Inderdaad, laten we de week waarin TEC's album in de spotlight staat nou niet bevuilen met doeloze discussies.

Ik heb ook nergens beweerd dat het avantgarde is.

Maar als ik dat zou vinden dan is het nog maar zo.

*edit album zodat genre metal er bij komt*

*wordt goed gekeurd*

Volgende week is veiliggesteld.

Een beetje moderner mag ook wel he!

Het eerste nummer ziet er alvast veelbelovend uit.

Geen Straus, Maar Smurfenhouse

Geniaal album, jammer dat ik het al ken. Maargoed ik had nog geen beoordeling achtergelaten dus ik heb er vrede mee om het volgende week weer eens te beluisteren...

Ik heb mij alvast eens geamuseerd met een persoonlijke
Metal Album van de Week top tien.


1. I - Between Two Worlds (2006)
2. Amesoeurs - Amesoeurs (2009)
3. Vicious Rumors - Digital Dictator (1988)
4. Aghora : Aghora - Formless (2006)
5. Godflesh - Pure (1992)
6. Withered - Folie Circulaire (2008)
7. Elvenking - Heathenreel (2001)
8. Dir En Grey - The Marrow of a Bone (2007)
9. Emmure - Goodbye to the Gallows (2007)
10. Dead Raven Choir – My Firstborn Will Surely Be... (2007)

Hier is de mijne:

1. Dir en grey - The Marrow Of A Bone
2. Elvenking - Heathenreel
3. I - Btween Two Worlds
4. Vicious Rumors - Digital Dictator
5. Withered - Foile Circulaire
6. Aghora - Formless
7. Emmure - Goodye to the Gallows
8. Dead Raven Choir – My Firstborn Will Surely Be Blind
9. Amesoeurs - Amesoeurs
10 Godflesh - Pure

Je eigen album in je top 10 meenemen is wel een beetje flauw natuurlijk.

Staat avant-garde niet voor het feit dat het vooruitstreeft? En volgens mij doet Dead Raven Choir dat wel. Dus ik vind het een kruising van de volgende genres. Metal/Folk/Avant-Garde.

Nouja, laten we deze discussie sluiten, en gewoon ons concentreren op het nieuwe album van de week!

Ik ben er nog maar sinds een maand bij, en hoge scores heb ik nog niet uitgedeeld eerlijk gezegd
het zou iets worden van
1. Withered - Folie Circulaire (ergens tussen 3 en 3,5)
2. Vicious Rumors - Digital Dictator (ergens tussen 3 en 3,5)
2. I - Between Two Worlds (3*)
3. Emmure - Goodbye to the Gallows (2.5*)

Waarom?

Moet nu wel, anders zijn er geen 10, hehehe...

Ik denk eigenlijk ook niet dat dat zo flauw is. Op het eerste zicht lijkt het normaal dat je eigen album de nummer 1 wordt van je eigen top tien, maar het lijkt mij ook enorm logisch dat je een album leert kennen dat tien keer beter is dan je eigen Metal Album van de Week.

aan FZA: jij kunt volgende week de jouwe er uit laten !!

Btw, ik moet nog wat beluistertijd zien te vinden om beter te kunnen beoordelen, maar de grootste favorieten zijn tot nu toe in willekeurige volgorde Aghora en Amesoeurs, gevolgd door (ook in willekeurige volgorde) Dir en grey, Vicious Rumors, Withered en de band met de fantastiche bandname "I".

Ik heb echt veel albums onder de helft gegeven, en ik heb drie albums nog niet beluisterd. Dus ik zal nog geen top 10 maken, aangezien ik nog niet alles heb geluisterd. Moet er trouwens wel een werk van maken.

Nee, het enige wat hij doet is een paar elementen uit verschillende genre's bij elkaar gooien wat een onconventioneel geluid (zeker voor metaltermen) creeërt. Dat heeft niets met Avant-Garde te maken, aangezien alle stukken muziek minstens 10 jaar eerder voor het eerst zijn uitgevoerd.

Jullie verwaren Avant-garde met onconventioneel, dat is zeker niet hetzelfde eh.

Mij best.

Omdat die standaard bovenaan staat.

Doel van de topic is om nieuwe albums te leren kennen en lijkt me vrij wiedes dat je je eigen album al wel kent dus waarom zou je deze nog eens vermelden. Albums die je voor dit topic al kende zou ik eigenlijk ook niet meerekenen.

Nietes.

Ik ben het eens met bennerd.

