Gisteren de tour The Car van The Arctic Monkeys gezien in Oberhausen: mis het niet a.s. vrijdag of zaterdag in de Ziggo Dome! Wat een fantastische live band zijn ze toch, met Alex Turner als uitstekende frontman.

De nummers van The Car bleven fier overeind tussen alle klassiekers van the Arctic Monkeys. Met name Body Paint & Big Ideas waren geweldig, met ook extra gitaren/solo's. Deze live uitvoeringen zijn nog beter dan de albumversies. En gelukkig bleek er toch afwisseling in de setlists te zitten van deze Europese Tour, waardoor Arctic Monkeys niet 1 maar 2 nummers van hun debuut speelden: The View from the Afternoon & I Bet You Look Good on the Dancefloor. Ook speelden ze vier nummers van Favourite Worst Nightmare en vijf nummers van AM. Wat een feest was het weer! Dit was de setlist:

Arctic Monkeys Concert Setlist at Rudolf Weber-Arena, Oberhausen on May 3, 2023 | setlist.fm

Gisterenavond Siouxsie gezien in de AB.

Setlist :

Nighshift
Arabian Knights
Here comes that day
Kiss them for me
Dear Prudence
Face to face
Loveless
Land's end
Cities in Dust
But not them
Sin inmy heart
Christine
Happy house
Swan
Spelbound
The Passenger

Het is nogal "unusual" maar ik was de jonkie in het publiek. Stond eerst achteraan en dat was een ramp, veel oudere rijkere boomers die 'net zoals vroeger' eens kwamen kijken en vooral klaagden dat het druk was, dat het warm was, dat ze 15 minuten te laat begon, en dat er mensen dansten. Ik heb ze dan aangeraden om naar de opera te gaan en heb me verplaatst naar vooraan. Daar was het super, iedereen bewoog en het was een heel goed concert. Viva! Siouxsie

Swan was echt niet normaal

Arctic Monkeys in de Ziggo Dome was echt heel erg goed. Set zat perfect in elkaar en sfeer op de tribune was opperbest. Deze gaat in mijn top 3 concerten.

Inderdaad ja. Weer waren Arctic Monkeys steengoed, net als afgelopen woensdag in Oberhausen. Ook de Volkskrant was 'best enthousiast':

"Superlatieven schieten tekort na het eerste van twee uitverkochte concerten van Arctic Monkeys in de Ziggo Dome ★★★★★"
DPG Media Privacy Gate - volkskrant.nl

Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn.

Gister naar Roger Waters in de Lanxxes arena in Köln geweest.

Gewoon goed. Uiteraard politiek gemotiveerd maar dat weet je van te voren. Goede band om zich heen verzameld.

Wel leuk om contrast te hebben gezien tussen een Roger Waters show en een Nick Mason show (vorig jaar).

Gisteren een uitverkochte show in Tivoli van Nils Frahm (voor de liefhebber: vanavond komt hij weer, ook uitverkocht overigens).

Slechts zes nummers speelde hij, maar die nummers variëren dan allemaal van 10 tot 30 minuten. Het is nu de vierde keer dat ik hem gezien heb en hij lijkt alleen maar beter te worden. Ditmaal viel op dat hij ook wat meer visuals ingevoerd heeft. Van verstillende pianoklanken tot beukende elektronica, het was allemaal fenomenaal. Het publiek was dat met mij eens, getuige de opvallend positieve reacties. De beste live-artiest van het moment? Misschien wel.

P.S. Het geluid in de Grote Zaal was perfect. Die zaal is echt gemaakt voor dit soort muziek.

ik was ook in Tivolivredenburg maar dan bij Hallo Venray met Spasmodique in het voorprogramma. Het was leuk om Spasmodique te zien, maar Hallo Venray was weer top.



Tivolivredenburg puilde trouwens uit van de muziek want ook Racoon en Heather Nova tegelijkertijd met Nils Frahm.

Atmosphere bij de Melkweg Amsterdam.

Begon al leuk, liep op het Leidse naar de Melkweg, kwam Ant me tegemoet lopen. Even praatje pot en foto gemaakt natuurlijk
Bij de ingang van Melkweg stond Slug zelf de gasten te ontvangen. Deed hij voorgaande jaren ook, zo sympathiek.
Dit alles maakt het Atmosphere concert ook altijd heel toegankelijk en gemoedelijk. Sfeer was heel chill.

