Ook voor mij was het de eerste keer Best Kept Secret, en dat is prima bevallen. Fijne sfeer, fijn mensen en gevarieerd te eten. Meer goede optredens gezien dan vooraf gehoopt.

Vrijdag:

Het grootste deel van Amber Arcades gezien, en pfft wat viel dat tegen (of eigenlijk niet, ook de plaat vind ik mwoah). Matig songmateriaal met dito stem zorgden niet voor een flitsend begin van het festival.

Sløtface was al een stuk genietbaarder, ik moest af en toe zelfs terugdenken aan Magnapop en da's goed.

Real Estate was vervolgens het hoogtepunt van dag 1, de band heeft gekozen voor "rond" en niet voor "hoekig" en voert dat vervolgens door tot in de perfectie. Feelies-achtige liedjes vol gouden melodiën en klaterende gitaren, maar lang niet zo lullig als het uiterlijk van de bandleden (vier kantoorklerken en een surferdude) doet vermoeden.

Een hapje gegeten onder de stemmige klanken van Agnes Obel, die ik alleen van naam kende, maar nu ook van gezicht. Het paste even heel goed bij het moment, met de zachter wordende zon, aangenaam gezelschap, een damn tasty vegaburger en een biertje.

Vervolgens ietwat geëgerd aan Mannequin Pussy dat zoveel beter had kunnen zijn dan het was als ze hadden beschikt over een gitaargeluid dat niet flinterdun is en een gitarist die net zo enthousiast was geweest als de bassist. De juiste frontvrouw hebben ze al gevonden. Ploppesteksel: check Perfect Pussy (zij waren eerder met die naam), Babes In Toyland (wat ouder), Cellular Chaos, Pre, of als het echt ziek mag: AIDS Wolf.

Ik koester elke plaat van Jenny Hval en weet wat ik kan verwachten bij haar concerten, want ik heb al eerder ervaren hoe zij zalen leegspeelt. Maar bij de derderangs Wiener Aktionen van afgelopen vrijdag ben ook ik afgehaakt. Het zij je vergeven Jenny, want je maakt zulke mooie platen en je kapsel is elke keer spannend.

Run the Jewels maakte het vervolgens waar op het hoofdpodium, al hadden de erg Amerikaans-gladde praatjes van mij niet gehoeven en had er gewoon stoer gedaan mogen worden. Daar zijn het toch rapperts voor?

Zaterdag:

Enkele mede-musicmeterlieden de hand geschud, altijd leuk om wat gezichten achter de namen te ontmoeten.

Cloud Nothings had ik al een keer live gezien en dit voegde daar niks aan toe, maar deden dat nog steeds behoorlijk goed. Continu in de derde versnelling, slechts sporadisch terug naar twee (nooit naar één) werden de punkpopliedjes gebracht. Wel vond ik een uur wat aan de lange kant voor de boys, drie kwartier zou nóg krachtiger zijn geweest.

Niet verwacht maar wel gekregen: Thurston Moore geeft zo maar even het beste optreden van het festival. Met twee vingers in de neus, zo lijkt het wel. Jaren ervaring komen eruit! De sympathieke slungel doet zelf zijn soundcheck, slaat wat akkoorden aan en plotseling ontvlamt de boel tot iets wat veel meer is dan de afzonderlijke delen. Dat is grotendeels ook op het conto te schrijven van zijn geweldige band, waarvan de ritmesectie (Steve Shelley-Sonic Youth en Deb Googe-My Bloody Valentine) een uitzonderlijke klik lijkt te hebben. De andere gitarist kleurt het vervolgens mooi in.

Daarna door naar Arcade Fire, altijd leuk om naar te kijken vooral. Maar ik vond deze keer maar de helft van de nummers overtuigen, te veel songs waar ik niks mee heb of zelfs uitermate lullig vind (Neon Bible) of die vreselijke nieuwe. En, vraag ik de fans: spelen ze Power Out en en Rebellion ook wel eens een keer gewoon niét? Hebben ze eigenlijk wel andere geschikte nummers als showstopper?

