Ja meezingen op een volume waarbij niemand anders het hoort is prima

@Choconas, omdat ik een aantal nummers van Pearl Jam zo geweldig vind, leg ik de lat behoorlijk hoog bij ze. En dan is de kans op tegenvallen natuurlijk veel groter. Maar dit keer erg ok, m'n vriend een poster gekocht en ik een shirt. Dat is al een prima teken

Fatal Flowers - Victorie Alkmaar 15-6 - 2019

Toch nog een keer gezien. En het was de moeite waard.
Weinig stof nog op de inmiddels 50+'ers. Al is gitarist Robin Berlijn een stuk jonger. Hij kwam als piepjong ventje toendertijd bij de band.
Hij was ook de absolute uitblinker. Fijne riffs, uitgekiende solo's en duidelijk de man die de muziekbusiness is trouw gebleven.
Toch stal frontman Richard Janssen mijn hart. Relax, lachend, charismatisch en heel goed bij stem. Alsof hij nooit is geweest.
Ach, helemaal vlekkeloos was het niet, maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door het spelplezier en het enthousiasme.
De mannen rocken nog als een tierelier en de setlist was goed in balans.
Rock And Roll Star en het fraai gebrachte Younger Days zaten al vroeg in de set en verrassend genoeg speelden ze ook Roxy Music's Both Ends Burning. Ooit nog als single uitgebracht.
In de toegift Johnny D Is Back, dat veel respons kreeg en de uitzwaaier Dear Friends.

Goed geluid. Wel wat hard en de drums had iets naar voren gemogen(verzoop wat in de mix.)
Ergerlijk zoals vaker: De week doornemen door mensen die op het verkeerde feest waren. Oeverloos ouwehoeren en de band kennelijk als behang zien. Deze lui hebben absoluut geen flauw benul. Jammer dat dit zo vaak gebeurt.

Maar chapau Fatal Flowers. Prima concert en fijne herinneringen kwamen weer boven. Het is de moeite waard gebleken.

Ah! Ik dacht dat dat alleen in Nijmegen zo was, maar het blijkt dus een landelijke epidemie. Selfies maken, groepsfoto's, lachen gieren brullen tijdens ingetogen songs.... de Ik-generatie laat zich graag horen tijdens concerten.

Ja AdrieMeijer, het steekt steeds meer de kop op.
En in kleinere zalen is het ronduit irritant.
Niet eens ook naar de band kijken, maar ijskoud met de rug er naar toe staan en maar lullen. Echt ongelofelijk.

Vreselijk irritant ja! Ik tref het ook overal. Het lijkt meer een gezellig avondje uit met vrienden, bier en beppen en de muziek is totaal niet van belang. Bij Suede zat een gast voor me die het hele concert zat te appen met een/zn vriendin

Ja echt heel erg luigi. Dit kun je toch onmogelijk als muziekliefhebbers zien. Het lijkt wel steeds erger te worden. Ga lekker thuis of in de kroeg zitten zwammen. Op deze manier weerhoud het mij steeds meer om naar een concert te gaan.
Het is toch van de gekke eigenlijk.

Ja echt! Zou ik ook zeggen ja. Het wordt ook steeds meer, meer dan vroeger. Voor mij ook een reden om minder te gaan, tis vaak een halve zaal die dat doet.

Klopt. Het wordt er allemaal niet leuker op.

We worden blijkbaar oud Maar toegegeven; ook ik erger me kapot aan dat soort volk! En maar met die kuttelefoons in de weer en maar ouwehoeren. Wat dat betreft is de actie van Rob Halford weergaloos!!

Rob Halford Kicks Phone out of Fan's Hand at Judas Priest Show | 93.7 KLBJ FM - YouTube

Bij Wilco gisteren gelukkig helemaal geen last van gehad, wát een klasbakken zijn me dat zeg. Ik ga klaarzitten voor de livestream vanavond.

Het houdt je blijkbaar niet tegen om dergelijke filmpjes te bekijken op YT die met zulke kuttelefoons zijn opgenomen.En om zo'n agressieve daad te zitten verheerlijken , als Rob Halford zo ant-GSM is dat hij dan
de toestellen volledig verbiedt zoals bijvoorbeeld bij The Raconteurs onlangs.

Er zijn trouwens ook meer dan genoeg ouwelui die staan te ouwehoeren , als het al er niet meer zijn.
Dit is al zeker het geval bij sommige nostalgieacts waarbij de interesse enkel gewekt wordt bij de één of twee hitjes die op de setlist staan.

