Ik lees Ergens in Amerika van John Ashbery en dat is een vet tof boek. Het zijn Ashbery's latere gedichten en die zijn nog wel redelijk leesbaar omdat ze wat soberder zijn. Die mallige lappen tekst van z'n vroege werk, Houseboat Days of zo, ik werd daar niet zo heel vrolijk van, maar dit is voorwaar best tof. Binnenkort of zo, of het kan nog een hele tijd duren omdat ik lui en druk ben, no ADHD, komt de recensie en dan moeten jullie 'm allemaal lezen, want ik vind het leuk als menschen mijn recensies lezen. Kusjes.

Meer dan eens , echter in de vertaling als schuld en boete en die is beter

Deze maand gelezen:






Nu:

Herlezing:

uit

Nu

Morgen ga ik op vakantie en deze boeken gaan mee:

De Gebroeders Karamazov - Fjodor Dostojevski

Laat me niet merken dat je stiekem The Brothers Karamazov las.

V.S. Naipaul - A bend in the river
Anthony Burgess - A clockwork orange
Sam Byers - Idiopathie
David Foenkinos - Herinneringen

Nu bezig in Been down so long it looks like up to me van Richard Farina

Ja, want dan heb je ruzie met Maartje en met Graf.

On-topic: op vakantie in anderhalve dag deze uitgelezen:

El Juego del ?ngel - Carlos Ruiz Zaf?n (2008) - BoekMeter.nl

uit:

uhhh, nou, hmmm......

En - the verdict is?

Uitstekend, maar ik moet bekennen dat ik altijd wel een sucker ben voor dit soort "magische" boeken, mits goed geschreven. Net als z'n boek hiervoor een pageturner van de bovenste plank.

Dat kan ik beamen, ook de terugkeer van bepaalde motieven vond ik erg aardig. Desalniettemin is het voor mij geen absolute aanrader. Dan Brown, John Grisham schrijven ook pageturners, maar met hun oeuvre ben ik redelijk klaar.

Zafon, the jury's still out Zijn volgende zal ik zeker lezen.

Bezig in:




Het eerste verhaal: "1922" heb ik sinds gisteren uit. Erg sterk verhaal. Ben alvast benieuwd naar de andere 3 verhalen.

Factotum, wat mij betreft wel één van de beste romans van Charlie.
De film is wel een stuk minder sterk, maar best oké.

Vroeger noemden ze Martin "zoon van" (Kingsley - Lucky Jim - vast op de literatuurlijst van studenten Engels). Zoon schrijft echter mooier én beter (less boring) dan vader.

Boek werd mij nota bene door muziekkrant Oor in de jaren '80 aangeraden, Oor was destijds opeens op strip, theater, literatuur en film toer.
Oor wilde meer zijn dan een muziekkrant, ging ze niet goed af.

Zo vervelend is Lucky Jim niet, best aardig werkje. Amis sr. was natuurlijk ook homies met Philip Larkin en dat is natuurlijk erg kek.

Categorie Ancient Aliens:




Maar het blijft prachtig en het geeft betere antwoorden dan de traditionele.

Alsof je daarmee street credibilty scoort En kek is gewoon een rare schrijfwijze van gek, jonge homie. Lucky Jim is in al zijn jolig-poligheid wel erg gedateerd, type gereformeerde humor als u bedoelt wat ik begrijp

Philip Larkin is verdorie natuurlijk een held en daar verdien je best street cred voor, homies zijn met de dichter die vieze woorden gebruikte. Overigens heb ik laatst de eerste twee bundels gelezen van Tonnus Oosterhoff; eentje in de trein náár Utrecht en eentje in de trein naar huis. Ware shit.

Tonnus Oosterhoff - aan alles komt geen eind - tonnusoosterhoff.nl


Toch wel de Dan Brown onder de dichters

Da shit inda head - according to the raging men tenminste

Als vrindschap met een viezepraatpoeet een garantie is voor street cred en eeuwige roem, kan ik op mijn lauweren gaan rusten. Perzoonlijk heb ik dan meer met de schrijfsels van Toon Hermans.

Ben je wel ooit verder gekomen dan 'This be the verse'? Ons Philip heeft echt wel kunststukjes geschreven, dat sowieso.