Ik moet dit eigenlijk aan Hans Brouwer vragen maar.... was het een speed-metal uitvoering?

vers van de pers:

1. Ashes Of American Flags
2. Bull Black Nova
3. You Are My Face
4. I Am Trying To Break Your Heart
5. One Wing
6. A Shot In The Arm
7. Cars Can't Escape
8. Wishful Thinking
9. Impossible Germany
10. How To Fight Loneliness
11. I'll Fight
12. War On War
13. Jesus, Etc.
14. Handshake Drugs
15. Sonny Feeling
16. Hate It Here
17. Walken
18. I'm The Man Who Loves You
19. Hummingbird

Encore 1:
20. Happy Birthday (to VC moderator Brianne)
21. Via Chicago
22. Spiders (Kidsmoke)

Encore 2:
23. You Never Know
24. Kingpin
25. Heavy Metal Drummer
26. Casino Queen
27. Outtasite (Outta Mind)

Ik vond de show in Paradiso nog wel iets beter, maar dat kan ook komen door mijn eigen vermoeidheid. De setlist in Amsterdam kende ook iets meer echte verrassingen voor de liefhebbers:

1. Ashes Of American Flags
2. Remember The Mountain Bed
3. Company In My Back
4. Bull Black Nova
5. You Are My Face
6. I Am Trying To Break Your Heart
7. One Wing
8. A Shot In The Arm
9. Side With The Seeds
10. Deeper Down
11. Impossible Germany
12. Passenger Side
13. Handshake Drugs
14. Sonny Feeling
15. Jesus, Etc.
16. Can't Stand It
17. Hate It Here
18. Theologians
19. Walken
20. I'm The Man Who Loves You

Encore 1:
21. You Never Know
22. Heavy Metal Drummer
23. Via Chicago
24. Poor Places
25. Spiders (Kidsmoke)

Encore 2
26. Monday
27. Hoodoo Voodoo

In de Effenaar stond ik ook een stuk verder achteraan, waardoor ik dit keer in het looppad van de bierhalers stond. Inderdaad echt gru-we-lijk irritant. Ik snap echt niets van iemand die denkt, terwijl Wilco de climax van Spiders (kidsmoke) inzet, 'laat ik maar eens zes bier gaan halen.'

Haha die kerel wat keihard 'loooooooonelinessssssssss' riep in Amsterdam had dus naar Eindhoven moeten gaan

Verder puike setlisten beiden. Alleen jammer dat At Least That's What You Said niet werd gespeeld.

Hm, toch nog 4 nummers gemist door die verdomde laatste trein die we moesten pakken..

Misschien heeft ie ze wel op het idee gebracht voor de volgende avond. Best wel gemeen eigenlijk...



Stiekem had ik ook nog gehoopt op She's a Jar, maar je kunt niet alles hebben.

Na deze week Wilco te hebben gezien was gisteren Steve Earle aan de beurt. Wederom een uitstekend concert, waarbij de halve setlist uit nummers van Townes van Zandt bestond. Steve had een paar leuke anekdotes over zijn tijd met Townes en zijn eigen strubbelingen met het leven. En dan kom ik meteen met wat me een beetje dwars heeft gezeten; de locatie.

Nu is het Frits Philips muziekcentrum qua akoestiek en beleving misschien perfect voor een symphonieorkekst, maar ik vond het behoorlijk steriel en sfeerloos. Niet echt een plek waar Townes van Zandt geeerd moet worden. Bij zo'n locatie komen ook altijd wat elitaire mensen even om de hoek kijken, die dus totaal geen idee van de boodschap van de zeer links georienteerde Earle hebben.

Maar goed dit is waarschijnlijk zeer persoonlijk, ik heb desalniettemin zeer genoten.

Gisteren Seasick Steve gezien in de Vooruit in gent, een authentieke zaal die Steve als gegoten past!

