De songtitels liegen er niet om, zeg!

En het is weer zondag, dus een nieuw Metal Album van de Week!

Sybreed - The Pulse of Awakening (2009)




Tot nu toe is deze ronde heel gevarieerd, en daar zal ook dit album aan bijdragen. Sybreed maakt een agressieve en moderne vorm van industrial metal, maar dan op een serieuze manier. Ik zal durven zeggen dat het eerder voortborduurt op het geluid van Fear Factory dan op dat van Rammstein, zogezegd, maar toch vind ik dat ze toch een aardig eigenlijk geluid hebben. Een machinale adrenalinebom. De zang zal niet iedereen geweldig vinden, maar dat is natuurlijk bij elke band zo.

Preview: Sybreed - Lucifer Effect (HQ) - YouTube

week 01 (31-08-2014): Kronos : Watchtower - Control and Resistance (1989)
week 02 (07-09-2014): jasper1991 : Power Quest - Master of Illusion (2008)
week 03 (14-09-2014): laboomzaa : Entropia - Vesper (2013)
week 04 (21-09-2014): Fake_world : Demolition Hammer - Epidemic of Violence (1992)
week 05 (28-09-2014): The_CrY : Sybreed - The Pulse of Awakening (2009)
week 06 (05-10-2014): [WZ] :
week 07 (12-10-2014): JSPR_G :
week 08 (19-10-2014): Don Cappuccino :
week 09 (26-10-2014): Edwynn :
week 10 (02-11-2014): Papartis :
week 11 (09-11-2014): phantasia :
week 12 (16-11-2014): korenbloem :
week 13 (23-11-2014): Ozric Spacefolk :
week 14 (30-11-2014): buizen :
week 15 (07-12-2014): MichelDumoulin :
week 16 (14-12-2014): trebremmit :
week 17 (21-12-2014): Von Helsing :
week 18 (28-12-2014): horned_reaper :
week 19 (04-01-2015): Them

Dat klinkt een beetje tegenstrijdig in mijn oren; Rammstein vind ik toch écht een stuk volwassener en 'serieuzer' klinken dan een Fear Factory (ondanks hun soms wat kazige teksten, denk dat je daar op doelt?). Het probleem wat ik bij deze bandjes vaak heb is die neppe, nette keyboardjes en klikkerige drumsound.. Daarin zit em meteen het verschil bij bijvoorbeeld een Rammstein, die gewoon wél een fatsoenlijk dik geluid eruit weten te halen.

Maar goed, op naar Sybreed zelf dan; vind het niet echt zo industrial, eerder prog/tech/math-metal, meer in de trend van Mnemic en Soilwork, en ondanks wat aardige liedjes pakt het me nergens echt. Ook hier stoor ik me aan het klinische en klikkerige geluid
Sorry, dit is het niet voor mij! Ik houd best van een flinke bak agressieve industriele herrie* maar dan hoort er ook een dikke, industriele sound bij!

* (spoiler alert!)

Ik ken van Rammstein vooral de eerste vier albums, van wat daarna komt ken ik alleen "Benzin" en "Pussy". Heel volwassen. Fear Factory ken ik misschien niet goed genoeg om deze uitspraak te kunnen rechtvaardigen, maar ik doel meer op een ander verschil. Rammstein en veel industrial metal bands hebben korte nummers met een catchy riff en een lekkere groove. Fear Factory is meer traditional en bouwt nummers meer uit alsof het een metalnummer is, voor zover ik die band ken. Dat Sybreed misschien beter onder het door jou genoemde genre geplaatst kan worden ben ik met je eens, maar hopelijk begrijp je mijn redenering over deze band in vergelijking met Rammstein & Fear Factory.

Ik ga denk ik meer op sound en 'het grote plaatje' af, maar ja ik snap wel wat je bedoelt.. Feit blijft dat ik Sybreed een beetje langdradig en klinisch vind klinken :-/ Sorry

Voor je mening hoef je je echt niet voor te verontschuldigen. Ieder zijn meug.