Atmosphere gaf een dope optreden, waarin zowel oude als nummers van het nieuwe album langskwamen.
Tussendoor een praatje, grapje en dan weer een banger.
Entertainen kunnen ze wel.

Achteraf nog een gewonnen LP en t-shirt mogen afhalen en mijn avond was compleet.
Genoten

Cool om zo gastheer te zijn. Nooit eerder gehoord dat iemand dat deed.

Ik heb enkel Slug gezien -marco-
Uiteraard ook een foto genomen

Heerlijk optreden en zelfs beter dan het al heel goede optreden in Paradiso in 2019.
De setlist was schitterend. Veel oud werk. Scapegoat, Guns and Cigarettes, GodLovesUgly, Happymess en Yesterday werden met zoveel energie gebracht. Geen seconde stil gestaan deze 36jarige Belg

https://scontent-ams2-1.xx.fbcdn.net/v/t39.30808-6/347092581_903798414017621_4438253123266411991_n.jpg?stp=cp6_dst-jpg&_nc_cat=108&ccb=1-7&_nc_sid=730e14&_nc_ohc=6FlgphvKBuIAX_ephzm&_nc_ht=scontent-ams2-1.xx&oh=00_AfDKXI8AnGp586VnCqugq1_TFc-m5iAXJqbXrEPiiCEFJg&oe=646A8424
OTOBOKE BEAVER in VERA!

Uitverkocht en ze maakten faam (pollwinner 2020) waar.

Dinsdagavond ben ik naar een uitstekend concert van Depeche Mode in de Ziggo Dome geweest. De mannen zaten vol energie bij het Europese debuut van de tour. De setlist was een mooie mix van nieuw(er) en oud(er) werk, waarbij de nummers van nieuwe album Memento Mori prima uit de verf kwamen.

Ik was wel erg blij met mijn oordoppen tijdens een paar nummers, zie ook deze NRC recensie:

Het hernieuwde Depeche Mode is indrukwekkend, maar soms echt belachelijk oorverdovend - NRC

Depeche mode was amazeballs, maar mag ik eerst ook aandacht voor het voorprogramma "cold cave" wat klinken die ook goed zeg, liefhebbers van JD zeker even luisteren.
DM maakte er echt een show van en ze lieten zien dat ze het nog steeds kunnen, wat een energie en wat een krachtige stem heeft Dave nog!
Alle klassiekers werden gespeeld en ook john the revalator en wrong mochten niet ontbreken, mijn avond is zeer zeer geslaagd.
En oja, fuck t OV.

Gister Avalon Emerson met haar & the Charm project in de Bitterzoet gezien. Was echt een van de leukere concerten waar ik in tijden ben geweest. Intieme setting en drie vakkundige muzikanten. Ze trekken echt de meest bizarre geluiden uit hun instrumenten en voegen live een extra sausje toe met o.a. 80s gitaarpartijen en een elektronische cello. Ook werd er een nieuw nummer gespeeld wat niet op hun debuutplaat staat. Echt een geweldig opzwepende track waar ook duidelijk haar techno achtergrond in hoorbaar was. Dat was mss zelfs wel een van hun tofste nummers, dus er zit nog meer in het vat. Echt eentje om in de gaten te houden, want het is indrukwekkend hoe ze nu al zo’n eigenzinnige eigen sound te pakken heeft en tegelijkertijd zoveel verschillende genres en stijlen in de blender gooit.

Depeche mode, 18 mei, Ziggo

Ik had al veel enthousiasme gehoord van de bezoekers van dinsdag en dat klopte helemaal. Wat een power, wat een show en wat een energie. Ik vreesde een donker en zwaar concert maar dat viel gelukkig heel erg mee. Memento Mori kreeg terecht veel aandacht maar er was ook ruimte voor de hits. Ik miste er nog wel een paar, de heren hadden van mij wel 3 uur mogen spelen! Het geluid was, zoals West al aangaf, wel behoorlijk hard op bepaalde momenten. Maar ik heb een prima avond gehad.

Wat overigens wel opviel, waren de hoge prijzen bij de merchandise. Uiteindelijk wel een shirt gekocht, maar 50 euro voor een shirt, tjonge, tjonge.

