Prachtig verhaal vleertje

Ik ben zo blij dat ik op het laatste moment toch besloten heb om ook naar dit extra concert te gaan.
Ga je ook de 17e weer?

Helaas geen kaartjes ik had al heel hard gehuild omdat het uitverkocht was en ik er gewoon niet op tijd bij was. En was dus erg blij met het ingelaste concert van gisteren. (maar mocht er op de 1 of andere manier ergens een kaartje voor de 17e vrij komen tegen kostprijs, dan hoef je me dat geen twee keer te vragen en dan ga ik echt zorgen dat ik wel vooraan sta )

El Ninjo wat vond jij van het Harmonicum meisje eigenlijk?

Ook ik heb behoorlijk genoten, al had ik er op basis van Primavera Sound nóg wat meer van verwacht. Ik vond het publiek een stuk beter reageren op ballads dan op het meer maniakale werk. Zo voelde ik me bijna opgelaten dat ik tijdens The Mercy Seat wilde gaan zingen en springen, want verder deed helemaal niemand in mijn omgeving dat. Tijdens de ballads was het juist erg knap muisstil, voorwaar een prestatie in een HMH. Helaas voor mij kwamen juist mijn ballad-favorieten niet echt langs, op Watching Alice na. Ik had wat dat betreft toch gehoopt op een paar nummertjes van The Good Son.

Maar goed, iets met een kniesoor enzo. Nick Cave is een held. En een paar nummers zijn toch dankzij dit concert weer zwaar in mijn achting gestegen. Stagger Lee en Jubilee Street voorop.

Overigens was ik de dag ervoor bij Billy Bragg, en dat was al even geniaal. Ik was een beetje huiverig vanwege het welbekende oude-artiest-met-een-nieuwe-plaatsyndroom, maar Billy Bragg speelde vooral heel veel oud werk. Vooral toen hij halverwege de set zijn begeleidingsband aan de kant schoof en alleen met een elektrische gitaar nummers als Milkman of Human Kindness, She's Got a New Spell en Levi Stubbs' Tears ging spelen. Daar kwam bij dat hij zich ook nog een volleerd cabaretier toonde. Zijn beste anekdote was dat ze in de staat Washington inmiddels heel vooruitstrevend en liberaal zijn, omdat ze het homohuwelijk hebben ingevoerd en marihuana legaal is. Maar het blijft Amerika: ze vertelden er wel bij dat dat is vanwege een passage in de Bijbel: "if two men lay together, they should be stoned".

Ik ben El Ninjo niet, maar zij is echt het meest vervelende dat ik dit jaar live gezien heb. Eén nummer leuk, daarna een verschrikking.

Ik vond het welgeteld 2 nummers leuk en daarna leek het 1 langgerekt kattenjammerharmonicum met schreeuwtjes ertussendoor. Jammer dat ik je oproepje niet eerder had gezien anders had hoi zeggen wel leuk geweest Lukas

En ik ben gewoon gaan springen en ontploffen hoor op the Mercy Seat dat deden er in mijn omgeving wel wat meer en ik heb alles behalve het laatste nummer al dan niet hardop meegezongen en van The Mercy Seat heb ik nu geen stem meer

Bij het eerste nummer van het Harmonicum meisje dacht ik nog, best wel aardig....bij het 2e dacht ik, mwah lijkt wel veel op het eerste nummer maar goed, het gaat nog wel...bij het 3e nummer begon ik al langzaam m'n aandacht te verliezen en daarna was ik helemaal lost en heb ik niet meer "bewust" staan luisteren...het klonk allemaal hetzelfde ...alleen herkende ik I'd Rather Go Blind als afsluiter dan nog wel en dat vond ik niet al te best.

Je had natuurlijk ook gewoon plotseling naast me kunnen gaan lopen op weg naar de uitgang, net als El Ninjo

ach ik vond Shilpa Ray nog niet zo onaardig zingen en ik ben ook wel benieuwd hoe het geklonken zou hebben als ze haar Happy Hookers mee had mogen nemen.

Had ik kunnen doen en dan had ik je herkent aan je snavel vol vis

Ach ja Shilpa Ray zo heette ze

Boudewijn de Groot was in principe al klaar met zijn "Vaarwel, Misschien tot Ziens"-tour, maar een en ander is wegens succes verlengd tot mei volgend jaar, als hij tevens zijn 50-jarig artiestenjubileum viert. De verlenging speelde gisteravond (en overigens ook eergisteren) in Carré. Toen ik daar anderhalve week geleden achter kwam bleken er nog een stuk of tien kaartjes beschikbaar, daar heb ik er dus maar een van besteld.