Zoals eerder luid verkondigd had ik ook nog Vatican Shadow willen zien maar het was zo gezellig bij die punkbar (naam ff kwijt) dat ik de tijd uit het oog was verloren. Aan de reacties achteraf te horen had ik wel wat gemist maar soit.

De Zondag:

Arab Strap was het eerste wat ik per sé wilde zien. Die speelden pas laat, dus in het programmaboekje op zoek. Bij Canshaker Pi stond een wervende tekst waarin de namen Pavement en Dinosaur Jr. las. Die eerste naam trok me over de streep en ik ben blij dat ik dit niet heb gemist, uitermate goede band van eigen bodem. De Dinosaur-vergelijking trok nergens op maar ik waande me inderdaad in de hoogtijdagen van Pavement, met dezelfde soort gekkigheid op het het podium. Maar een coverband was dit niet. De songs waren te goed, de smoel te eigen. Wat een belofte!

Het optreden van Arab Strap vond ik echt heerlijk. Even wat zwartgalligheid op zo'n zonnige dag. "character" Aidan Moffatt ijsbeerde over het podium, al biertjes opentrekkend en donkerbruin in de microfoon grommend, terwijl de band laveerde tussen getokkel en Mogwiaanse geluidsmuren. De synths en drumcomputers die Moffatt zelf aanstuurde geven het een onmiskenbaar eigen geluid. Ik werd echt pissig toen ik later de 3voor12-recensie las. Was ik echt bij hetzelfde concert?

American Football vind ik op plaat een twijfelgeval (van die waterige emo) en ik hoopte ze na hun concert het voordeel te kunnen geven, maar dat gaat niet gebeuren. Te braaf, te kabbelend, te saai, geen uitstraling, ze lijken het te moeten (niet te willen). Ik ben hier klaar mee.

Radiohead had ik één keer eerder live gezien (Waterpop, 21 augustus 1993). Toen speelden ze zelfs nog Creep. Toen waren ze nog een heel andere band. Wie had toen kunnen vermoeden dat ze de koningen van de muziek gingen worden? Ik in elk geval niet. Nu zijn ze dat wel, ben ik geen bijzonder liefhebber, maar een objectieve luisteraar, en als die persoon zeg ik: dit was steengoed-op een paar dreutelnummers waarin Yorke naar mijn smaak te veel dreint na. Kudus ook voor de visuals, die niet draaiden om de ego's van de bandleden maar om de algehele sfeer.

TOP 10
01. Arcade Fire 9,5
02. Ry X 9
03. Radiohead 9
04. Thomas Dybdahl 8,5
05. Agnes Obel 8,5
06. Real Estate 8
07. WILDES 8
08. Wild Beasts 8
09. Tall Heights 8
10. Cigarettes After Sex 7,5

Je was bij hetzelfde concert als mijn persoontje en vond het uitermate sterk.

Een veel voorkomend probleem en niet enkel op festivals/concerten

Je hoeft toch niet te dansen om van een concert te kunnen genieten? Iedereen kan toch zijn eigen concerthouding kiezen? Als je wil dansen, dans. Als je geen behoefte voelt te dansen, doe het dan vooral niet - geforceerd meebewegen is pas mak!

Nou ja, als je bij een flink druk concert staat en iedereen is behoorlijk aan het losgaan, dan moet er is zo'n lapzwans pal bewegingsloos voor je staan... De hele avond lang in één houding! Brrr, vreselijk. Sta je een hele avond geforceerd diegene te ontwijken. Nog erger als ze van jouw lengte zijn en ze recht omhoog kijken naar het podium. Moet je je nek nog in een vreemde positie buigen ook!

Over het algemeen ben ik overigens voor vrijheid van bewegingsuiting hoor.

Leuk om alle ervaringen van iedereen te lezen!

