Simple Minds @ 013...

Was redelijk....
Goede setlist, goede sfeer;. Geluid was heel wat minder..

verslag:
Muziek >> MusicMeter Live! >> 013- 17.12.09 - Simple Minds - Frosty The Snowman: 1-0 !

Nu Amsterdam maar doen (inclusief het kerstverhaal)

Leuk

New Model Army @ de Melkweg

Gisteren Nits gezien in de grote zaal van Paradiso. Ik had het geluk dat ik samen met mijn ouders ging, waardoor we met de auto konden. Anders zou ik er vanaf hebben gezien, ik had eerder die dag namelijk al vast gezeten in het openbaar vervoer. Maar op de wegen reed er bijna niemand dus de reis ging voorspoedig. Het grote voordeel was dat het hartstikke rustig was. De zaal was maar halfvol, en met het voorprogramma was er zelfs, ik schat zo ongeveer 50 man. Het voorprogramma was Mist, een eveneens Amsterdamse band. Het was wel aardig, niet geweldig. De zanger had een goede stem, en de nummers waren verder wel aardig tot goed.

Maar we kwamen natuurlijk voor de Nits, en ik moet zeggen dat het een prima concert was, dus het was zeker de moeite waard! We stonden helemaal vooraan. Alle nummers van het nieuwe album, Strawberry Wood, werden gespeeld, en die kwamen live goed uit de verf. Verder werden de hits gespeeld. De drie heren gingen ook op de rand van het podium zitten, om geheel akoestisch twee nummers te spelen. Akoestische gitaar, percussie, en accordeon. Erg leuk was dat, en zo speelden ze ook hun eerste hitje Tutti Ragazzi. Wat dat betreft was het ook erg leuk dat het zo rustig was.

Het publiek was hartstikke enthousiast, en er kwam nog een tweede toegift. Verder was het gewoon een erg goed optreden, waar ook nog eens het speelplezier van af straalde, en er tussendoor leuke verhaaltjes werden verteld door Henk Hofstede, hij het uitleggen waar de nummers overgaan, met de nodige dosis humor. En gezien er overwegend nieuwe nummers werden gespeeld, kan ik concluderen dat het laatste album gewoon goed is. Ook m'n ouders vonden het erg goed. Een geslaagde avond dus.

Gisteren afscheid genomen van Johan in Paradiso. Eeuwig zonde dat ze er mee ophouden. De muziek blijft bestaan en de bandleden zien we wel weer terug in andere bandjes, maar live zal hun muziek nooit meer te horen zijn.

Hopelijk komen ze nog met een live-album, want live klinken hun nummers voller dan op het album.

Niet echt helemaal gisteren, maar ik was dus de 21e WEL geweest naar Frédérique Spigt. In de Oude Luxor, Rotterdam. Vanuit Bunnik, met de trein, en ook weer terug. Een waagstuk natuurlijk met het negatieve reisadvies van onze spoorwegen. Maar ik had besloten dat dit een reis was in de categorie ´echt als het niet anders kan´ en dus met een flinke marge, een creditcard voor noodgevallen en een boel geduld was ik er dan toch maar op rij 5.

Wel: het werd een onvergetelijke avond.

De zaal zat halfvol (niet heel precies gekeken, maar in elk geval veel lege plekken) en er zullen dus naast aERo en Elvis Presley ook wel meer mensen zijn thuisgebleven. Aanwezig in mijn omgeving: heftige fans en mensen uit de scene (Loes Luca achter mij). Misschien jammer dat er minder mensen waren, maar het gaf ook wel een lekker intieme sfeer, mensen schoven van de afgesproken stoelen af en naar voren. Fré greep de bijzondere omstandigheden meteen goed aan voor een mooi contact met de zaal: ´Vikingen!` roept ze de zaal complimenteus toe nog voordat ze wat heeft gezegd, en het is wel prettig dat het ijs meteen zo gebroken wordt. Met de directe Nederlandse teksten helpt dat mij wel om er in te komen; ik ken haar Nederlandse repertoire eigenlijk niet zo goed. Ik ben gewoon met I´ve Got The Bullets fan voor het leven geworden en heb met A Girl Called Johnny nogmaals gezien dat ze live enorm sterk is, niet te vervangen door plaat, ook, en dat was al weer te lang geleden.

Maar dus ook in het Nederlands. Zwervend tussen blues, jazzy levenslied en af en toe een driekwartsmaatje chanson krijgen we zeker voor de pauze een fraaie cocktail van muziek over ons heen.