De vorige keer dat ik mijn oudste muzikale held zag, was tijdens de Lage Landentour. Nu was ik van dat album ongeveer evenveel onder de indruk als van de vorige twee van na de comeback: niet zo bijzonder. Dat optreden had overigens nog wel wat mooie verrassingen in petto, maar goed, gisteren leek het toch wat meer een carrièreoverzicht te worden, dus dat stemde alvast hoopvol.

Boudewijn op gitaar werd ondersteund door onder meer zoon Marcel (gitaar), een bassist, twee toetsenisten en een violiste. Tijdens het tweede nummer realiseerde ik me dat er nog een gangbaar instrument ontbrak: het drumstel. Dat instrument bleef de hele avond ontbreken, maar waar de band voluit moest gaan, gingen ze voluit. Een muzikale glazenintermezzo in De Engel Is Gekomen en een klezmerpartij rond Meisje van 16 kleurden de voorstelling verder in. En de manier waarop de band van de doodgedraaide uitsmijter Land van Maas en Waal toch nog een feestje maakte, was ook de moeite waard.

Er zaten nog wat curiositeiten in de voorstelling, zoals Christoffel (nummer van Maarten van Roozendaal, gezongen door Marcel), Achter Glas (een nieuw nummer) en Het Is Mooi Geweest (nog een nieuw en nogal lang nummer waarin wat anekdotes uit de artiestenloopbaan verwerkt zaten; jammer dat de meeste van die anekdotes eerder op de avond ook al gewoon verteld waren).

Ondanks een vrij gunstige selectie uit het recente werk (Het Land van Koning Jan, De Engel Is Gekomen), zaten de hoogtepunten voor mij toch vooral in het oude werk, met Eva en Prikkebeen als meest kippenvelopwekkende momenten.

Al met al een memorabele avond. De setlist:

Strand
Canzone 4711
Eva
Het land van koning Jan
Spelende meisjes
De engel is gekomen
Het eiland in de verte
De vondeling van Ameland
Avond
Jimmy
Ballade van de onsterfelijkheid

Christoffel
Beneden alle peil
Verdronken vlinder
Testament
Het is Mooi Geweest
Unter den Linden
Berlijn
Moeder
Achter Glas
Prikkebeen
Een Meisje Van 16

Vrijgezel
Het land van Maas en Waal

Openen met Strand is al memorabel genoeg, het nummer van Van Rozendaal hoor ik erg goede berichten over (tenminste vanuit de "vrienden"kring van Marcel), was dat de moeite waard en werd dat het als een soort van memoriam aangekondigd?

Spelende meisjes vind ik overigens ook best een verrassing of komt deze vaker voorbij?

Ik zit nu toch ernstig te twijfelen om voor 1 van de laatste Boudewijn de Groot kaarten te gaan bij mij in de buurt nu ik deze setlist zie.
Maar om nu alleen naar het theater te gaan... (concertzalen doe ik dat wel).

O ja...Boudewijn de Groot....daar heb ik ergens in april in het Scheldetheater in Terneuzen ook nog een kaartje voor....die setlist ziet er inderdaad wel erg goed uit

Zeker, Marcel had kennelijk ook de muziek voor dit nummer geschreven (tekst uiteraard wel van Van Roozendaal zelf). Nummer was ook zeker niet verkeerd.

Spelende Meisjes zou hij vorige keer ook gedaan kunnen hebben. Mooie tekst met name.

Zelfde hier; een kwartier pauze duurt dan al snel lang - maar al met al had ik dit zeker niet willen missen. En zo duur zijn de kaartjes ook weer niet, je kunt op termijn toch vast nog wel iemand vinden die mee wil?

Gisteren The National gezien in Düsseldorf. Dit is typisch zo'n band die me op plaat weinig weet te boeien. Het is niet slecht maar het kabbelt maar een beetje langs me heen. Live trekken ze heel wat meer registers open. Ze ontpoppen zichzelf soms als een scheurende noiserockband en zanger Matt Berninger trok op die felle momenten op een waanzinnige manier zijn strot open; iets wat we hem op plaat nooit horen doen. Tof concert!

Niet om anderen tekort te doen, maar Vleertjes recensie van Nick Cave vind ik echt een van de leukste recensies die ik dit jaar op MuMe heb gelezen.

Ik kan niet wachten tot volgende week dinsdag!

Bloos en dank u.

Ook best geniaal dat ik Harmonium consequent harmonicum blijf noemen waar dat ineens vandaan komt.

oh jawel hoor beluister Available maar eens !

Laten ze die nou net gespeeld hebben dinsdag!

Gisteren naar The National geweest in de HMH. Was de eerste keer dat ik ze zag en ik vond het een geweldig mooi concert, ik heb genoten!

