Enigszins afgunstig vanuit het koude, regenachtige, waaiende, troep op straat hebbende Utrecht, op een reisje naar zonnig Kaapverdië, Mjuman?

Wat is Afrika toch een prachtig continent. Mijn hart huilt als je ziet wat er door bijv. die extremistische terreurgroeperingen aan dood, verderf en vernietiging plaats vindt. Nee, het is niet m'n bedoeling het over politiek te hebben maar wou het wel even kwijt.
Weltschmerz.

De woestijn heeft me altijd geïntrigeerd. Met name na het lezen van Isabelle Eberhardt ( ISBN 9041705716), fantastisch.
Op YouTube is bijv. veel 'Touareg music' te vinden, met vaak prachtige beelden in de clips.



Fijne reis Titmeister, pas goed op jezelf en als je met meerderen gaat let op elkaar.
Buizen gaat morgen (als jij naar Kaapverdië vliegt) in misschien wel de regen naar een punkfestival in Drenthe.
Verschil moet er zijn.
Maar we treffen elkaar weer in dit topic.

buizen, welnee man - ik ben groot liefhebber van eilanden(groepen), meerdere staan nog op de to visit list, w.o. Orkneys, Azoren, de Aland-archipel (nogmaals, nu 't liefst per boot).

Landen op Praia is net zo spannend als landen op Madeira, Samos - vond in charters dat applaudisseren bij de landingen altijd maar bollocks, totdat ik in Samos landde na eerst een touchdown en doorstart - vandaar

Al lezende kwam bij mij de vraag op wat we er hier van zouden vinden als in Afrika een website, stel jujumusic.now een topic zou openen over European music?

Er zijn minder landen in Europa (ca 50) dan in Afrika (ca 60) en voor ons is de gedachte aan a single European music genre beslist lächerlich, terwijl ...

Korte landingsbanen.. Ik ken die van Kreta, ook al een eiland, Heraklion, wel. Men applaudiseert daar ook als het landen allemaal is gelukt. Maar er zijn inderdaad nog kortere banen.

buizen, dank en veel plezier toegewenst in Drenthe!

Mjuman, heb je wel een punt natuurlijk (het is overigens 54 om 52), maar het Eurocentrisme is ook in muziek alom aanwezig. Sterker nog, het is nogal Anglocentrisch voor de meesten, met misschien een handvol Nederlands, Frans, Duits en Spaans. Maar goed, laten we gewoon koesteren dat dit topic een mooie springplank is naar de vele smaken die Afrika te bieden heeft.

Titmeister zal nu wel ergens op Kaapverdië met zijn verbrande toet bij een zeevisrestaurantje zitten natuurlijk, of in een stoffig winkeltje vage cassettebandjes scoren.

En verder weinig muzikaal nieuws van het continent, van een onzer Afrikacorrespondenten..

Het is mijn beurt, maar ik was heel de dag van huis - werken, film, verjaardag. Nu dan eindelijk even tijd het volgende album te plaatsen. Gezien het tijdstip zal ik het relatief kort houden, maar ik vul later in de week nog wel eens bij met achtergrondinformatie.

Ik vond het nog best lastig kiezen, zóveel Afrikaanse muziek ken ik nou ook weer niet. En mijn favorieten komen toch ook wel grotendeels uit de landen die al geweest zijn (waarschijnlijk had ik ook voor Cotonou Club gekozen, als Heiko me niet voor was geweest, of iets Ethiopisch).

Ik heb uiteindelijk gekozen voor het volgende album:




Hamza El Din - Escalay: The Water Wheel (1971)

Zelf heb ik het album nog niet bestemd, maar ik ben wel bekend met Water Music, een lang meditatief nummer dat een vriendin me ooit stuurde, samen met een ander nummer van hem dat op de soundtrack van de film Babel staat. En laat ik dan de komende twee weken ook maar aangrijpen om met jullie dieper in de wereld van Hamza El Din te duiken.

Op Water Music speelt de uit Zuid-Egypte afkomstige Hamza op de oed, een peervormig snaarinstrument dat als de voorganger van de luit wordt gezien.

Ik heb de playlist ook meteen geüpdatet:
MusicMeter: Afrikaans album v/d week/maand on Spotify - open.spotify.com

En ter achtergrondinformatie is er nog dit hoofdstuk uit het boek The Early Years of Folk Music: Fifty Founders of the Tradition van David Dicaire.