Deze week eens wat anders, dames en heren;

Circle Of Animals (2010)

Een industrial metal supercollectief.
Men neme een Bruce Lamont (van prog-jazz-metalband Yakuza) op sax en zang, en een Sanford Parker (van o.a. Minsk, Nachtmystium) op alle andere instrumenten en op knoppen, en we voegen per nummer naar smaak een andere drummer toe, en voila!

Drum-bijdragen zijn van o.a. Steve Shelley (Sonic Youth), John Herndon (Tortoise), de drummer van Municipal Waste, die van Cephalic Carnage, die van Rwake en nog veel meer. Dit levert een lekker gevarieerd maar coherent plaatje op, met soms stomende doorbeukers (Invisible War, No Faith) en soms dromerige post-apocalyptische 'slaap'-liedjes (All Spirit / No Mind, ..And Together We Are Forever), maar altijd lekker donker, hypnotisch en sfeervol.

De sound is over het algemeen lekker vervormd, met zwaar ronkende bassgitaren, mechanistische drum-loops, en synthesizer/noise dingetjes, maar wordt aangevuld met atmosferisch saxofoon- en mondharmonica-spel van Lamont (en bijna Pink Floydiaanse zang op het nummer Poison The Lamb van zijn zus!). Bruce Lamont zingt niet altijd even zuiver, maar dat past er heerlijk bij, en een flinke dosis vervorming erover maakt het nóg passender bij zo'n einde der tijden-plaat. Mijn favoriete tracks: Seminal Animal en de 12 minuten durende psychedelische überafsluiter Destroy the Light (!)





(en speciaal voor Laboomza, omdat ie één van de 3 mensen was die Circle of Animals al kent: Hope Drone, jou persoonlijke black metal Mini-MAvdW..)

Industrial? Een must-listen dus! Ben erg benieuwd

Jep, mijn vorige inzendingen waren:

Black Cobra - Chronomega
Grayceon - All We Destroy
Yob - Atma
Caltrop - World Class

..allen dik, en zwaar, dus ik dacht doe eens iets anders!

heb het genre bij Circle of Animals van rock naar rock/metal aangepast...

en dan mag hij vanaf nu hier beluisterd worden hij komt ook in mijn 'nog te beluisteren'-lijst !!!

Paramnesia - Ce Que Dit la Bouche D'ombre (2013)

Paramnesia is een Franse atmosferische black metal band. Ce Que Dit la Bouche D'Ombre is hun eerste ep, bestaande uit twee nummers van elk ongeveer 11 minuten. Het bezorgt me iedere keer opnieuw kippenvel, zowel door de heerlijke riffs en drumpartijen als door de fantastische quote uit Bad Boy Bubby. De keuze om dit te nomineren als Metal Album van de Week was dus snel gemaakt.
Het lijkt wat op Ash Borer, maar dan met een zuiverder geluid.




Hier gratis te downloaden: CE QUE DIT LA BOUCHE D'OMBRE | Paramnesia - paramnesiaxpa.bandcamp.com

Veel plezier ermee!

Frankrijk en black metal. Dat kan haast niet verkeerd gaan.

Lijkt op Ash Borer, maar dan cleaner ey? Ok, dat gaan we zeker checken.
Heb meteen maar even hun split én ep uit 2014 van Bandcamp gehaald (Name-your-price, voor de arme sloebers onder ons), zodat de nummers I, II, III, IV, en V bij elkaar geplakt een geïmproviseerde Full-Length worden..

EDIT: Iemand zich nog aan Circle Of Animals gewaagd? Of die van The_Cry? Weinig actie hier momenteel..

De inzending van Kronos, Watchtower, vond ik eeeeecht niet goed. De vocals, het gitaargeluid, etc. Gewoon echt mijn ding niet. 2*
Naar goede gewoonte heeft jasper1991 wel weer een verrassend sterke inzending. Toen het eerste nummer begon vreesde ik dat het een powermetalplaat vol clichés zou zijn maar dat viel reuze mee. Gewoon veel erg toffe nummers! 4*
De genreaanduiding van de inzending van laboomzaa, Entropia, maakte me al enthousiast en de plaat was geen teleurstelling. Niet altijd even origineel, maar zeker wel goed uitgevoerd! 4*

Dank aan laboomzaa om mij attent te maken op het feit dat ik aan de beurt ben. Ik was het compleet vergeten, maar ik zal sowieso vandaag een album en bijbehorend stukje plaatsen.