Donderdag ook The National gezien in de HMH. Het was weer van een zeer hoog niveau al wordt het moeilijk om het regenconcert in Caprera (Bloemendaal) te overtreffen. Ik heb het idee dat mn bij de nieuwe nummers de rest van de band vaker meezingt (soms 5-stemmig!). Erg prettig.

Op de laatste platen niet meer inderdaad maar dan moet je bv Abel en Mr November van Alligator maar eens luisteren (waarschijnlijk ook wel langsgekomen in Dusseldorf)!

Mr November kwam in de toegift langs, Abel zat er niet in. Maar op plaat klinkt dat nog lang niet zo als het live gebracht werd.

White Lies in Effenaar. Goeie setkeuze met van alle 3 albums de beste nummers. Sympathieke voorman. In de HMH vond ik de zaal meer losgaan, hier vond ik de band beter. Het laatste album staan wat mij betreft maar 3 echt goeie nummers op (Getting Even, There Goes Our Love... en First Time Caller), maar die werden dus wel alledrie gespeeld. Ook Big TV kwam langs en nog 1 nieuw nummer. Met deze keuze van zo weinig nieuwe nummers een half jaar na uitkomenvan hun laatste album lijken ze me toch niet heel tevreden met die release. Niet de beste band ter wereld, toch een 4*-gig op basis van interactie publiek, goeie visuals, mooie stem en alle kneiters spelen.

Gister Zappa plays Zappa gezien in de Melkweg. Geweldig concert. 2 uur en 45 minuten non stop virtuoos spel. Was de 8e of 9e keer dat ik ze zag en misschien wel de beste. Geweldige setlist en de nieuwe drunmer is fantastisch. Geeft de muziek zowel soul als heel veel energie mee. Echt heel jammer dat ze niet nog een concert in de buurt geven.

Hoogtepunten waren: het gehele Roxy & Elsewhere album (incl audience participation op de Bebob Tango), I come from Nowhere, Florentine Pogen, Broken Hearts are for Assholes, Zombi Woof (met Richard Hallebeek) en uitsmijter Muffin Man.

Gisteravond een werkelijk grandioos concert gezien van de Golden Earring in Wateringen.

Het schijnt een jaarlijks terugkerend fenomeen te zijn, een optreden van deze Haagse band in het Westland. Haast een thuiswedstrijd.

De band speelde aanvankelijk even om los te komen een paar nummers van het laatste album Tits 'n Ass maar ging daarna volledig uit de bol. Zelden zo'n gemotiveerde, gedreven en enthousiaste Golden Earring gezien. Mijn gedachten dwaalden helemaal af naar de kwaliteit van de Earring ten tijde van hun legendarische eerste live cd uit 1977.

Nu werden van dat album ter vergelijk nog maar twee nummers gespeeld (She Flies on strange wings en een geweldige versie van Radar Love) maar dat werd opgevangen door ijzersterke uitvoeringen van (veel) jaren '80 werk waarbij dan uiteraard Twilight Zone, The devil made me do it, Going to the run en When the lady smiles.

Maar, het leek speciaal voor mij gedaan, evengoed een zinderende finale met Buddy Joe, Back Home en Holy holy life. Barry Hay speelde zelfs weer uitvoerig zijn dwarsfluit op Back home, iets wat ik niet gedacht had dat ik ooit nog live zou zien.

Het was heel stevig, spetterend en een verschil tussen dag en nacht in vergelijking met de theater tour van vorig jaar. Niet om het een of ander, maar ze oogden toen behoorlijk flets, zeker als je het nu weer eens kan vergelijken met hoe een Earring concert er ook uit kan zien.
De beleving van Rinus Gerritsen op het podium was hartverwarmend.

Het is ongehoord, hoe Kooijmans en Hay zich na al die tijd vocaal weten te blijven manifesteren, waarbij George Kooijmans op zijn gitaar ook nog eens geweldig lead heeft gespeeld. Cesar Zuiderwijk by far de beste drummer van Nederland.
Ze werden overigens nog knap bijgestaan door een saxofonist die bij tijd en wijle voor enige inbreng mocht zorgen.

En vergeet zo'n brave theater tour, vergeet al die akoestische zooi. De Golden Earring klinkt elektrisch versterkt zonder enige twijfel op hun best.

Voor een groep uit 1965 lijkt het haast bezopen om te stellen dat hier nog steeds sprake zou kunnen zijn van de beste band van Nederland. Het mag gewoon niet waar zijn, van zulke oude garde.

Toch ga ik het na gisteravond weer gewoon schrijven: de Golden Earring is de beste rockband van Nederland.