Seasick Steve heeft ondertussen een drummer gevonden die hem begeleid in dezelfde eerlijke, rauwe stijl. En dat vormt toch wel een meerwaarde bij een bijna 2 uur durend concert. Dit zorgde eveneens voor een stuk meer afwisseling van de nummers, van een zeemzoete ballad gericht aan een jonge vrouw uit het publiek over een countryduet met Amy Levere (de Hank Williams cover "I'm So Lonely I Could Cry") tot de rechttoe rechtaan stampende boogierockers als "Dog House Boogie"!

Al bij al een zeer geslaagde avond, waar enkel het zicht op het podium wat tegenviel.

Twee filmpjes van gisterenavond:

Vrijdag een super concert gezien van Sylvan in de Boerderij te Zoetermeer.
In het voorprogramma was Parzivfal's Eye. Een band met leden van RPWL, Alan Parson's Project en met Alan Reed als gast (Christina Booth van Magenta was er helaas niet bij). Ik vond dit vrij cliche achtige prog.rock en totaal niet spannend en vernieuwend. Degelijk meer niet.

Sylvan daarentegen was fantastisch. Wat een goede live band is dit toch.
Ze speelde de zaal plat, wat een enthousiast publiek, wat een applaus en gefluit etc. voor deze mannen na ieder nummer.
Ze speelden een set met nummers van hun laatste album (Force of Gravity, Follow Me) en wat ouder werk (Artificial Paradise).
De afsluiter en 2e toegift was Vapour Trail van hun laatste album.
Na afloop van de prima gig nog met de leden van de band gepraat.
Komend voorjaar weer in de Boerderij. Zeker een bezoek waard !

Gisteren A Place To Bury Strangers in de Botanique in Brussel gezien. De band revancheerde zich volledig voor het mindere optreden op Pukkelpop. Het lijkt erop dat APTBS de oude strategie - het publiek overrompelen met knetterharde noise en feedback en continu epileptische aanval-opwekken stroboscooplicht - heeft laten varen. Dit optreden was veel meer gebalanceerd dan eerdere shows die ik van de zag. De nummers lijken wat meer ruimte te krijgen in de draaikolken van noise en feedback. En dat gaat niet ten koste van de intensiteit van het optrede, integendeel. Want wat knalde APTBS er weer loeihard in met fantastische stukken noise en feedback. Dit was één van de beste optredens die ik dit jaar zag.

Gisteren Six Organs Of Admittance in Barcelona. Leuke sfeer, mooie merchandise, leuk zaaltje. Het optreden zelf was noisyer dan ik voorzag, en eigenlijk een beetje te standaard. Ik heb niettemin het idee dat ik Six Organs nog veel ga draaien de komende tijd, want de studioalbum bevallen me steeds beter.

Ik kom net terug van Joe Bonamassa en het was weer geweldig. Spierballenblues van het hoogste niveau. Joe had er duidelijk zin in en dat was te horen. Had hem dit jaar al een keer eerder gezien, maar dit was toch echt nog een klasse beter. Hoogtepunt was toch weer Woke up dreaming waar hij het uiterste van zijn akoestische gitaar eisde. Waar ik me weer stevig aan heb gestoord is dat mensen hun bek niet kunnen houden. Als er ook meer even een rustig momentje word ingebouwd menen mensen dat ze er doorheen moet schreeuwen met 'grappige' opmerkingen. Verder was het een topavond en nu lekker nagenieten onder het genot van een ijskoud biertje

Gisteravond in de Bellevilloise, Parijs, speelde de Amsterdam Klezmer Band als hoofdact op het Jazz 'n' Klezmer festival, naast het Freylekh Trio (uitgebreid tot kwintet met klarinetist en zangeres) en Tsimtsoum. Nu heb ik de AKB vaker zien spelen en dat is zonder meer een fantastisch strak spelende band, die altijd weer een goed concert neerzet. Maar het optreden van gisteravond was toch net een tikje beter dan eerder, en dat had alles met de sfeer in de zaal te maken. Het leek er namelijk op dat de complete Parijse Joodse gemeenschap was uitgelopen om hier eens een goed feest van te gaan maken - in een hoekje van de zaal waren zelfs stoelen neergezet voor de bejaarden. Toevallig was ik zelf tussen een flinke groep jongeren terecht gekomen en die uit hun dak te zien gaan op de Nederlandse klezmerrap van Job Chajes... Prachtig!

