menu

Mijn Updates +
Muziek / MusicMeter Live! / Gisteren ... gezien!

zoeken in:
avatar van reptile71
geplaatst:
Sounds for Sure was qua nieuwe releases ooit gespecialiseerd in post-punk (toen nog cd's), maar tegenwoordig verkoop ik allerlei tweedehands pop en rock vinyl. Het kan wel dat hij in zijn herinnering mij heeft gesproken, maar dat het via facebook was. Ik heb wel laten weten dat ik een webwinkel in muziek heb. Ik zou ook niet weten wie het zou moeten zijn.

avatar van WoNa
geplaatst:
TMGS, Het Dokhuis Amsterdam, 18 april 2019

De achtmans band, met een paar vriendinnen/vrouwen er bij was samen meer dan het publiek dat de show kwam bekijken. In ieder geval is het nauwelijks overdreven. De rest van de wereld heeft iets prachtigs gemist. TMGS speelt een geweldig mix van pop, americana, rock en mariachi op het snijvlak van melancholie en een mooie toekomst en verpakt dat in het soort liedjes dat streeft naar perfectie en dat doorgaans ook met gemak haalt. Het soort liedjes dat als dit een V.S. band was geweest met een professionele schil om zich heen, minimaal voor een uitverkocht Paradiso te horen waren.

Dat neemt niet weg dat als een venue een band uit het buitenland laat spelen het toch tenminste op de eigen website kan staan. Dat deed het bij mijn beste weten niet. Voor mij was het in ieder geval dik een uur genieten van misschien wel de beste band van België. De hoogste tijd dat meer mensen dat ontdekken. Hier op Musicmeter (Nederlands) of op WoNoBlog (Engels) kun je de recensie van de laatste twee albums vinden, Rivers & Coastlines: The Ride (2013) en Ain't No Place (2018). Vooral het nummer 'Tell Everyone' zal er dan uit springen voor je. Als daar de mariachi trompetten inzetten, dan gebeurt er iets in mijn innerlijk en met mijn uiterlijk. Een klein stukje hemel wordt op aarde gezet voor een aantal minuten. Hoe dat voelt voor mij lees je hier op WoNoBloG.

avatar van blur8
geplaatst:
The Pale White In Pandora, TivoliVredenburg, Utrecht, 20 april.

Was zeer verheugd toen support bekend gemaakt werd voor Sam Fender, want ben al tijdje zeer geïnteresseerd is de energieke gitaarrock van The Pale White uit Noord Engeland. Laat ik hun sound maar omschrijven als simpel en doeltreffend. En vreesde dat de release van 2 EP’s nog geen tour op het Continent rechtvaardigde. Met dank aan Sam die zijn vrienden mee neemt op tournee.
Op hun FB-pagina is eigenlijk geen info beschikbaar. Alleen de plaats Newcastle upon Tyne en de kernachtige bandinvulling: Gitaar, basgitaar en drums. Dan is het wel aardig dat ze even bij de merch een praatje maken; direct alles duidelijk. Adam & Jack (Gitaar & Drums) zijn broers en jeugdvriend Tom plukt aan de basgitaar.

Setlist als supportact is natuurlijk aan de korte kant en ik miste direct al 2 tot 3 goedgekeurde songs, maar voordeel is dat in de korte tijd geen seconden verspeelt kan worden. Songs worden zonder applaus-mogelijkhied strak aan elkaar gezet. Laatste toon, gevold door 1-2-3 en Doorgaan. Speelervaring is dus al volop aanwezig. Met z’n drieën wordt een ongecompliceerde maar uitdagende geluidsmuur opgetrokken door energiek te spelen. Meest zichtbaar is drummer Jack, die inclusief wapperende haren elk showelement benut. Leadzanger Adam heeft geen uitgesproken stem, maar dat wordt opgelost door afwisselen solo, duo en als trio te zingen. Weer een extra meerwaarde.
Er wordt gewerkt aan een debutalbum en dan volgen vast nieuwe tourplannen. Dit teaser-concert is dus zeker niet mijn laatste bij The Pale White, want ze hebben er weer een fan bij.

