreft) zijn doorgegaan. Óf je vergelijkt het jaren zestig-werk van beide bands met elkaar óf je vergelijkt het totale Stones-oeuvre met bijvoorbeeld de solo-albums van de afzonderlijke Beatles-leden. En dan zie je dat daar ook flink wat missers tussen zaten. Vermoedelijk hadden de Beatles ook nooit hetzelfde hoge niveau kunnen vasthouden als ze nog tien of twintig jaar waren doorgegaan.

Maar hoe kom je dan aan dit beeld? Ik heb al heel wat over dit bandje gelezen en ik lees het nergens. Voor zover ik kan zien wordt Paul McCartney op handen gedragen.

Jij leest misschien veel boeken over de Beatles, maar er zijn anderen die dat niet doen. Velen (oa. in mijn kennissenkring) weten veel minder dan jou over de Beatles en kennen gewoon dat beeld van Lennon als artistieke intellectueel. McCartney wordt steevast afgedaan door die groep mensen als een gewone schrijver van popdeuntjes.

Misschien veralgemeen ik te veel, maar kijk bijvoorbeeld naar Stijn_Slayer (niet aanvallend bedoeld) is een goed voorbeeld van die groep mensen.

@Stuart, jij had het over de eenvoudige songstructuren van de Beatles. Daarin heb je volledig gelijk. De meeste Beatleliedjes bestaan uit basisakkoordenschema's en zijn eenvoudig na te spelen. Maar nu wil ik je eens uitdagen, schrijf zelf eens zo'n typisch beatlesque liedje, het is moeilijker dan je denkt. De eenvoudigste liedjes zijn vaak de beste en tegelijkertijd de moeilijkste om te schrijven (dit laatste is een paradox ).

Dat beeld (dat Lennon het genie is) komt inderdaad voor (bij mij dus ook). Maar dat komt dan toch ook ergens vandaan? Ik geloof echt niet dat het enkel en alleen door Lennon's dood komt...

Waar zou het vandaan moeten komen? Het strookt niet met de realiteit. Wellicht is het gewoon een vooroordeel?

Het is misschien een vooroordeel, ja, maar het bestaat wel degelijk: ik hoor er ook wel eens mensen over. En dat beeld bestaat volgens mij al sinds de jaren zeventig.

Volgens mij heeft McCartney zelf ook een beetje het gevoel dat hij moet opboksen tegen de legende die John Lennon geworden is. Want John is dood en heeft dus een bepaalde status die niet meer verandert, terwijl Paul net zo goed gevonden wordt als z'n laatste plaat.
Het komt ook een beetje voort uit het feit dat John altijd werd gezien als de rebelse activist binnen de Beatles en Paul McCartney de 'softie' die leuke liedjes kon schrijven over elk willekeurig onderwerp. John vond de teksten net zo belangrijk als de muziek, terwijl Paul vooral de melodie belangrijk vond.

Ik denk dat ze allebei een belangrijk deel inbrachten van het totaalbeeld van de Beatles. Waarschijnlijk hielden ze elkaar binnen de groep perfect in evenwicht. Dat kon je goed zien aan hun solocarrières. Daarin verloor John soms zijn gevoel voor goede muziek en melodie een beetje uit het oog (Some time in NYC), terwijl Paul juist doorsloeg naar de andere kant door zoetsappige liedjes en platen te maken (My love, het hele Speed of sound-album). Dat kwam hem op veel kritiek te staan en daar is die hele vergelijking van 'John was de belangrijkste Beatle' eigenlijk begonnen.

Maar natuurlijk is Paul McCartney, ondanks de missers uit zijn solo-carrière, gewoon een van de belangrijkste songschrijvers van de 20ste eeuw. Persoonlijk vind ik dat hij meer tijdloze nummers heeft geschreven dan John, maar daar kun je natuurlijk altijd over van mening verschillen.

Voila, gaucho heeft het begrepen, ik ben het 100% eens met hem. Het aandeel van George Harrison bij the Beatles mag ook niet onderschat worden.

Kaviaar v.s gebakken hondenpoep


Aan 'de band wiens vieze naam ik niet meer zal noemen' geen woorden meer.

Echter Lennon het brein van de beatles vind ik kul. Lennon en McCartney zijn elk op een eigen manier de beatles. Zoals Laurel en HArdy,. Wie is groter LAurel? Hij bedacht meer grappig, schreef en regisseerde meer scenes,.,.... maar zonder de briljante timing , stem en contrast van Hardy was Laurel misschien een goede grappenmaker, maar niet het legedarische duo Laurel& Hardy. Je kunt niet zeggen dat de een groter is dan de andere, of dat de een belangrijkrijker zou zijn.