Vrijdag:

Eerste keer BKS voor mij dit jaar en flink genoten van de mooie locatie, het heerlijke eten ( van Marokkaans naar Indiaans en van Italiaans naar Surinaams ) en het fijne geluid overal. Alhoewel het wel schrikken was de eerste keer vlakbij het hoofdpodium, toen de beats van Metronomy wel erg hard binnendrongen, snel even nieuwe oordoppen kopen! Amber Arcades helaas gemist wegens werk, maar kwam daarna vrij vlot binnen via een pendelbus vanuit Tilburg Centraal, om binnen 20 minuten mijn tent op te hebben gezet op een half uur lopen van de hoofdingang maar wel idyllisch gelegen bij een mooi strandje.

Agnes Obel had net de eerste tonen van Familiar ingezet, waarna ook al snel Golden Green volgde, 2 puike nummers die live ook zeer aanstekelijk en verfijnd klonken. Wat volgde vond ik echt fantastisch, de uitgerekte versies van haar nummers leken maar niet te stoppen en meanderde vaak heerlijk door; bij iedere slag op de trom bekroop mij meer en meer een euforisch gevoel, om in het volgende nummer weer hetzelfde stramien van een fantastische opbouw te volgen. Vond haar dus echt niet misstaan op dit podium, had genoeg punch. En The Curse was WOW!

Na wat gegeten te hebben bij Joe goes Hunting; niet echt bijzonder, zag ik voor de eerste keer Metronomy. Fijn optreden, middenstuk verslapte alleen even wat. Na disco in stage vier, terug naar het hoofdpodium, Run the Jewels waren in topvorm! Stond vooraan het podium, goede sfeer daar; iedereen was lekker aan het beuken of een meter de lucht in `t springen. Kornel Kovacs was na een moeizame start, ook zeker de moeite waard. De set bloeide gaandeweg helemaal open, met wederom fijne disco! Daarna nog even bij de karaokebar rondgehangen om rond 3.30 uur mijn bed op te zoeken.

Zaterdag:

Rond 10 uur de tent uit voor een wandeling rondom de Beekse Bergen, vervolgens rustig ontbijten met Brabantse worstenbroodjes en na Gretz ook even een paar andere users van Musicmeter gesproken, erg leuk om de gezichten achter de gebruikersnamen te zien. Ik had nog geen zin om mij nu al in het festivalgedruis te storten en besloot om lekker te relaxen op het strandje, even te douchen en vervolgens op naar Cloud Nothings die ik eigenlijk alleen ken van Wasted Days, een nummer dat dan weer wel in mijn persoonlijke Top 100 prijkt! Zeer solide en gedreven optreden, met fijne uitbarsting op `t einde. Met een brownie speciaal op de heuvel tussen allemaal gelukzalige mensen gekeken naar The Boxer Rebellion, mwah Diamonds was inderdaad wel heel erg mat gebracht, miste wat vuur van hun kant.

Alles draaide echter om Arcade Fire deze dag, met een groupie shirt stond ik redelijk vooraan om vervolgens toch echt naar de wc te moeten. Besloot om niet te gaan dringen bij terugkomst maar vanaf de strandkant te gaan kijken. Had uiteindelijk, net voor `t concert begon een geniaal plekje; samen met een paar enthousiastelingen drongen we door tot links schuin maar direct voor t podium. Sommige idioten achter mij gingen zitten maar trok mij daar maar niets van aan. Hou wat dat betreft ook niet echt van die passieve mensen die vooraan gaan staan en niets doen. Stond gelukkig dus wel met een groepje Engelsen volledig uit mijn dak te gaan, Everything Now, Sprawl II en Neon Bible met al die lichtjes die wij goed konden zien, alles kwam goed binnen en schreeuwde mijn longen dan ook uit mijn lijf. Daarna lekker random meezingen met o.a. Nelly Furtado`s I`m Like a Bird en kekke dansjes doen met een sympathieke groep Belgen bij podium drie om het ook rond 3 uur voor gezien te houden en terug te lopen.