London Calling, Paradiso 19+20 mei.
De voorjaarseditie van het showcase festival was niet overladen met overdonderende kwaliteit, maar tussen de acts die voor 30 minuten aangenaam vermaak boden waren er ook meerdere die positief wisten verrassen. The Grogans met spacy Surfrock uit zonnig Australie en CVC uit Wales, een 6-tal met een feestelijke mix van bluespop, samenzang en dansbare ritmes.
Meer vriendelijke popliedjes kwamen van singersongster BER (uit Minnesota)

De enige naam die 1 vol uur speeltijd kregen waren The Lemon Twigs, die hun nieuwe album mochten promoten, met popliedjes in de stijl van The Carpenters. Of het Londoncall-publiek daar op zat te wachten, word nog steeds betwijfeld. Een andere tegenvaller waren The Tubs (UK), hun Jinglejangle kwam matig uit de verf omdat er veel te rommelig gespeeld werd. Daar kan prima songmateriaal slecht tegen. Maar wellicht was het vroege tijdslot op de vrijdag daar ook debet aan.

Dan de 3 bands welke wat mij betreft de line-up de juiste kleur gaven.
VLURE Uit Glasgow Schotland , volledig over de top Gotic disco.
Gurriers uit Ierland: noisy PunkRock met shoegaze rustpuntjes. Frontmen Dan weet perfect de ene na andere moshpit aan te moedigen. En dan de onbetwiste beste band van editie 31:
DEADLETTER. Met zn zessen op het podium is het een rijke Groovy post-punk variant met vaak een hoofdrol voor de saxofoon die soms het ritme aangeeft, daar ook de disonant kan zijn. Frontzanger Zac Lawrence heeft een manikale manier van zingen, maar het kan ook zijn dat die in Paradiso een pil of paddestoel te veel op had. Anyway de riffs, breaks en vooral de Uitdagende ritmes maken dat DEADLETTER een grootse toekomst tegemoet gaat.

Ik wilde voor de hoodie gaan, maar daar vroegen ze 90 euro voor. Een T-shirt van 50 euro was helemaal prijzig. Dus niks gekocht en dat deden meer mensen, want het was opvallend rustig bij de merchandise. Ik denk dat ze zo uiteindelijk minder eraan verdienen en terecht.

Fine China Superbone + Come, Paard, Den Haag

Niet gisteren maar afgelopen zondag. De grote zaal was uitverkocht door een Dire Straits-coverband die, zoals door de zaaldeuren te horen was, tot in perfectie Money For Nothing konden nabootsen en aan het ritmisch uit de maat meeklappen te horen kon het publiek het goed smaken. Slechts iets van 30 personen wisten de weg naar de kleine zaal te vinden, waar je de band Come kon bekijken die in de jaren 90, in de post-Nirvanahype, heel eventjes "hot" dreigde te worden en vier platen heeft gemaakt, waaronder drie fantastische (en die laatste is gewoon goed). Hot zijn ze nooit geworden, daarvoor is de muziek gewoon te duister, en zo bevind je je 30 jaar later op een kille zondagavond in een slecht gevulde kleine zaal van het Paard. Het leven kan oneerlijk zijn.

In het voorprogramma de plaatselijke mathrockband Fine China Superbone. Die bestaan al heel lang, want ik heb ooit op ongeveer 20-jarige leeftijd, in de krochten van de nineties, auditie gedaan als gitarist (en faalde jammerlijk). Desondanks gaf ik hun instrumentale plaat uit 2010 op deze site 4,5* en sta daar nog steeds volledig achter: een beest van een band. Inmiddels is de gitarist ook gaan zingen. Ik moet zeggen dat ik ze als instrumentale band beter vond. Niet dat de zang zo slecht is, maar wel heel monotoon en met weinig meerwaarde ten opzichte van de nog steeds heel sterke muziek.

