Oeps, Ik zal even een nieuwe verzinnen!

Wel een goede keuze trouwens

Oké, laat me maar weten of dit album al eens is voorbijgekomen.....

Coroner - Punishment for Decadence (1988)



(klik album voor meer info)

Ik ben al een liefhebber van het hardere gitaarwerk sinds eind jaren '80 (m.i. is de mooiste tijd, wat dat betreft, 1988-1992).
Toch heb ik Coroner pas decennia later ontdekt. Waarom weet ik zelf ook niet. Bands als Voivod, Coroner, Celtic Frost en Mercyful Fate gingen er bij mij gewoon niet in. Waarschijnlijk waren mijn jonge oortjes nog niet geoefend genoeg voor die iets complexere soorten metal.

Dit album zou je kunnen omschrijven als technische thrash. Persoonlijk ben ik niet zo'n fan van de zang, maar muzikaal is dit zwaar in orde en zijn tijd ver vooruit!

Check it out!
PM me als je hem niet kan vinden!

Dead by April! En Sonic Syndicate, die vind ik best goed.

Toch een beetje sneu dat albums van een band als Coroner hier onder de 20 stemmen blijven. Maar hopelijk verandert dat nu. Coroner zou zich na dit album nog verder in technische richting ontwikkelen overigens. Op lp (ook) met deze hoes verschenen:

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/1/10/Coroner_punishment_LP.jpg

Weer zo'n band die op mijn lijst stond om nog te beluisteren, toevallig! Worden inderdaad vaak samen met Voivod genoemd als innovators in de thrash metal, ik ben benieuwd!

Coroner beviel me wel bij een van die metalladders kon ik me nog herinneren, ben benieuwd...

Coroner Schandalig dat ik me daar nooit echt in heb verdiept, terwijl ik toch altijd weer zwaar tof vind als er eens een nummer van langs komt.

Bij Phlebotomized is het kwartje nog steeds niet helemaal gevallen hier. Een unieke sound heeft de band zeker, maar ik ben er nog niet zo zeker van of ik dat nu zo positief vind. Nog eens een paar rondjes draaien voor ik daar een beoordeling opplak.

Bij het inhalen vanaf het begin van dzee ronde was Cirith Ungol's King Of The Dead wel gelijk een voltreffer. Toffe oldschool heavy/prog-doom (oid) die precies in mijn straatje past. De maniakele zang en lekker oldschool productie maken het helemaal af. 4,5*

Stonden vorig jaar op Roadburn, zeer goed spul.
Ben vooral liefhebber van hun laatste plaat, Grin!

De naam Arcturus zal vast bij menigeen hier een belletje doen laten rinkelen. Maar is dat ook zo in het geval van de muziek dat hun debuut siert? Aan de stemmen is dat niet te zien. Daarom stel ik graag het volgende metalalbum van de week aan u voor:

Arcturus - Aspera Hiems Symfonia




Hoewel de band eigenlijk al sinds 1987 actief is, begon de opmars van Arcturus pas ergens in de jaren 90. De naam Arcturus had medio jaren 90 binnen de black metalscene een beetje een status aparte. De band profileerde zich niet direct als dusdanig, maar met mannen als Jan Axel “Hellhammer” von Blomberg en Kristofer “Garm” Rygg in de gelederen kan je niet anders dan vooral interesse van liefhebbers van die betreffende scene wekken. Respectievelijk maakten zij furore in het beruchte Mayhem en het schizofrene Ulver. De line-up wordt gecompleteerd door toetsenbaas Sverd, bassist Skoll en gitarist Carl August Tidemann.

Aspera Hiems Symfonia verscheen in een tijd waarin vele symfonische black metalreleases het levenslicht zagen. Wat Arcturus’ eerste album onderscheidt van hen is de manier waarop de luisteraar benaderd wordt. Niet agressief of kil maar juist warm en op een vreemde manier vriendelijk. Natuurlijk schuurt het links en rechts als het album middels To Thou Who Dwellest In The Night opent. Garm spuugt zoals elke ander black metalvocalist zou doen en de drums van Hellhammer ratelen er lustig op los. Het is echter het toetsenwerk van Sverd en met name de wonderschone gitaarsolo van Tidemann die de nachtelijke mist doorbreken en de luisteraar meenemen op een magische reis door de kosmos.

Magie zou ik dan ook als sleutelwoord voor Aspera Hiems Symfonia willen gebruiken. Het album trekt aan je voorbij als een mijmering in de wind. Wie scherper oplet, ontdekt prachtige muzikale details die dominanter zullen zijn op de latere albums van de band. De produktie ondanks de helderheid wel wel wat aan de dunne kant. Het lijkt van ondergeschikt belang te zijn. Wintry Grey, Raudt Og Svart lijken uit te zijn om de luisteraar te verdrinken in een weldadige bron van melancholie.

