Zelfde verhaal hier. Ga voor de 8e keer, maar volgend jaar echt een ander festival voor mij.
Ik sta ook niet gek te kijken als er volgend jaar nog kaarten aan de entree te verkrijgen zijn.

Toch zijn er zo 15 namen die ik zeker wil zien, mochten ze elkaar niet overlappen. En uiteraard wordt er wel weer wat nieuws ontdekt

Na bekendmaking van QOTSA en The National was ik uiterst positief maar mijn enthousiasme is nu ietwat getemperd. Ik hoop dat er nog wat bijkomt.
Dan zal je zien dat ze QOTSA en Portishead ook nog gelijktijdig programmeren.

Juist van die laatste zin druipt het sarcasme af, hoe ik daar dan een punt kan hebben ontgaat mij vooralsnog.

Niet meer aanwezig omdat ik heb besloten om naar Sziget te gaan. Overigens niet vanwege de line-up, ik vind dat er dit jaar genoeg leuke artiesten te zien zijn op LL.

Ziet er aantrekkelijk uit, die programmering en de ambiance daar in Hongarije. En de prijzen zullen er vast ook een verademing zijn.

Das war einmal. Vanaf het moment dat het merendeel van de bezoekers uit West-Europa komt, zijn ook de prijzen daaraan aangepast. Voor de gewone Hongaar is dit niet meer te betalen.

Nieuw rijtje namen voordat de timetable donderdag bekend gemaakt wordt.
Geen hele sterke name, maar wel blij met XXYYXX en Rico.

XXYYXX
Dark Sky
X Ambassadors
Sophie
Hunee
Ibibio Sound Machine
Fred V & Grafix
Larry Gus
patten
Hollie Cook
Lenzman (feat. Dan Stezo)
Maduk (feat. MC Mota)
ReaZun
Dekmantel Soundsystem
Rico & A.R.T.
Antal
Cinnaman & Job Jobse
Rooie Waas
Jarreau Vandal

Puzzelen maar! Het blokkenschema

Mijn voorlopige schema:

Vrijdag:
Glass Animals | Rico & A.R.T. | Thomas Azier | Mando Diao | Dave Hause | Flume | Temples | Disclosure | Kutmah | Duke Dumont | Skream |

Zaterdag:
First Aid Kit | Birth of Joy | Oscar and the Wolf | Nick Mulvey | Boy & Bear | Selah Sue | Jungle | The Acid | James Holden | The National | Stromae | Dekmantel Soundsystem | Dam-Funk | Happa |

Zondag:
Fink | Pierce Brothers | Kovacs | Inc. | SOHN | London Grammar | Blaudzun | Typhoon | Portishead | Queens of the Stone Age | Jarreau Vandal | Shlohmo |Kaytranada | Cashmere Cat

Waarschijnlijk red ik het niet allemaal. Over het algemeen vrij blij met het blokkenschema. Op sommige plekken erg lastige keuzes terwijl er op andere momenten niet echt iets heel bijzonders speelt, maar als ik zo mijn schema bekijk is er toch veel wat ik graag wil zien.

leuke tips in deze preview: 10 (eigenlijk 9) redenen om dit jaar naar Lowlands te gaan - counterculture.nl

Ik vind het maar een vreemd stukje, Volbeat kennen we natuurlijk allemaal en dan worden Imagine dragons en The National als tips gegeven?

Iemand toevallig nog interesse in een Lowlands kaartje?

En dan heb je het nog niet eens gehad over de schrijfstijl van de samensteller

Zojuist het blokkenschema bestudeerd: op vrijdag kan ik na Hamilton Leithauser zo ongeveer gelijk aan het bier....

Niks mis met een vroege vrimibo

Maar inderdaad, na Rico & A.R.T. (van 14.00 tot 15.00 uur) is Janelle Monáe (om 20.50 uur) de eerste interessante naam.

London Grammar zegt af!!! De moeilijkste keus hoef ik nu niet te maken; London Grammar of Red Fang.

Was dat dan een lastige keus? Bierblikken openen met je oogkassen bij Red Fang > alles.

Gezien de hoeveelheid aangeboden kaarten via Marktplaats en Ticketswap moet je daar goed naar zoeken.