Lennon en McCartney zijn op alle fronten elkaars gelijken en zijn de beatles. Geen is per definitie beter. De Beatles is Lennon en MCcartney.


Wel kun je bij een laurel en Hardy filmpje zeggen om wie je het vaakst moet lachen. Laurel in mijn geval.

Zo ook bij de Beatles. Je kunt je voorkeur hebben betreft stem, schrijfstijl en songs, in mijn geval een ietsiepietsie meer Lennon. Maar meer mag je over de briljante Lennon en McCartney niet zeggen.


Had ik al gezegd dat 'de band wiens vieze naam ik niet meer zal noemen'rotzooi is?

Ik kwam na een paar dagen weer eens kijken en val erin bij Werku.....LOL...wat luistert zo iemand toch naar "hoogwaardige en goed inelkaar gezette"
muziek ...wat een hooghartigheid (qua toon)....zeer vermakelijk
Nu inhoudelijk: als een band 'rotzooi' had gemaakt, waren ze nooit zo bekend geworden; dat moet zelfs een '"intelectuele muziek " liefhebber snappen (soomigen van hen lijden wel een vaker aan een 'verwaandheidssyndroom' .

P.S. en hij luistert ook nog liever naar zo'n softie bandje als The Beatles waarvan zo'n mietje als Lennon zich liet leiden/inpakken door een japanse vrouwelijke draak, die Yogo Ono...

Stuart waarom moet jij altijd op de man spelen? Erwkku verkondigt zijn mening misschien wat bruusk, maar het is en blijft een mening van één persoon.

Niet zo serieus; ik had het bij jou (en de meeste anderen) niet gedaan, maar sommigen vragen erom . Dat krijg je bij dit soort onzinnige topics (had ook voor andere bands gegolden; vergelijken van appels en peren). Ik val jou, LucM of Nicci toch niet aan Als je me af en toe eens tegenkomt , lees je dat ik zelden op de man speel en als iemand 'bruusk' is (qua hooghartigheid of toon), krijgen ze van mij (maar ook anderen) wel eens wat terug; bij welk topic en welke band dan ook. Het is in dat geval voor mij een 'spel'. Als iemand iets zegt op een 'normale' manier, zal ik ook 'normaal' reageren, of ik het nu wel of niet met iemand eens ben.

Verder maakt het mij niet uit; het is algemeen bekend dat zowel The Beatles als The Stones wereldwijd tot de populairste bands van de 60's hoorden; dus die paar users uit het nietige Nederland die het niks vinden zal mij een worst wezen . Ik reageer alleen maar zo door de ' toon' van iemands bericht, niet om iemands mening. In zulke gevallen mag ik ook graag chargeren.

Ik ga met erwku akkoord dat het tandem Lennon en McCartney het grootste deel van the Beatles bepaalde en zij zijn samen met Bob Dylan de belangrijkste dan wel de meest gecoverde popcomponisten van de 20e eeuw, maar de inbreng van George Harrison mag niet onderschat worden. Hij bepaalde mede de koers die the Beatles doorvoerden (Oosterse invloeden bv.) en zijn songs deden er niet onder voor dit duo. Tenslotte waren Lennon, McCartney en George Harrison op elkaar uitgekeken en hadden ze talent genoeg om een solo-carrière te beginnen die ook succesvol verliep, vooral die van McCartney. Ringo Starr was weliswaar een matige zanger en componist, maar hij kreeg dan wel de hulp van de 3 andere Beatles (zie "Ringo" en "Goodnight Vienna"). Eigenlijk vulden John Lennon en Paul McCartney elkaar perfect aan bij the Beatles : de boodschap in Johns teksten met de catchy melodieën van Paul McCartney, aangevuld met de vernieuwingsdrang van George Harrison (en ook John Lennon).

The Rolling Stones werden ook grotendeels bepaald door het gouden tandem Mick Jagger/Keith Richards en daarnaast ook de inbreng van respectievelijk de gitaristen Brian Jones en Mick Taylor. De geniale riffs van Keith Richards en de zang van Mick Jagger pasten hier ook perfect bij elkaar. Anders dan bij the Beatles leken Mick Jagger en Keith Richards meer op elkaar aangewezen, wellicht de reden waarom the Rolling Stones zijn blijven doorgaan. Beiden brachten in de jaren '80 wel solo-albums uit maar deden weinig stof opwaaien. Ik geloof trouwens dat the Stones de langst bestaande band zijn.