Aspera Hiems Symfonia is anders dan de navolgende albums overduidelijk een black geworteld metalalbum. Afgezien van enkele chants bedient Garm zich enkel van screams. De algehele sound is ook herkenbaar als zwart metalen smeedwerk van Noorse makelij . Wat het gemeen heeft met die late albums, is de theatrale aanpak die erg gericht is op een soort betoverende sfeer. Op dit album is die haast sprookjesachtig. Wellicht heb ik het iets teveel aan mijn nostalgische klieren, maar ik vind het in elk geval nog altijd een aparte ervaring die mij zeer de moeite waard lijkt.

Ik heb vroeger nog vaak naar The Sham Mirrors geluisterd en ook La Masquerade Infernale ken ik redelijk goed. Leuke muziek, lang geleden dat ik ze nog bovengehaald heb.
Dit album heb ik nog nooit geprobeerd. Wel een mooi bandlogo op deze hoes!

Ah, Arcturus! Een naam die al langer op mijn lijstje stond (alweer), maar waar ik me nog nooit echt toe heb gezet om te beluisteren. Wederom een goed excuus dus. Ik meen me echter te herinneren dat ICS Vortex ook betrokken was met deze groep? Zal wel een later album zijn dan. Ben benieuwd.

Vortex had een gastrolletje op La Masquerade Infernale en deed de leadvocalen op Sideshow Symphonies.

Ik ken ook La Masquerade Infernale en The Sham Mirrors van deze groep, eigenzinnig en op zijn tijd wel gaaf. Eens zien hoe dit album zich daarmee verhoudt.

Ha, dit lijkt me nog eens een interessante keuze. Ik ben het topic wat uit het oog verloren, lijkt het, maar ik neem gewoon m'n tijd. Bovendien is het niet zo makkelijk om albums van 90 minuten of meer te beoordelen.

Ik moet de meest recente inzendingen dan ook nog allemaal beluisteren.

Ah, Arcturus!

Momenteel even volop bands die hier voorbij komen waarvan ik ook al eens overwogen heb een album voor te stellen. Van Arcturus was dat hun laatste, Sideshow Symphonies, maar ik vond dat de band in het algemeen toch al wat veel stemmen had.

Aspera Hiems Symfonia ken ik wel en niet. Om mijn Arcturus-verzameling completer te maken heb ik deze uitgave ooit gekocht. Daar staat onder andere dit debuutalbum geheel op, maar lichtjes aangepast. In hun eigen woorden:

The original masters were re-visited for this release. They were in terrible shape, so we enhanced their voices slightly (some previously unheard) and did our best to clothe them properly. Their bodies remain the same. We made no attempt, however tempting, to change them. [...] For your amusement only.

Maar ik grijp deze gelegenheid dan maar aan om toch eens het origineel te beluisteren.

Die nieuwe versie heb ik zelf niet, maar ik ken ze wel. Mij klinkt hij wat raar in de oren. Ik kan me wel voorstellen dat de originele mix wat mager bevonden wordt. Verder is die release erg interessant ivm de toevoeging van de My Angel single en de Constellation EP uit respectievelijk 1991 en 1994.

Arcturus, daar heb ik het laatste album van. Die is erg goed, dus ik ben benieuwd.

Coroner heb ik net binnen, dus die zal ik vandaag eens gaan beluisteren. Gelijk de hele discografie maar gedownload aangezien het latere werk van de band mij denk ik ook wel zal bevallen.

Heel vaak blijft je voorkeur toch bij wat je eerst hebt leren kennen is mijn ervaring. Het origineel is normaal gezien heilig voor mij en het was ook pas thuis dat ik erbij uitkwam dat dit een re-visited versie was. Nooit de behoefte gehad om de oorspronkelijke opnamen op te zoeken, maar nu ben ik toch een beetje benieuwd geworden.