Oja, Sam Fender, was prime hoofdact. Hij is na het schuchtere showcase optreden op LondonCalling duidelijk gegroeid. heeft op deze tour een extra toetsenist mee, heeft praatjes op het podium en het songmateriaal groeit ook lekker door, Nieuwe songs die gespeeld werden waren melodieus en gelaagd.

avatar van goldendream
geplaatst:
Steve Hackett, Kursaal Oostende, 22 april 2019

Setlist deel 1 (40 jaar 'Spectral Mornings' + highlights 'At the Edge of Light')
Every Day
Under the Eye of the Sun
Fallen Walls and Pedestals
Beasts in Our Time
The Virgin and the Gypsy
Tigermoth (instrumentale versie)
Spectral Mornings
The Red Flower of Tachai Blooms Everywhere
Clocks / The Angel of Mons

Setlist deel 2 (volledige 'Selling England by the Pound')
Dancing with the Moonlit Knight
I Know Wat I Like
Firth of Fifth
More Feel Me
The Battle of Epping Forest
After the Ordeal
The Cinema Show
Aisle of Plenty
Déjà Vu (bedoeld voor het album, maar uiteindelijk er niet opgekomen)

Bisnummers:
Dance on a Volcano
Los Endos

Mening: je kan uren discussiëren over wie de beste gitarist is, maar Steve Hackett hoort zonder discussie in het rijtje van de allergrootsten.
5 sterren (en daarover valt niet te discussiëren)

avatar van likeahurricane
geplaatst:
The Antlers speelt haar album "Hospice" akoestisch en integraal ter ere van het 10 jarig jubileum van het album in de Duif Amsterdam. Bijzondere locatie voor bijzonder concert.

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=M88JmzJQ-FM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van Venceremos
geplaatst:
Over 5 jaar mogen ze dat ook met Familiars doen, ben ik er zeker bij itt gisteren.

avatar van blur8
geplaatst:
Koningsavond in Amsterdam. Op de Prinsengracht tegenover de Duif draait de Kermis en vanaf een podium wordt een enorme bak aan lawaai geproduceerd. Binnen in de kerk hangt een heeeeel andere sfeer. Daar staan op het altaar een paar akoestische instrumenten klaar. één trommel, 2 gitaren; dat is alles. Het contrast buiten en binnen kan niet groter. En gelukkig houden de dikke kerkdeuren de herrie strak tegen. Eerst even een onbestendig instrumentaal voorprogramma door de gitarist die later de 2 Antlers zal aanvullen.
De volgepakte kerk luistert ademloos naar het integraal uitvoerde album "Hospice". Toch zijn er 2 kampen aanwezig. Sommige hebben behoefte aan applaus tussen de songs, maar de meeste begrijpen dat Hospice eerder vergeleken mag worden met de Matthäus-Passion dan een popconcert. Het levert een aantal ongemakkelijke momenten op , want Peter & Michael hebben hoorbaar geoefend op de breekbare overgangen, die nu soms verstoord worden. Meestal gaat het gelukkig wel goed. En dan wordt pas echt voelbaar hoe pijnlijk mooi het album in elkaar zit. Breekbaar en pijnlijk dat zijn geloof ik wel de termen. Peter legt zoveel gevoel in zn stem, dat het bijna fysiek pijn doet.

De minimale instrumentatie brengt in de loop van de avond wel enige beperkingen, want nu klingen alle songs wel erg eender en ga ik steeds meer een subtiele toevoeging van piano, drum of trompet missen. Het ontbreken van die afwisseling staat echter genieten van zoveel schoonheid niet in de weg.