Klinkt heel herkenbaar. Ik heb ze eens op Sziget gezien waar ze de laatste band van de avond waren, in de desbetreffende band. Maar omdat niemand de tent uitwilde vanwege het noodweer, speelden ze nog een uur (!) langer door. Eigenlijk nog nooit zo'n groot feest meegemaakt, waarbij iedereen helemaal los ging.

Gisteren naar De Jeugd Van Tegenwoordig geweest in de 013. Tussen de blanke studenten en scholieren die bier gooiden en hiphopgebaartjes maakten met hun handen, kwam ik tot de conclusie dat De Jeugd eigenlijk de Band Zonder Banaan is van de urbanjeugd.
Ik heb me overigens prima vermaakt die avond.
Kerk!

Ik heb hem de avond voordien gezien in de AB in Brussel, ook daar een schitterend optreden en ook daar enkele ambetante exemplaren in het publiek...

Enkele filmpjes:








Iets uitgebreidere review op Joe's artiestenpagina

Wie gaat in godsnaam 10 minuten filmen? Geniet toch van de muziek.

Afgelopen donderdag Triggerfinger gezien in Atak. Ze maakten hun live-reputatie meer dan waar. Wanneer deze in de buurt komen, ga er als een speer heen!

Gisteren stond Volbeat op het programma.
Om met het voorprogramma te beginnen:wat een bagger! Een dieptemoment van wat ik ooit live heb gezien. Het ging om de band: Ektomorf (meende ik). Meest ongeïnspireerde metal wat ik ooit heb gehoord. De heren zelf waren nog wel enthousiast. Geen enkel opwindend riffje, originele drumpatronen om nog maar te zwijgen over het geschreeuw en de teksten van wat ik er van mee kreeg. Iets in trant van: This song is called: F*ck you alllll!! Een band die samen met Volbeat tourt zou je meer mogen verwachten.

Gelukkig maakte Volbeat alles goed. Voll enthousiasme, veel interactie met publiek, prima setlist (met twee nieuwe nummers) en het belangrijkste: er werd erg strak gespeeld. Zanger Poulsen had overigens wel moeite met de hoge uithalen, maar was niet storend. Was een geweldige avond

Mensen met een slecht langetermijngeheugen...

Aan de kwaliteit van de beelden te zien, besef je allicht ook wel dat ik niet te veel moeite doe om alles goed in beeld te brengen, mijn display staat 95% van de tijd zelfs gewoon uit en de camera steek ik zelden of nooit boven mijn hoofd, zo hebben de mensen rondom mij er absoluut geen last van.

Ik zie echt niet in waarom jij je hier zou over opwinden. Don't like it = don't watch it. Ik doe dit enkel en alleen voor mezelf...

Bedankt voor het uploaden van de filmpjes !

Gisteren Tony Dekker en South San Gabriel gezien in Meneer Frits in Eindhoven. Dekker opende met een solo-akoestische set en bracht daarin een paar van mijn favorieten, zoals Moving Pictures, Silent Films en Your Rocky Spine. Tony Dekker speelde een fraaie en ingetogen set en eigenlijk zie ik hem zo liever dan met volledige band.




Daarna was het tijd voor South San Gabriel. Ook hier weer favorieten in de set (I Feel Too Young To Die). Ook een mooi concert, al is het overdreven stemgebruik van Will Johsnon een minpuntje. Lukas kreeg zelfs Kane-visioenen bij de zang van Johnson. Gelukkig viel er genoeg te genieten, met name de pedal steel-gitarist was een lust voor het oor.




En we hadden een gezellige mini-meeting met Lukas, Shinybeast en Shinybeauty.

(c) Photo's by mhwlng @ flickr

Ik wind me er niet over op. Ik snap het alleen niet, als iemand met een telefoon/camera in de hand gaat filmen. Zelf ga ik helemaal op in de muziek en laat ik me niet afleiden door zoiets. Dat jij het wel doet moet je natuurlijk zelf weten, als je andere concertgangers er maar niet mee hindert (wat jij je dus wel goed beseft).

