Ik verwacht van een band die met alleen een debuutalbum tourt eigenlijk niet dat ze dagelijks de setlist aanpassen. Staat als een huis wat ze nu laten zien dus ze hebben niet echt een reden om een en ander om te gooien.

De intro's die we bij een paar nummers kregen stonden trouwens wel in schril contrast met de feestelijkheid van de muziek, maar dat leek me een typisch geval van Vlaamse humor: "Het volgende nummer gaat geheel volgens Belgische traditie over een prostituee die wordt vermoord". "Dit nummer gaat over een surfer. En die sterft". "Het volgende nummer gaat over de dood".

De teksten zijn wel een stuk zwaarder dan wat je verwacht.
Maar het is inderdaad de aankondiging die op zich wel bewust of onbewust grappig over komt.
School Is Cool 2x live gezien, en hopelijk is het een blijvertje; alleen al die charmante uitstraling van Nele, de violiste al.
Leuk als een band het uitstraalt plezier in het spelen te hebben; te vaak erg veel betaald voor een stel onverschillige muzikanten.

De setlist van School Is Cool is inderdaad ongewijzigd maar dat deerde me niet: qua energie deed het me denken aan glorieuze optredens van Infadels in Rotown of zoals Graf al opmerkte Franz Ferdinand nog net voor de grote doorbraak.
Ook ik ben enorm zweterig thuisgekomen en dat zegt al genoeg. Topavond en ik heb weinig meer toe te voegen aan het verhaal van GrafGantz (nice 2 meet u).

Wat mij betreft zijn het blijvertjes. En ik zet Talking Heads maar eens op. Road to Nowhere.

Mijn vrouw vroeg ook aan mij waar ze mee te vergelijken waren; ik noemde toen inderdaad ook de energie van Infadels.

Net terug van Uriah Heep in een uitverkocht Romein te Leeuwarden. Goede show van ongeveer 1 uur 45 min. Oude klassiekers werden goed in balans afgewisseld met het nieuwere werk. Van de oude nummers kregen we Traveller in Time, All My Life, Sunrise, Tales, July Morning, Lady in Black, Gypsy, Come Away Melinda en de toegiften Free 'n' Easy en Easy Livin' te horen.

Ik vind de singles van School is Cool een beetje banaal, ze gingen mij op een gegeven moment wel erg tegenstaan (met name The World Is Gonna End Tonight, maar die heb ik ook wel een keer of 40 gehoord). Maar als ik dit zo lees lijkt het me toch we leuk ze eens live te zien.

Zelf was ik vanavond in Tivoli, bij Motorpsycho die ik alweer voor de 13e keer ging zien. Het lijkt erop dat Motorpsycho en ik een beetje uit elkaar zijn gegroeid: ze hebben een dubbelelpee opgenomen die flink op de progrock uit de jaren '70 is geinspireerd en die werd integraal gespeeld. En laat dat nu net een stroming zijn die me niet echt trekt... Sommige stukken waren wel erg gaaf, maar af en toe stond ik me ook ronduit te vervelen.

Heb School is Cool ook eens live gezien, de groep heeft een aardige persoonlijkheid en er zitten muzikaal wel een paar leuk dingen bij, maar in zijn algemeenheid is het toch maar mager. Die Talking Heads cover bijvoorbeeld, een Samson en Gert-versie van het origineel.

Progdreams-festival in De Boerderij.

Omdat het jaarlijkse iOPages-festval dit jaar pas in oktober plaatsvindt had De Boerderij besloten zelf maar een progfestival te organiseren in het voorjaar en dit alles onder de naam Progdreams (althans, zo is het volgende mij gegaan).

Vier gerenommeerde bands beklommen het podium volgens een strak programma, dat me van tevoren als erg optimistisch voorkwam. De Boerderij was met een man of vijfhonderd goed gevuld, de organisatie en de sfeer waren voortreffelijk (en de planning werd grotendeels gehaald).

Het Belgische Quantum Fantay opende met een set van een uur. Een mij onbekende spacerock-formatie die gedurende een instrumentaal uurtje indruk op mij heeft gemaakt. De composities waren lang maar redelijk overzichtelijk. Er werd niet overdreven gesoleerd en zang werd eigenlijk helemaal niet gemist.

Het Noorse Airbag heeft inmiddels twee succesvolle cd's afgeleverd maar heeft live nog geen reputatie van betekenis. Twee jaar geleden zag ik ze en vond ik het allemaal wat teleurstellend: strak de cd naspelen en geen uitstraling. Gisteren was dat beduidend beter. Het strak naspelen van de cd gebeurde nog steeds (behalve bij het nieuwe nummer, dat als ik me niet vergis Redemption heet) maar met name de zanger was er flink op vooruit gegaan met zijn podiumpresentatie, waardoor het geheel iets minder statisch was dan de vorige keer.