Daarna verscheen Come op het podium. Zangeres/gitariste Thalia Zedek is twee turven hoog, ziet er afgeleefd uit (wat ook zo is, na een verleden met strubbelingen met harddrugs), maar haar rasperige stem is volledig intact. Gitarist Chris Brokaw (hij speelde ook in Codeine) ziet eruit als je coole oom die nog steeds naar concerten gaat, een evenbeeld dus van het mannelijke deel van het publiek dat aanwezig was. De bassist zag er met zijn kloffie uit alsof hij zo was weggelopen uit een raadsvergadering, maar ook zijn gezicht verraadde een ruig leven. Hij leek verdacht veel op David Yow. De drummer was juist opvallend clean-cut, een vriendelijke(r) versie van Henry Rollins.

Het concert dat volgde bestond uit een dwarsdoorsnede van hun vier platen (waarvan de drie die op Matador zijn verschenen onlangs opnieuw zijn uitgebracht, de reden voor deze tour). Bijna al hun songs zijn klasbakken, en een heel aantal persoonlijke favorieten kwamen langs, maar helaas een heleboel ook niet. De troef van Come is, naast de stem van Zedek, ihet verweefde (verwoven?) gitaarspel en dat kwam goed uit de verf. Magisch werd het helaas nooit. Het was het eerste optreden van de Europese tour, en de band klonk niet helemaal ingespeeld. De veel te lege zaal hielp ook niet. Maar toch leuk om eindelijk gezien te hebben!

Tot slot: die stiltes tussen nummers, als gitaren worden gestemd, waarin je een speld kan horen vallen... als zowel de band als publiek niets zegt... HEEL ongemakkelijk word ik daar altijd van. Ligt dat aan mij?

23-05 Built to Spill, Vera Groningen

Na anderhalf (!) jaar weer eens naar de door velen gekoesterde poptempel. Het eerste non-corona optreden sinds 3 jaar (The Murder Capital).

Behalve de bierprijzen is er weinig veranderd en kreeg ik ook meteen een energieboost toen de band (Martsch met bassiste en drumster) voor een nagenoeg uitverkocht huis Kicked it in the Sun inzette, naadloos gevolgd door Center of the Universe. Songs van de 2 prijsalbums dus die strak werden uitgeserveerd al blijf je je afvragen hoe dit met 2 of zelfs 3 gitaristen (vroegere touringband) had geklonken.

Met sporadisch een "thank you" werden de volgende nummers aangekondigd die af en toe wat rommelig klonken maar dat kan ook komen doordat ik niet erg bekend ben met deze songs. Maar piepend en krakend kan ook charmant zijn en past ze ook wel.

Wat ook opviel was dat BTS van elk regulier album behalve het debuut (0) en Ancient Melodies (1) speelde. Doen ze bij elk concert deze tour zo merkte ik op setlist.fm. Iedere avond wordt er weer geput uit verschillende songs.

Had graag wat meer van de laatste plaat gehoord en een Carry the Zero of I Would Hurt a Fly had ook heel fijn geweest. Desalniettemin werd afgesloten met een fenomenale versie van You Were Right, echt wel favoriet ten huize Venceremos.

En zo keerde ik best wel behoorlijk voldaan huiswaarts. Tot snel, Vera!

Bij Built to Spill in Amsterdam was het een vergelijkbare situatie, maar dan met een zaal vol pratende mensen, weet niet wat meer ongemakkelijk is

In Amsterdam kregen we juist alle 'hitjes', naast Carry the Zero en Would Hurt a Fly werd er ook nog afgesloten met een extra lang Going Against Your Mind.

En ik heb Built To Spill gezien in de Trix (de Bar, een kleinere zijzaal) in Antwerpen en eigenlijk toch ongelooflijk dat zo een band niet voor een groter publiek mag spelen. Doug Martsch was terug vergezeld van twee vrouwelijke medemuzikanten die duidelijk veel enthousiaster waren dan de master himself. En het is nog steeds een gitaarmaster hoewel ik me niet van de indruk kon ontdoen dat hij gisteren een beetje op automatische piloot speelde. De nummers werden naar mijn gevoel een beetje vlug afgebroken zodat die prachtige gitaarsolo's waarvoor ik uiteindelijk toch gaan zien was niet helemaal tot hun recht kwamen. Dat was zelfs het geval voor het afsluitende bisnummer Broken Chairs, voor mij toch zowat het ultieme BtS nummer, waarbij hij zowel een wat psychedelische fase als een uitfreakend stuk inbouwde, maar toch redelijk vlug werd afgebroken. Wel goed dat de enige tussenkomsten bestonden uit lof aan zijn voorprogramma.

