Haha, heerlijk bericht Mju.

'Reis naar het einde van de nacht'.

FYI - hoeveel boeken van Dostojewski lopen er goed af? Toergenew is vanwege zijn beschrijvingen een stuk prettiger lezen, en ook Tsjechov, omdat het korter is - bovendien kan je daar ook nog eens naar gaan kijken.

Dostojewski heeft er met zijn interessante ideeën over nihilisme en moraal wel voor gezorgd dat ik filosofie ben gaan studeren. Vind Misdaad en Straf wel het enige echt goede boek dat ik van hem gelezen heb overigens.

Maar Vaders en Zonen van Toergenjew staat ook gewoon in mijn top10. Vorig jaar (of 2 jaar geleden?) herlezen en nog steeds uitstekend bevonden.

Tja ik kom er liever zelf achter of de verhalen die ik lees goed dan wel niet slecht eindigen voor de personages, en op welke manier precies. Niet zo gek toch? Een spoilertag was wellicht handig geweest. Maar goed, zand erover!

Toergenew staat nog op mijn te lezen-lijst, zal er spoedig ook wel van komen. Tsjechov is dan weer een van mijn grote favorieten, heerlijke schrijver, ieder woord op zijn plaats en geen een te veel. Hoe meer boeken ik lees, hoe fijner ik dat vind.

In de geschetste situatie zou je nimmer een boek kunnen lezen, waarvan je de film al hebt gezien - omdat je al weet hoe het afloopt

Je zou je ook nooit kunnen wagen aan een boek dat begint met het einde (zoals een van de boeken van Saskia Noort) en de rest is een opmaat ernaartoe. Ulysses zou je ook niet lezen, want dat loopt niet echt af. Het lezen van o.m. Tsjechow, Dostojewski, Gogol en Toergenew gaf me door de vorm al veel plezier - Russische bibliotheek van Van Oorschot, dundruk - destijds al niet goedkoop (meen ca 40 florijnen per deel - wellicht bij intekening goedkoper); dat waren mooie boeken om te hebben. Aardse besognes hebben ervoor gezorgd dat die boeken zijn verdwenen.

Er zijn meerdere - deels technische invalshoeken - om een boek te lezen en te waarderen en ook dat kan voor verdiepte waardering zorgen. Excercises de style van Raymond Queneau vertelt hetzelfde verhaal in vele vormen en is toch boeiend. Sommige werken van Italo Svevo zijn als een labyrinth - daar kan je in verdwalen; afloop? who cares.

Een van mijn Zweedse favorieten, Per Olof Sundman (amper vertaald in het Nederlands) heeft een roman geschreven over een mislukte poolexpeditie (ook dan ken je de afloop). Zijn behavioristische verteltechniek - als door een camera-oog worden de hoofdpersonen beschreven - laat iedere gedachtebespiegeling achterwege en toch voel je als lezer de druk en de mentale spanning tussen de hoofdpersonen.

Er bestaat een verschil tussen het verhaal zelve ( = fabula) en de wijze waarop het in de tekst wordt gepresenteerd (= sjuzet), lang niet altijd lineair (flash-backs of flash-forwards); naarmate het verschil groter is, vergt het meer inspanning van de lezer en moet je soms terugbladeren. Bedenk echter: no pain, no gain. Bij een technisch vaardig schrijver als bijv Joyce kan zulks leiden tot een soort serieuze tevredenheid/waardering als je de klus hebt geklaard - wel wat minder bij Dubliners of Portrait; dan laat ik Pomes Penyeach en Exile even buiten beschouwing.

‘t Is ‘Misdaad en Straf’ hé, niet ‘Misdaad en straffeloos met een mooie vrouw oud worden in Odessa’

Die spijker klopt trouwens niet; da’s in Duivels (Boze Geesten)

Tja, Dostojevski. Ik hou me altijd maar aan wat Karel van het Reve in zijn Geschiedenis van de Russische literatuur over hem heeft geschreven: "Wat zijn boeken soms zo moeilijk leesbaar maakt is niet wat hij zelf zijn mnogoslovie ('veelwoordigheid') noemt, en ook niet de haast waarmee ze geschreven zijn, maar wat hij zelf genoemd heeft het overwicht van de 'dichter' over de 'kunstenaar'. Met 'dichter' is dan de fantast bedoeld, de bedenker, de Dostojevski die zich een roman voorstelt en daar uiterst geestdriftig over is. Het lukt daarna de kunstenaar, dat wil zeggen de man die het allemaal op moet schrijven, niet helemaal om de fantasieën van de dichter op papier te krijgen. Zo'n boek gaat dan lijken op een reusachtige, honderden pagina's durende navertelling van een boek – niet van een boek dat de verteller gelezen heeft, maar van het boek dat de verteller zou willen of had willen schrijven. Overigens zou ook het geweldige succes van Dostojevski, gedeeltelijk althans, uit dit gebrek voort kunnen komen: de geestdrift van de verteller maakt zich meester van de lezer. De lezer wordt ontroerd door het boek dat de verteller had willen schrijven. Hij merkt niet dat dat boek er niet is."
        Ik heb alles van Dostojevski braaf gelezen, sommige boeken zelfs meer dan eens, maar buiten de Aantekeningen uit het ondergrondse deed het me allemaal niet veel, al die onechte personages met hun overspannen monologen en hun theoretische constructies. Maar ja, wie ben ik – in de top-250 van BoekMeter staan de Karamazovs gebroederlijk op 1 en Raskolnikov op 3.