Ook ga ik even weer wat albums inhalen in de herfstvakantie.

Het Metal Album van de Week is:

Hail Spirit Noir – Pneuma




Na Paramnesia gaan we naar een band met blackmetalroots, het Griekse Hail Spirit Noir. De leden van de band zitten namelijk ook in Transcending Bizarre?, bij Hail Spirit Noir zijn ook blackmetalinvloeden te vinden, maar deze zijn in een heel ander jasje gestopt. Pneuma vind ik nog steeds een van de meest verrassende metalplaten van de laatste jaren. Eigenzinnig en rauw opgenomen. Mysterieuze en krakerige blackmetalpassages worden vergezeld door Yes-achtige synths en progrockorgeltjes en de cleane vocalen gaan zelfs richting Serj Tankian, vooral bekend van System of A Down. Psychedelische blackmetal, zo kun je het misschien het beste noemen.

Hun album van dit jaar vind ik alleszins zeer sterk. Ik zal dus met plezier ook deze beluisteren binnenkort.

Heb nog een album of drie in te halen, maar deze lijkt me ook zeer interessant

De omschrijving klinkt echt gewedlig, ga em snel checken!

“Support your local heroes.”

Dat is het motto dat me inspireerde tot mijn bijdrage aan deze ronde van dit onverslijtbare topic. Ergens begin jaren 90 sidderde het regelmatig op de Noordwest Veluwe, een streek die bekend staat als onderdeel van de vervloekte Bible Belt. Ondergetekende was geen “inner circle” van de band in kwestie, maar stond er wel dicht genoeg bovenop om af en toe mee de oefenruimte in te mogen duiken om te lachen, te zuipen , te roken en vooral te luisteren naar het godlasterlijke geweld van Inquisitor. Ja, ik weet het. Hier speelt de factor nostalgie een ontzettend grote rol. Maar dat boeit me vandaag even niet.

Terwijl ik dit tik, is de band druk werkende aan iets dat verdacht veel op een comeback aan het lijken is en staat Hammerheart op het punt van uitbrengen van de schamele discografie van deze onstuimige death/thrashband. Eén album en twee demo’s. Het album staat vandaag dus centraal. I present to you:

Inquisitor - Walpurgis - Sabbath Of Lust (1996)




Naar aanleiding van de heruitgave die in november gaat uitkomen, tikte ik het volgende bericht voor wingsofdeath.net:

Iquisitor was geen grote naam in metalland. Wel een naam die begin jaren '90 als een blasfemisch spook over de Noordwest-Veluwe raasde. Inquisitor was de schrik van de Bible Belt. Kerkbesturen die concertorganisatoren en wethouders aanschreven om de onderdanen voor de woeste razernij van dit vuige kwartet te behoeden.

Inquisitor bracht best wat teweeg. Het begon allemaal toen drummer Wim van der Valk uit de as van (het Nederlandse) Desultory stapte, herrees en zijn satanische plundertocht voortzette. Ditmaal met bassist Alex Bakker, schreeuwlelijk Alex Wesdijk en gitarist Erik Sprooten. De opdracht was simpel: pleurisharde, godlasterlijke herrie maken. Al snel verscheen de demo Blasphemous Accusations. De vermaledijde mengelmoes tussen uitwerpselen van Sadus, Dead Head en Sabbat vond gretig aftrek onder een kleine maar fanatieke schare volgers. Demo nummer twee Your Pain Will Be Exquisite wachtte een zelfde lot. In 1996 verscheen dan eindelijk de eerste langspeler.

Walpurgis: Sabbath Of Lust verscheen via het kleine Shiver records. Niet veel later ging Van der Valk verder met Centurian en sloot Sprooten zich aan bij het in Vlaanderen gesitueerde Ancient Rites. Voor Inquisitor restte de onverbiddelijke vergetelheid. De kerkbesturen zullen opgelucht adem gehaald hebben.