De vervanger van London Grammar is Gogol Bordello. Zou ik op zich wel een keer willen zien maar ik kies nu toch voor Red Fang.

Ok voor het vierde jaar op rij een week van tevoren besloten dat ik naar Lowlands besloten. Nu nog kijken of ik van de week een kaartje voor onder de 100e kan fixen

Kan nu al voor 115 euro, dus dat moet wel lukken over een paar dagen.

Lowlands 2014 (Festival) - Kaartjes aangeboden en gezocht - TicketSwap

Al gelukt voor 100e

Nog niet helemaal bijgekomen van mijn eerste Lowlands-jubileum (want vannacht pas om half 2 terug en vanochtend gewoon weer om 9u op kantoor), kan ik zeggen dat ik het weer uitstekend naar mijn zin heb gehad. Ja, de programmering was minder goed dan voorgaande jaren. Ja, veel sterker dan voorgaande jaren was duidelijk dat met de switch naar een meer pop & dance line-up ook een ander publiek naar Lowlands komt. En ja, de regen was soms een beetje irritant. Niet dat ik het erg vind om nat te worden, maar we hebben er gewoon 2 optredens door gemist: Birth of Joy, omdat de X-Ray zo vol stond met schuilende mensen, dat wij er niet meer bij paste, en Royal Blood, toen regende het toch net iets te hard om van de Grolsch naar de India te lopen. Naast de gezelligheid met de groep waarmee ik was, heb ik 6 uitstekende optredens gezien en 2 keer een sterke nachtprogrammering. Om toch te eindigen met een kritische noot: als Lowlands deze koers door blijft zetten qua programmering (en bijbehorend publiek), acht de kans vrij groot dat dit voorlopig mijn laatste keer Lowlands was...

Een top 7:

1. The National
Deze stond vooraf eigenlijk al bijna vast. Alhoewel, het ein-de-lijk live zien van de band, die al zo'n lang een van mijn absolute favorieten is, liep wel het risico om aan de verwachtingen ten onder te gaan...

Dit gebeurde echter niet. De eerste twee nummers waren nog een beetje rommelig, maar vanaf Bloodbuzz Ohio werd een absoluut topniveau gehaald, dat daarna niet meer los werd gelaten. Hoogtepunten waren een door-merg-en-been-gaande versie van Afraid of Everyone, een prachtig ingetogen I Need My Girl, een fenomenale renditie van Slow Show (met hoofdrol voor de blazers) en de ultieme explosie aan het eind: Mr. November, waarbij een zichtbaar geëmotioneerde Matt Berninger zich een weg baande door het publiek. Dat overigens op dat moment nog maar in relatief beperkte aantallen aanwezig was, hetgeen weer typerend was voor het de gemiddelde Lowlands-bezoeker anno 2014. Maar goed, dat was hun verlies, want wat een show was dit. Weer een streepje op de lijst van dingen die ik nog wil meemaken voor ik sterf.

2. James Holden
Beetje zelfde verhaal als The National, al had ik Holden al eens live gezien, maar dat was ruim voor het Inheritors-tijdperk. Dat album beschouw ik als een baanbrekend album en dat onderstreepte Holden nog maar eens met een ingenieuze liveset, die veel te moeilijk was voor het merendeel van het publiek ('wanneer gaat die beat er nou eens in?'). In een klein uur gooide Holden met een band echter een achtbaan aan impulsen over ons, die zelfs zonder drugs zorgde voor hallucinaties. Van het bijtende Gone Feral, waarbij hij zijn synth bijna doormidden zaagde, tot het haast lieflijke Blackpool Late Eighties, om te eindigen met het klapstuk: The Caterpillar's Intervention. God, wat ging dat hard!

3. John Wizards
De verrassing van het festival, op aanraden van een vriend. Heerlijk vrolijke, speelse muziek, die vanaf de eerste noot een glimlach op ons gezicht toverde en onze voeten in beweging bracht. Uitstekende combinatie van westerse synthpop met Afrikaanse ritmes. Het laatste kwartier zakte het een klein beetje in, maar de afsluiter liet ons dansend de X-Ray verlaten.