Ha, die ken ik Via Masimo. Ik zal hem deze week weer eens beluisteren, want het is al weer een tijdje geleden. In mijn herinnering vond ik het nogal langdradig en een beetje eentonig. Dat is natuurlijk eigenlijk ook precies de bedoeling, maar mij greep het niet echt. Dat gold ook voor de zang. Het was overigens ook zeker niet verkeerd. Ik ben benieuwd wat ik er nu van vind.

Ik zal binnenkort ook even een reactie geven op Cotonou Club. Ik heb het niet zo veel beluisterd, was niet de ideale muziek voor de afgelopen twee weken (tentamenweek ).

Die reactie van Rob bij dit album, prachtig!

Mijn interesse is gewekt!

EDIT: Halverwege het eerste nummer. Heel gaaf tot nu toe, dat gezang erbij maakt het helemaal af.

Hamza El Din - Escalay: The Water Wheel (1971):

Om heel eerlijk te zijn: oervervelend minimalistisch getokkel. Het was een gestudeerd hebbend muzikant die ook aan vele University's lessen gaf (en bijv. Steve Reich schijnt te hebben geïnspireerd) maar deze EP of wat is het nodigt niet echt uit meer van de man te beluisteren.
Als het als 'meditatief' bedoeld is..
Er is weinig zang en wanneer het er is: oervervelend om aan te horen.
Kwestie van smaak ook natuurlijk. Volgend Afrikaans album hopelijk beter.

Dondertag:

Ieder die in dit topic heeft aangegeven geïnteresseerd te zijn, maar sinds hermans post nog niet heeft gereageerd, heb ik bij dezen getagd. Ik ben van plan dit tweewekelijks te doen, omdat een topic snel vergeten wordt (het getagd worden werkt bij mij iig goed met de MuMeAfrekening). Mocht je het taggen zeer storend vinden, dan kan je me een PM sturen.

Arrie, thelion, trebremmit, ohmusica, shaadiq haynes, kobe bryant fan, The Scientist, AOVV, Paap_Floyd, Titmeister, inquestos, Toon1, philtuper, -SprayIt-, Rogyros, Running On Empty, OldRottenhat, jeroentjuhh, crosskip, Bardt1980, niels94, Djordison, Manfield, Ataloona, Mjuman, itchy, Titmeister, ohmusica, Vento Vivimus, inquestos, philtuper, crosskip, panjoe

Overzicht:
1. Mahmoud Ahmed - Ere Méla Méla (1975) [Masimo]
2. Shangaan Electro: New Wave Dance Music from South Africa (2010) [panjoe]
3. T.P. Orchestre Poly-Rythmo - Cotonou Club (2011) [Titmeister]
4. Hamza El Din - Escalay: The Water Wheel (1971) [herman[/user]

Spotifylijst is door herman bijgewerkt:

MusicMeter: Afrikaans album v/d week/maand on Spotify - open.spotify.com

Dit klinkt alvast erg veelbelovend.

Grapje. Maar toch, hij staat nu op en het klinkt erg veelbelovend.

Iets saai vinden is iets des persoons....
Vergeet niet dat we erg geconditioneerd zijn door de Anglo-Amerikaanse muziekindustrie - een rot begrip geef ik toe, maar toch - MuMe geeft dat ook goed weer als je de lijsten bekijkt.
Daarom is elke bijdrage die hiervan afwijkt voor mij ... zeer prima, het verbreedt de muzikale horizon en het is een opstap om verder te speuren.

Eens met wat ohmusica hierboven beschrijft. Toch op het eerste gehoor vind ik het weinig interessant en soms net té mediatief klinken. Ik verwacht echter wel dat als dit album wat meer in mijn muzikale systeem zit het zijn mooie muzikale kanten wil laten ontvouwen.

"Oervervelend minimalistisch getokkel" - kernwoord: "minimalistisch". Vanuit een rockistische FOM (frame of mind) alleszins verklaarbaar.

Het ene moment is het rustgevend, aanzettend tot contemplatie, het andere moment kan het stemmen tot grotere nervositeit dan een ferm stukske D&B. Toegegeven dat ik niet dol ben op de stem, is het album hier wel goed geland. Op zijn momenten draaibaar - al zal de vrouw des huizes dan wel afwezig moeten zijn. Qua minimaliteit is Philip Glass nog wel geaccordeerd; de reeds aangehaalde ferme D&B trouwens ook niet, (Shed - minimal techno evenmin)

Kernwoord: "oervervelend". Album meermalen beluisterd maar hoewel sommige passages aan te horen zijn vind ik het vreeslijke muziek. En het getokkel is misschien niet minimalistisch maar de 'composities' wel, alleen maar dat getokkel met soms wat zang en af en toe een klap op een gespannen vel.
Dat jouw geliefde het huis uit vlucht als je het op zou zetten is natuurlijk ook al een teken aan de wand, Mjuman.