Coroner is in ieder geval in de smaak gevallen! Erg lekkere technische thrash metal die vrij eigenzinnig klinkt. Vooral dat laatste ligt mij erg, dus de latere platen van de band gaan zeker weten beluisterd worden.

maar is kijken of ik weer wat kan volgen hier

Even in het kader van overzicht:


27-10-2013 Kronos: Cirith Ungol - King of the Dead (1984)
03-11-2013 AOVV: Farsot - Insects (2011)
10-11-2013 Laboomzaa: Behold! The Monolith - Defender, Redeemist (2012)
17-11-2013 jasper1991: Theocracy - As the World Bleeds (2011)
24-11-2013 Fake_World: Kayo Dot - Hubardo (2013)
01-12-2013 The_CrY: The Last Successor - The Last Successor (2010)
08-12-2013 [WZ]: Black Cobra - Chronomega (2009)
15-12-2013 JSPR_G: Ana Kefr - The Burial Tree (II) (2011)
22-12-2013 Don Cappuccino: Uneven Structure - Februus (2011)
29-12-2013 Von Helsing: Phlebotomized - Immense, Intense, Suspense (1994)
05-01-2014 MichelDumoulin: Coroner - Punishment for Decadence (1988)
12-01-2014 Edwynn: Arcturus - Aspera Hiems Symfonia (1996)
19-01-2014 crosskip:

Aardig welkom, dat overzicht!

De voorbije dagen de inzendingen van MichelDumoulin en Edwynn beluisterd, en vooral Arcturus doet me wel wat. Ligt ook wel in m'n straatje, natuurlijk. Maar ook de eigenzinnige thrash van Coroner klinkt zeker niet slecht.

Nu ben ik benieuwd naar Phlebotomized..

Atlantean Kodex - The White Goddess

Trek je beste harnas aan en haal je mooiste zwaard uit het vet: het is tijd voor epische metal! Het Duitse Atlantean Kodex is al een aantal jaar een grote belofte binnen het wereld(je) van de eerder genoemde epic heavy/doom metal. Na een demo en een veelbelovende debuut heeft de band met hun tweede album een wat mij betreft hedendaagse klassieker in het genre afgeleverd. Vooral compositorisch is de band vergeleken het vorige werk ontzettend gegroeid. Waar het vorige album hier en daar wat door leek te zeuren door een gebrek aan ideeën, vliegt dit album zo voorbij.

De verschillende invloeden zijn natuurlijk makkelijk te raden (Bathory, Candlemass, Manowar, Manilla Road en ga zo maar door), maar de band is er desondanks in geslaagd een eigen geluid neer te zetten. Wat hier zeker aan bijdraagt is de kraakheldere productie van het album, wat zeer sfeerverhogend werkt. Ook het gebruik van samples hier en daar draagt bij aan de atmosfeer op het album. Zanger Becker, gelukkig zonder zo’n opvallend Duits accent, tilt het geheel nog eens naar een hoger plan met zijn zeer sterke zangpartijen en heerlijke dictie. De zang staat dan ook het merendeel van de speelduur centraal in de nummers, al staat het album uiteraard nog steeds vol met sterke riffs en solo’s.

Al met al is het een meeslepend meesterwerk waarmee de band zich mag meten met de groten uit het genre.

Paar maanden oud. Aardig album, maar niet zo goed als ik verwacht had. Misschien heb ik het niet goed beluisterd. Van alle kanten hoor ik er wel goede dingen over.

De originele versie van Arcturus' debuutalbum vergelijken met de versie die ik heb was een beetje moeilijk want respectievelijk afgespeeld op pc en stereo. Veel verschil zit er niet in, maar mijn indruk is dat er een wat van het black metal gevoel verloren gaat, waar je dan wel een voller geluid voor terugkrijgt. In beide gevallen een schitterend album.

Van Atlantean Kodex ben ik redelijk ondersteboven. Wel is het een erg recent album. Al verwacht ik niet dat ie op eigen kracht over de 20 stemmen komt.

Vwb de Arcturus remaster geef ik toe dat mijn persoonlijke tic met originele mixen niet in verhouding staat met de algemene consensus.

Ah tuurlijk. Had er geen rekening mee gehouden dat het een wat ouder album moet zijn, op zich best logisch. Zal er de volgende keer rekening mee houden. Al denk ik inderdaad ook dat het album anders niet over de 20 stemmen was gekomen, ook gezien de 4 stemmen voor het debuut.

Arcturus doet het hier toch erg goed. De keys waren wat wennen in het begin. Het klinkt allemaal een stuk symponischer dan de black metal welke ik normaal luister en wat ik dus ook hier enigszins van had verwacht. Ook van de cleane zang die hier en daar opduikt ben ik niet zo'n fan. Toen ik mijn verwachtingen van het album wat had aangepast, pasten de synths opeens erg goed in het totaalplaatje en beviel me het album me een stuk beter.

Van mij mag ie blijven staan. Spread the word of Atlantean Kodex!

Het lijstje is af, maar ik stel voor dat we even een goede paar weken wachten met de volgende ronde, want ik loop gigantische achter en ik wil het allemaal inhalen