4. Typhoon
'Gaan we naar hiphop?' vroegen een aantal vrienden beteuterd aan mij. De tweespalt die vooraf bestond in onze vriendengroep, verdween als sneeuw voor de zon, die welhaast spreekwoordelijk doorbrak tijdens het innemende optreden van Typhoon. De uitmuntende muzikale begeleiding (van o.a. Benjamin Herman) en het oprechte spelplezier maakte het optreden een waar feestje, waarbij Typhoon zelfs wegkwam een ietwat opzichtige poging tot engagement. Wie nog vooroordelen had over Nederlandse hiphop, was die na dit optreden absoluut kwijt.

5. Portishead
Een optreden om door een ringetje te halen. Zowat niks op aan te merken, nou ja misschien was het een beetje té routineus. Maar vanaf Sour Times brak optreden helemaal, en allejezus, wat kwam Machine Gun hard. En de onverwachte break in Glory Box mocht er ook zeker zijn.

6. Jungle
Pas vlak voor Lowlands ontdekt, maar absolute een van de beste nieuwkomers van dit jaar. Kritiekpunt mag zijn dat de nummers nog iets te veel op elkaar lijken, maar live komt de band heel volwassen. Subtiel funkend werd er opgebouwd naar een climax met Busy Earnin', een nummer dat wat mij betreft een instant classic is.

7. De nachtprogrammering
Op het oog leek Lowlands ook op de nachtprogrammering bespaard te hebben, want de weinige echt grote namen die geboekt waren, stonden al in de dagprogrammering. Echter, 2 nachten op rij heb ik tot 5 uur 's ochtends genoten van een uitstekende, gevarieerde nachtprogrammering.

Na vrijdag al warmgedanst te zijn bij John Wizards, waren Cinnaman & Job Jobse vertrouwd goed, maar de mensenmassa werd ons toch net iets te veel. Na uitstapjes in de Grolsch en X-Ray, werd het tijd voor old school drum&bass bij Ed Rush & Optical, waarbij de voeten goed van de vloer vinden. Vervolgens werd de dag afgesloten met een uitmuntende set van Acid Arab, die op een geniale manier funky beats mixte met Arabische tunes.

Zaterdag kende de Bravo hetzelfde manco als de India de dag ervoor. Na uit ons dak te zijn op o.a. I Feel Love in de Hacienda, was het tijd om de mensenmassa trotseren om John Talabot zich te laten revancheren voor zijn zeer matige set van 2 jaar terug. Dat deed hij met verve. Happa nam vervolgens naadloos het stokje over, waarna Hunee en Antal ons verwende met discoklappers in de X-Ray. Na weer een tussenstop in de Hacienda, werd er nog even een half uurtje opgeklapt door Boddika. Moe, maar voldaan toogden we naar onze tent. Nogmaals chapeau voor de nachtprogrammering.

Ook net terug, met wat voorwerk was hier toch moeiteloos een super-Lowlands van te maken. Slechts 1 keer (QOTSA) + 2 halve keren in de Alpha geweest (Skrillex voor de visuals, wow, en Volbeat voor ...tja...beetje zonde van de tijd, het vuurwerk was wel lekker warm)

Mijn toplijst:

1.Cage The Elephant, gruwelijk rossen, ballads, stagediven, setlist fijnkauwen en het publiek in spugen, Jagger-moves
2.Temples(onverwachts goed, ik ben helemaal om)
3.Royal Blood, nog geen album uit, wel 3 liedjes, maar wowowow wat een set, hard maar muzikaal, hoeveel herrie kun je uit 2 instrumenten krijgen...
4.The Growlers, droogklootzanger, One Million Lovers is zo'n prachtig nummer
5.John Wizards (de Rivella van mijn favorietenlijstje, lastig in een hokje te duwen)
6.SOHN, misschien nog wel mooier dan vorig jaar, een gezellige kletskous wordt het niet, muzikaal was het schitterend.
7.The National. Wat een sombere uitstraling, maar tegelijk ook zo prachtig en intiem. In de Grolsch ja.
6.Nick Mulvey. Mooie warme set, goed debuut.
7.First Aid Kit, ontwapenend als altijd, goeie Jack White cover deden ze ook
8.Glass Animals, extra leuk omdat het de opening van de X-ray was, publiek daardoor extra royaal en de toon voor het festival gezet.

