Tja, The Day Before You Came, echt wel een van de songs - naast bijv. ook The Winner Takes It All - waaruit toch een flinke dosis zelfkritiek cum scepsis spreekt. Hier doet ie goed, ook voor sentimental reasons - heb op het station (van de pendeltrein) meermalen gewerkt als "verkeersteller". De clip met daarin ook de Årsta-brug mooi in beeld gebracht - al is die plek nu wel erg veranderd - vervult met telkens weer met sweet memories. In de clips zijn veel beelden van Stockholm en andere Zweedse plaatsen terug te vinden.

Vermeldenswaard is ook de uitvoering (met tablapercussie) van Blancmange uit 1984 Blancmange - The day before you came (HD 16:9) - YouTube - opvallend dat in het fragment over het lezen van een roman Blancmange het boek van feministisch schrijfster Marilyn French (The Bleeding Heart - wat we nu chicklit zouden noemen) heeft ingeruild voor triviaallitteratuur schrijfster Barbara Cartland.

07. Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)




Eén van de grootste ABBA-hits onsterfelijk gemaakt door Madonna in haar Hung Up. Geintje natuurlijk. Madonna mocht op haar knietjes toestemming vragen en kreeg het om een sample uit dit nummer te gebruiken.
De koortjes, het ritme, de melodie. Ongelooflijk goed. Gek genoeg in Nederland net geen nummer 1. Officieel niet op een album uitgekomen, pas later als bonustrack toegevoegd aan Voulez-Vous waar het perfect tussen past.

Over de albums in mijn top 10: de verdeling van de latere albums is eigenlijk heel erg netjes. Geen enkel album zwaar in de oververtegenwoordiging.

Nog zes te gaan. Iedereen weet vast wel welke, maar nu die volgorde nog.

Vind je dat echt?

Ik vind het niet om aan te horen.

Die had ik zelf uiteraard ook gewoon moeten vermelden. Verdient de cover wel.

Daarom in volle glorie:

Ik ben ook wel benieuwd wat er op #1 staat nu aangezien ik #8 of #7 daar had verwacht. Het zou 'Eagle' kunnen zijn, zo niet dan is het sowieso verrassend.

Misschien is het wel een nummer waar aERo een persoonlijke band mee heeft.

zij zaten ook aan Gimme Gimme Gimme





Ik kan alleen geen betere versie vinden maar het is wel zo (de single versie gebruikt heel duidelijk de (nagespeelde) sample

Gimme Gimme Gimme is de hit die mij in 1988 (zo lang heeft het geduurd) definitief over de streep trok.
ABBA was niet langer een band voor je suffe ouders, maar een bijzonder getalenteerde popgroep.

En het is Madonna niet gelukt om mij opnieuw te doen twijfelen.

The Day Before You Came:

Prachtig slotakkoord en het laatste nummer wat ABBA ooit opnam.
Overigens niet als laatste uitgebracht, dat was Under Attack.
Agnetha zou dit bijna in het donker hebben ingezongen om de juiste sombere vibe over te brengen.
Scheen een erg ontroerend moment geweest te zijn, omdat iedereen wist dat het einde van de groep nabij was.
Bjorn en Benny gingen aan de slag met Chess en de dames hadden individuele plannen.
Benny roemde Bjorn om zijn tekst, die hij het beste vond wat hij ooit schreef.

Feitelijk een pure song zonder toeters en bellen.
Synths een drumcomputer en een acoustische snaredrum.
Agnetha zingt het gemeend en heel fraai weg.
Dit is toch wel mijn favo ABBA song.
De treurigheid is zo treffend. Prachtig liedje.

Gimme Gimme Gimme:

Erg pakkend. Dansbaar maar met een slim repeterende melodielijn, die wederom uit de folk komt. Ja daar hadden B en B prat op.
Grote kracht is dat dit soort nummers zich nestelen in je hoofd en ook als je het lang niet gehoord heb, alles weer op zijn plek valt.
Een knap staaltje componeren.
De spanning blijft er goed in en de zang is weer groots.
Terecht in de top 10.

Tegen de tijd dat Abba stopte, hadden ze voor mij al lang afgedaan. Hooguit leuk als guilty pleasure. Maar wat een merkwaardig slot is The day before you came. In een beetje zweeds rammelend engels vertelt Agnetha over haar saaie leven op 'de dag voordat jij kwam'. Maar wat gebeurt er eigenlijk? Als je de tekst leest dan denk je aan een geliefde die alles plezierig overhoop schopt. Die de ramen en deuren openzet in haar muffe forenzenbestaan in dat dodelijk saaie sociaaldemocratische Ikea paradijs. Maar de muziek gaat door merg en been, en Agnetha heeft een ongewone snik in haar stem. Wat is er aan de hand met haar? Waarom pijnigt ze zichzelf met de herinnering aan een leven dat niet bepaald aantrekkelijk lijkt. Of is haar geliefde alweer verdwenen, was het een korte bevlieging die nu voorbij is? Of is het veel erger, is ze dood, vermoord, verkracht, slachtoffer van een duister delict als in een verhaal van Sjowall en Wahloo? Ligt ze 'hier stil, langs de kant van de weg'?
Voordat ik gisteren de clip bekeek, moest ik bij dit nummer altijd denken aan By the time I get to Phoenix van Jimmy Webb. De clip deed me denken aan de film Falling in Love, uit '84. Ik ontdekte dat er al heel wat over dit nummer is geschreven. Het boek van Marilyn French uit de tekst zou heel goed The Bleeding Heart kunnen zijn. Daarin is sprake van een liefde die ontstaat op een forenzentrein, en waarin de geliefden uiteindelijk weer verwijderd raken. French schreef als feminist over man-vrouwverhoudingen en schrijver Bjorn zal haar niet voor niets noemen. Het blijft allemaal een beetje mysterieus.
Het nummer zou, naast By the time... ook mooi gepast hebben op Kicking against the pricks van Nick Cave.