Na een (plas)pauze wordt concert vervolmaakt met een verrassende setlist van oud en nieuw werk, zonder te vervallen in greatest hits. Herken bijna geen enkele song, of dat te maken heeft met de akoestische setting of mijn kennis van de Antlers catalogus weet ik niet, maar dat maakt ook niet uit.
Een deel van de verzamelde MuMe-ters praat nog even uitgebreid na. Opvallend dat niemand behoefte heeft aan het kermisgeweld dat buiten gewoon door is gegaan, alsof het er niet was. De Duif was vanavond een klein cultureel mini-eiland in een roerig Amsterdam.

avatar van chevy93
geplaatst:
blur8 schreef:
Toch zijn er 2 kampen aanwezig. Sommige hebben behoefte aan applaus tussen de songs, maar de meeste begrijpen dat Hospice eerder vergeleken mag worden met de Matthäus-Passion dan een popconcert. Het levert een aantal ongemakkelijke momenten op , want Peter & Michael hebben hoorbaar geoefend op de breekbare overgangen, die nu soms verstoord worden.
Hier ben ik het mee eens. Hoewel ik ook vond dat het hun eigen schuld is door geen duidelijke overgangen te maken. Af en toe was het gewoon seconden lang stil. En dan krijg je als muzikant applaus, al is het maar omdat we zo geconditioneerd zijn.

Hoogtepunten vond ik trouwens: Two en Epilogue.

avatar van Snoeperd
geplaatst:
Afgelopen weekend stond helemaal in het teken voor muziek.

Allereerst op zaterdag naar Oranjebloesem in het Olympisch stadion, zeker goed vermaakt ondanks het minder weer en vrij sfeerloze grote stage waar Stephan Bodzin bijvoorbeeld niet erg goed tot zijn recht kwam. De tent was veel te druk, maar wel een geweldig optreden gezien van Charlotte de Witte, wat kan deze Belgisch dame draaien zeg. Niet vaak zo veel energie gehad tijdens een optreden.

Dag erna weer terug naar Brussel en in de avond last-minute besloten naar een optreden van Apparat te gaan (als gierige Hollander toch erg trots op de prijs die ik voor het kaartje uiteindelijk betaalde). Het was dat luttele geld meer dan waard. Alleerst een zeer fascinerend voorprogramma van K Á R Y Y N, een Amerikaanse van Armeens-Syrisch bloed. Ze gaf een ontzettend boeiend optreden met een flinke spanningsboog en een heerlijk Björk-sausje over haar nummers. Ook nog even gesproken na het optreden, hele leuke vrouw.

Vervolgens was het tijd voor Apparat, ik heb Moderat ooit overgeslagen tijdens Primavera, dus vond het leuk om in ieder geval een deel van ze te zien. Ik kende alleen het album Walls en had de nieuwe nog niet gehoord. Ging volledig open het optreden in en was zeer mooi, vooral het eerste deel tot aan het midden zat vol pracht. Hij had 4 bandleden mee die allen multi-instrumentalist zijn. Banjo, viool, contrabas, alles kwam voorbij. Geweldig optreden die enkel in het laatste deel van de reguliere set voor mij een beetje inkakte, maar gelukkig weer heel mooi werd afgesloten in de toegift. Nieuwe album is ook zeker aan te raden, staat een aantal hele mooie nummers op.

avatar van Don Cappuccino
geplaatst:
02/05: Barshasketh/Vacivus: Little Devil, Tilburg (gratis)

De Little Devil organiseerde als opwarmavond voor Netherlands Deathfest een gratis avond met de bands Vacivus en Barshasketh.

Vacivus heeft een platencontract bij Profound Lore, dat is voor mij toch een beetje een kwaliteitszegel. Toch moet ik zeggen dat Vacivus degelijkheid ten top is en een van de minder opzienbarende bands van het label is die ik tot nu toe gehoord. De band speelt gewoon een goede set met oerdegelijke, maar ook weinig originele, logge jaren '90 deathmetal. Vacivus legt heel veel nadruk op de tremolo midtempo stoomwalsriffs, wat heel vet is, maar aan het einde van de set een beetje eentonig werd. De zanger ging er wel helemaal voor.