stevige tekst over The National. Terecht? Lowlands '14 - Zware gitaren & verscheurde stembanden op zaterdag - counterculture.nl

In mijn ogen verre van terrecht. Geen idee wat die schrijver tegen The National heeft maar het was mijns inziens juist een erg sterk optreden. Persoonlijk vond ik ze beter spelen dan een aantal jaar terug in de Frits Philips. Als ik de reacties her en der lees, lees ik juist ook enkel positieve reacties. Heerlijke setlist met een aantal wat oudere nummers waarin Berninger inderdaad wat schreeuwt, maar dat voegt juist net iets extra's toe aan de al mooie show. Het door het publiek lopen vind ik een beetje een trucje aangezien hij dat zo vaak doet, maar veel mensen vinden dat ook prachtig. Daarnaast speelde de band ook gewoon erg strak, ondersteund door blazers en erg toffe visuals. Mevrouw van Counterculture had misschien beter heel de dag bij Kensington kunnen blijven staan wat mijns inziens al na 2 nummers verveelt...

Kensington....

Laat ik een weekje na dato dan ook maar mijn toplijstje plaatsen:

1. Queens of the Stone Age. De band van Josh Homme vind ik een van de beste bands van het afgelopen decennium. Ik was er echter nooit aan toegekomen om ze live te zien. Dat dit mijn favoriete optreden van Lowlands zou worden stond dus al van tevoren vast en ik ben zeker niet teleurgesteld. Erg sterke setlist met als absolute hoogtepunt het megalomane 'I appear missing', een van mijn favoriete nummers van 2013.

2. Jonathan Wilson. Echte luistermuziek vind je naar mijn mening te weinig op Lowlands de laatste jaren. Het lowlandspubliek lijkt vooral uptempomuziek te kunnen waarderen. Jonathan Wilson kreeg de India dan ook maar halfvol op de zondagmiddag. Onterecht, want met zijn kabbelende jaren '70 rockmuziek verpakt in lange nummers met uitgerekte jams deed Wilson mij volledig wegzinken in zijn muziek.

3. the National. The National was een uitzondering op bovenstaande regel. Met zijn rustige muziek wist deze band de Grolsch gewoon vol te krijgen op zaterdagavond. Van de recensie die Agony hierboven plaaste klopt dan ook geen barst. Matt Berninger wist zijn teksten met bijzonder veel emotie te brengen, begeleidt door een retestrakke band. Na teruglopen van het optreden hoorde ik om mij heen dan ook niets dan lyrische reacties, in tegenstelling tot wat het verslag op Counterculture beweerdt. Maar goed, een recensent die het wansmakelijke en amuzikale Volbeat positief beoordeelt kan ik überhaupt niet serieus nemen.

4. Sleaford Mods. Zelden deed een elektronica-act zo aan the Sex Pistols denken. DJ Andrew Fern heeft lak aan de volgens hem pretentieuze aanpak van veel van zijn collega's. Hij mixt zijn beats dan ook niet live, maar drukt op de playknop van zijn laptop en drinkt er een biertje bij. Zanger Jason Williamson heeft eveneens lak aan de wereld en spuwt zijn teksten over het leven van de Nottinghamse 'lower class' uit over het publiek. Sleaford Mods hebben een totaal nieuwe vorm gevonden om zichzelf te uiten. Zelden was muziek zo puur.

5 CC smuglers. Ijzersterke roots/country-act die de Lima op zijn kop wist te zetten.

Al met al vond ik de line-up van dit jaar redelijk sterk, in tegenstelling tot wat veel anderen beweerden. Wel erg jammer van de vele dubbelingen in het programma, waardoor ik erg toffe acts als Portishead, the Black Lips of Gregory Porter niet heb kunnen checken.

Al met al doet de top 5 die deze editie heeft opgeleverd niet onder voor mijn top 5 van vorige editie (1. Nick Cave & The Bad Seeds, 2. Alabama Shakes, 3. Miles Kane, 4. Ben Zabo, 5. Tame Impala)

Vreselijk laat, helemaal vergeten wegens ''op vakantie'' direct na Lowlands.

