Dank. Konono N°1 hoort er zeker bij... deze ken ik net niet.

Toevallig dit album gisteren nog geluisterd. Een van de meest creatieve bands uit Afrika. Duimpiano aan en gaan!

De samenwerking met Mbongwana Star op dit album is ook om te smullen. Ik ga dit album zeker beluisteren.

Is er nog een band met bijna exact hetzelfde geluid? Het komt me namelijk heel bekend voor. EDIT: Ah, hierboven staat al hetgeen ik bedoel.
Heel erg fijne muziek trouwens!

Inderdaad, bij dat eerste nummer moest ik ook denken aan Mbongwana Star - From Kinshasa

Het verhaal achter deze muziek..., op Google kom ik geregeld de naam Vincent Kenis tegen.

Werkt bij label Crammed Discs, klaarblijkelijk. Gewerkt met interessante namen: van Congolese artiesten als Kasai Allstars, Staf Benda Bilili, en alle Congotronics, tot klezmernamen als Taraf de Haidouks en Kocani Orkestar.

De woenstag:

Arrie, thelion, trebremmit, shaadiq haynes, kobe bryant fan, The Scientist, AOVV, Paap_Floyd, inquestos, Toon1, philtuper, -SprayIt-, Rogyros, Running On Empty, OldRottenhat, jeroentjuhh, crosskip, Bardt1980, niels94, Djordison, Ataloona, Mjuman, Vento Vivimus, inquestos, philtuper, crosskip, panjoe, buizen, Stalin

Ieder die in dit topic heeft aangegeven geïnteresseerd te zijn, maar sinds itchy's post nog niet heeft gereageerd, heb ik bij dezen getagd. Ik ben van plan dit tweewekelijks te doen, omdat een topic snel vergeten wordt (het getagd worden werkt bij mij iig goed met de MuMeAfrekening). Mocht je het taggen zeer storend vinden, dan kan je me een PM sturen

Denk dat het tijd wordt voor een inhaalbeweging hier, de tweede toevoeging, die compilatie, beviel me op een paar nummers na niet erg.
Ben benieuwd naar de rest!

Tot nu toe ken ik ze allemaal maar geen van de albums behoren tot mijn favorieten onder de noemer Afrika. Het heerlijke mantra-getokkel van Hamza, de opzwepende stuiterballenmuziek van Konono N°1 en Shangaan Electro alsmede de Ethio Jazz van Mahmoud Ahmed. Maar hey, het zijn stuk voor stuk albums die de moeite waard zijn en voor de 'nieuwkomers' is dit topic natuurlijk een waar feest. Afrika heeft een ongekende muzikaliteit in zijn DNA!

Ha zo'n duimpiano heb ik thuis ook nog ergens liggen. ik had het eerlijk gezegd niet herkend wanneer het niet vermeld was. Ik vind het een vermakelijke opzwepende plaat. Bij het fluitje moet ik telkens aan Brazilie denken, maar dat zal voor de kenners hier wel klinken als vloeken in de kerk. Het is volgens mij wel een act die live beter tot zijn recht komt, al is dat bij het meerendeel van de nominaties hier wel het geval.

Maandje terug Mbongwana Star gezien en dat viel niet bepaald mee: veel nadruk op gitarist die dacht Jimi te zijn (inc haarband) maar heel belabberd speelde. Die mooie duimpiano riedel kwam ook uit zijn instrument. Zangers Coco en Theo oogden ook nog eens vermoeid/ongeïnspireerd en het geluid stond veel te hard voor zo'n kleine zaal. Dag erna klonk Tal National veel beter live dan op plaat; vaklui met heel veel zin om te spelen.

Jammer, zeg. Ik heb ze in maart in het Paard van Troje gezien, maar had een wat positiever eindoordeel. Paar dingen herken ik: sinds ik ze op Rewire zag lijkt de gitarist zich inderdaad een grotere rol aangemeten te hebben. Hoefde van mij niet zo. Coco en Theo leken in Den Haag juist wél enthousiast en op hun gemak.
Waren overigens wel heel weinig mensen, max 30/40? - en dan in grote zaal Paard, gelukkig wél enthousiast publiek.

Het eerste Afrikaanse optreden dat onvoldoende scoorde in mijn boekje. Jammer, maar de plaat is zó goed dat ik 'm blijf draaien itt andere artiesten die live door de mand vielen (een Curtis Harding bv).

P.S.
Je mag me taggen hoor. En als je nog een tipper nodig hebt voor in de toekomst, dan hou ik me aanbevolen.