Ik heb beloofd actief aan dit topic deel te nemen, dit houdt o.a. in om toch bij elke indiening de muziek meermalen te beluisteren en er wat over te schrijven. Had ook liever gehad dat ik lyrisch enthousiast zou zijn over The Water Wheel maar helaas..
Het is voor de indiener misschien niet leuk om te lezen maar de gevoelens die het oproept en de mening over de muziek proberend te beschrijven passen daar nu eenmaal woorden als 'oervervelend' en 'getokkel' bij.
Niks contemplatie.

Ik vind het juist wel leuk dat er een beetje discussie is na een rustige 13 april in dit topic. Al ben ik het niet met je eens. Had ook zeker niet verwacht dat iedereen hier laaiend enthousiast over zou zijn, maar ik wilde iets dat ik mooi vond en nog niet voorbij was gekomen (zowel qua land/genre) en dan was dit voor mij de beste optie.

Van het weekend ontdekte ik toevallig iets tofs uit Zuid-Afrika uit de jaren '80, maar dat land hebben wel al even gehad en het leek me te vroeg het in de herhaling te gooien.

Pzies - discussie moet mogen. Je weet al snel genoeg uit welke hoek de wind waait. Sta niet op het lijstje maar zou qua ZA zeker aan Gert Vlok Nel denken. Opvallend trouwens dat een aantal verwachte namen nietgenoemd zijn Fela Kuti, King Sunny Adé, Fatoumata Diawara, Tinariwen, Hugh Masakela, Cheb Khaled, Ofra Haza (grensgeval), Youssou N'Dour - en dan vergeet ik er nog een paar

Je hebt helemaal gelijk. Het is ook mooi dat er heel diverse muziek voorbij komt, ook de muziek die je persoonlijk dan even niets aan vindt.
We lezen de meningen vanzelf. Maar je bijna moeten verantwoorden als je iets niet goed vind en elk woordje dan moeten wegen.. Pff.

Rai-muziek komt hopelijk idd ook nog voorbij, bijvoorbeeld.

Ik kwam een review tegen, geeft nog wat extra context, want ik zoek óók naar betekenis: Hoe moet ik dit werk opvatten, hoe moet ik het plaatsen?
Hoewel ik de muziek van Hamza el Din indirect ken uit de pracht film 'Babel' (vond ik mooi passen in de film), vraagt deze 'water wheel' in eerste instantie meer aandacht en concentratie. Het luistert als een bijna klassiek stuk, m.n. het eerste deel.
Als ik het begrepen heb is het eerste nummer een muzikaal gedicht (zonder echte woorden), volgens een citaat van de recensent: "it's a tone poem built on one subtly pulsing drone that rises and falls continually, creating hypnotic layers of harmonics occasionally broken by El Din's wordless calls."
De andere nummers worden ook (nogal summier) toegelicht.
De recensent eindigt met de volgende woorden:
This is not "folk music" in the purist sense, as all three tracks are composed music, but Escalay: The Water Wheel is a fascinating document of the musical traditions of Egypt.
> Escalay: The Water Wheel - Hamza el Din | Songs, Reviews, Credits | AllMusic

Ook het befaamde Kronos Quartet, heeft het nummer 'waterwheel' (escalay) vertolkt, het is iets compacter dan het orgineel.
> Escalay ("Waterwheel"), a song by Kronos Quartet on Spotify - open.spotify.com

Weer terug van een fijn weekje Kaapverdische zon. Ook nog wat fijne muzikale ontdekkingen uit het land gedaan, maar die bewaar ik wel voor als ik weer achter aan de rij mag sluiten.

Het album van Hamza El Din is het eerste uit de reeks dat ik nog niet ken, zal er morgen eens rustig naar gaan luisteren.

Deze week door chronisch tijdsgebrek helaas vandaag pas aan Hamza toegekomen maar geen puf om er iets uitgebreids over te schrijven. Ik vond hem aangenaam voortkabbelen, de plaat ligt me wel, maar heel hard kwam het nou ook niet binnen. Aangename soundtrack tijdens het lezen in een boek van William S. Burroughs (dat deels ook in Noord-Afrika speelt).