Zondag:

`S Ochtends om 8 uur mijn tent uitbranden op een zwaar gezegende dag! Lekker zwemmen, chillen, telefoon opladen want god wat duurt dat lang! Eerste set van de dag was die van Nuno dos Santos, die hele fijne muziek tevoorschijn toverde, werd zwaar gegrepen door een groove van 10 minuten die het midden hield tussen een bombastische interpretatie van Donna Summer `s I Feel Love die uitmondde in een Talking Headsesque gekkenhuis. Daarna Soulwax of Thundercat? Soulwax zag ik vorig jaar nog in Lissabon dus op naar Thundercat! En op een paar fijne nummers en een lang uitgesponnen outro van Heartbeats + Setbacks na was ik teleurgesteld, wat een matte bedoening en climax zeg!

Radiohead dan, zag ze vorig jaar nog in Lissabon en zo goed waren ze vanavond niet. Was benieuwd hoe Burn the Witch uit de verf zou komen omdat ik het toen jammer vond dat ze geen strijkers gebruikten, bleken ze hem gewoon niet in hun setlist op te hebben genomen. Na een wat slap begin was het dreigende, spookachtige Ful Stop het eerste nummer wat er voor mij uitsprong, niveau ging daarna snel omhoog. Eerste echte uitschieter was het dansbare In Bloom al was het fragiele All I Need ook mooi net als al het materiaal van Ok Computer. Verder intens genoten van de prachtige uitvoering van The Numbers en Exit Music natuurlijk, die STILTE en ontlading WOW! Lotus Flower en There There klonken ook tof, maar het einde vond ik echt vrij abrupt omdat ik dacht dat ze nog een kwartier door zouden spelen.

Bijna 2 uur `s nachts en snel naar bed, was vanochtend om 5 uur alweer op om de tent af te breken en de trein naar Nijmegen te halen. Echt balen dat ik vandaag weer moest werken om 8 uur! Snap niet dat ik nu nog wakker ben, komt denk ik van al die positieve energie om mij heen om tussen mede muziekliefhebbers te mogen vertoeven; van de Frietboys die om 2 uur s`nachts als ware karaoke wonders meezingen met Don `t You Want Me! Inclusief langs wandelend publiek, tot je tent afbreken terwijl een groepje voorbij komt onder de stuwende en fijne tonen van Koto`s Visitors.

1. Agnes Obel ( 9 )
2. Arcade Fire ( 9 )
3. Run the Jewels ( 8+ )
4. Radiohead ( 8+ )
5. Cloud Nothings ( 8 )
6. Metronomy ( 7,5 )
7. Nuno dos Santos ( 7,5 )
8. Kornel Kovacs ( 7,3 )
9. The Boxer Rebellion ( 6 )
10. Thundercat ( 5,5 )
11. Joe goes Hunting ( 5 )

Freakey's BKS 2017 Top 5:
1. Thurston Moore
2. Arab Strap
3. King Gizzard & the Wizard Lizard
4. Cloud Nothings
5. Arcade Fire

verrassing:
Zeal & Ardor

Ik merk dat velen zich hebben geërgerd aan een zekere passiviteit van de toeschouwers. Wat mij persoonlijk stoorde, was het vele gepraat tijdens de concerten. Zelfs vooraan bij de shows stonden sommige festivalgangers met hun rug naar het podium lekker doorheen de show te praten, terwijl de artiesten het beste van zichzelf geven. Irritant voor toeschouwers die het optreden wel willen volgen en behoorlijk respectloos naar de muzikant toe, lijkt me. Kan me niet herinneren dat ik dat in België ooit zo erg heb geweten. Nog mensen die zich daaraan gestoord hebben?

Vooral bij Jenny Hval was het niet te harden in de tent door een onophoudelijk geroezemoes.

Ik erger me er op festivals altijd wel aan. Op BKS is het publiek gemiddeld gezien respectvoller dan op veel andere festivals, maar ook hier worden de rustigere optredens vaak verstoord door praters. Als men bij Radiohead wel gewoon stil kan zijn, waarom kan het dan bij andere concerten niet?

Nee, ik vond dat juist heel erg meevallen, in elk geval bij de shows waar ik was. Bij Radiohead's Exit Music werden zelfs twee mensen die in het stille stuk wat aan het kletsen waren op overdreven aggressive wijze tot stilte gemaand.