En een top 10 heeft verder weinig te maken met het doel van dit topic. Ik ga niet minder nieuwe albums leren kennen omdat ik het album dat ik zelf heb voorgesteld een plekje in mijn persoonlijke top 10 geef.

Ik ga ook met Bennerd ...allee, met deze toch...

Mij maakt het niet uit, ik laat het lijstjes maken over aan de "lijstjesfreaks".

Eens zien hoe jouw keuze-album gaat bevallen bij de "lijstjesfreaks"...

Ik ben eigenlijk geen "lijstjesfreak". Onmogelijk voor mij om uit meer dan duizend albums een top 10 samen te stellen. Daarom heb ik er hier nu alvast eentje gemaakt. Volgende week, als er 11 albums zijn, dan begin ik er al niet meer aan. Veel te moeilijk.

Jouw album komt dus nooit in mijn top 10, Fza.

Fza laat ons niet langer in spanning

Nog acht minuten en dan is het zondag.

Langdradige Inleiding

Devoo stuurde me deze afgelopen week nog een reminder dat ik bijna aan de beurt was voor het metal album van de week. Hij sprak daar zijn verwachting in uit dat het iets uit de "core hoek zou worden. En hij heeft gelijk. Ik wou eigenlijk een prog metal album nemen maar daar zag ik teveel bekende namen bij de stemmen staan. Ondanks dat mijn vrienden vinden dat ik vage obscure muziek beluister valt dat eigenlijk wel mee, wanneer ik de stemmen bekeek zag ik steeds bekende namen staan!

Maar toen schoot me te binnen dat in de regels afgesproken was dat hardcore ook toegestaan is, zolang er het label metal op mume aan vast geplakt is. Een onbekende hardcore band, dat werd al wat makkelijker.

Ergens in het verre verleden op de middelbare school liet een vriend mij Punk-o-rama 4 luisteren. Ik was toen alleen nog bekend met punk en rock, en hoorde toen… “Let’s Do This” van Straight Faced. Een openbaring! “Dit is de hardste punk die ik ooit gehoord heb!” zei ik in al mijn onschuld, maar zo werd ik ingelicht, dit is geen punk, dit is hardcore! Ik was gefascineerd, en aangezien ik nog geen internet had in die tijd begon ik op de ouderwetse manier muziek te ontdekken, verzamel cd’s. Je hebt van die nummers die je omver blazen, “Let’s Do This” was er één van, jaren later toen ik de verzamel cd “Location is Everything vol. 2” kocht had ik dat weer. Ik hoorde het nummer Reaction van de band From Ashes Rise. Die langzaam spelende gitaren, feedback, vernietigende drumsalvo, To Sheer nothingness! Een atoombom die insloeg en me omver blies.




FROM ASHES RISE - NIGHTMARES

De bandnaam klinkt heel erg emo/scremo, maar dat is het niet. Brute hardcore met metal invloeden (geen metalcore) is het wel. De zang moet je liggen maar die klinkt in mijn oren geweldig, agressieve schreeuwende strot past prima bij de snelle, keiharde hardcore. Het geluid van het album is wel clean, zonder dat de band het rauwe karakter verliest. Beukende drum dat qua geluid lekker laag is. En vette gitaren die de muur van geweld dicht metselen.

En niet alleen maar hersenloos gebeuk, want harde sneller nummers komen nou eenmaal minder hard aan als het tempo 100% van de tijd knetter hoog ligt. “The Final Goodbye”, heeft een sfeervolle intro en er staat zowaar een instrumentaal nummer op zodat je even op adem kan komen.

De sfeer van het album is lekker duister. Geen nummers over vreemdgaande vrouwen en onbetrouwbare vrienden en al dat soort stereotypische hardcore gebrul maar (nucleaire) oorlog, religieusextremisme en andere licht verteerbare onderwerpen.

Enjoy.


Mocht je het album niet kunnen vinden kun je me een PM sturen natuurlijk.

Het album liep zo snel binnen dat ik het al aan het beluisteren was terwijl ik de leuke langdradige inleiding nog aan het lezen was.

Tof dat je er zo'n verhaal van hebt gemaakt, Fza!

De eerste klanken bevallen me prima. Zanger gaat lekker tekeer, de muziek; brute maar gecontroleerde energie.

Bij de term hardcore, dan denk ik nog aan de crossover van in de jaren tachtig. Suicidal Tendencies, Ludichrist, Crumbsuckers, D.R.I,, Bad Brains, Cro Mags...

Ben dus wel benieuwd waar hardcore anno 2003 zoal voor staat.