Heb wel even de filmpjes in vogelvlucht bekeken.. Zal die gitaarvirtuoos eens snel live aan het werk moeten zien!

Doen! En vergeet geen filmpje te maken, zo kan je achteraf analyseren of hij nu beter of slechter was dan tijdens het optreden in de AB

De mare - vooral verspreid na het optreden op London Calling - ging dat de nieuwe Verve in Parijs zou komen optreden. Eigenlijk heb ik schurft aan The Verve, maar de hippe Rus met wie ik hier een huis deel, wist mij ervan te overtuigen dat we echt Four Dead in Ohio moesten gaan bekijken. Dus togen wij gisteravond vol verwachting (de nieuwe Verve! de nieuwe Verve!) naar de Flèche d'Or.

Nu is het altijd wel de moeite waard om de Flèche d'Or te bezoeken, wat er speelt maakt niet zo gek veel uit. Ik kan iedere MuMeër van harte aanraden om de volgende keer dat er een reisje naar Parijs gepland wordt, deze zaal eens te gaan bekijken. De Flèche d'Or zit namelijk in een schitterend oud treinstation in de hippige wijk Belleville, vlak achter Père Lachaise. Het publiek is doorgaans een prettige mix van designerbrillen enerzijds en links-anarchistische haarballen anderzijds, met steevast vlak voor het podium een of twee meeklappende bejaarden in fleece trui - ik mis alleen de schurftige honden. Bovendien zijn de prijzen zeer schappelijk: zo'n 8 euro entree en daarbij is het eerste drankje gratis. Wetend dat een biertje hier 4 euri kost (beschaafde prijs in deze rotstad) maakt dat het allemaal best te doen valt.

De avond werd afgetrapt door het duo Viudmoth gevormd door een drummer en een keytarist. De drummer beheerste helaas nauwelijks meer dan één ritme, dat hij wel weer razend strak neerlegde. Zijn compagnon toverde voornamelijk bliepjes uit zijn instrument die mij deden denken aan de monofone melodietjes die twintig jaar geleden uit de eerste spelcomputer kwamen. Volgens de hippe Rus is het in zijn moederland razend populair om als band inderdaad van die oude Gameboys in een versterker te pluggen en een spelletje te spelen terwijl de rest van de band daar omheen ramt. Ik heb geen idee of deze rage ook West-Europa bereikt heeft - maar ik ben blij dat die aan mij voorbij gegaan is. Toch was dit eerste optreden niet onaardig. De keytarist was inventief in zijn bliepjes, het tweetal was zelf in ieder geval idioot enthousiast en met een (duur) biertje in de hand viel er best wat te bekijken.

De tweede act, No Drum, No Moog volgde min of meer het zelfde stramien: een drummer en een figuur achter laptop die rare geluiden tevoorschijn toverde. Dit tweetal was echter zo saai dat ik, en zo goed als het volledige publiek met mij, nauwelijks iets van het optreden meekreeg en liever wat buiten ging rondhangen. Alleen de eerder genoemde bejaarde in fleece bleef fanatiek voor het podium staan meeklappen.

Toen de volgende artiest zich aandiende ging er een golf van enthousiasme door het publiek heen en stroomde de zaal voor het eerst aardig vol. Ik had nog nooit van de beste man gehoord, maar het bleek dat Publicist een set zou geven. En die maakte de avond al meer dan de moeite waard. Achter de naam Publicist gaat een producer schuil die tijdens optredens life over zijn producties heen drumt en een beetje vervormd meezingt. Dat deed hij allemaal ontzettend strak en bovendien klonken de producties nog wel lekker ook. Toch was het vooral zijn energieke manier van drummen die het voor mij deed. Klinken de drums op zijn Myspace wat mat, on stage ging hij als een beest te keer. Ik vond z'n stijl wel wat op die van Dave Grohl lijken.