Barshasketh heeft aan het begin van het jaar een erg sterke plaat uitgebracht, dus ik was erg benieuwd naar een liveoptreden van ze. Het niveauverschil met Vacivus was vanaf het begin al gelijk duidelijk. De Schotse band legt een heerlijke balans tussen jaren '90 blackmetal (Emperor, Dissection) en wat modernere stijl van bands als Mgla en Deathspell Omega. Wat vooral Barshasketh voor mij echt een hele goede band maakt zijn de baspartijen. De bas blijft een ondergeschoven kindje in metal en een band als deze laat horen hoeveel het kan toevoegen. Er werd gebruik gemaakt van een vijfsnarige bas waarbij het laag én het hoog erg goed werd benut en er hele mooie vloeiende melodieuze lijnen werden gespeeld die zeer goed contrasteren met het ijzige riffwerk. De gitarist/zanger had wel pech: twee keer vloog er een snaar af en moest hij tussendoor weer een nieuwe erop zetten, zijn gitaarriem vloog er meerdere keren af en de microfoonstandaard bleef ook niet lekker staan. Hij liet zich niet uit het veld slaan en besloot zelfs bij één nummer zich volledig te focussen op de vocalen. Een hele gepassioneerde muzikant, dat was duidelijk te zien.

avatar van likeahurricane
geplaatst:
Live tijdens bevrijdingsfestival tussen de regenbuien door naar Mario Batkovic en Bettie Serveert.

Mario Batkovic past eigenlijk helemaal niet op zo'n festival met zijn neoklassieke accordeon, maar het blijft prachtig.


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=K4yfAeFgwQU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.



Daarna Bettie Serveert die drie kwartier spelen, maar nog steeds vol energie.


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=OvryDtF9WTU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van predator
geplaatst:
Nilüfer Yanya @ACU Utrecht 1mei

Nilüfer Yanya had het laatste optreden van haar tour vreemd genoeg gepland in ACU in Utrecht. Vreemd, omdat het wel een hele kleine ruimte is. Meer een buurthuis dan een concertzaal. Maar eerlijk is eerlijk, het geluid was prima.

Bijna haar gehele debuutplaat kwam langs plus wat losse nummers van EP's. Heerlijke sfeer en om het helemaal af te maken, stond ze na afloop bij de verkoop van de merchandise. Voor de derde keer nu live gezien en geen moment spijt van gehad.

avatar van Bonk
geplaatst:
Vanavond gezien in de Binnenzaal van de Oosterpoort Groningen, Paulusma met als voorprogramma Seewolf.

Er waren vanavond nog geen 40 mensen aanwezig. Je zou bijna zeggen dat er een belangrijke voetbalwedstrijd op de buis is.... En al zou dat zo zijn, het is natuurlijk wat naïef om te denken na de geweldige wedstrijd van gisteren, dat er een dag later meteen weer voetbalhistorie geschreven zou worden.
Los daarvan moet het toch ergens wel wrang zijn dat je met een (overigens ook erg verdienstelijke en erg goede) coverband voor Crosby, Stills, Nash en Young wel volle zalen trekt, maar met je eigen muziek toch maar een heel beperkt publiek trekt.

Na een heel behoorlijk voorprogramma van de Friese band Seewolf, die jaren '60/'70 aandoende muziek speelden, met ook psychedelische invloeden. Zelfs het laatste instrumentale nummer van zo'n tien minuten wist goed te overtuigen.

Daarna Paulusma. Zes man op het podium, waaronder een broer van Jelle, die niet alleen qua uiterlijk maar ook qua stem erg op Jelle leek. Een koele gitarist, die dan wel nauwelijks emotie toont, maar erg snel en goed spel ten toon spreidt, een toetsenist, een drummer en een juist wel expressieve bassist. O ja en Jelle zelf. En die heeft gewoon een hele fijne zangstem.
Jelle maakt nog de opmerking dat hij nog nooit in zijn 30-jarige carrière in deze zaal had gespeeld, maar dat waarschijnlijk ook meerderen blijkbaar de zaal niet hadden weten te vinden. Ik houd wel van die zelfspot.
En die zes man wisten hele fijne gitaarpop en -rockliedjes te spelen. Met heerlijke melodieën, geweldige samenzang, soms mooie verstilde momenten, dan weer met lekkere uitbarstingen.
Ruim 75 minuten genoten van de betere liedjes van eigen bodem.