Ik probeer al jaren de genialiteit van The Day Before You Came te begrijpen.
Voor alle duidelijkheid: ik vind het een prima nummer, maar allesbehalve geniaal.

Waar is de zo unieke samenzang? Waar is de sprankelende melodie? Waar is de dragende piano?
In plaats daarvan krijgen we een ritmebox, de koele synthesizer van Benny en een eenstemmige Agnetha.

Het is zelfs geen echte ABBA song waarop de vier leden participeren.

Al die argumenten volstaan om het nummer niet in mijn top 10 te plaatsen.
Daarbovenop komt nog dat ik het nummer een tikkeltje te lang vind duren.
Eigenlijk is de tongue in cheek Blancmange versie compacter.

Een gelijkaardige commentaar bij Eagle, de mogelijke nummer 1 hier.
Ook hier voert de elektronica de boventoon waardoor het meer organische,
en volgens mij echte ABBA geluid plaats moet ruimen voor een steriele sound.

Opnieuw vind ik Eagle een sterke song, maar daarom geen top 10 notering.

Ik kan me inbeelden dat de meesten het met me eens zijn in de analyse.
Dus moeten beide nummers nog andere muzikale geheimen bezitten die ik niet hoor.
Of is het net omdat ze van het pad afwijken dat ze op zoveel bijval kunnen rekenen?

Zoals gezegd, ik probeer het al jaren te begrijpen.

Tja, als je het mij vraagt, waren zeker Björn en Benny destijds al "helemaal klaar met ABBA" en besloten ze zich een aantal vrijheden te gunnen die ze eerder niet hadden genomen, met name wat betreft (tekstuele) openheid en onderlinge relaties. Het was destijds een publiek geheim dat het al lang niet meer boterde tussen de twee vocalistes - B & B gaven aan dat het vaak moeizaam manoeuvreren was wie de lead zou zingen en wie tweede stem/refrein, voeg daarbij andere sores (i.t.t. Frida gold Agnetha immers ook als een getalenteerd songwriter, met een goed oor voor arrangementen) en het valt inderdaad op dat uit de latere songs een duidelijke onverschilligheid blijkt tav bepaalde privézaken. Ik denk dat een zekere terughoudendheid (naar de anderen toe) was verdwenen.

Dit.

Het is gewoon een verschrikkelijk mooi lied. Meer is er niet.

Maar schijnt wel hun laatste opgenomen nummer te zijn zoals ik schreef

Maar dat schreef Bikkel2 toch ook (een regel boven de door jou gekwote?)

06. Summer Night City




Hoe veel meer disco wil je het hebben?! Summer Night City staat op de latere cd-versie van Voulez-Vous als bonustrack, het album waarover we in dit topic geen overeenstemming kunnen krijgen met z'n allen. Ik hoor tot de liefhebbers. Het is de laatste van dat album die we hier te zien gaan krijgen en daarmee mijn favoriet van Voulez-Vous (de cd-versie dan).

Las ik overheen

Op naar mijn favoriete vijf van ABBA!

Nou ja, nu weet ik in elk geval uit meerdere bronnen dat TDBYC het laatst opgenomen liedje van ABBA is, maar niet het laatst uitgebrachte.

En ook dat weet je nooit zeker natuurlijk: wie weet wat ze stiekem nog hebben opgenomen daarna

Ik heb ooit gehoord dat ze later nog Smells Like Teen Spirit hebben opgenomen, dat enige jaren nadien gecovered werd door Nirvana, maar dat lijkt me een roddel.

Volgens mij vergis je je: het was Alive die later door Pearl Jam werd uitgebracht. En daarmee bewezen ze dat ze nooit uit elkaar zijn gegaan.

Klopt, het was Pearl Jam die dat coverde.

edit: bijna dezelfde gedachte.

Summer Night City is een bonustrack van Voulez-Vous, toch? Volgens mij staat hij niet op mijn LP.

Dat klopt helemaal Ik zal het er nog even bij zetten om u allen niet ongerust te maken zodat u morgen niet terug hoeft naar de platenboer met uw exemplaartjes.

Ik vergis me nergens in, ik zuig iets uit mijn duim, en dat krijg ik terug in mijn gezicht. Nu moet ik zelf maar googlen hoe het zit met Alive, en Pearl Jam, en Abba.

Een onbekende bandje heeft de heren van ABBA ooit op hun podium kunnen krijgen.

Alles nog even snel nagescrolled. Ik meen dat ik "The Visitors" nog niet heb zien langskomen. Zou mooi zijn, want ook dat is top10-materiaal.