Alleen bij Arcade Fire heb ik me geërgerd aan een groep Belgische padvinders van de jeugdbeweging die dacht dat ze op hun eigen chirofuif waren of hoe dat allemaal ook moet heten, alleen maar op hinderlijke wijze met zichzelf bezig waren en totaal geen rekening hielden met de rest van het publiek.

Ik stond na een sanitaire stop helemaal achteraan op het strand, en zelfs daar was het stil.

Tsja, de festival-etiquette is eigenlijk heel simpel:
- Bij uptempo optredens dans/spring je vooraan mee;
- Bij rustige optredens houd je je bek, wanneer je in een straal van het podium staat, waarin mensen het optreden mee willen krijgen;
- Wil je praten? Prima, maar ga dan achteraan of buiten de tent staan.

Helaas kent niet iedereen de etiquette. Soms moet je mensen er ook gewoon even op wijzen. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik het op BKS wel mee vond vallen (Lowlands is meestal veel erger; het eerder genoemde Dour is helemaal een ramp wat dat betreft), alleen bij King Gizzard stond ik in een ietwat verkeerd geplaatste pit (rechts halverwege).


Wij zaten toen daarnaast te eten, was mooi idd


Ik heb er niet veel van meegekregen, aangezien we net op een moment vd dag aangekomen waren waar de logistieke festivalrompslomp het won van het verlangen om een optreden te zien, maar wat ik heb gehoord klonk zeer behoorlijk. Snapte iig zelf ook niet zo veel van de 3voor12-recensie. Maar goed, dat heb ik wel vaker, een recensie blijft toch een subjectief iets.

Inderdaad, waar ik stond werd er ook tot stilte aangemaand. Maar dit voorbeeld is naar mijn aanvoelen de uitzondering die de regel bevestigt.

Zooo jammer dat ik Thurston Moore heb moeten missen Blijkbaar één van de hoogtepuntjes geweest. Verder is het weer een legendarische editie geweest.

Ik had Thurston Moore ook graag gezien, maar stond jammerlijk tegelijk met Thomas Azier geprogrammeerd, én vlak voor Arcade Fire.

Zaterdag

Na vorige week een lange rit naar België te hebben gemaakt voor een legendarisch GY!BE optreden, nu een iets korter ritje, en dit keer in gezelschap van mijn vrouw. Met minimaal twee muzikale reuzen op het programma belooft dit een fijne muziekweek te worden. Na verwend te zijn met een pannenkoekenontbijt in het kader van Vaderdag gaan we voor het eerst twee nachten weg zonder kinderen.

Rond 1600 uur betreden wij het terrein en hebben we een uurtje of 3 lopen beppen en alles een beetje bekeken. Het was voor ons de eerste keer BKS en deze middag stond er niets op het podium dat we echt wilden zien. Leuke setting en lekker eten zorgden ervoor dat we ons prima vermaakten!

Om 1900 uur het eerste vak maar ingedoken en daardoor bijna vooraan bij Arcade Fire. Niet voordat we George Ezra voorbij zagen komen. Niet echt onze muziek (zeker niet de mijne), maar wel een leuke, enthousiaste gozer met een redelijke stem. Plak er geen cijfer op, want is gewoon niet echt mijn ding. In tegenstelling tot Ploppesteksel waren wij trouwens erg blij met het publiek. Veel aanspraak gehad en heb me verbaasd over het weinige filmen en praten tijdens de optredens. Dat het allemaal wat tammer was, neem ik maar voor lief.

Bij Arcade Fire had ik vooraf geen torenhoge verwachtingen en dat maakt het optreden er misschien nog beter op. En zoals Scorpion_21 al zei; wat scheelt het toch als muzikanten zichtbaar plezier hebben in wat ze doen. Dit plezier in combinatie met de uitstekend gekozen en goed opgebouwde setlist (daar kan Radiohead nog wat van leren, vooral de opbouw dan) maakte het voor mij een bijzonder goed optreden. Dat iemand niet helemaal zuiver zingt vind ik dan meestal niet zo belangrijk.