Wat een fantastische begeleiding heeft ze ook. Hein Offermans is geweldig vooral op de contrabas, en dat zeg ik met alle voorkeur die ik heb voor dit instrument in de jazz. Na de pauze is er ook een nummer met alleen zang en contrabas: Give me Wings.
Gitarist Jan van der Meij kende ik niet van naam maar herkende ik als de voorman van Powerplay . Roel Spanjers was goed op hammondorgel en accordeon, maar had zijn zangsolo na de pauze (Ga maar vast vooruit) van mij achterwege mogen laten.

Mooiste nummers vond ik Ze Zingt Zo Mooi, een mooie melancholische ballad, en het experimenteel aangepakte Hemelse regen.

Minder emotioneel muzikaal gegrepen, maar wel met een gelukzaligheid erbij te zijn waren de toegiften. In Something About You treedt ze voor het eerst op met levensgezellin Annemarie. Het leek me dat Fré hiervoor nog zenuwachtiger was dan Annemarie zelf, maar uiteindelijk was de wijze waarop het lukte toch een mooi moment. Uiteraard was ik ook zeer tevreden met de extra toegift Rotterdam , dat verder niet in de setlist zat, tot verdriet van het publiek tijdens de tour. ´Zelfs in Amsterdam´ hadden ze erom gevraagd, schijnt het. Met het laatste concert van de tour in de Oude Luxor moest het natuurlijk ook gewoon.

Na afloop nam ze uitgebreid de tijd voor een signeersessie en daar had ik al op gehoopt. Ik had de CD/DVD nog niet en je staat dan natuurlijk ook nog even persoonlijk oog in oog om te bedanken.

Toffe avond en ik kwam met de trein nog terug tot in Utrecht ook.

Mooi verslag sq (ben ik er toch een beetje bij geweest ).
Hoe jammer ik het ook vind: met de trein had wel gelukt maar ik voelde me al de hele week niet jofel en dan zit je ook niet lekker in de zaal.
Ik hoop dat ze snel weer een optreden geeft in Rotterdam want daar wil ik haar gewoon zien spelen.
Nogmaals bedankt voor dit fijne stukje

leuk sq! toen ik nog in rotterdam woonde, ben ik wel 3x naar spigt geweest: altijd een goede avond gehad. ik zit nu niet alleen in brussel, maar ook in de luiers (ik niet, maar mijn kersverse dochter). spigt bezoeken zit er even niet in, maar zo hou ik toch een indruk. ik wist overigens niet eens dat ze een dvd uit had. toch maar eens bestellen.

Fratsen (voor Uli).

Erg mooi concert gisteren van Anne Soldaat (ex Daryll Ann) en Maurits Westerik (lead zanger GEM) in de Ekko- Utrecht. Het was erg druk want het was een gratis concert in het kader van de culturele zondagen.

Voor wat videos zie:



Maurits Westerik



Anne Soldaat

enne ... was het memorabel ?

Zeker, ik vond het weer geweldig!

Memorabel was het vooral vanwege een gedeeltelijk lege zaal omdat mensen wegens de weersomstandigheden gestrand waren.

Twee avondjes EuroSonic achter de kiezen met een paar uitschieters en een stuk of wat dompers. Grootste domper donderdag was wel The xx, zeer saai concert op het mooiste podium van het festival, de Stadsschouwburg. Wegwezen. Ook zeer kort geluisterd naar de weinig memorabele gitaarliedjes van I Was a King in Vera, vervolgens als een speer naar de Huis de Beurs waar de heren Stian Westerhus (ook lid van Jaga Jazzist, Puma) en drummer Kenneth Kapstad (ook lid van Motorpsycho, Animal Alpha) het dak eraf speelden met een soort ultra-energieke metal. De avond afgesloten met Admiral Freebee (wat ziet die man er slecht uit) en het inmiddels tot gelikt entertainmentsorkest omgevormde Kaizers Orchestra. Zag ze 7 jaar geleden ook al, ze zijn er niet beter op geworden.