De Britse band The Enid zag ik vorig jaar voor het eerst, toen ze met een heel symfonie-orkest optraden. Toen al vroeg ik me af hoe ze live van zichzelf zouden klinken en gisteren kwam het antwoord: waanzinnig goed. Met vijf man wordt een enorm vol geluid gebracht, zeer symfonisch in sommige nummers, wat moderner in andere, in het slotstuk zelfs als een zeer geslaagde mix tussen klassiek-symfonisch en ambient.
Daarnaast was er de inclusie van een zanger bij een tweetal nummers. Vocaal was dit zeer geslaagd te noemen. De zanger is nog erg jong, maar heeft een zeer groot bereik en een goede expressie en deed mij direct aan Freddie Mercury denken. Zijn niet-vocale bijdrage behoeft mijns inziens nog wel wat bijsturing, maar de potentie is er.

Het Duitse RPWL sloot het festival af met een twee uur durende set waarin hun nieuwste album centraal stond. Wat heet: het hele album werd integraal gespeeld, zoals bij een concept-album gebruikelijk schijnt te moeten zijn, dus met videobeelden, toneelspel en vooral: zonder onderbreking.
Ik vond dit zelf een minpunt. Ik heb de band twee keer eerder gezien en vond ze live veel interessanter dan op cd. Dat live-gevoel miste ik gisteren node, tot de toegiften althans. Slecht was het allemaal zeker niet, maar ik had er eigenlijk wel wat meer van verwacht.
(Wellicht zou ik een andere mening zijn toegedaan als ik Beyond Man and Time geweldig zou vinden, maar dat album vind ik vooralsnog veel te lang en dat vond ik derhalve ook van de live-vertolking ervan)

Al met al een erg geslaagde dag gehad gisteren!

Vrijdag jl. erop uit getrokken naar Ittervoort voor het Rock ITtervoort festival met Sun Caged, Haken en Arena. Het lokale festival was duidelijk niet uitverkocht en behalve muziekliefhebbers waren er voldoende locals, die er vooral voor het bier waren. Threshold was eerder als headliner aangewezen, maar zijn vervangen door Arena, omdat Threshold vertraging opliep bij de opnamen van hun nieuwe CD.

De optredens waren niet de besten van de bands, die ik allen al eerder zag. Bij Sun Caged zat er een tijdelijke vervanger achter de drumkit, een donkere getalenteerde en gedreven jongen, maar nog niet ingespeeld. Haken stelde me het minst teleur. De grunts doen ze niet meer en de Instrumentbeheersing is dik in orde bij deze jonge gasten, De nummers zouden wel wat korter mogen. Ik miste de spontaniteit van een eerder optreden, maar het blijft een band om te volgen.

Headliner Arena kopieerde de show van vorig jaar. Het was jammer dat ze niet de moeite hadden genomen de setlist op een paar plekken aan te passen. Veel nummers van de laatste CD dus en het nummer The Tinder Box was opnieuw de beste. Jammer was een intermezzo, waarbij we moesten stil zijn voor de slachtoffers van de Titanic. De dronken lui konden er ook weinig mee en John Mitchell moest ze met een luid "Be Quiet" min of meer dwingen stil te worden. Een misser. Arena deed het verder niet slecht, maar het werd nergens een memorabel optreden.

Rock ITtervoort wordt georganiseerd door een lokale liefhebber en voor hem is het leuk zijn favoriete bands naar Ittervoort te halen. Zo stonden ook Riverside en Pendragon al eens in het Limburgse dorp te spelen. Voor de muziekliefhebber is het wel doorbijten. Het geluid van de pauzemuziek was vervormd en vanuit het westen is het een aardig lange reis naar een simpele zaal. Dat dan de bands niet in topvorm zijn is jammer, de bill zag er niet verkeerd uit. In 2008 heb ik me beter vermaakt met Arena, volgend jaar een herkansing met Threshold?

Hmm, Seventh Degree gaat dan wel over de doden maar dan nog is het wel een erg trieste actie die bovendien ernstig afbreuk doet aan relevantere momentjes stilte.

Hopelijk spelen ze later dit jaar wel een andere set.

Gisteren eerst de Manic Street Preachers gezien in Paradiso. Erg fijne show waarin de meeste hits wel voorbij kwamen, het was tenslotte de national treasures tour. Ze hadden het podium ook leuk aangekleed met wat lichtgevende bomen en poppen.

En vervolgens in de kleine zaal nog even Islet gezien, nou ja, beleefd. Kende ze niet echt eigenlijk maar het optreden was wel gaaf. Vier compleet gestoorde band leden die soms meer in de zaal rondliepen dan op het podium met een super energieke set. Erg gaaf om te zien.