Leuk dat je weer terug bent, Titmeister. Nog cassettebandjes gekocht daar in Kaapverdië?..

Awesome Tapes From Africa are to reissue a third album by cult Ethiopian jazz pianist and synth pioneer Hailu Mergia. Vinyl Factory

Stalin: liever niet muziek als youtubefilmpje in het topic plaatsen, maar als link. Dat voorkomt hopelijk een megadump en mogelijk vastlopen van een topic (dat is al te vaak gebeurd in andere topics). Hoe leuk het project van ATFA ook is

Over het Afrikaans album v/d week: was uiteraard een toffe keuze. Het album is voor mij zelfs een sleutelalbum geweest bij de aanzet tot het meer beluisteren van niet-westerse muziek. Ik herinnerde me vooral het hypnotische spel op de oud, met als kers op de taart de prachtige zang van Hamza el Din. Bij mijn herbeluistering vond ik het wat minder hypnotisch dan in mijn herinnering, maar alsnog een mooie plaat (kan uiteraard ook aan plaats+tijd gelegen hebben).
De versie van het Kronos Quartet klonk perfecter gespeeld, en komt daardoor minder bezield op mij over. Te klinisch? (ook al is dat een te hard woord)

Het hoofdstuk in het boek van herman heb ik helaas niet zo 1-2-3 kunnen vinden. Iemand wel?

Geen cassettebandjes, ik ben niet hipster genoeg om een device te hebben om die af te kunnen spelen...

Hamza El Din doet het wel goed voor op de achtergrond, maar enerveert net te weinig om echt de interesse te prikkelen. Ook de zang staat mij een beetje tegen. 3* voor nu.

Konono N°1 - Assume Crash Position (2010)



Onze reis door Afrika brengt ons deze twee weken in de Democratische Republiek Congo. Straight Outta Kinshasa komt Konono N°1. Deze groep bestaat al sinds 1966, maar de in 2015 gestorven oprichter Mingiedi Mawangu heeft het bandleiderschap overgedragen aan zijn zoon Augustin Makuntima Mawangu, die de band sinds 2009 leidt. Dit album uit 2010 is dus afkomstig van de "rejuvenated" band.

Konono N°1 speelt met meerdere soorten elektrische likembé's (lamallofoon/duimpiano) en veel percussie en zang. Met de akoestische versie van dat instrument is het geen doen om boven het straatlawaai uit te komen. Daarom deze werd in de begindagen van de band aangesloten op auto-accu's, megafoons en allerlei andere krakkemikkige versterkingen. Hierdoor ontstond een heel eigen, vervormd geluid. Sinds 2005 is de band "ontdekt" in de westerse wereld en geniet daardoor veel grotere bekendheid. De Nederlandse band The Ex heeft hier een groot aandeel in gehad.
Het album "Assume Crash Position" is de opvolger van het bekendere, genre-definiërende album "Congotronics". Enjoy/kolinga! En misschien kan herman hem toevoegen aan de Spotify-playlist?

Wederom een goede keuze. Ik ken Konono N°1 van Congotronics, en verdere Congotronics van Buzz 'n Rumble from the Urb 'n Jungle (ook een aanrader, bijv. Sobanza Mimanisa) Dit specifieke album ken ik overigens nog niet. Het is in ieder geval zeer opzwepende muziek, ik verwacht dat niet anders bij dit album

Ze hebben ook een nieuw album (met de Portugese band Batida, die in 2014 op het Soundways-label beats&rap-plaat Duos hebben uitgebracht) en zullen binnenkort in Nederland touren, bijvoorbeeld in oktober in het Paard Den Haag. De nominatie in dit topic is dan gelijk een mooie gelegenheid om het nieuwe album ook te beluisteren, dat overigens al op Spotify staat!

Twee jaar terug tijdens het verjaardagsfeestje van The Ex, draaiden de dj's (waaronder Andy Moor) op de afsluitende disco een geweldig nummer dat Paradiso van Konono N°1 bleek te zijn. Dat heb ik sindsdien veel gedraaid, maar heb eigenlijk nooit een album van ze beluisterd, tot de nieuwe onlangs uitkwam. Die is zeker leuk, maar wordt hoog tijd dat ik eens een oud album ga beluisteren. Toffe keuze dus, ik zal hem toevoegen aan de Spotify-playlist zodra ik in de gelegenheid ben.