Vooral door 5:17 minuten, die riff stampt zo hard

The Pinnacle hoor ik te kennen want die staat op Masque, moet dat nodig weer eens draaien. Denk zelf bij proto-progmetal aan Magnum Opus van Leftoverture.

Nu Opeth klaar is maken we nog even de Brainstorm lijst af (nieuw album uitgekomen) en zullen we daarna doorgaan met Monster Magnet.

Kansas gaat afgelost worden door The Velvet Underground. Ik heb me er eerder dit jaar wat negatief over uitgelaten en in privesfeer (al weet ik daar weinig meer van) ben ik nog kritischer geweest. Ik wil de band nog één kans geven, want eigenlijk heeft het alles in zich om van mij een gigantische fan te maken.

Ah, Lou Reed / VU , mijn all time favoriete

Benieuwd , dit is net als Fleetwood Mac onlangs toch andere koek.

Ja, niet mijn koek bleek ook... We hebben het geprobeerd ?

Volgende twee worden Enslaved voor de metal en Free voor de non-metal!

lennert en RuudC, als jullie in deze Velvet Underground-marathon echt volledig willen zijn, kunnen jullie 'lost albums' VU en Another View ook nog recenseren (al hebben jullie daar misschien geen zin in als ik jullie scores zo bekijk)

Ah, die kan nog weleens positief uitpakken, heeft wel raakvlakken met de jaren 70 hardrock.
Die zanger heeft het toch ook nog met Queen gedaan.

Ik ken alleen Alright Now, wat ik echt te gek vind. Ik ben eigenlijk meer benieuwd naar de raakvlakken met Bad Company, waarvan we eerder al een marathon gedaan hebben.

Zin hebben is geen breekpunt zie sommige eerdere marathons

Ik zie dat vooral VU echt als album bedoeld was, dus die moeten we er inderdaad dan wel bij pakken. Dan doen we Another View ook wel meteen. Niet dat ik er echt zin in heb, maar we moeten wel volledig zijn.

Hoi RuudC en lennert, wellicht is een Primus marathon iets voor jullie?

Ik moet zeggen dat die band mijn interesse niet heeft. Sowieso ligt mijn focus qua keuzes op bands uit de sixties en als ik daar klaar mee ben, ga ik verder met de seventies. Daar verwacht ik nog heel lang zoet mee te zijn.

Met Freddie misschien, de andere bandleden waren toch niet homoseksueel?

Niet met Freddie, wel met de andere.

Oh OK, op die fiets. Haha snapjum. Bicycle Race enzo.

Ik ga ze er ook nog even bij betrekken voor ik Free pak!

Na Free worden het overigens The Rolling Stones, dan hebben we ook meteen de vier grootste Britse bands uit de sixtees (Beatles, Who, Kinks, Stones) meteen gehad. Dit zal nog wel even wat tijd gaan kosten en buiten de singles ben ik met geen enkel Stones album echt bekend.

Ha, eindelijk gaan jullie mijn favoriete band behandelen! Ik volg jullie marathons al vanaf het begin en vind het altijd interessant jullie opinies te lezen, die niet zelden afwijkend zijn van wat de massa vindt. Het werpt voor mij vaak een nieuw licht op een band of de discografie van een band. Dus ik ben erg benieuwd welke albums van de Stones jullie het beste gaan vinden en wat jullie überhaupt van de muziek van de Stones gaan vinden.

Ook ben ik wel benieuwd of jullie voor de jaren 60 albums voor de UK of US albums gaan. Van het debuut heeft Ruud in elk geval de UK versie al besproken. Ik zou persoonlijk een beetje voor een mengelmoesje gaan. Na het debuut zou ik The Rolling Stones No 2 doen, dan de US versie van Out Of Our Heads (dus met Satisfaction). De twee US albums die daarvoor werden uitgebracht (12X5 en Now!) zou ik overslaan. Dit zijn beide grotendeels coveralbums met blues, soul en R&B nummers en voegen relatief weinig toe. Ze hebben ook een aantal dubbelingen met The Rolling Stones No 2. Decembers Children (ook een US album) zou ik ook laten zitten, omdat dit feitelijk een verzameling singles en overblijfsels is, opgenomen over een periode van een paar jaar.
Op Aftermath en Between The Buttons worden op de US versies enkele nummers van de UK versies vervangen door de grote hits uit die periode. Het meest logische is om hier voor de UK versies te gaan (want dat zijn de albums "zoals de artiest het bedoeld heeft"), maar ik zou de US versies van deze twee albums zeker wel luisteren. Vooral de US versie van Aftermath is misschien wel net zo sterk, zo niet sterker, als de UK versie.
Veel plezier met de Stones, heren!

Overigens ben ik van plan om de Stones marathon mee te gaan doen. Als Lennert en Ruud hun recensie hebben geplaatst zal ik de mijne ook plaatsen. Niet omdat ik ze graag wil kopieëren ofzo, maar omdat het me superleuk lijkt om de discografie van mijn favoriete band eens in chonologische volgorde door te nemen.

Doe vooral mee inderdaad!

We kiezen eigenlijk steevast Europese/UK uitgaves. Hebben we met The Beatles en Jimi Hendrix ook gedaan, ondanks dat de US versies soms best wel de voorkeur krijgen. Dan missen we helaas een paar toffe singles (Paint It Black is een van de eerste nummers die ik, lang geleden, heel tof ben gaan vinden).

Logische keuze. ik denk dat ik wel enkele US uitgaves ga meenemen, maar als je nog niet echt bekend bent met het oeuvre van de Stones moet je keuzes maken en dan is dit de meest logische.