Het absolute hoogtepunt voor mij was de overgang van Reflektor naar Afterlife èn de uitvoering van Afterlife. Veel beter dan op plaat en voor mij persoonlijk echt een legendarisch muziekmomentje. Verder erg blij met Windowsill, We Exist, Rebellion, Intervention en Everything Now. Vind het overigens erg flauw om te spreken van een hoog abbagehalte….. in de nieuwe single hoort iedereen dat natuurlijk. Meer dan voldaan naar de tent gestrompeld. (Arcade Fire: 10)

Door Arcade Fire werd ik nog benieuwder naar het optreden van Radiohead de volgende dag. De twee voorgaande keren dat ik ze zag was toch wel redelijk teleurstellend.

Wat dat filmen betreft: helemaal juist. Relatief weinig opgestoken smartphones gezien tijdens de shows

Flink stuk van de show van Radiohead is zojuist online geslingerd door 3voor12, dus voor wie graag nog terug wil kijken: klikkerdeklik

Ja bij King Gizzard & the Jizzing Charizards (zoals iemand ze daar noemde) stond ik ook daar, en stonden twee mannen luidkeels, om toch boven de muziek uit te komen, een gesprek te voeren over de band op het podium. Ter vergelijking, ik ga toch ook niet tijdens een wedstrijd van het Nederlands elftal het zitten hebben over het voetbal om vervolgens er niet naar te kijken? Maar goed, ik heb al heel wat jaartjes geleden besloten mijn energie niet te steken in het ergeren aan andere festivalgangers, want dat gedrag heb je toch nauwelijks invloed op en het kan je hele festival opslokken. Wat ik heb gedaan is gewoon net een stukje verderop gaan staan, en wat een machtig optreden kregen we daar voorgeschoteld! Ik zal later vandaag mijn hele festivalbeleving hier nog even beschrijven.

Dus dit.

Tuurlijk, ben ik het helemaal mee eens. Maar het gaat me vooral over dat - zo leek het althans - heel veel mensen toch maar vooraan kwamen staan bij Radiohead en bij andere groepen voor de 'gezelligheid', hoewel ze eigenlijk geen moer om de muziek geven (nou ja, buiten die hitjes dan). Dan word je ook niet blij van nummers die je niet kent, dans je niet, praat je in plaats daarvan en applaudisseer je soms niet eens... En op die manier vergal je het toch een beetje voor de liefhebbers. Kortom: bij dit festival draaide het hoofdzakelijk om gezelligheid in plaats van om muziek (in mijn beleving).

Zie ook de accurate post van Arno om 08:11.

Je er niet aan ergeren: prima als je dat kan, maar ik kan het helaas niet.

En Titmeister: vreemd! Op Dour heb ik dat probleem (3x combi, 1x één dag) slechts zelden ervaren. Meestal sta ik daar ook wel vooraan bij optredens. Jammer dat de nogal eenvoudige etiquette die jij goed hebt verwoord niet bij iedereen duidelijk is, inderdaad.

In mijn beleving is dit op de meeste festivals zo. Vroeger gingen we steeds met een grote groep, een man of 15, waarvan er echter slechts enkellen voor de muziek gingen en de rest voor een leuk dagje uit.
Zelf ga ik al lang niet meer naar grote (zomer)festivals (te druk, te duur & te ver weg), maar kan ik nog wel eens verschijnen op een (piep)klein (underground?) festival waar de mensen wel degelijk voor de muziek komen, en ik makkelijk de stereospot kan vinden

Niemand Shye Ben Tzur and The Rajasthan Express gezien/gehoord?

Die heb ik in Barcelona gezien en dat was wél een echt dansfeestje
Kan mij niet voorstellen dat dat afgelopen weekend anders was!

Ja zeker heb ik die gezien, voor de tweede keer zelfs. De eerste keer was als afsluiter van LGW? afgelopen najaar. Uitstekende muziek, fijn dansbaar ook.