Dan was dat voorprogramma toch wat meer enthoesiasmerend: eveneens uit Boise, Idaho en drie vrouwen, The French Tips. Ze gooiden zich echt met lijf en leden in hun korte set met puntige punkrock songs. Echt een goede ontdekking.

Al bij al toch een concertavond met vijf vrouwen en één man (hoewel ik moet toegeven dat ik vooral voor de man kwam).

Ambassade, De School, Amsterdam.

Het betrof hier een albumpresentatie. De aanvangstijd was 21.00 uur en aangezien er nog 2 namen op het affiche stonden voelde ik mij niet genoodzaakt te haasten. Na het eten even een tukje gedaan en met de nieuwe Deus op om 21.00 uur de auto in.

Klokslag 22.00 uur stapte ik De School binnen en helaas hadden ze niet op me gewacht. Ik ga ervan uit dat ze nog maar net waren begonnen want ze speelden nog ruim een uur. Zo lang heb ik Ambassade (en Dollkraut) niet eerder zien spelen.

Een mix van dansbare wave, spoken word en repetitive instrumentaaltjes maakten mij erg blij. Het album 'The Fool' kwam goed aan bod en is wat mij betreft een grote kanshebber voor het album van het jaar. Op vinyl aangeschaft.

Hele fijne avond.

Voor de heel veelste keer Sticks gezien, eergisteren in 013 Tilburg.
Hij bevestigde ook nu weer zijn status die hij bij mij heeft als de beste rapper in ons landje. Ik ken ook internationaal trouwens geen MC die zo de controle heeft over alles on stage. Stem is perfect, breath control perfect, flow kan ie mee spelen, alles 100% verstaanbaar.
Verder is het tof dat zijn huidige show ook gaat over zijn huidige muziek. Nummers van zijn laatste drie soloalbums zijn veruit in de meerderheid en ze klinken ook vet, zoals de Zintro en Geen tijd verspillen van zijn laatste plaat. Tuurlijk blijven oude tracks zoals Tijgers en draken en Broodje aap en Spaanse vlieg fantastich knallen, maar het is gelukkig geen vroeger was het beter throwback show bij gebrek aan goed nieuw materiaal.
Verder weet ie op creatieve wijze de telefoontjes laten verdwijnen en heb ik voor het eerst een artiest een kunstbeen zien signeren.
Voorprogramma was Ness met Guan. Ok, maar nietheel boeiend verder vond ik. Wel geinig dat Ness dacht dat het leuk zou zijn om op een gegeven moment in Willem ll shirt op te komen. Het kon het publiek geen reet schelen. Misschien leuk als Snoop Dogg het doet.
Maar goed, de dertigste keer ofzo Sticks was weer super, al had n kwartiertje langer wel gemogen. Het smaakte naar meer.

Bruce Springsteen in de Arena

73 and still going strong. Het is indrukwekkend hoe veel energie Springsteen en zijn oude bandmaten nog hebben: een set van ruim drie uur met het gas er vol op. Een Springsteen die bovendien erg goed bij stem was en een heerlijke setlist, waarbij veel focus lag op het oudere werk. Kitty's Back was daarop voor mij het hoogtepunt, maar ook van bijvoorbeeld Badlands, E Street Shuffle, Because the Night en Thunder Road heb ik erg genoten.

De ingrediënten voor een fantastisch optreden waren dus aanwezig. Ik ben er alleen nog niet uit of ik het optreden van gisteren nou ook daadwerkelijk als fantastisch zou kwalificeren - zeker niet in vergelijking met eerdere shows die ik van hem zag.
Probleem 1: De Arena blijft toch een matig podium. Het geluid was niet best waar ik zat niet (tweede ring, rond de middenstip): veel galm en een heel schel bekkengeluid. Met gehoorbescherming in klonk het optreden wel een stuk beter overigens.
Daarnaast is een lichte arena gigantisch sfeerloos - in ieder geval bezien van een hoog gezichtspunt. Pas bij Thunder Road - op 2/3 van het optreden, toen de schemer was ingetreden - werd het mooi, met de telefoonlichtjes en de podiumverlichting die eindelijk echt uit de verf kwam. De laatste tachtig minuten waren, kortom, een stuk beter in dit opzicht dan de eerste twee uur (en bij een optreden in bijvoorbeeld februari had dit in zijn geheel niet gespeeld).