O, is er vanavond weer voetbalgeschiedenis geschreven? De thuisblijvers hadden sowieso niet gelijk, dit was geweldig en hier kan je bij zijn voor nog geen 20 euro.
Het voetbal was wel historisch, maar ook een drama? Zie je wel, het was al de juiste keuze, maar nu nog meer.
Ach en na zo'n compleet onvoorspelbaar seizoen van de Champions League, na jaren saaie voorspelbaarheid is het mooi dat ik in ieder geval de finale mee kan pakken.
Wat zeg je, dan hebben we kaarten voor Leo Blokhuis over New Orleans?
Ach, f*ck het voetbal, leve de muziek!

avatar van predator
geplaatst:
Daniël Lohues @ Paard, Den Haag 12 mei

Daniël Lohues is bezig met een elektrische tour, de start was afgelopen zondag in het Paard in Den Haag. Vanaf het openingsnummer "Nie veur spek en bonen" was het meteen knallen! Wat een energie en plezier straalde hij uit! Enig minpuntje was het ontbreken van een rustig nummer tussendoor om op adem te kunnen komen.

Er kwamen Skik nummers langs, maar ook nummers van The Louisiana Blues Club. Daarnaast veel nummers van Vlier. Na bijna 2 uur spelen was het feest helaas al weer voorbij. Absoluut een aanrader, ga kijken wanneer hij bij je in buurt optreedt.

avatar van Premonition
geplaatst:
Hoe was Dead Can Dance gisteravond, reptile71, Mjuman en Chameleon Day?

geplaatst:
Ok; het was werelds, terwijl we bij de eerste song - zie de tracklist van Rennes - daaruit al vertrokken waren. De tracklist gisteravond was op het naar voren schuiven (twee plaatsen) van The Wind That Shakes the Barley na identiek aan die van Rennes - zie Dead Can Dance Live Full Concert 4K @ Le Liberté Rennes France May 2nd 2019 - YouTube

Acht musici op de bühne, twee vrouwen in lange witte gewaden - De Morgen omschreef Lisa in de concertrecensie al als een combinatie van een bruid en een Griekse hogepriesteres. Humo vergeleek Lisa in de recensie met Bianca Castafiore (Kuifje).

Er werd een ruime selectie van oud werk gespeeld, slechts 1 song van de laatste, Dance of the Bacchantes, en 1 van Anastasis, Amnesia en de laatste - met lead van Brendan - beviel erg goed. Host of the Seraphin, Sanvean in iets mindere mate, Xavier en Cantara maakten diepe indruk, waarbij ik moet aantekenen dat de vocale prestaties van Lisa mij minder aanspreken dan pakweg 10 - 15 jaar geleden. De gedachte aan Art for art's sake dringt zich een beetje op, maar dat wordt mede opgeroepen door het diva-gedrag dat Lisa af en toe vertoont. Brendan is de overduidelijke muzikale leider en ik ben blij dat hij op het einde ook Song to the Siren en Severance in een beperkte bezetting (2 en 3 musici) ten gehore brengt.

Topconcert - iedere cent waard; kritische noot: iets minder synths en meer echte instrumenten. En ja ik had nog wel 10 andere tracks kunnen noemen die ik had willen horen zoals Persephone, De Profundis en Rakim.

avatar van dix
dix
geplaatst:
Leuk om je zo positief te horen, Mjuman

avatar van Brunniepoo
geplaatst:
Net bij de opening van het ROAM-festival in De Doelen geweest.

Aftrap door het ensemble Stargaze, dat ik eerder dit jaar in een grotere formatie in het Haagse Korzotheater zag. Dat was toen adembenemend, dus de verwachtingen waren hooggespannen. Ik had me van tevoren niet ingelezen, dus wist niet dat ik een klein gezelschap (5 man) met aanvullingen zou zien.

De eerste toevoeging was de Rotterdamse rapper Y.M.P., die een goede flow had, maar ensemble en rap sloten niet altijd even goed op elkaar aan. Bij het laatste nummer was dit zeker wel het geval en dat was top.