Nogmaals, ik vind beide bands klasse!

Klopt.

Net weer een live cd van Roger witthaker geluisterd, fantastische plaat!!

Maar Roger Whitaker kan dan weer niet tippen aan Nelly Furtado

Hello goodmorning happy day!!! The sun is shining true my window!!!

Geniaal, ronduit geniaal!!!

Wat doet Roger Whitaker hier; slappe zooi, nog slapper dan the Beetles

Maar nog altijd beter dan die band van die tong.

Oh nee, daar gaan we weer...

Klopt; ik ben ook niet zo'n liefhebber van Kiss (van die vent met die lange tong)....eh...Gene Simmons, dat is 'm !!

Lol, maar KISS is wel gaaf

Stiijn, dat kan niet; iemand die Neil Young als zijn avatar heeft kan niet op een bandje vallen die het van de make-up moet hebben.... ....geinig trouwens, het gaat ineens niet meer over die andere bandjes: het topic is afgerond wegens interesse in andere bands...

Qua vernieuwing van texten als sound, vind ik The Beatles beter, hebben ook een veel wisselender repertoire opgebouwd in de 10 jaar dat ze bestaan hebben. En ze hebben t.o.v The Stones ook nog eens de gave gehad dat ze wisten dat ze op het hoogtepunt moesten stoppen. Conclusie voor mij is dat ik qua sound en luisterplezier liever naar The Stones dan naar The Beatles luister, op The White Album na, want dat album vind ik beter dan wat voor stones album ook. Stones is meer mijn ding en smaak. Jammer dat The White Album niet van The stones is. Ik vind The Beatles dus beter en inventiever, maar luister gewoon een stuk liever naar de sound van The Stones.

Ik ben geen kenner, maar The Beatles zijn toch door ruzies uit elkaar gegaan en niet doordat ze per se op hun hoogtepunt wilden stoppen? Weet iemand de precieze reden toevallig?

Ik ben ook meer weg van de sound van The Stones. The Stones rocken, en The Beatles deden dat maar zelden. Daarbij vind ik alles voor Help! nogal flauw en gedateerd klinken. Komt bij dat ik alleen Harrison en Lennon kan waarderen...

Maargoed, zowel The Beatles als The Stones hebben een aantal zeer belangrijke albums opgenomen.

De manier waarop The Beatles zijn gestopt is een lang verhaal, ER zijn ook veel 'ingrediënten' die ervoor hebben gezorgd dat ze uiteen zijn gegaan. Het is niet één reden. Het zijn er veel. Stijn, Het is hier op MuMe al héél vaak aangehaald. Opnieuw alles uitleggen, daar heb ik geen zin in, sorry.

Maar het feit dat mensen zeggen dat The Beatles stopten op hun hoogtepunt, dat vind ik belachelijk. Ze zijn gewoon gestopt, punt. Wie weet wat voor albums ze nog hadden gemaakt. Ze groeiden in een constante lijn naar boven. Wat ze daarna zouden gemaakt hebben is en blijft een mysterie.

Ik denk dat, als de sfeer beter had geweest, ze nog een paar héle grote albums hadden gemaakt. Als je hoort wat de 4 solo in het daaropvolgende jaar hadden gemaakt, dan was de creativiteit zéker niet zoek. Had ze dan maar eens samen gezet en de magie werkt weer....
Enfin, we'll never know...

Zeer lang geleden dat ik nog eens een plaatje heb opgezet van The Beatles.

Ik denk dat the Beatles daadwerkelijk van plan waren om uit elkaar te gaan, ze groeiden vanaf 1967 geleidelijk uit elkaar. John Lennon en George Harrison, twee grote ego's die met elkaar botsten, brachten in de Beatles-periode al solo-albums uit. Iedere Beatles-fan wist dat ze uit elkaar zouden gaan en Yoko Ono en Linda Eastman hebben die split alleen nog een beetje versneld.
Commercieel is dat zelfs een zeer goede zet want de 4 Beatles solo waren - toch de eerste 5 jaren - erg succesvol en ook bij hun solo-albums zitten een aantal meesterwerken tussen.

Stijn, stijn, stijn, iedereen weet toch dat DIT


de rede is dat The Beatles uit elkaar zijn.....