Ik kwam op de Correspondent (internetkrant) een stuk tegen over de opzet van hun vernieuwde 'Boekenclub', waarbij per maand een boek gelezen en besproken wordt. Ik dacht gelijk aan onze 'club'. De opzet is wat ik ervan onthouden heb als volgt en vertaald naar hier.
1. bekendmaking van in ons geval de plaat
2. korte contextuele toelichting van auteur/artiest en van de betreffende plaat, (eventueel met motivatie waarom dit of dat)
3. ter afsluiting (tegen het einde van de twee weken) een soort nabespreking.
Misschien zou dit ook kunnen werken met een forum als dit.

Op een of andere manier zet ik dit album sinds de ontdekking (alhier) toch af en toe eens op. Behoorlijke lange nummers, korte nummers.. Maar weet nog steeds niet wat ik er van moet vinden. Al die geluidjes intrigeren toch (weer opzetten) maar kunnen toch ook irriteren.
Zo'n gezelschap in Afrika op straat op een festivalletje zien, dat lijkt me wel wat. Maar als ze nu ergens zouden optreden in Nieuw Vennep of Zoetermeer zou ik er toch niet heen gaan. Veel te ver.

Ook mijn reactie ter afsluiting/nabespreking (lijkt me inderdaad prima in laatste weekend, ohmusica): fijne plaat. Vergeleken met Congotronics (mijn referentie) is Assume Crash Position in mijn herinnering minder electronisch, en lijkt de zang prominenter aanwezig te zijn. Verder lijkt de muziek niet zo veel van elkaar te verschillen: beiden even feestelijk en opzwepend. De nieuwe (ft. Batida) heb ik nog niet goed genoeg beluisterd voor een oordeel, alhoewel die door de samenwerking met Batida wat hipper en moderner lijkt te zijn. Ik kan me voorstellen dat dit het goed zal doen op de zomerse festivals, laten we het hopen. Ik moest er wel wat voor in de stemming zijn, maar door de zon van de laatste dagen zat dat wel snor.

Een ander Congotronics-album kwam ik tegen via de Spotifypagina van Konono, waar helemaal onderaan het verzamelalbum 'Zaïre: Musiques Urbaines À Kinshasa' stond. Dat klonk toch wel anders: nog minder electronics, en veel langere tracktijden (20 min). Vraag die mij dan te binnen schiet is of bij het maken van de recentere platen van Konono qua tracktijden al gedacht is aan het Westerse oor? -edit: alhoewel die alsnog vrij lang zijn. Interessant album wel!

In Nederland doen ze vooralsnog trouwens Nijmegen (14/05), Leeuwarden (16/07), Utrecht (07/10), Den Haag (09/10) aan, in België Gent (11/05), Brussel (15/05) en Antwerpen (13/07), in Duitsland behalve Aachen (18/05) volgens mij niets langs de grens.

Jeri-Jeri - 800% Ndagga

Allereerst moet ik bekennen dat ik relatief nieuw ben in het Afrikaanse genre. Dus mocht ik met informatie komen die voor de meesten allang bekend of vanzelfsprekend is, bij deze mijn welgemeende excuses

Mijn keuze voor deze week valt op de fijne, volle, gecompliceerde en bijna bezwerende sound van de Senegalese formatie Jeri-Jeri met hun album 800% Ndagga.

Toen ik dit album voor de eerste keer via Spotify op mijn laptop beluisterde klonk het voor mij na een aantal nummers al snel als een grote chaotische dichtgeplamuurde eenheidsworst. Een aantal maanden later stuitte ik wederom op dit album en gaf ik het toch maar een herkansing. Dit keer luisterde ik het over de hoofdtelefoon en kwam het geheel al een stuk helderder en vooral beter binnen. Snelle, bijna polyritmische drums doorspekt met breaks en percussie besprenkeld met sausje van prekende vocalen grepen me opeens bij de strot om vervolgens gedurende het hele album niet meer los te laten. Ik geef toe dat dit een album is die je moet liggen, maar zodra het zich in je greep heeft laat het je niet meer los. Althans, dat was bij mij het geval.




Het album 800% Ndagga is een project van de Duitse Techno producer Mark Ernestus. Wees niet bang voor laatstgenoemde, met techno heeft dit album bar weinig te maken. Sterker nog, Ernestus heeft uit liefde voor de traditionele muziek enkel de productie voor zijn rekening genomen. Deze in Dakar gestichte percussieband staat onder leiding van Bakane Seck (in vakjargon ook wel een griot genoemd). De muziekstroming wordt ook wel Mbalax genoemd. Dit is een stroming die zijn oorsprong vindt in Senegal en Gambia en zich het beste laat omschrijven als een mix tussen Sabar (traditionele Senegalese percussie), Soul, Latin, rock en jazz.