Met de tweede gast, Astronautalis, was al eerder samengewerkt en dat was te horen. Fantastisch spoken word, waanzinnig samenspel met het ensemble (twee keer drums, twee keer basgitaar en een piano). Wederom ruim twintig minuten op het puntje van mijn stoel gezeten. Ja, het was kort, maar zeer de moeite waard.

avatar van Chameleon Day
geplaatst:
Premonition schreef:
Hoe was Dead Can Dance gisteravond, reptile71, Mjuman en Chameleon Day?


Het concert was uitstekend. Erg fijn dat ik deze legendarische band dan toch eens - dik 30 jaar nadat ik ze leerde kennen - live heb mogen zien. Ze speelden een geweldige setlist. De ene parel na de andere (op de cover 'Autumn Sun' na). Een topconcert vond ik het net niet. Nu even geen tijd om dat toe te lichten, kom ik nog op terug.

Hier de link naar de concertrecensie van De Morgen waar Mjuman naar verwees. Lezenswaardig: Recensie - De Morgen

avatar van starsailor
geplaatst:
11/5/2019 ChameleonsVox in de kleine zaal van het Paard in Den Haag. De band speelde het album Strange Times van The Chameleons in zijn geheel. De jarige frontman Mark Burgess is het enig overgebleven bandlid van The Chameleons in deze veredelde cover band. Maar het was genieten. Mark is een liefhebber en weet dit uitstekend naar zijn fans/publiek over te brengen. Er werd hier en daar een eigen twist (tekstueel of muzikaal) aan sommige tracks toegevoegd die ik soms kon waarderen maar soms ook niet. Strange Times heeft niet het hoogste meezinggehalte van alle Chameleons albums maar dit werd ruimschoots gecompenseerd in het encore met nummers als Second Skin, Don't Fall en Monkeyland. Persoonlijk was ik erg blij met de Beatles cover van Tomorrow Never Knows. Wat een intensiteit!

avatar van reptile71
geplaatst:
Premonition schreef:
Hoe was Dead Can Dance gisteravond, reptile71, Mjuman en Chameleon Day?

Ik was al gewaarschuwd door CD, maar toch in shock toen ik Lisa zag (13/5). Niet alleen een dikke kop, zoals CD al benoemde, maar ze was het formaat geworden van 2 Lisa's (of 3). Wij gingen direct denken aan dingen als Prednison (medicijnen waar je heel dik van kunt worden). Anyway, wij zaten 5de rij, dus ik heb me van dichtbij verwonderd over haar formaat, maar ook wel om hoe ze deed. Ze kwam soort van onecht over. Alles bij elkaar nam het voor mij de magie wel weg, die ik bij voorgaande twee optredens die ik heb gezien nog wel had. Het spelen klonk allemaal goed, de zang was nog prima, maar om niet afgeleid te worden kon ik toch het best mijn ogen dicht doen. Ik vond het dus nog wel goed, maar niet meer overweldigend mooi als voorheen. Ik verwacht geen nieuwe tour meer van ze. Ik denk serieus dat de koek op is. Het laatste echt mooie album (imo) was Anastasis. Dionysus bevatte ook al zo weinig zang. Op die manier hoef ik geen album meer ook.

Overigens zag en voelde ik ook niet de positieve sfeer van weleer. Brendan leek me oersjagerijnig en ik zag geen plezier in het samen muziek maken. Dat is wel eens anders geweest.

geplaatst:
Zag ook wel die ergernis bij Brendan - kon me niet helemaal aan de indruk onttrekken dat hij zich aan Lisa's maniertjes stoorde. Ook op oudere live beelden gedraagt Lisa zich regelmatig alsof in trance/extase is. Opvallend was de geringe betrokkenheid als de ander de lead vocal verzorgde.