Jaaah het was weer fenomenaal!! Locator! Country Disappeared! One Wing! You are my face! Red eyed and blue!!! Alles! Wat een band

Inderdaad weer fantastisch, hier de recensie van oor:
Recensie: Geen nieuws bij griezelig goed Wilco (concert) | OOR

Gelukkig weet jij precies hoe het allemaal werkt. Waarvoor hulde!

Bij Judas Priest concerten is het anders wel duidelijk : ga nooit op de eerste rij staan met een smartfoon in
de handen

Als je zoals ik niet in het gouden tijdperk van de muziek geboren bent kun je twee dingen doen: de artiesten van weleer bezoeken tijdens hun (vaak zoveelste) afscheidstour tegen exorbitant hoge prijzen of je gaat mee met de tributehype. In het geval van Fleetwood Mac heb ik er gezien de recente berichtgeving goed aan gedaan voor het tweede te gaan. Gisteren in de Vorstin in Hilversum ging ik naar Rumours, een Amerikaanse tributeband uit Atlanta.

Op YouTube had ik al het een en ander gehoord (zie o.a. het filmpje onderaan), maar dat ze zó goed zouden zijn, had ik niet durven dromen. Bij opener The Chain vond ik de gitaar nog wat te zacht afgesteld waardoor het briljante gitaarslot wat in het niet viel. Het was een minieme smet op een verder weergaloos optreden.

Met zijn zessen (Lindsey Buckingham werd in tweeën gedeeld) werkten ze de hits van het Buckingham-Nicks-tijdperk in rap tempo af. De gitaar werd beter afgesteld en Dreams werd op majestueuze wijze vertolkt door Mekenzie Jackson. Haar versie van Stevie Nicks was ‘the real deal’. Van het maagdelijk witte ‘Gypsy’ tot het zoete ‘Sara’, het ene nummer nog mooier dan het andere. Ik voelde me een avondje fanboi à la 123poetertjes . De gracieuze bewegingen en de zwoele stem, alles klopte. Toen ze tijdens de encore met een zwarte sjaal Rhiannon neerzette had ze zelfs de grootste scepticus voor zich gewonnen. Het was betoverend.

Sceptici waren er gisteren niet overigens. De gemiddelde leeftijd lag, toegegeven, qua leeftijd wat aan de hoge kant, op een verdwaalde millennial zoals ik na. Maar dit publiek danste en zong er lustig op los. Volgens sommigen een doodzonde als ik het hier zo lees, ik vond het prachtig. Dat Sara zo hoog in de Top 2000 staat, was te merken. Woordelijk werd er, op een acceptabel niveau, meegezongen. Iets wat ook opgemerkt werd door de band, want “in Amerika is dit het nummer waarbij mensen er doorheen tetteren”. Eigenlijk kan ik over ieder nummer wel wat moois zeggen. Perfecte vertolkingen waren er onder andere van Little Lies (binnenkort als het goed is een officiële video van het optreden gisteravond), Second Hand News (pal pal pal pal pal tududu, zoiets?) en Stop Draggin' My Heart Around (Tom Petty is in Amerika natuurlijk veel groter). Het slot was een stomende versie van Go Your Own Way met publieksparticipatie. Het was de kers op de taart van een prachtig optreden.




P.S. En wie dacht dat Fleetwood Mac niet meer kon rocken tijdens de Buckingham-Nicks-periode heeft duidelijk niet geluisterd naar de vlammende live-versie van World Turning.

edit: Even contact met de groep gezocht om te vragen of ze Silver Springs volgende keer in de setlist willen stoppen en ze gaan erover nadenken.

Ik snap heel goed wat je bedoeld denk ik. De tribute- en coverbands boeren heel erg goed sinds een jaar of wat. En eerlijk is eerlijk; in een aantal gevallen zijn ze zelfs beter dan het 'origineel' dat tegen veel te hoge ticket prijzen de wereld nog rond trekt. Het enige waar ik persoonlijk moeite mee heb is dat sommige van die gasten ook daadwerkelijk lijken te denken dat ze de artiest zijn die ze coveren. Tot in de kleinste maniertjes en bewegingen wordt alles nagedaan. Bijna op het enge af vind ik. Daarom vind ik de coverbands over het algemeen wat fijner dan de tribute acts. Maar dat is voor een ieder heel persoonlijk uiteraard! Komend weekend ga ik, als het mee zit, naar een Legends of Rock gebeuren in Raalte. Daar staan o.a. Iron Maiden, Rammstein, Metallica, Guns 'n Roses, Volbeat en Foo Fighters cover dan wel tributebands. Ben benieuwd...

