Nou, omdat je het vraagt, ik.

Het album Super Trouper heb ik altijd wat te glad gevonden, met name door songs als Happy New Year, Our Last Summer, Andante Andante en het titelnummer. Wat betreft de eerste twee ben ik inmiddels aardig bijgedraaid, maar de laatste twee vallen nog steeds niet erg goed. Zo zoet dat het glazuur spontaan van je tanden spat.

Super Trouper is wel wat beter dan dat Sombrero nummer waarvoor het in de plaats kwam, maar Elaine zou een veel betere optie zijn geweest.

Als ik mag kiezen tussen het gezellige haardvuur van Super Trouper
of de fluorescerende discostreep van Voulez-Vous, dan weet ik het wel.

Mijn tanden bijten liever in een hartig hapje dan in een gekleurde suikerspin.

Ik hou wel van disco, dus dan zit je met Voulez-Vouz wel goed. Een uitermate sterke track die mijn top 10 zeker zou halen.

Done.

Super Trouper zou hier zeker in het midden van de top 10 belanden. Groot zwak voor. When all is said and done is ook echt fantastisch trouwens.

Voor alle duidelijkheid: ik vergeleek beide albums.

Ik vond het gek dat je over spattend tandglazuur sprak bij Super Trouper
omdat ik glitter, glamour en glazuur eerder associeer met de kitsch van disco.

Drie favorieten gespot.

Waterloo: ABBA is helemaal bij de tij met een meer glamrock gerichte sound.
Hoewel ABBA nooit veel met rock had, maken ze hier een erg overtuigende vuist.

Super Trouper: het blenden van de stemmen (deel zoveel)... de LP Super Trouper zit vol huzarenstukjes

When All Is Said and Done: samen met One of Us en de titelsong mijn top 3 van The Visitors.

Ik hou op zijn tijd zeker wel van kitsch (in alle genres), maar Super Trouper is gewoon te zoet. Het is misschien wel tekenend dat als iemand zou vragen om een voorbeeld van een plaat die zo zoet is dat het glazuur van je tanden springt Super Trouper wellicht het eerst in mij zou opkomen. (Of Last Christmas, dat kan ook.)

Glitter en Glamour zou ik trouwens niet samenvoegen met Glazuur, maar dat is uiteraard mijn interpretatie.

Het gaat natuurlijk om woorden en hun gevoelswaarde.

Glazuur doet mij aan een stralend wit tandpasta gebit denken.
En dan zit ik niet zo ver van alles wat klingt en blinkt.

Super Trouper is als doos bonbons.
Ik hou wel van dat soort zoetigheid, benieuwd naar de vulling.
Met mate... want het is inderdaad niet goed voor je tanden

Disco... dat zijn lolly's en dropveters.

14. Mamma Mia




De grote hits vliegen u nu om de oren. Deze single stamt alweer uit 1975. Ik was toen 5 verdorie! In het Verenigd Koninkrijk was het dit nummer dat de Bohemian Rhapsody van Queen van de eerste plaats stootte. In Nederland werd het gek genoeg niet een top 10 hit.
Er verscheen een musical onder dezelfde naam. Ik heb deze in de Nederlandse versie gezien met o.a. Simone Kleinsma in een hoofdrol. Ik was vooraf erg sceptisch, maar moest mijn mening achteraf bijstellen.

Hazell Dean heeft hier ooit nog een cover van uitgebracht en ook de A*Teens scoorden er goed mee.




13. SOS




Je hoeft de eerste piano akkoorden maar te horen en je herkent het nummer al uit duizenden. Alles klopt wel aan dit nummer wat mij betreft. Het haalde in Nederland een tweede plaats en het was de tweede single van het titelloze ABBA album.

Agnetha zong het nummer ook in het Zweeds voor haar solo album Elva kvinnor i ett hus. Oorspronkelijk zou het Turn Me on moeten heten. Uiteindelijk werd het SOS. Ook dit nummer komt van het titelloze album.

Ik denk dat iedereen nu wel weet welke nummers nog gaan volgen. Maar ja, in welke volgorde is nog de vraag. Straks nog de laatste twee nummers voordat de top 10 van start kan gaan.

Mamma mia staat bij mij hoog in de foute ABBA top 10.

SOS is een pareltje.