Toch even posten, een korte impressie van een geslaagde Lowlands editie 2014:

De hoogtepunten:

1. Janelle Monae ( 9,5 ) Veel interactie met het publiek, inspirerend optreden met hart en ziel, het kwam zeker niet over als nep zoals Amerikanen zich nog wel eens voor kunnen doen, werkelijk gemeend. Cold War en Givin Them What They Want zijn sterk in mijn achting gestegen!

2. Jungle By Night ( 9+ ) Bevestigen hun goede live reputatie, blij dat ik morgenavond weer naar hun toe mag. Ik kan gewoon niet stoppen met dansen bij het horen van al die instrumenten en exotische invloeden. Die toegift van Attila is ook vreselijk lekker, krijgen de hele zaal ook makkelijk mee.

3. Atomic Bomb! The Music of William Onyeabor ( 9+ ) Ik ben blij dat Lowlands dit soort acts naar Nederland haalt, een groot feest, helaas wel voor een select clubje. Het nummer: When the Going Is Smooth & Good is misschien wat jolig maar tegelijkertijd wel een heerlijke euforische afsluiter.

4. Typhoon ( 9 ) Net als op Pitch bleek Typhoon er weer ontzettend veel zin in te hebben, net als het publiek!

5. First Aid Kit ( 9 ) Magisch optreden van 2 lieve meisjes, in de intieme India tent. Wat een stemmen!

6. Portishead ( 9 ) Een optreden vol bezieling, je hoeft niet altijd te dansen om te kunnen genieten van een mooi optreden. Met name The Rip, Roads en Glory Box bezorgden mij kippenvel.

7. Die Antwoord ( 8,5 ) Goed fout deze gasten, maar een tent afbreken kunnen ze zeker.

8. Flume ( 8,5 ) Ik had hier niet zo veel van verwacht, desondanks werd ik aangenaam verrast. Maar ik vind het sowieso ook wel leuk als het publiek massaal meedoet i.p.v. een beetje passief toe staat te kijken en het publiek deed hier massaal mee, geweldig!

9. Snoop Dogg ( 8 ) Nogal een Greatest Hits show, maar zeker niets mis mee. Ik vond het fijn om ook andere klassiekers als California Love & Hypnotize te horen. I Love Rock and Roll sloeg dan weer helemaal nergens op.

10. James Holden ( 8- ) Een kleine teleurstelling. Dat hij het publiek niet helemaal meekreeg was te verwachten met een live versie van zijn laatste album, maar er leken wat schoonheidsfoutjes in te zitten en ik vond het jammer van die stilte na ieder nummer, bij het overbrengen van een psychedelische trip lijkt mij dat ook niet zo de bedoeling. Desondanks zeker genoten, met The Caterpillar`s Intervention als prachtige afsluiter.

VEELBELOVEND: Thomas Azier - De hits sloegen zeker aan in een volle Bravo tent, daar tussendoor was het af en toe wat onwennig, maar dat gaat zeker goed komen.

Verder ook tevreden over Jungle/Dub FX ( helaas maar eventjes mee kunnen pikken ), Glass Animals & Gui Boratto. John Talabot draaide ook een prima set, maar ik vond het echt serieus jammer dat hij helemaal geen eigen werk liet horen. Het bleef nu gewoon bij prima house, maar nogal identiteitsloos. Stromae vond ik wel aardig, maar de massale aandacht voor hem wat overdreven, sowieso hoef ik hem niet meer te zien als hij met dezelfde show blijft toeren.

Veel overeenkomsten! Atomic Bomb!, Portishead en Janelle Monáe waren ook mijn hoogtepunten.

Snoop Dogg was ook een geweldig. Had niet durven dromen dat Bitch Please II, Ain't No Fun én Let's Get High werden gedaan. En vervolgens inderdaad doodleuk I Love Rock and Roll afspelen. Ik moest daar vooral erg om lachen op de vroege ochtend.

De grootste verassing was toch wel Brody Dalle die onwijs veel Distillers nummers speelde en ook nog best vrolijk overkwam (in vergelijking met het concert als Spinnerette en The Distillers in 2004). Toch al een soort tienersentiment als ik daar al over mag spreken.