Het zal niet snel op mijn pad komen ben ik bang.
Laat ik wel stellen dat ik het razend knap vind wat tributebands neerzetten. Het vergt een hoop tijd, nauwkeurigheid en doorzettingsvermogen om zoiets te bewerkstellen.
Maar ik ben er gewoon niet gek op. Natuurlijk is Fleetwood Mac ( om er maar eentje uit te pakken) echt op zijn retour, maar om dan maar uit te wijken naar een versie die het veel beter doet.
Niet mijn cup of tea.
Het is zoals het is en gelukkig is er altijd nog wel audio/visueel om een act in hun goede dagen te zien.
En acts die nog wel in de running zijn en nog behoorlijk presteren. Daar heb ik al helemaal geen cover/tribute voor nodig.

och och wat een genot om thuis vanuit een luie stoel nogmaals Wilco live in actie te zien!!! Nu! Op u tube/nugs.tv. Zoals te verwachten een compleet andere set. God gloeiende heer, wat een repertoire. En alsof je soms tussen hen in staat op t podium. Ik zeg kijken, u muziek liefhebbende barbaar.

how to fight loneliness...aaaaaaaah

either way...

Company in my back..

Sky blue sky

Godsamme, had ik nou maar voor beide avonden een kaartje gekocht.
Sorry ik hou op met mijn gedweep

#TeamChevy

Ik had me tot nu toe ingehouden om mee te doen met de dicussie, maar ik wil me hier toch wel bij aansluiten. Natuurlijk, als er net één persoon precies naast je net te hard alles staat mee te zingen kan ik me voorstellen dat dat ietwat kan irriteren, maar over het algemeen geef ik toch wel een voorkeur aan een toegewijd publiek dat lekker enthousiast is. Inclusief meezingen en meedansen dus. Ik was laatst naar dEUS en daar had ik het gevoel dat er allemaal veertigers stonden die de naam van de band weleens hadden gehoord en verder toch niks te doen hadden. Iedereen stond daar maar stokstijf stil te kijken, soms zelfs met de armen over elkaar. Ik kan helemaal niks met zo'n sfeer.

nog 1 x dan ? bull black nova...kannooone.
En het nummer daarna, kan even de naam niet herleiden, wat een totaal andere zinderende over the top versie!!!!!!
Ik lig onder de tafel

Eens met Arrie en chevy93.

En ik voel je, Juveniles. Ik kon ook maar 1 avond gaan en heb daar dik spijt van. Eén van de beste livebands van de afgelopen 10 of zelfs 15 jaar.

Het was glorieus...
Een nog betere setlist dan gisteravond

'Meezingen is meezingen' was eigenlijk de tl;dr-versie van: hard meezingen of zacht meezingen, in een bepaalde context is het allebei storend voor je concertbuurman/vrouw. Alhoewel hard meezingen nóg asocialer was geweest, zorgde mijn (verkeerd) meeneuriënde concertbuuv tijdens een concert van Leonard Cohen er als stoorzender toch voor dat ik me niet goed kon concentreren op de meneer die ze om zijn stem en teksten juist op een podium hebben gezet. Hoewel zacht, werkte haar bijdrage als afleiding van waar ik eigenlijk voor kwam. In die zin is meezingen dus niet alleen iets dat je voor jezelf bepaalt ('dat vind ik leuk'), maar ook voor je goede (of kwade) buur. Natuurlijk zijn er concerten (gezellige bands, bierbands, feestbands, coverbands etc) waar meezingen passender is (draait het concert om beleving en saamhorigheid of om het luisteren naar muziek?) en waar soms zelfs om gevraagd wordt, maar bij 'luisterconcerten' stoort een zacht meezingend persoon net zo goed als een hard zingend persoon doordat ze allebei afleiden. Het doet me wat denken aan mensen die op zachte toon met elkaar hele gesprekken voeren in de stiltecoupé - zacht ja, maar alsnog afleidend.

Meedansen heb ik ook geen probleem mee. Alhoewel... Eergisteren was ik bij een geplaceerd concert van Matmos. Terwijl de muziek er nou niet echt om vroeg, stond er een jongen op om aan de zijkant (maar zeer goed in het zicht) als een malle te dansen, nogal afleidend. Dat vond ik heel frappant. Net als meezingen ook afhankelijk van het soort concert.

tl;dr: ik ben net een moeilijk kijkende veertiger.

Het is natuurlijk deels afhankelijk van het soort concert maar ik herinner me juist hoe Hallelujah mee werd gezongen door het publiek en dat herinner ik me als een mooi moment.

Wel 'maar' 22 nummers ipv 25...

Fout: 27 nummers i.p.v, 25! Ik was er beide avonden bij en ben voorlopig nog niet klaar met nagenieten.