S.O.S. is inderdaad een parel, staat voor mij hoog in de top-10.

12. One of Us




Afkomstig van The Visitors en een nogal somber nummer. Wederom in veel landen, waaronder Nederland, nummer 1. Wel hun laatste nummer 1 notering ook.
In die tijd vond ik het, als net startend muziekliefhebber/koper, een wat zeikerig nummer. Later ontdekte ik hoe perfect het in elkaar steekt. De bas, de koortjes. Alles.

11. Voulez-Vous




Voor mij het ultieme ABBA-disconummer, afkomstig van het gelijknamige album. Het is inmiddels wel duidelijk geworden in dit topic dat die periode voor sommigen een stuk minder is en dat anderen er juist van genieten. Ik ben er dus dol op, maar ben ook dol op disco.
Omdat het zo dansbaar is werd er ook officieel een extended danceremix van uitgebracht. Het werd geen nummer 1 hit notering.

Vanaf morgen de top 10. De oplettenden onder ons weten welke nummers nog moeten komen (want die top 100 was immers krap aan dus er blijft niet veel over)

One Of Us is prachtig.
De scheidingen hadden onontzeggelijk impact op de liedjes uiteindelijk.
Geen echt vrolijke noten meer, maar zeker een gerijpter ABBA.
Het is eigenlijk wel van mijn favoriete periode.
S.O.S is een topsong. Mankeert eigenlijk niets aan. De perfecte pop. Minder glam al en duidelijk een groei in het componeren/ arrangeren. En die stemmen.....onovertroffen.
Met Voulez Vouz heb ik weinig.
Natuurlijk volgde ook ABBA de trends, maar op een bepaalde manier vind ik Disco niet echt passen. Een tikje geforceerd, al swingt het wel goed.
Mamma Mia is mij net even te huppelig en te licht. Zeker geen favo van mij.
Supertrooper heb ik nooit verkeerd gevonden.
Zit ( zoals meestal) goed in elkaar, lekker tempo en Frida zingt een sterke leadpartij.

Benieuwd naar de top 10.

Yeah! ABBA's twee meest progressieve nummers en tevens mijn twee favorieten ('Eagle' & 'The Piper') hebben allebei de top 10 gehaald. Ik ben nu al tevreden over deze lijst.

'The Visitors' is dan de meest verrassende in de top 10.

Overigens; hoewel 'One of Us' best wel wat dreinerig kan klinken is het mijns inziens een stukje buitencategorie songwriting. Er zijn weinig nummers die zo geraffineerd in elkaar steken als deze song.

De clip van 'SOS' is trouwens heerlijke seventies kneuterpsychedelica.

10. Dancing Queen




Daar is ie dan, de overbekende Dancing Queen. Hét gay-anthem, ongetwijfeld met dank aan de tekst. Homo's en het Songfestival, homo's en Madonna, homo's en ABBA: blijkbaar zijn ze onlosmakelijk met elkaar verbonden, maar juist dit nummer is een soort lijflied geworden. Uiteraard zal de jongere generatie homo's hier minder mee hebben; niet meer van hun tijd, maar toch keert ABBA telkens weer weer terug in de scene.

Buiten dat is dit de grootste ABBA-hit en het wordt zelfs tot éen van de grootste popsongs aller tijden gerekend door menig gezaghebbend muziekblad. In maar liefst 15 landen werd het nummer 1, waaronder Nederland en België.

Het enige dat ik hier over kan zeggen is dat het misschien zoals zoveel wereldhits net even te vaak gedraaid is. Verder is en blijft het een evergreen. Heerlijk nummer dat te vinden is op het album Arrival.

'Dancing Queen' is een beetje kapotgedraaid inderdaad maar ik moet zeggen dat het nummer in mijn rangschikking weer een beetje een renaissance doormaakt de laatste jaren.

'Dancing Queen' is uiteraard ook #1 op Last.fm waar 'The Day Before You Came' overigens pas op #26 staat.

Benieuwd naar de top 10.

Waar blijft Two For The Price Of One?

Edit: hij staat er gewoon in zie ik! Leuk dat je dit nummer een plekje gunt in de top 100.