Zondag begonnen op 5 met The Homesick, waar opener ‘Half Aryan’ er wel echt uitsprong. Deze jonge honden kunnen weleens een heel mooi oeuvre gaan opbouwen. (The Homesick: 6,5)

Kikagaku Mojo wist mij zelfs helemaal achterin de tent geruime tijd te boeien. Publiek reageerde best enthousiast en de tent liep langzaam vol. (Kikagaku Mojo: 7,2)

Voor de 2e keer naar Aurora en vooraf las ik dat ze net 21 was geworden. Dat verklaart een klein beetje waarom ze zich 3 jaar geleden gedroeg als een klein meisje. In dat opzicht is ze iets verbeterd, maar deze jonge dame zou met de juiste begeleiding nog wel een sprongetje kunnen maken. Ze heeft een mooie stem, maar in ieder nummer moet ze dat ook heel hard laten horen. Deze dame moet leren om ook ‘kleine liedjes’ te maken en niet altijd maar alles van de daken te schreeuwen. (Aurora: 7,0)

Zou er naast Radiohead en Arcade Fire nog een echt (muzikaal) hoogtepunt plaatsvinden was vooraf de vraag die ik mezelf stelde. Die vraag werd door Arab Strap met een volmondig ja beantwoord. Karakteristieke kop en stem en af en toe heerlijk gitaarwerk. Girls Of Summer, New Birds en The First Big Weekend waren voor mij de hoogtepunten.(Arab Strap: 8,5)

Junun begon midden in de tent. Jammer dat ik ze al had zien staan. Hier had ik inderdaad gehoopt op een echt feestje, maar dat kwam er niet. Dat lag niet aan Junun. Moet wel bekennen dat ik het niet helemaal heb afgekeken. (Junun: 7,0)

Radiohead. De 3e keer dat ik ze zag en ik denk niet dat het ooit nog beter wordt dan dit.......en dat is teleurstellend met zo’n oeuvre. Alle nummers die gespeeld worden zijn goed, maar er blijft een afstand en ieder liedje is een liedje op zich. Er is nul samenhang of opbouw te herkennen in de setlist. Ik zit niet te wachten op praatjes van een frontman, maar je kunt je publiek ook afstoten. En als je dan niks te vertellen hebt zorg dan dat er niet tussen bijna ieder nummer een pijnlijk stilte valt. Jammer, want bijna alle nummers zijn van uitzonderlijk niveau en schoonheid. (Radiohead: 9,0) Een 9,0 staat natuurlijk voor een heel goed optreden, maar met wat kleine veranderingen zouden ze iedere avond een 10,0 kunnen spelen. Maar misschien willen ze dat wel niet….


1. Arcade Fire 10,0
2. Radiohead 9,0
3. Arab Strap 8,5
4. Kikagaku Mojo 7,2
5. Junun 7,0
6. Aurora 7,0

Precies om deze redenen kwam ik ook niet verder dan 'gewoon goed'. Je hebt het idee dat ze er veel meer uit kunnen halen als ze op momenten het publiek wel proberen mee te krijgen. Het hielp ook niet dat ze veel van hun beste nummers gewoon niet speelden. Uiteraard zijn deze nukken publiekelijk bekend, maar ik blijf het wel teleurstellend vinden dat ze 3 erg matige nummers van The King of Limbs uitkiezen en de mooiste nummers van The Bends, In Rainbows en A Moon Shaped Pool gewoon overslaan.

Ik was wel zielsgelukkig om Let Down eindelijk live te mogen horen, een van de mooiste nummers ooit gemaakt. Ook de uitvoeringen van Reckoner en Exit Music waren subliem. Overall een dikke voldoende, maar de échte magie bleef voor mij persoonlijk wat achterwege doordat 8 van de 10 favorieten niet gespeeld werden. Omdat veel nummers vrij ingetogen werden gespeeld was het niet zo overdonderend als vorig jaar in de HMH, maar het blijft wel een steengoede band. De mooiste afsluiter van BKS in jaren (alleen Sigur Rós deed het beter), toch had ik de stiekeme hoop dat ze in de buurt konden komen van het optreden van Arcade Fire.

Kortom, Radiohead is gewoon te eigenzinnig. Verrassend zeg! Wie had dat nou zien aankomen?