avatar van 4addcd
geplaatst:
Mijn ervaringen over optreden DCD gisteren (14 mei);
Was in het begin niet happy met de mix. Het klonk wat rommelig en de stemmen en toetsenist rechts kwamen er niet goed uit. Brendan liet al snel merken dat hij ook niet happy was met sommige zaken.
Enfin, later herstelde het zich en werden we getrakteerd op geweldige uitvoeringen van DCD klassiekers. Ik vond de setlist, als liefhebber van de vroege DCD sowieso om van te smullen. Met 8 personen op het podium en gebruik van monitoren zijn kleine foutjes onvermijdelijk en die waren er dan ook af en toe. Voor mij geen probleem en meteen ook de charme van een live ervaring (als het binnen de perken blijft). Ook super dat sommige nummers niet 1:1 werden vertolkt, maar afwijkend werden uitgevoerd. Stemmen en instrumentenbeheersing waren dik in orde. Dit in tegenstelling tot het gezicht van Lisa; wel dik, maar niet in orde
Het publiek was hoorbaar tevreden, maar Brendan verliet gehaast het podium na het laatste(?) nummer. Zijn ontevredenheid was zo groot dat hij weigerde terug te komen. Wat we hierdoor gemist hebben zal ik nooit te weten komen, maar hij liet het publiek en de band volledig in de steek. Schandalig, kinderachtig en onprofessioneel wat mij betreft; kan je niet maken tegenover iedereen die op je rekent. Ook al ben je zo perfectionistisch, wees een kerel en presteer op dat moment naar vermogen. Echt een smet op een mooie avond. Niet het beste DCD concert wat ik ooit zag, maar wel weer een onvergetelijke avond.

avatar van Sater
geplaatst:
Ik was maandag bij DCD en vond het over het algemeen erg goed en bij vlagen briljant. Aan het einde van de reguliere set raakten ze mij een beetje kwijt met een nummer van hun vorige album, een cover en een wat rare versie van Carnival. En misschien was het voor de opbouw van de set beter geweest om het 'postpunk'-blok dat nu aan het begin van de set zat, later op de avond te spelen. Ook zat er wel erg veel bas(drum) in het geluid waar ik zat. Niettemin dik kippenvel bij Xavier, In Power We Entrust, Mesmerism etc. Heel gaaf om eindelijk eens gezien te hebben.


avatar van Don Cappuccino
geplaatst:
17/05: Pensées Nocturnes – Little Devil, Tilburg (gratis)

Zes man op het podium, gekleed als een ouderwetse circusact met een duistere kronkel met twee multi-instrumentalisten (de zanger speelde ook trombone en trompet en een ander lid speelde piano en accordeon). Het Franse Pensées Nocturnes houdt er een zeer eigenzinnige kijk op blackmetal op na en gooit allerlei genres door de mix in een experimenteel spektakel. Ze doen me denken aan bands als Mr. Bungle en Diablo Swing Orchestra, maar in de krankzinnigheid ook aan Peste Noire.

Zoveel instrumenten, zoveel dynamiek, zoveel mensen op het podium van de kleine Little Devil. Het had een ramp kunnen worden, maar ik was zwaar onder de indruk van deze performance. Het geluid was fantastisch (ze hadden een eigen geluidsman bij) en ze speelden ontzettend strak. Wringende dissonante blackmetalpassages werden afgewisseld met fluisterende jazzy passages en ronduit positief kolderieke hoempa-achtige stukken, maar wel met kracht en groove. Complimenten voor de drummer, die alle overgangen zeer soepel bracht. Op een gegeven kwam er zelfs wat reggae langs en een opgefokte tango. De zanger wisselde af tussen licht operatische cleane vocalen en schreeuwen/krijsen, terwijl het palet aan schreeuwen/krijsen door drie andere leden nog verder werd verbreed. De frontman was een publieksmenner, als een echte ''fucked up'' circusdirecteur.

Een erg goede show en een zeer mooi visitekaartje voor een eerste optreden in Nederland. Een impressie kun je hieronder vinden, dit is een registratie van de ''release show'' van Grand Guignol Orchestra, de meest recente plaat van de band:


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=nO9aZjaOcxk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van predator
geplaatst:
Finn Andrews
@Paard in Den Haag 19 mei
@Paradiso Noord in Amsterdam 20 mei

Een wijs man zei ooit: je moet goed voor jezelf zorgen, want andere mensen doen dat niet voor je. Of te wel, ik had al een kaartje voor Finn Andrews voor maandag in Amsterdam, maar het Paard is voor mij goed bereikbaar dus voor zondag ook maar een kaartje gekocht. Allebei de dagen was Reb Fountain het voorprogramma en dat was een beetje braaf, maar zeker goed te doen. Ze bleek later ook de zangeres in de band van Finn te zijn.