Wij nemen er ook een mee en dat is 12x5. Bij de Herman's Hermits hebben we ook een US album besproken, waarbij de muziek niet in Europa uitgebracht is. Van 12x5 zijn een paar nummers op No. 2 verschenen, maar dan vind ik het nog wel de moeite waard om het mee te nemen in onze marathon.

Ik zit in een marathon dip, misschien een nieuw soort dipje ? Op het moment zelf geen zin om een marathon héél gauw even door te zetten (ben begonnen met Behemoth en die maak ik ook af) maar goed, blijf natuurlijk van jullie berichten genieten en zeker lezen!

12X5 had ik in eerste instantie weg gelaten, maar dan zal ik daar nog een recensie voor schrijven. Op zich wel een logische keuze trouwens om die plaat mee te nemen. 12X5 is één van de twee albums die de Amerikanen "extra" kregen in vergelijking met de UK/Europa en bestaat uit de UK EP 5X5 aangevuld met extra nummers die in de US nog niet waren uitgekomen. Het andere album dat de US extra kreeg is December's Children. Als je consequent wilt zijn zouden jullie dat album ook mee moeten nemen, maar in de ontwikkeling van de Stones is het geen belangrijk album. Bovendien staat het niet meer op Spotify en ik neem aan dat jullie dat (of een andere streamingdienst) gebruiken als bron voor de muziek. Now! is overigens de US versie van No. 2 en dus logisch dat jullie die niet meenemen.

Ik wil wel nogmaals benadrukken dat ik voor Out Of Our Heads echt voor de US versie zou gaan (op Spotify is dat de enige beschikbare versie, dus als jullie dat gebruiken is de keuze makkelijk). Die versie is wereldwijd uitgekomen, behalve in de UK (in tegenstelling tot de overige vroege Stones albums waar de UK versies wereldwijd werden uitgebracht behalve in de US). Op de UK versie staan vooral covers en dat is geen goede weergave van waar de Stones op dat moment stonden. Jagger/Richards werden steeds beter als songschrijvers en hadden dat al bewezen met nummers als Satisfaction, The Last Time en Play With Fire. Die nummers staan alledrie wel op de US versie en niet op de UK versie.

Out Of Our Heads UK en December's Children staat trouwens wel op Spotify, als onderdeel van de box The Rolling Stones in Mono. Dus als jullie die albums toch mee willen nemen, het kan via Spotify dus wel.

RuudC Aangezien je de eerste albums al best een hoge score gaf had ik wel verwacht dat je vanaf Beggars Banquet omver geblazen zou worden. Wat een anti-climax zeg ! Als Let it Bleed dan ook niet bevalt, dan is er nog een lange weg te gaan. Moet wel zeggen dat de sound van de band vanaf midden jaren 70 toch weer een ander geluid krijgt. Misschien bevalt dat beter.

Ben benieuwd hoe de andere 2 users het gaan beleven. Al heb ik wel het gevoel dat Jelle78 de hoogste score gaat geven haha.

De topperiode valt me tot nu toe behoorlijk tegen ja. Moet ook wel gezegd worden dat het wezenlijk anders is dan de beginjaren, want (echt) bluesy is het niet.

De albums uit deze periode zijn in stijl best veelzijdig. The Stones stoeiden naast de rock en de blues met country, gospel, soul en met wat mysterieuze ballads.
Later komen daar nog funk, disco en reggea uitstapjes bij.
Voor heel veel fans/liefhebbers is zoals vaker gememoreerd de periode 1968/1972 hun beste.
Maar het kan goed zijn dat het je niet ligt en daar is natuurlijk niets mis mee.
Met de 70's nu in jullie marathon in aantocht valt er echter nog genoeg te genieten.
In mijn geval, beter dan Sticky Fingers en Exile On Mainstreet werd het nooit meer. Voor mij de twee toppers in hun oevre.

Hopelijk nog veel luisterplezier.

Dat mijn scores het hoogste zouden zijn had ik (uiteraard) wel verwacht, maar ik moet toch zeggen dat de lage scores bij Beggars Banquet en Let It Bleed van RuudC mij wel verbazen. Misschien dat ik iets te veel in mijn fanboy bubbel zit, maar ik had toch niet verwacht dat iemand de solo in Sympathy For The Devil als vals en lelijk zou kunnen bestempelen. Of de Stones een band zonder ballen zou noemen. Of spreken van toeters en bellen bij deze twee albums (maak dan je borst maar nat want als je al vind dat Let It Bleed veel toeters en bellen heeft, het wordt nog veel erger). Het fascineert mij wel hoe twee mensen naar precies dezelfde muziek kunnen luisteren er zo'n fundamenteel andere mening over kunnen hebben.

Ik ben zeer benieuwd hoe lennert de klassiekers gaat waarderen. Zijn positieve recensie van Their Satanic stemt mij tegelijk positief en negatief. Their Satanic is natuurlijk bepaald niet representatief voor wat er nog gaat komen. Voor Ruud hoop ik vooral dat hij nog een paar albums gaat vinden waar hij van kan genieten.

Ruud en ik verschillen nog wel eens van mening als het op oude bands aankomt (ik waardeerde Procol Harum, The Who en vooral The Kinks echt veel hoger en hij had veel meer op met The Beatles), dus wie weet! Valt mij voorlopig vooral op dat de hitsingles die ik kende totaal niet representatief zijn voor het oeuvre van de band qua sound.