Gisterenavond afgetrapt met de hemelse melodieën van het Noorse trio Rockettothesky, zeer breekbaar, vreselijk mooi. Snel naar Vera, naar een van de hoogtepunten: Agent Fresco, knetterende hardcore uit IJsland. IJzersterk. Misschien dat daarom het slappe Negresses Vertes-aftreksel Svjata Vatra uit Estland zo flauw smaakte, evenals de monotone donderrock van het Antwerpse The Hickey Underworld. Afgesloten met het absolute hoogtepunt, in de Stadsschouwburg: Sivert Höyem met zijn nieuwe band. Geweldig optreden (ben ook zo'n vier keer naar Madrugada geweest), geweldige persoonlijkheid, geweldige nummers.

Vanavond op Noorderslag maar eens kijken hoe het er in het vaderland voorstaat met de rock 'n roll.

Zijn we twee keer in dezelfde zaal geweest. Zie voor mijn lijstje wat heb je dit jaar gezien (2010). Sivert was inderdaad magistraal...en wat een zaal om te mogen optreden.

....en ik was ook bij de Hickey underworld...lekkere bak herrie!

Misschien dat het me wat tegenviel omdat Agent Fresco net de overtreffende bak herrie over me had uitgekiept.

Gisteren in het Beauforthuis te Austerlitz intens genoten van het dubbelconcert van Fay Lovsky en Eric Vloeimans´ Gatecrash.

Het is om te beginnen natuurlijk al een bijzondere combinatie. Maar ook weer niet zo uniek want het gaat hier dan om een dubbelconcert zoals die door JazzImpuls zijn geinitieerd. Maar dus: beide waren goed en de combinatie was ook nog eens meer dan de som der delen.

Voor de pauze speelde Fay Lovsky, met begeleiding van Eric Vloeimans en Jeroen van Vliet van Gatecrash. Vanaf het eerste nummer (met zingende zaag) zat ik er meteen in. Heerlijke combi met bijzonder gevarieerd repertoire. Zo was er het Japanse liedje ´een meezinger´, het vikingsprookje dat halverwege Nederlands werd, en het fenomenale autoclaxon-duet waarbij de auto´s werden gespeeld door trompet (Vloemans) en theremin (Lovsky). Sommige nummers ben ik al weer vergeten (had ik maar een setlist) maar veelzeggend is misschien dat ik van bijna alle liedjes het jammer vond dat ze waren afgelopen. Een beetje dommig van mezelf vond ik wel dat ik het enige nummer dat ik kende niet hoorde aankomen. Met de aankondiging dat ze ons een prettig nieuwjaar ging wensen (op 17 januari) duurde het nog een tijd voordat ik Christmas was a Friend of Mine herkende, Ik heb zelf het singletje nog nota bene!

In de pauze CD´s gekocht, en een handtekening van Fay gekregen op haar CD uit 2000 (is daar iets van gespeeld? maakt dat uit?) en na de pauze heerlijk genieten van Gatecrash. De meeste nummers waren van de heavensabove-CD. Ik kende eigenlijk alleen Gatecrash´ eerste CD maar en daardoor was het meeste nieuw voor me. Verder werd Hyper nog gespeeld als een van de laatste nummers en Fay Lovsky kwam nog even rappen op het slotnummer Maceo (naar funk-icoon Maceo Parker). Het werd een muzikaal feestje, kortom. Klein minpuntje was misschien toen de toch wat steriele setting ter plaatse met allemaal stoelen aan elkaar in de zaal. Je zou de artiesten toewensen dat ze bij de vlottere nummers eens een rock of soul-publiek konden bedienen. een beetje zoals ik op het Roskildefestival wel jazz heb meegemaakt en dan gaat het er heel anders toe. Dit zou daar zomaar passen!

Voordeel van de zaal was evenwel de ontzettende kleine afstand tot het podium. Ik zat ook nog eens vrij vooraan en dat is extra leuk bij een band die zo lekker op elkaar is ingespeeld. Ik was misschien nog wel het meeste onder de indruk van de drummer Jasper van Hulten, nadrukkelijk tweemaal als ´de benjamin´geïntroduceerd. Nou dat kon ik zó wel zien! Maar spelen dat-ie kon! Zo mooi in de muziek ook. Geen egotripper, maar gewoon keigoed. Eigenlijk zelden zoiets gehoord. Vloeimans zelf had natuurlijk het belangrijkste aandeel in de avond en bij mij is toch van hem de indruk achtergebleven van een positief, kleurrijk en uiterst muzikaal artiest om van te genieten, en die misschien wel wat meer had willen bieden nog. In een van de eerste aankondigingen hoorde ik van een behoorlijk druk speelschema, en misschien had het dus nog wel beter gekund.