De basis van Jeri-Jeri ligt uiteraard bij de percussie. Hierbij wordt er naast de traditionele Sabar percussie ook gebruik gemaakt van instrumenten als de Balafon (soort xylofoon) , de Riti (snaarinstrument) en de Tama (Talking Drum). Dit wordt aangevuld met westerse instrumenten als gitaar, fluit en synthesizer. Bij andere Mbalax formaties worden ook vaak de viool en de trompet gebruikt.

De zang op dit album staat voornamelijk in dienst van de muziek en wordt grotendeels ingevuld door gastvocalisten als Mbene Diatta Seck, Baaba Maal en Ale & Khadim Mboup. De stijl van zingen laat zich voor de leek het beste omschrijven als een combinatie van zingen, preken en neuriën. Thema’s als Religie, familie of relaties voeren hierbij vaak de boventoon. Van een aantal tracks op dit album zijn trouwens ook nog instrumentale versies verkrijgbaar, namelijk op Ndagga Versions.

Het album beluisteren via Spotify kan hier en luisteren via Youtube kan daar

Leuk! Ik moest zelf ook even wennen aan het album, maar nu waardeer ik 'm, vooral doordat de plaat zo'n fijne ritmesectie heeft. Ik zal 'm nogmaals beluisteren, alsook de Ndagga Versions (die ik nog niet ken).

Overigens: ook Mark Ernestus en Ndagga komen naar Nederland, alhoewel pas in 2017. Naast oa The Master Musicians of Jojouka geleid door Bachir Attar komen ze naar het World Minimal Music Festival in het Muziekgebouw aan het IJ (A'dam).

--

Overzicht:
1. Mahmoud Ahmed - Ere Méla Méla (1975, Ethiopië) [Masimo]
2. Shangaan Electro: New Wave Dance Music from South Africa (2010, Zuid-Afrika) [panjoe]
3. T.P. Orchestre Poly-Rythmo - Cotonou Club (2011, Benin) [Titmeister]
4. Hamza El Din - Escalay: The Water Wheel (1971, Egypte) [herman]
5. Konono N°1 - Assume Crash Position (2010, Democratische Republiek Congo) [itchy]
6. Mark Ernestus Presents Jeri-Jeri - 800% Ndagga (2013, Duitsland/Senegal) [Bardt1980]

Tippers:
- Ataloona
- ohmusica
- buizen
- niels94
- -SprayIt-
- philtuper
- crossip
- Teunnis
- Venceremos (als ik zo vrij mag zijn je op de lijst te zetten)

Klinkt interessant Bardt1980

Mooie uitvoerige 'introductie' van een Afrikaans album, Bardt1980.
Gaan we deze week luisteren.

Senegal Garant voor een heerlijke meltingpot, dat land.

Dank Masimo (fijn overzicht) en Bardt1980 ik ga weer luisteren, prima weer voor deze muziek. Over Konono N°1 - Assume Crash Position vindt ik de mix wat scherp en nadrukkelijk geproduceerd, ik hou wat meer van een live sfeer.

mbt Mark Ernestus Presents Jeri-Jeri - 800% Ndagga (2013, Duitsland/Senegal) [Bardt1980]

Vandaag een dinstag:

Arrie, thelion, trebremmit, shaadiq haynes, kobe bryant fan, The Scientist, AOVV, Paap_Floyd, inquestos, Toon1, philtuper, -SprayIt-, Rogyros, Running On Empty, OldRottenhat, jeroentjuhh, crosskip, Bardt1980, niels94, Djordison, Ataloona, Mjuman, Vento Vivimus, inquestos, philtuper, crosskip, panjoe, Stalin, Manfield, Sater, Titmeister, herman, itchy

Ieder die in dit topic heeft aangegeven geïnteresseerd te zijn, maar sinds Barts post nog niet heeft gereageerd, heb ik bij dezen getagd. Ik ben van plan dit tweewekelijks te doen, omdat een topic snel vergeten wordt (het getagd worden werkt bij mij iig goed met de MuMeAfrekening). Mocht je het taggen zeer storend vinden, dan kan je me een PM sturen

Ken 'm niet dus yay! ?
Oordeel volgt...

