Met zulke opmerkingen vraag je per direct om verbanning naar een nog nader te noemen strafkamp...

Jan Stakkerman zou willen dat hij in zijn hele lijf even veel talent heeft dan dat Zappa in het topje van zijn linkerpink had !

Alhoewel Stakkerman ook wel weer enige krediet verdiend vanwege onderstaande quote, waarvan akte:

Haha. En gelijk heeft ie.

Lachen met Stalin. nou ja, hij heeft het wel over strafkampen .

Dat sommige mensen Zappa niet kunnen spelen, zeggen ze omdat ze het niet willen spelen. het is dan ook geen muziek....

PS. die Jan Akkerman is trouwens wel een akelig figuur

Ga jij eens heel snel met je lego spelen. Zappa is geen muziek

Volledig mee eens. Weliswaar niet meer zo spetterend als in de oude dagen (voor wat ik heb gehoord met veel rokerij en whisky op het podium) en misschien een beetje bluespop in plaats van rauwe blues, maar toch een heerlijke avond gehad.

Naar Grand Avenue en Telegraph Canyon geweest. Beide bands waren goed. Het was erg rustig, Grand Avenue heeft vaker in het voorprogramma van Saybia gespeelt en lijkt daar wel een beetje op. Ook hebben ze goed geluisterd naar Cold Play en het gitaarwerk van The Edge.

De zanger trok een paar keer in het publiek:



Telegraph Canyon van het voorprogramma is een mij vrijwel onbekende band. Het heeft wel wat weg van Neil young en Arcade fire.

Nee, het is kunst met een hoofdletter K.

Puur als gitarist dan hè. Als componist is Zappa ongeëvenaard.

Inderdaad. ik heb nog nooit zo'n charlatan als zappa gehoord . hij hoort dan ook in het theatercircuit thuis en niet in de muziek.

En nu dan weer on-topic:

Ik was op bevrijdingsdag eerst naar Bevrijdingspop Haarlem geweest. Go Back to the Zoo was het eerste dat ik hoorde en dat klonk zeker niet verkeerd. De zanger vond ik het minst van de vier, geen bijzondere stem en de leadgitarist kon veel beter overweg met de gitaar. Toch wel een interessant bandje.

Daarna was Junkie XL. Tsja, was wel geinig. Daarmee is dan ook alles gezegd. Vervolgens kwam La Caravane Passe. Leuke gypsy-punk. Het publiek was hier misschien iets te mainstream voor, want de meesten vonden het maar vreemde muziek. Ze komen ook op Lowlands, en ik denk dat ze daar meer op hun plek zijn.

Tot slot heb ik de helft van The Popopopops gezien. Gitarist, bas, drums en keyboard. Klinkt heel standaard en dat was het ook wel. Deed me een beetje denken aan The Killers (althans hetgeen wat ik ken van de hits van vorig jaar). Wel aardig, maar niet veel meer.

Maar daarna werd het stukken beter, want ik ging met mijn zusje naar Paradiso om Angus & Julia Stone te zien. We hadden op het laatste moment twee kaartjes kunnen regelen en daar was ik achteraf heel blij mee. Het voorprogramma, Ben Howard was al heel indrukwekkend. Schitterend gitaarspel en een krachtige stem.



Later zou hij ook een nummer meespelen op de elektrische gitaar, wat hij ook niet onverdienstelijk deed. Ben Howard is ondertussen toegevoegd aan mijn veel te lange verlanglijstje.

Zouden Angus & Julia dit nog wel kunnen overtreffen? Met vlag en wimpel, kan ik je zeggen! Julia stal de show meer dan haar broer. Soms vond ik haar iets teveel de aandacht opeisen, wanneer haar broer even in de spotlights stond (dan doel ik vooral op haar dansjes). Maar genoeg woorden, beeld en geluid zeggen veel meer:

Pavement @ Paradiso

Inderdaad. Geen woorden voor. Ik draai nu maar weer wat nummers op shuffle, even de kater wegwerken...

Bear in Heaven @ bovenzaal Paradiso. Ietwat aan de korte kant maar wat een magistrale band! Voor iedereen die ze niet gezien heeft , stom maaaar 15 augustus komen de mannen weer naar Amsterdam dan in de Melkweg met , jawel, Sleepy Sun!

Gisteren in Bitterzoet Amsterdam : Scout Niblett en Seabear

Het is inmiddels geen gister meer maar van de week: Alicia Keys in Gelredome. Niet de muziek waar ik normaliter van hou, al heeft ze wel een hele mooie stem en ze kan fantastisch piano spelen.

Ruim 2 weken geleden Eefje de Visser op zien treden in de Panama Amsterdam. Zij heeft afgelopen jaar de grote prijs van Nederland gewonnen in de categorie singer/songwriter.