Probleem 2: de spontaniteit is compleet weg. Dat er tegenwoordig wat minder variatie in de setlist zit dan vroeger - het zal, en dat is vooral vervelend als je meerdere optredens in deze tour bezoekt. Dat het misschien wel anderhalf uur duurde voordat Springsteen wat zei (zoals gezegd: het gas stond er vol op) was nog tot daaraan toe.
Dat wát hij zei zo gescript was dat er een vertaling meeliep mee op de schermen, gaat toch wel tegen alles in waar Sprinsgteen (bij mij) voor stond. Ook vond ik het volkomen onbegrijpelijk dat de tekst van een paar nummers in vertaling meeliep op de schermen. Echt, waarom? Voor wie doen ze dit?

Het was gisteren dus zeker niet zo goed als de vorige keer op het Malieveld en van de vier optredens die ik van Springsteen zag, waarschijnlijk zelfs wel de minste. Dat gezegd hebbende: dat lag dus maar ten dele aan de artiest, en zelfs een wat minder optreden van Springsteen is nog steeds zeer de moeite waard.

Dat was weer genieten gisterenavond bij Bruce Springsteen in de J.C. Arena, althans het tweede deel van het concert. Dat was een ouderwets Bruce Springsteen rock concert. Vanaf het 12e nummer: Johnny 99 ontstond de magie van een Springsteen concert en werd het mooier en beter. Prachtig mooi waren verhaal en song van Last Man Standing.

Daarvoor werd er door de 17-koppige (!) E Street Band natuurlijk ook ijzersterk gespeeld onder aanvoering van een bevlogen the Boss, maar wreekte zich soms de setlist. Vooral het stuk met ook wel erg lange versies vanaf Kitty's Back t/m The E Street Shuffle, met ook Mary's Place & Nightshift, was wat minder. En dat terwijl Bruce zoveel andere klassiekers had kunnen spelen.

Gelukkig werd het daarna geweldig, met fantastische uitvoeringen van ondermeer Backstreets, Badlands, Because The Night, The Rising, Thunder Road, Born in the USA, Born to Run, Glory Days en Dancing In The Dark. Het leidde tot een fantastische haast euforische sfeer in de J.C. Arena. 4*

Grappig dat jij zo'n totaal andere beleving hebt gehad dan ik. Voor mij was júist Johnny 99 te lang en te rommelig en waren Kitty's Back, The E Street Shuffle en Mary's Place hoogtepunten. Nightshift had niet gehoeven, maar was minder slecht dan verwacht.

En zo zie je maar; iedereen heeft weer zijn of haar voorkeuren. Het is voor Bruce onmogelijk om het iedereen 100% naar de zin te maken.

Bruce, 25 mei, Arena

Voor mij de zevende keer Bruce. Juist Malieveld was bij mij een enorme deceptie geweest qua geluid, dus ik hield m'n hart vast voor het optreden in de Arena. Maar op een paar momenten na viel dat gelukkig mee. Maar echt top zal het daar nooit worden.

Eens dat de sfeer er goed inkwam toen het wat donkerder werd. Verder doet Bruce tegenwoordig alles gestructureerder, wat ik op zijn leeftijd wel prima vindt. De ondertiteling bij de Letter to you nummers vond ik wel iets hebben. Het gaf een kerkachtige setting, vond ik wel mooi. Hoogtepunt wat mij betreft waren Badlands en Thunder Road. En oh ja, ook nog een duur shirt gekocht (ik weet het, zo leren ze het nooit). Nou ja, heb ik 'm maar voor Landgraaf....

Ook ik was er bij gisteren. Ik herken de beschrijvingen wel, dus die ga ik niet overdoen. Vooral ontzettend dankbaar dat ik hem weer heb mogen zien en dat hij met zijn 73 jaar nog steeds een show weet neer te zetten waar het gaat om de muziek en ik volop genoten heb! Het blijft een waarlijk fenomeen.

Binnenkort weer in Tilburg! Hij staat 29 juli op Het Moment, wat volgens mij een beetje de spirituele opvolger is van Woo Haa. Lijkt mij in ieder geval een leuker festival dan dat grootschalige Rolling Loud.