Ik wil ze zeker (desnoods apart) beide nog wel eens zien.

Gisteren gezien in de Ekko te Utrecht: We Were Promised Jetpacks, erg jong maar zeer fraaie muziek. Van het zelfde Fat Cat label als Frightened Rabbit en dat is ook wel te horen.

Isbells en Local Natives in Doornroosje.

Gisterenavond staan deinen bij Lichens en Om in 013. Prima avondje.

Local Natives en Isbells in Doornroosje.

Ze staan op 14 februari weer samen in het Centraal Museum in Utrecht.

Dat is nog van dezelfde tour, en dat doe ik eigenlijk nooit. Maar dit is natuurlijk wel lekker dichtbij. Met potlood in de agenda, dan maar .

Zeker. Jammer dat lichens wat kort speelde mocht wel langer.

Depeche Mode in Antwerpen. De show leek wel héél erg hard op die van Werchter vorig jaar, maar dat dat de pret niet kon bederven (daarbij: zo iets weet je op voorhand), dat zullen we geweten hebben! Mijn geld meer dan waard, weeral.

Waren er overigens mede-MuMe'ers aanwezig op het optreden van Archive vorige week zondag in de AB? Want dat sloeg naar mijn mening dan weer wat tegen... Beetje saai over het geheel genomen, beetje veel arrogantie op het podium, en af en toe dan begon de vlieger wel op te stijgen, maar hield dat nooit echt lang vol.

Gisteren naar Stryper geweest in Tivoli te Utrecht. He-le-maal gaaf.
Lekker veel gouwe ouwe, Soldiers under comand, Free, To Hell With te Devil. Echt geweldig! De metalheads waren wel wat in de minderheid, maar dat maakte niets uit. Jammer genoeg geen stryperbijbel kunnen vangen.

stryperbijbel

Gisteren Dayna Kurtz gezien, de eerste keer dat ze in Tivoli speelde. Ze was erg in vorm, mooie Americana. Het voorprogramma was haar eigen begeleidingsband dus die speelde vanaf half negen tot kwart over elf. Opvallend was dat het publiek nogal op leeftijd (40+) was.

voor filmpjes:

Inderdaad een geweldig concert maar ik vind het een doodzonde dat ze geen enkele song uit hun 81-85 periode gespeeld hebben.

Heb me wel te pletter gedanst die avond zeg, het was de moeite

Ik was gisteravond bij een concert van Bohren and the Club of Gore in de Kikker. Vooraf was ik gekscherend al gewaarschuwd om niet in slaap te vallen en dat schept natuurlijk een bepaald verwachtingskader.

Ik had tot dan toe slechts een enkele song van hen gehoord, dus ik had een wide open mind. Toen we de zaal in mochten, was het podium bijna geheel in het duister gehuld, alleen de lampjes bij de verstrekers en keyboards waren zichtbaar en 3-4 minimale lichtpuntjes. Ook was er een soort rookgordijn aangelegd. Het was een een 'seated' concert. Toen de band mbv van minimale lampjes het podium betrad werd het licht in de zaal nog verder gedempt, zodat de bandleden amper zichtbaar waren. Kortom qua sfeer; laidback en chillen - tijdens het concert hoorde ik om me heen meermalen mensen zeggen dat ze bijna in slaap vielen - een beetje hetzelfde effect als een lange powerpoint presentatie in een overvolle zaal op de late vrijdagmiddag.

Muziek: low tempo, heel cool - afwisselend 2 keyboards, of 1 keyboard en sax, drums en bas (lekker diep klinkend). Met name de songs met sax gaven me soms een Twin Peaks gevoel (Angelo Badelamenti) en de synthesizer maakte soms gebruik van een paar prachtige samples (madrigalenkoor, gregoriaans koor) en die songs waren erg fraai. Voor zover ik kon nagaan werden er ook een aantal songs (Kleine Finger) van oudere albums gespeeld.

Iets meer variatie in tempo had ik leuk gevonden, al vond ik het een aangename kennismaking. Degene die de aankondigingen deed was wel een echte droogkomiek. Een concert in zo'n intieme setting is wel een bijzondere ervaring en ik snap wel dat de belichting in de sfeer en muziek paste, maar ik mag altijd graag zien wie wat speelt.

Opvallend dat men geen cd's of lp's had meegenomen om te verkopen, want daar was ik beslist in geïnteresseerd geweest.