Een enorm talent! Mooie stem heeft ze en knap hoe ze live haar eigen achtergrondzang creeert. Begin 2011 verschijnt pas haar debuutalbum.

Fraai concert van Holy fuck in Utrecht




voor meer video's zie:
tivoli concert

Gisteren Randy Newman gezien in het Muziekcentrum te Eindhoven. Het was echt een geweldig ervaring om deze man live te zien. In 2.5 uur speelde hij ongeveer 36 nummers, dus er zat een behoorlijke vaart in met zijn 66 jaar. Heerlijk scherpe teksten die soms over het randje gaan en grappige anekdotes tussendoor.

Unieke artiest, die nog steeds op hoog niveau acteert.

Ik was gisteren naar Paradiso, voor Françoiz Breut en de Tindersticks. Het tijdschema werd blijkbaar erg strak nageleefd, want toen we even voor achten binnen kwamen had Françoiz, overigens een Franse chansonnière, haar halve set er vermoedelijk al opzitten. Ik vond het wel jammer, want de paar liedjes die we nog meekregen hadden wel wat. Vantevoren had ik haar populairste liedje op last.fm nog even beluisterd en dat klonk goed. Binnenkort maar eens haar albums beluisteren...

Hoofdprogramma Tindersticks was erg goed. Allereerst viel op dat het best een grote band is: drummer, bassist, twee gitaristen, een manusje van alles (triangel, fagot, cello, saxofoon) en natuurlijk zanger Stuart Staples die ook af en toe de gitaar oppakte.

Ik ben verder niet echt heel bekend met hun werk (heb twee oude cd's van dik 10 jaar geleden en had The Hungry Saw gedownload en een paar keer beluisterd), maar echt veel maakte dat niet uit. De liedjes kwamen wel mooi over en gaandeweg het concert kwam ik er steeds meer in. Met name een erg ingetogen nummer met een metronoom zorgde voor kippenvel. En het was ook fijn om Marbles, één van mijn favoriete nummers uit de Tindersticks-oertijd, voorbij te horen komen.

Aan het einde van het concert kregen ze een enorm applaus, heb Paradiso eigenlijk nog nooit zo enthousiast gezien. Het leek wel alsof ze de Champions League hadden gewonnen... en alsof het publiek de band een extra goed gevoel wilde geven om te compenseren voor de mislukte show in Eindhoven, waar de band vroegtijdig het podium verliet omdat het publiek enorm rumoerig was. Was wel mooi om te zien hoe ze er van genoten, en nog twee keer terugkwamen voor een toegift (en tegen hun gewoonte in zelfs nog een toegift deden.

Kortom, het was wel een mooi avondje. Nu is het wachten op Paul Weller, in de Melkweg morgen.

Gil Scott-Heron dus. Mijn verhaaltje staat hier: http://www.musicmeter.nl/fo...

Gisteravond A Fine Frenzy in een uitverkochte kleine zaal van Paradiso. Ze had het duidelijk naar haar zin en dat enthousiasme slaat dan direct over op de zaal. Jammer dat haar doorgaans mooie stem niet volledig uit de verf kwam door het matige geluid. Hoogtepunt was toch Almost lover waarbij ze zelfs Paradiso stil kreeg. Alleen de doffe bassen van The Black Rebel Motorcycle Club in de grote zaal waren hoorbaar.

Leuk concertje waarbij ze vanwege haar variatie in haar albums een leuke afwisseling weet te brengen tussen gevoelige ballads en poppy songs. Ga je voor kwaliteit van geluid dan is het opzetten van haar album echter genoeg.

Net terug van Madness in HMH. Gezellig, erg druk en warm, matig geluid. Maar heb me zeer vermaakt.

Gisteren geweest naar Lady Gaga in de Gelredome. Nou dat was me wat! Het begon al op de heenweg in de pendelbus, waar ik toch moest vaststellen dat ik niet pas in het fanprofiel: jonge meiden, bont verklede homo´s of ouders met hun dochter(s).

Ruim op tijd binnen zoals ik dat gewend ben, en dus kon ik ook het voorprogramma Semi Precious Weapons bekijken. Dat was behoorlijk verschrikkelijk; een soort glam en (overduidelijk) homo-rock dat je je ergste vijand niet toewenst (´I want to fuck all of you´). Het publiek, toch qua opbouw van de inschikkelijke soort, kreeg de handen maar nauwelijks op elkaar en reageerde alleen als (en dat gebeurde veelvuldig) gerefereerd werd aan de hoofdact. Enfin, je drinkt maar ns wat..