Tja, die broers zijn gek. Trouwens Raskolnikov ook. De schrijver vertrouw ik ook niet, al weet ik dat hij dat wil dit ik dat denk. Nou ja, dat ik dat vooral voel tussen de regels door. De vele regels

Men is hier weer naarstig en vlijtig aan den arbeid der lectuur, merk ik tot mijn vreugde. Ik doe het allemaal op mijn gezapige tempootje, deze turf uitgelezen:

https://www.boekmeter.nl/images/cover/94000/94875.jpg?

Nu wel weer effe wat anders dan King bedenken..

Deze vorige zomer op mijn gezapig tempo gelezen. Best een goeie Stephen King.

Deze winter zijn laatste fel geprezen Fairy Tale gelezen. Voor fans van zijn Donkere Toren epos. Het eerste tragere deel vond ik persoonlijk beter dan het tweede fantasy drukke deel.
https://images.csmonitor.com/csm/2022/09/1144090_1_fairytale-cover_standard.jpg



Als tussendoortje juist Agatha Christie - De Man Die Geluk Bracht uitgelezen.
Kan toch niet tippen aan haar betere werk.
https://media.s-bol.com/xPEOlx7PyLl/738x1200.jpg

Ik heb nu eens In de Ban van de Ring gelezen. Best opvallend dat ik pas een halfjaar geleden via de LotR-films kennis heb gemaakt met Tolkiens universum, gezien de inspiratie die Tolkien veel door mij geliefde bands heeft geboden (Rhapsody, Blind Guardian). Bandnamen als Gorgoroth, Amon Amarth, Ephel Duath... het valt op eens allemaal op zijn plaats. Afijn, best mooie boeken: veel spanning, meeslepend geschreven en de wereld waarin je je bevindt is geloofwaardig door het detailniveau en de rijke historie die al voorafgaat aan de oorlog om de Ring. Ben niet zo'n fictielezer, maar op zijn tijd vind ik een goede roman (uiteenlopend, van Tolstoy tot Houellebecq en Kundera) wel prettig. Dit was mijn eerste fantasyroman, maar heb me er prima mee vermaakt, hoewel het ook minpuntjes kent, met als belangrijkste de wat al te zwart-witte tegenstelling tussen goed en kwaad.

Dit weekend nog gekocht, op basis van de titel (Nederlandse vertaling), de kaft en de verzuchting "Ach, ik ken toch eigenlijk niets van de Japanse literatuur, laat ik daar maar 'ns wat van lezen".

Ik zag het inderdaad langskomen op boekmeter! Als je dan toch iets Japans leest, dan is dit een goeie start lijkt mij. Ik probeer ieder jaar wel wat Japanse titels te lezen (teller staat inmiddels op 26), en het stelt me zelden teleur.

Tanizaki is sowieso geniaal en dit is w.m.b. zijn beste, maar allemaal echt wel de moeite waard.

Net uit:

15. Junichiro Tanizaki - De Brug der Dromen

Nu halverwege in:

16. Natsuo Kirino - Out

Out vond ik echt heel lekker! Vrij gruwelijk, maar wel lekker.

Ik heb laatst ook weer wat recentere Japanse werkjes aangeschaft, komende zaterdag even kijken of ze de nieuwe verhalenbundel van Murata nog hebben.

Nice! Ja, inderdaad lekker gruwelijk en een echte pageturner, had ik wel zin in dus hij valt goed. Ik had hiervoor The Plotters van Un-Su Kim geprobeerd, die trouwens erg tof was, maar totaal niet het soort misdaadroman waar de blurb het naar deed klinken. Deze wel (maar in de boekhandel stond Out bij literatuur en The Plotters bij misdaad... tja!), ik ga weer gauw verder dus!

Oh, samen met Out heb ik afgelopen weekend ook nog Breasts and Eggs van Mieko Kawakami aangeschaft trouwens. En Seventeen & Homo Sexualis staat nu bovenaan mijn lijstje, is de enige NL vertaling van Oë die ik nog mis. Wat heb jij nog aangeschaft?

Haha, ik had hetzelfde met The Plotters!

Breasts and Eggs en die Oë heb ik ook, alleen de eerste gelezen. Zag alweer haar nieuwe boek liggen laatst, maar na twee van haar andere boeken te hebben gelezen voel ik me wel weer even verzadigd wat Kawakami betreft.

Heb laatst Diary of a Void, Fish Swimming in Dappled Sunlight, The Aosawa Murders, Solo Dance en Things Remembered and Things Forgotten gekocht. Ook via Kobo Plus weer een heel stel klassiekers aan mijn e-reader toegevoegd. Waar ik nu vooral snel in wil beginnen zijn No Longer Human van Dazai en ik wil nog veel meer van Mishima lezen.

Lees nu Droom Groot van Eva Jinek.

Bomba bomba boek big bossa nova boek met pure pleasures in de pages.

Dikke aanrader.

Inspiratie voor de nieuwe Xiu Xiu, zag ik, staat ook op mijn e-reader

Deze out (badum tss). Net gestart in:

17. Dennis Cooper - My Loose Thread

https://m.media-amazon.com/images/I/818MrRETAlL._AC_UF1000,1000_QL80_.jpg

Hardcover edition van Charlotte Brontës Jane Eyre.

Prachtige cover i.i.g.

Deze nu naar voren op mijn leeslijst gehaald ivm het overlijden van Oë.