Finn speelde beide dagen vol energie bijna dezelfde setlist alleen het verzoeknummer op het einde van het concert was anders. Bijna alle nummers van z'n soloproject kwamen langs, maar ook een paar knallers van de Veils.

Wat mij betreft was het een mooie combinatie tussen Nick Cave en Tim Buckley met een vleugje Randy Newman. Beide avonden was het publiek terecht enthousiast. Het was rauw, het was intens, maar ook vooral mooi. Erg fijn om twee avonden geweest te zijn.

avatar van Reinbo
geplaatst:
Afgelopen vrijdag naar The Bizarre World of Frank Zappa geweest. (Natuurlijk). Een hologram tour. Voor mij mN eerste hologram. Voorop gesteld kwam ik niet voor de hologram, maar voor de muziek van Frank Zappa. Dat is altijd leuk, zeker wanneer gespeeld door topmuzikanten.

Uiteindelijk maakte de hologram maar 3 of 4 keer z’n opwachting en veel meer dan een nieuw videoeffect vind ik het niet. Nadeel is dat het de band veranderd in een soort omgekeerd karaokegezelschap en dat ‘the nose’ uit de muziek haalt. Maar daarnaast waren er ook meerdere gitaartracks en zangpartijen van Zappa die de band moest volgen. Daarom was er slechts zo’n 25% echte live muziek. Maar dat gezegd hebbende was het wel een feestje. De visuals waren top en ondanks dat het meer weg had van een multi media theater voorstelling dan een live concert heb ik me bijzonder goed vermaakt en ga ik zeker nog een keer als ik de kans krijg.

Geinig! #Musicisthebest

avatar van Reinbo
geplaatst:
Gister naar Giorgio Moroder geweest in Paradiso. Wat een feest was dat. Ruim anderhalf uur feestelijke disconummers en filmhits. Geweldige zangeressen met heerlijke versies van ondermeer Never Ending Story, I feel love, Cat People, The Chase, Hot Stuff en Call Me. Zelden zo vrolijk een concertzaal verlaten.

avatar van Shaky
geplaatst:
22-05-2019 Bryan Ferry, Muziekgebouw Eindhoven

De avond werd afgetrapt met het trio van Paradisia. Deze Londense dames hadden goede zin en speelden een korte maar meer dan prima set. Met humor en zichtbaar plezier (en ook wel wat zenuwen) brachten zij hun kleine liedjes met enorm veel muzikaliteit.

Tussen 21.00 en 21.15 was het tijd voor de hoofdact, onze eeuwige dandy: Bryan Ferry. Gehesen in kostuum, inclusief stropdas, betrad de ondertussen al 73-jarige het podium met een jeugdig enthousiasme waar zelfs ik op mijn 32e nog jaloers op ben. De band knalde er meteen goed in en de kwaliteit droop er vanaf. Dit beloofde veel goeds.

Ferry was het eerste nummer echter nog niet warm gedraaid en een valse noot was nog duidelijk hoorbaar in het begin. Vanaf het tweede nummer herpakte hij zich volledig en zong vol overgave een mix van solo- en Roxy Music-werk. Het publiek reageerde uitstekend op de setlist, de band en Ferry en de avond verliep met een sneltreinvaart.

Je kreeg de kans ook niet om je aandacht te verliezen want Ferry wist dit moordende tempo van begin tot eind vol te houden en heeft uiteindelijk tot kwart voor 11 gespeeld. Het speelplezier was overduidelijk zichtbaar en dit zorgde op zijn beurt weer voor een dolenthousiast publiek. Tijdens toegift Let's Stick Together werd het dan ook één groot feestje.

Het was een uitstekend optreden en ik heb genoten.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:42 uur

geplaatst: vandaag om 13:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.