Lady Gaga zelf was het middelpunt van een show die van begin tot eind boeide, ook vanwege het decor, dat voortdurend veranderde en bewoog. De reis naar het `monsterball´ begon met een (echte) auto met pech en Lady Gaga die onder de motorkap kijkt en daar een keyboard aantreft.
De show zat vol met dit soort vondsten waar echt ook werk van was gemaakt: de brandende piano bij Speechless, de podiumvullende octopus bij Paparazzi, en leuk was ook het bespelen van de ...

´Gagatar´. (foto niet van concert gisteren)

Gaga is meer dan een performer vooral ook muzikante, vertelde trots dat ze de avond ervoor nog had opgetreden met Bruce Springsteen, Debby Harry en Elton John op een benefietconcert in New York, waarvoor ze nog even heen-en-weer was geweest
Wij mochten daarvan profiteren doordat ze soulclassic Stand By Me die ze daar had gebracht nogmaals speelde ´voor Holland´ (stond ook niet op eerdere setlists die ik heb bekeken). Een van de mooiere momenten in de show, al waren de meeste hoogtepunten voor mij toch gelegen in de mid- en uptempo nummers.
Boys Boys Boys werd opgedragen aan de ´Holland Gay Boys´ en vooral Teeth werd gedreven gebracht, waarbij Gaga met ´bebloed´ decolleté nog even ´holland´ schreef op haar linkerarm, die trots aan het publiek toonde, tegelijk met een opgeheven middelvinger aan de rechterhand dan wel weer. Mooi was toch ook na Teeth de overgang naar Allejandro, dat mijn favoriete nummer is van haar.
Groots waren verder de verkleedpartijen en kostuums, tot aan vuurspuwende borsten in slotnummer Bad Romance. Hoewel indrukwekkend, had dat voor mij ook wel iets minder vaak gemogen, omdat het ook korte onderbrekingen in de show vereiste.

Al met al een flitsende en vooral eigenzinnige show, waarbij de muziek toch meer centraal bleef staan dan je misschien op voorhand zou denken. En goed gezongen ook: met alle actie brengt ze al haar nummers toch schijnbaar moeiteloos met van nature krachtige en zuivere stem. Ze heeft bepaald een talent en gedrevenheid die dat van veel andere artiesten ver overstijgt, anders kan je dit niet.

Het is dat mijn dochter dit weekend weer het NK STreetDance heeft anders had ik gisterenavond ook in het Gelredome gestaan. Niet omdat ik zo heel erg benieuwd ben, maar als ik dit, en andere recensies lees, moet het nogal een spektakel zijn.

Mocht je ook even een 'Holland Gay Boy' zijn

Ik denk inderdaad dat het wel erg leuk is om GaGa live mee te maken, maar dat roep ik ook al sinds de jaren '80 over Madonna en die heb ik uiteindelijk ook nog steeds niet live zien optreden.

Naar Gaga en Madonna, al dan niet als gayboy : tsja, het is massaal, maar ik doe dat gewoon (Madonna in ´87 en ´05). Ik kan, ook als ik er niet echt tussenhoor, echt genieten van het publiek bij dit soort gebeurtenissen. Sommigen zagen er echt prachtig uit en de kick van de spontane feestvreugde bij herkenning van een hit is vaak intenser en onvoorwaardelijker dan bij andere concerten.

Gisteren zag ik Boudewijn de Groot in het Theater Heerlen. Hij kwam alleen op om solo akoestisch drie nummers te spelen, waarna hij werd begeleid door een vijfkoppige band (met Ernst Jansz in de gelederen). Die band speelde geweldig, maar er werd teveel de nadruk op gesoleer en samenspel gelegd, waardoor de liedjes (die die met grootse arrangementen opgeleukt waren) naar de achtergrond verdwenen.

De liedjes van Boudewijn de Groot zijn als een oude man met een baard en versleten kleren, die veel heeft meegemaakt en een fantastisch verhaal te vertellen heeft. Als je die man scheert en een maatpak en een mantel aan laat trekken, blijft dat verhaal net zo schitterend. Maar toch klopt er iets niet. Met dat gevoel bleef ik na dit concert zitten

Heuj, daar was ik ook. Live hetzelfde probleem als op plaat, af en toe te (veel) vervelende vocals, maar verder erg tof.

Herkenbaar. Omdat ik zelden nog naar echt grote artiesten in bijbehorende zalen ga valt dat des te meer op. Onlang bij Muse had ik die ervaring ook weer eens en eerlijk gezegd is dat wel erg leuk en doet me denken aan de grote concerten waar ik vroeger naar toe ging (Prince bijvoorbeeld). Dat fanatisme van fans werkt wel erg sfeerverhogend moet ik zeggen en dat mis ik vaak een beetje bij de kleinere optredens (om maar te zwijgen over het vele geouwehoer dat de muziek dan overstemt).