Tot slot was het dan tijd voor de hoofdact. Vol verwachting klopten onze harten - en helaas kon de verwachting niet helemaal waar gemaakt worden. Het optreden an sich klonk best aardig, maar echt rocken wilde het nergens. Het zat de heren ook niet mee, op te treden na de energieke one man show van Publicist stonden de Four Dead in Ohio als rechtgeaarde shoegazers niets anders te doen dan naar beneden te staren, liefst met de rug naar het publiek gekeerd. Nu hoeft dat natuurlijk helemaal geen probleem te zijn, maar als het niet de show is, moet er iets anders zijn om de aandacht vast te houden. En dat element ontbrak hier volledig. De songs waren simpelweg niet interessant genoeg om veel enthousiasme bij het publiek op te wekken en andersom besloot voor mijn gevoel de band na weinig respons te hebben gekregen op de eerste twee nummers, de zaak maar zo snel mogelijk af te handelen. Zo kwamen we in een vicieuze cirkel terecht die de hele avond niet meer doorbroken werd. Als The Verve klonken ze echter wel. Ik zou de heren daarom ook willen adviseren om ofwel te pogen ondanks de beperkingen van het shoenenstaargenre een iets interessantere performance neer te zetten, of te transformeren in een Verve coverband zodat ze in ieder geval genoeg goede muziek hebben om optredens wat interessanter te maken.

Gisteravond naar Isis geweest in de Trix in Antwerpen. Ik ging er zonder verwachtingen heen; ben niet zo thuis in het genre. Maar wel een tof concert. Dikke muur van geluid; beetje autistisch heen en weer schudden; prima sinterklaasavondje!
En dan straks naar (f)luister in Dordrecht; goed weekend.

Ah, daar ben ik ook, plus nog een dotje meer van Mume (in totaal een stuk of 5 geloof ik). Dolle boel

Afgelopen maandag bij Beth Hart geweest in een uitverkocht Paard van Troje in den Haag.
Wat een power, wat een energie en wat een stem heeft deze Amerikaanse dame. Zowel gevoelig als rock prima.
Ze opende met een van de mooiste nummers ooit gemaakt (i.m.h.o.) Leave the Light On.
Ook leuk dat Beth van het podium afsprong en door de hele zaal al zingend liep en weer terug.
Verder rookde ze wat sigaretten en vroeg aan het publiek om een vuurtje. Haar man hiep haar met het wisselen van de gitaren e.d.
Laatste toegift mocht gekozen worden door het publiek.
Zoals gezegd: Prima concert. Wel wat kort, precies 1,5 uur. langer mocht het niet van de man van Beth (!?!?).

Beste Bertus,
deze epistels smaken naar meer !
Dank!

Had me voorbereid op a mountain of one in rotown, helaas ging dit niet door. verplaatst naar gisteren 5 decembe tijdens Bazaar curieux in de maassilo. iemand geweest?

Graag gedaan hoor, ik moet er maar net de inspiratie voor hebben. Maar ik ben blij dat in ieder geval iemand het leest

Eergisteren in Hengelo (Metropool) naar Laibach geweest.

Fijn concert !

Een strakke drummer, twee nerds achter computertoetsen, een fraai ogende jongedame die voor extra vocalen zorgde en de brommende grommende onderwereld stem van de zanger-met-kopvod. Hierbij goed bij de stampende muziek passende videobeelden geprojecteerd (machines, oude mensen, hoop militair aandoend gedoe etc.) en een strakke regie gaven het concert een lekker totalitair tintje wat je verwacht bij Laibach.
Van te voren was ik bang dat wel zou kunnen tegenvallen, omdat het toch ook al de jongste band niet meer is en het een beetje uit de tijd is, maar de verjonging middels de twee nerds en voornamelijk de jongedame die even helder oogde als dat haar stem klonk, werkte prima.

Een kleine anderhalf uur lol, dat is waar je je geld graag voor uitgeeft.
Ik weet niet precies wat ze allemaal gespeeld hebben, zo bekend ben ik niet met de nummers van ze, maar het klonk af en toe Engels, af en toe Duits en de rest zal wel Sloveens geweest zijn.
Alleen de toegift, God is God, herkende ik.