Bedankt voor de info! Lijkt me zeker de moeite waard om in de gaten te houden
Live komen ze denk ik beter uit de verf dan op de plaat. De live optredens die ik op hun Youtubekanaal bekeken heb zijn zeer opzwepend en erg vermakelijk voor de toeschouwer lijkt me! ndaggacom's channel - YouTube

Na de eerste luisterbeurt denk ik: "dit zou met name live wel eens heel gaaf kunnen zijn." Het zijn niet meteen hapklare brokken. Veel percussie en lekkere ritmes. Maar het is geen typisch Afrikaans album zoals ik die ken, dat maakt de plaat juist ook wel interessant. Voor nu mis ik wel een klein beetje het melodieuze dat ik zo tof vind aan de albums die ik met name veel draai. Het hele album uitzitten vind ik ook nog wel pittig maar er staan zeker toffe stukken op. Welkome en verrassende aanvulling.

Even een korte update van mijn kant:

T.P. Orchestre Poly-Rythmo - Cotonou Club (2011): Lekker energiek en vrolijk album. Hier kun je natuurlijk nauwelijks potten mee breken, maar het 'probleem' dat ik er een beetje mee heb is dat ik het, zeker voor een heel album, niet heel veel meer dan 'leuk en vrolijk' vind. Ik voel de vibe, zeg maar, maar een echte klik is er ook weer niet. Misschien dat een paar fietsritjes in de zomer nog wonderen gaan doen

Hamza El Din - Escalay: The Water Wheel (1971): Was mij dus al bekend, maar ik heb hem lange tijd niet meer beluisterd. Dankzij dit topic dus wel weer, maar ik blijf met dubbele gevoelens zitten. De ene keer echt gaaf, hypnotiserend en meeslepend, het andere moment te langdradig en kabbelend. En dan valt de muziek de ene luisterbeurt ook beter dan de andere. Het blijft dus een taaie kluif, maar wel een interessante. Ik ben er nog steeds niet klaar mee, in elk geval!

Het album van de week doet mij heel erg aan dubmuziek denken, alleen dan met lagen percussie ipv rare bliepjes en echo's. Leuk dat er een geschiedenisles wordt gegeven (Afrikaanse invloeden op dub/dance) maar wel een taaie zit. De grooves wegen mij te zwaar; geen elektrische piano of fabuleuze drumbreaks om de boel te verlichten.

Allereerst excuses voor het late posten van een nieuw album. Ik had een langere werkdag dan verwacht/gehoopt. Het één en ander wegwerken voordat ik eind deze week richting Barcelona trek.

Het was een beetje twijfelen wat te kiezen. Afrikaanse jazz van Dollar Brand (Good News from Africa), Oum Khaltoum, toffe ontdekking Super Mama Djombo, Pakistaanse legende Nusrat Fateh Ali Khan of de zeer dansbare compilatie Nigeria Disco Funk Special: The Sound of the Underground Lagos Dancefloor 1974-79.

Deze zijn het allemaal niet geworden, maar mocht iemand zich toch nog geroepen voelen één van deze artiesten te nomineren; gaat uw gang

Ik heb gekozen voor Abdel Aziz El Mubarak - Straight from the Heart (1989)


Abdel Aziz El Mubarak - Straight from the Heart (1989)

Sudan was volgens mij nog niet geweest, dus in ieder geval een originele keuze voor wat betreft het land. Daarnaast ook nog eens de minste stemmen van de door mij uitgezochte albums - prima dus. Ik zag deze laatst volgens mij in een decennialijstje van Toon1 staan en in een ver verleden heeft hij mij deze (de goede ouwe SLSK tijd) volgens mij nog getipt. Destijds vond ik het album wat lang (en eigenlijk nog steeds wel een beetje), maar ik ben er de laatste week toch weer behoorlijk verknocht aan geraakt. Vooral door zo nu en dan weer een nummer van het album op te zetten zonder het album vervolgens helemaal uit te luisteren. Kan soms prima werken.

Wat mij opvalt is het mooie gebruik van de strijkinstrumenten en het percussiewerk is om van te smullen. De mystieke zang van El Mubarak - niet te verwarren met die andere Mubarak - is niet mis en het grote enthousiasme van het publiek in combinatie met de opgewekte muziek werkt ontzettend aanstekelijk.

http://1.bp.blogspot.com/-JUt9c9bUPIY/TcoRp2bBpdI/AAAAAAAAC3I/1j7o1QK6tgA/s1600/Abdel%2BAziz%2BEl%2BMubarak%2B-%2BStraight%2BFrom%2BThe%2BHeart%2B%2Bb.jpg

Hij speelt tegenwoordig vaak op bruidspartijtjes, wat leuk Kan het me ook wel indenken met dit album - niet negatief bedoeld! Goed, bij dezen nog een voorproefje en have fun deze twee weken! Abdel Aziz El Mubarak- Ya A'Asaal - YouTube