Julia Stone treedt voor het eerst alleen op zonder Angus in De Duif te Amsterdam.

Prachtig concert in een oude kerk.

Deze neger is toch nog richting Arnhem gegaan om aan Record Store Day te doen. Van Moss heb ik maar twee-en-een-halluf nummer meegekregen omdat ik iets te laat binnen kwam zetten. Drie menschen, eentje met baardje en bril, de rest kon ik niet meer zien. Afijn, wat resteerde was best tof en ik zie ze in mei toch nog een keer, dus zo'n probleem was dat niet.

Vervolgens was ik ook te laat bij awkward i, want ik ben altijd te laat omdat ik hiphop ben. awkward i was nog hipperdehop dan ik, want die waren nog later. Afijn, die waren tof en zo. We hebben nog met z'n allen een beetje een liedje meegenomen en de zangert maakte nog een grapje en iemand speelde banjo. Vette shite.

Daarna was ik wel op tijd voor Alex Roeka. Toffe kerel, grappige teksten en hij weet dondersgoed wat het belangrijkste in het leven is: dronken worden. Ik wist gewoon dat-i dat ging zeggen, gewoon omdat. Alex droeg nog een gedicht voor over Levon Helm en dat was ook wel alleraardigst. Had ik al gezegd dat het een toffe kerel is, die Alex?

Daarna heb ik twee hamburgers gegeten want ik had nog geen lunch gehad en ik heb toch al een dikke pens, waar ik dan ook weer heel onzeker over ben. Het enige dat mij kan stoppen op het pad dat ik bewandel naar succes is mijn eigen twijfel over mijn dikke pens.

Lola Kite was ook te laat. Wat is dat verdomme nou, dat iedereen te laat was, behalve Moss waarvoor ik dan weer te laat was? De leven is oneerlijk. Afijn, Lola Kite was ook best wel tof en zo. Drie personen op de shaker.

Geweldig mooi optreden van Moss bijgewoond vanavond in Venlo, het laatste van hun clubtour.
Ik was niet zo bekend met hun werk alleen de singels maar tseesus wat een energie en creaviteit.
En mooi uitgesponnen nummers, laatste 2 cd's maar eens aangeschaft en morgen luisteren wat ik vandaag heb beleeft, by the way, in het voorprogramma zat light light, nieuwe band van de zanger van zZz, deze dreamwave of synthipop lag me ook erg prettig in de oren, cd komt in Juli uit.

Was gisteren naar Carl Palmer gegaan in Hedon te Zwolle. In 2010 werden Emerson en Lake me door de neus geboord, nu kon ik op 't laatste moment toch de auto meenemen.

Heb de helft van het voorprogramma gemist. Eenmaal in Zwolle aangekomen, zie ik op élke hoek borden van parkeergarages. Na een paar verkeerde afslagen had ik de juiste gevonden. Mangrove vond ik wel aardig. Prog dat wat weg had van Genesis, Camel en gitaarwerk à la Gilmour. Helaas wel zo'n typische nasale progzanger met wat te veel cliché zanglijnen.

Carl Palmer kwam met een gitarist en een bassist ELP-werk spelen. Emersons partijen werden door de gitarist (en een enkele keer de bassist) overgenomen. En ja, dat kan! Het geluid was wel wat vlakker, maar technisch was dit een betere band en dat hele rauwe geluid heeft wel wat. Volgens mij kan die gitarist echt álles spelen. Vond wel dat hij geen nuance in z'n spel had. Hij racete gewoon de noten af zonder er bijv. een kleine vibrato aan mee te geven.

Het hoogtepunt was 'Pictures at an Exhibition', dat echt heel erg goed werkte in dit hernieuwde arrangement. De solo van de bassist waarin hij 'Stairway to Heaven' op bas speelde (en dan dus niet alleen de baslijnen) was ook ongelofelijk. Tegen 't einde nam hij steeds een lijn op en speelde er daarna weer een nieuwe overheen. Als je dan ook nog 'Karn Evil Nine' en 'Hoedown' hebt gehoord, is 't al de moeite waard geweest.

Palmer zelf drumt ook nog steeds als een beest. Een beetje macho, dat wel (daarom vond ik 't eigenlijk wel geinig dat hij z'n stokken liet vallen tijdens het jongleren). Zijkanten van bekkens, stokken en de onderkant van bekkens werden gebruikt. Volgens mij is er geen plek op 't drumstel dat hij niet gebruikt heeft.

Op de terugweg wel even schrikken toen de slagboom niet omhoog ging bij de parkeergarage....

Stukken beter dan de E&L tour van 2010 en de ELP reunie. Palmer is helaas de enige van de drie die nog in vorm is.

