Spijtoptant schreef:
Eigenlijk kan ik zo achteraf terugkijkend op Smiths carriere niet zeggen dat hij ooit voor het goedkope sentiment of het gemakkelijk scoren (gemakkelijk voortborduren op eerder succes) is gegaan. Daarvoor kent zijn muzikale loopbaan teveel onverwachte wendingen en een publiciteitszoekende artiest is hij ook nooit echt geweest.

Jornaquin schreef:

Ten eerste maakt tekst deel uit van de muziek en ten 2e meet je dan nogsteeds met 2 maten.


Haha, jij bent altijd degene die hier van de daken schreeuwt over Robert Smith en zijn oprechte emoness. En een paar berichten geleden zeg je nog dat je zijn muziek zo oprecht etcetera vindt .

Spijtoptant schreef:
Had Ian Curtis maar Pornoghraphy opgenomen, in plaats van aan een koord te gaan bungelen.

reptile71 schreef:
R.S. is een geniaal man: hij heeft de perfecte balans gevonden tussen de muziek maken die hij wil en er toch een flinke dot poen aan overhouden, zonder direct in te spelen op de massa. The Cure heeft een bepaald imago en zelfs al heeft R.S. zelf een aantal keren over dat imago heen gescheten, heeft hij toch voldoende voorliefde voor zijn band weten te winnen dat het hem wordt vergeven. Wild Mood Shits is b.v. een goed voorbeeld. De man achter Disintegration en Pornography gaat van mijn part Korrie Konings coveren, ik zal hem tot in het eind der tijden vergeven en dankbaar zijn voor het moois dat hij heeft afgeleverd.

Lin schreef:
oh dat was ik helemaal vergeten

faith is ook erg mooi, maar mij net een tikkie te zwaar om vaak te draaien

reptile71 schreef:
Om ons een beetje on topic te houden zal ik JD er ook maar weer eens bijhalen. Probleem met JD is dat hun albums me niet van begin tot eind boeien zoals b.v. bij Pornography voor mij wel het geval is. Closer vind ik b.v. pas echt gaan knallen vanaf nummer 5 (A Means to an End).

perfume schreef:
Nou ik vind bijvoorbeeld het nummer Pornography op Porn toch ietsje minder(behalve de live-versie) Ook het nummer Hanging Garden vind ik een wat minder nummer. Maar de rest van die plaat is gewoon superdesuper!

Met JD heb ik dat niet. Ik vind alle nummers van JD goed. Er is echt geen enkel nummer dat mij verveelt. Maar ik heb het al zo vaak gehoord dat ik op het moment een beetje JD-moe ben

Chameleon Day schreef:


Is Pornography lichter dan???????????????

Chameleon Day schreef:


Is Pornography lichter dan???????????????

orbit schreef:
Closer begint nou juist als een wankel kaartenhuis met die kompleet mislukte keyboards op Isolation en die drums die klinken alsof ze zijn ingespeelt door een bejaard mannetje van 80.. Pas vanaf Heart And Soul vind ik dat de plaat een mooi soort duistere sfeer krijgt en klinkt Curtis ook wat uitgesprokener (doet me vaak aan Jim Morrison qua stem denken op die laatste nummers). Ik begrijp absoluut niet hoe je Closer als één geheel kunt horen of zelfs consistent kan noemen. Misschien dat de verering dan toch wat harder meespeelt dan de oren. Want de plaat is allesbehalve consistent.
Pornography is dat overduidelijk wel.. soms lijkt het zelfs alsof je nog steeds in hetzelfde nummer zit met overgangen als Strange Day naar Cold of Figurehead naar Strange Day. Die nummers stralen zo overduidelijk dezelfde sfeer uit! Het titelnummer is waarschijnlijk de donkerste trip die ooit op plaat is gezet, haal dus de proppen uit de oren perfume!