Totdat Hammerheart de legende nieuw leven inblies door het hele zooitje op een dubbelaar uit te brengen. Zo kan heel metalland nog eens ervaren wat Inquisitor voor de Veluwe betekende. Het ijzingwekkende gekrijs waarmee Damnation For The Holy wordt ingeleid, het korte maar krachtige Cry Of The Christians en de briljante ode aan het Britse Sabbat middels Crypt Of Confession. Daar moeten liefhebbers van extreem zieke thrash toch wel warm voor kunnen draaien. Eerlijk is eerlijk, de razernij van de Inquisiteuren behoefde nog wel wat schaafwerk. Sommige nummers zeuren net wat te lang door. In hoog tempo raast de ideeëntrein aan je voorbij. En wellicht omdat het niet de wens was om alleen maar stukken te maken van amper twee minuten bestaan veel nummers twee of meer herhalingen van de eigenlijke kern. Daartegenover staat dat het geheel lekker ziek en enorm bevlogen klinkt waardoor het eigenlijk alleen echt vervelend is in de acht minuten durende afsluiter Inquisitor.

Als bonus tref je dus nog beide demo’s aan. Dat is zeker een interessante toevoeging. Te meer omdat Crypt Of Confession in haar demovorm eigenlijk nog veel beter uit de verf komt. En omdat de band er nooit voor koos om het prijsstuk Deluge: The First And Final Judgement een plek op het album te gunnen. Of het zal leiden tot een echte reünie, zal afgewacht moeten worden. Voor nu geldt dat er voor liefhebbers een klein maar smerig cultpareltje opnieuw kan worden opgedolven uit de drassige Veluwse klei. Grijp uw kans.

Damnation For The Holy is wel een heerlijk nummer. De rest heb ik nog niet opgezocht.

Mijn metal album van deze week is het album Heretoir van Heretoir uit 2011.
Deze band speelt post black metal met shoegaze invloeden die mij op een of andere manier aanspreekt.
En de hoes van dit album is geweldig.

http://images.cdn.bigcartel.com/bigcartel/product_images/61248357/max_h-1000+max_w-1000/heretoir03.jpg

Luister hier het gehele album:

Heretoir - Heretoir (2011)

De band is ook via Soundcloud te beluisteren.

Aaarg, zoveel nieuwe muziek nog te luisteren!

Vond Pneuma erg vermakelijk! Lekker gek en anders, maar tóch fijn gestructureerd ofzo, iets wat bij Avant Gardistisch werk vaak niet is, die vliegen weleens uit de bocht. Wel een beetje knullige teksten, viel me vreemd genoeg op..

Het metalalbum van de week:
Xerath - || (2011)

Xerath is een Engelse extreme metalband die als volgt omschreven kan worden:
“Containing elements of progressive, death, thrash and symphonic metal, Xerath's music is characterized by the mix of polyrhythmic guitar riffing and drumming, with orchestral and symphonic elements. Xerath cite their influences as Strapping Young Lad, Dimmu Borgir, and Opeth as well as film score composition and an eclectic mix of other bands and genres”






Dit album uit 2011 is wat mij betreft het beste wat ze gemaakt hebben. Vorige maand is hun nieuwe album uitgebracht met de passende titel |||.




Vorige inzendingen waren………. (als mijn geheugen mij niet in de steek laat)

Disillusion – Back to times of Splendor (2004)
Agrypnie – 16485 (2009)
Winterfylleth – Mercian Sphere (2010)
Vektor – Black Future (2009)

Have fun!!

Klinkt interessant! Moet overigens nog aardig wat albums inhalen. Maar de luisteractiviteiten van onze deelnemers zijn volgens mij sowieso niet zo hoog

Ik moet ook zeggen dat ik helemaal geen zin in metal heb, de laatste tijd.
Wel de nieuwe Machine Head aangeschaft en die bevalt me zeer, al heb ik hem pas 1 keer gedraaid. Teveel geweld

Geen inzending van Ozric Spacefolk deze zondag?

heren ik zie dat mijn beurt verlopen is

als het nog mag en kan, doe ik maandag een plaat posten.