Had het nog een beetje belangstelling?

Er waren niet veel mensen. 100 à 150, gok ik. Palmer zei dat zelf ook al.

Na afloop ging hij signeren, maar ik had geen ELP cd's en lp's bij me. Had eigenlijk wel een handtekening op Pictures at an Exhibition willen hebben.

Jezus mina! Niet om het één of het ander, maar dat hij (en de band) daar dan toch helemaal voor komen. Palmer heeft concerten gespeeld waarbij de toeschouwersaantallen konden oplopen tot 100.000!

Hier kan nauwelijks de zaalhuur nog van worden betaald.... Waren er nog cd's van Emerson, Lake & Palmer te koop?

Ja, het kan gek verlopen in de showbizz. Rijk zul je niet worden van dit soort concerten.

Ik ben niet in het cafégedeelte geweest., maar als ik 't goed begreep, verkocht hij twee cd's gemaakt met dit trio.

Ik hoop dat je bedoelt dat hij twee verschillende cd's van het trio verkocht en niet dat hij er uiteindelijk maar twee heeft verkocht. Anders krijg ik er alsnog plaatsvervangende schaamte van. Al was het mijn laatste tientje, ik had geen spier vertrokken en een cd van het trio gekocht. Wel graag met drie handtekeningen, maar zonder was ook goed geweest!

Misschien toch een bijzonder concert voor je. Ik kan mij namelijk niet voorstellen dat hij nog een keer komt voor 100 mensen.

Ja, hij bood twee verschillende cd's aan, zei hij tijdens het concert. Ik verstond 'm niet helemaal, maar de verkoop was natuurlijk nog niet echt begonnen tijdens het concert.

Ik ben wel erg blij dat ik toch iets van ELP-glorie live heb gezien, ook al ben ik vooral Emersonfanaticus. Het is toch mijn favoriete progband.

Carl Palmer is daarnaast toch ook wel een van de grondleggers van het moderne drummen. In de seventies was hij absoluut één van de beste rockdrummers. De stijl van een John Bonham spreekt mij meer aan, maar Palmer is technisch veel beter en inventiever dan Bonham en Moon.

'Tarkus' en 'Bitches Crystal' moesten geschrapt worden, omdat ze van Hedon moesten inkorten. Van mij hadden ze dan 'Fanfare for the Common Man' en 'Nutrocker' wel mogen schrappen. Die 100 mensen zijn waarschijnlijk toch de die-hards die liever 'Tarkus' horen.

Een 8,3 vond ik het toch wel waard. 'Pictures' een 9.

Hij boodt...?!

Oeps. Even aanpassen. Ik heb de laatste maand wel twintig keer 'ik wordt' gezien op MuMe, en nu doe ik 't zelf ook. Het blijft toch een haastiger medium, vergeef me dat ik niet alles drie keer controleer.

Zo..... de eerste keer dat ik de taalpolitie voorbij zie komen op musicmeter . Wel blijven opletten, Stijn...

Ik zou willen dat ik hetzelfde kon zeggen. Het gaat hier de laatste maanden meer over taalfouten dan over muziek.

Tja... Hedon.... ik woon er op 5 minuten fietsen vandaan, en ben er welgeteld 1 keer geweest, maar toch positief om te horen dat er af en toe mensen komen

/edit... en zie nu dat 12 mei Het Zesde Metaal er staat... dat wordt dan de 2e keer

De eerste keer dat ik dienst heb. Die quota zijn hier nog niet afgeschaft dus je moet wat he...

Doet de zaal het zo slecht? Het is wel erg klein en de programmering is zo te zien niet heel erg bijzonder, maar ze zijn ook niet duur. Zwolle lijkt me ook voor een redelijk groot gebied goed bereikbaar.

Mooi optreden van Lisa Hannigan in Paradiso Amsterdam, helaas niet met Ray Lamontagne maar met John Smith.

Gisteren voor het eerst in Bibelot, Dordrecht geweest en ik heb er een supertijd gehad!!
Fantastisch zaaltje, ik vind eigenlijk alles leuk aan die tent. De bar, het dansvloertje.
Maar goed, ik was daar voor de Blood Red Shoes. In het voorprogramma stond Wallace Vanborn uit Belgie. Ik kende ze niet, maar ben letterlijk helemaal weggeblazen door die gasten. Geweldige muziek!! Ook de rode schoentjes waren weer zeer solide, al moet ik nog even wennen aan de nieuwe nummers. Extra glans kwam er aan het einde van de avond/het optreden toen ik zonder opzet een van de drumsticks ving. Laten sigeneren natuurlijk, samen met het vers gekochte shirtje. Daarna ook nog flink lang staan praten met 2 leden van WV en met Steve, de drummer/zanger van The Shoes. Leuke vent.