Alle uitgebrachte nummers staan in deze top 100. Helaas eentje over het hoofd gezien (I Am the City) en die had er wel in gemoeten. Om de 100 vol te maken wel twee nummers die officieel niet zijn uitgebracht erin gesmokkeld

Maar een 42e plaats is het voor Two For The Price Of One geworden.

Voor aERodynamIC en voor royalty-liefhebbers wil ik graag deze versie even posten - uitgevoerd door ABBA ter gelegenheid van het feest voor het huwelijk van de huidige Zweedse koning Carl XVI Gustav met Sylvia Sommerlath -not quite a tango

Summer night city terecht ergens in de top 10

09. The Piper




Te vinden op Super Trouper en ongetwijfeld een onverwachte top 10 notering voor velen. Misschien zelfs wel niet te begrijpen. Maar daar denkt Onweerwolf in elk geval al anders over en ik meen me te herinneren dat The Piper het favoriete nummer van mijn gewaardeerde MusicMeter collega sq is.

Misschien ook wel het meest aparte nummer van ABBA omdat het zo anders is dan we van ze gewend zijn. Tekstueel is het al anders, er wordt Latijn gebruikt en het 'middeleeuws' geluid is niet gebruikelijk in vergelijk met wat we kennen van het viertal (fluit en koor zijn daar verantwoordelijk voor).

Voor mij bijna een soort mantra, mede door het herhalende karakter. Ik ben gek op dit nummer en ben benieuwd hoe dit bij jullie is. Van Onweerwolf weet ik het al

Ik had Super Trooper op LP.
Ik kan mij niet herinneren dat ik 'm ooit zelf heb gekocht, maar hoe ik er aan kwam, weet ik ook niet meer.
Niet gejat in ieder geval, jonge bikkel zou dat nooit hebben gedurft.
The Piper heeft iets episch en is briljant verzonnen.
Apart de verschillende sferen.
Toch ook weer de drang naar folkmuziek, maar dan met een afwisseling waar je u tegen zegt.

Terechte nr 9.

Dancing Queen is kitscherig, maar oh zo catchy.
Ik heb er altijd wel een goed gevoel bij gehad.
Ik ben meer van de beladen ABBA songs.
Maar hier kun je onmogelijk om heen.
Dit was het uiteindelijk defintief de bevestiging dat ABBA echt groot was.

En terecht bij mij overigens op nummer 3 in mijn ABBA Top 10, die ik zal plaatsten als Eric klaar is en dat is wel zo netjes dacht ik zo

08. The Day Before You Came




Gek genoeg is deze single niet op een regulier album terug te vinden. Misschien wel het meest sombere en sobere nummer van de band.
Er zou na The Visitors nog een album verschijnen maar dat kwam er niet meer van.
The Day Before You Came is het laatste nummer dat de band ooit opnam.

Een waardig slotakkoord maar niet geheel in ABBA-stijl. Een nummer dat ik als 12-jarige niet zo kon waarderen. De waardering volgde pas veel later en nu dan gewoon in mijn top 10.

Achterstevoren afgespeeld blijft The Day Before You Came ook fier rechtop staan, en ademt exact dezelfde sfeer uit.

Toppertje en bij mij zeker een top 20 notering.
Er gaat een zekere magie uit van dit folknummertje.

Het doet zijn titel alle eer aan, want ik ben helemaal in de ban van deze rattenvanger.
Mike Oldfield deed Arrival en ik vind The Piper een beetje het Oldfield liedje van ABBA.

Subliem in de vocalen en voor mij de kers op de Super Trouper taart.
Een erg rijk gevarieerd album (ballads, disco, pure pop, nostalgie en folk).

Dancing Queen vind ik outstanding.
Vocaal perfect in elkaar geweven en een sublieme mix van pop en disco.
Het ritme is wellicht voor velen wat te gezapig.
Ik noem het liever gracieus, zoals het een koningin betaamt.

Ik kom niet zoveel op plaatsen waar men het nummer grijs draait.
Tim Finn samen met Andy White en Liam Ó Maonlaí wel (begin jaren '90 tijdens de ABBA gold revival).
Het inspireerde hen tot een bloedmooi liedje dat is terug te vinden op Tims vierde soloplaat.
Diep in de tekst valt de referentie, maar ook in het gracieuze ritme hoor ik een link.

Volgens mij is mijn volledige top vijf inmiddels langs gekomen dus ik ben benieuwd wat er nog komt .