Mainstream vs. alternatieve dames, soort Ali B vs. Waylon dus

Maar je hebt het zelfde aantal dames opgegeven dus het zou enigszins verdeeld moeten zijn, ik wacht wel gewoon af

Daar waar ik alternatiever ben zal Johan 'm meestal ook wel hebben denk ik zo
En verder...dan ben ik wel Waylon he

Ik zie in jou ook weinig van een Ali B

84. Enya (Luigi 55)
https://i.guim.co.uk/img/media/ef06b82692b4ddad8c789be7c365312194859115/153_386_1969_1181/master/1969.jpg?width=1200&height=1200&quality=85&auto=format&fit=crop&s=25cd0379c43ac32aa3c47e82e54ccc1a

Als kind werd ik doodgegooid met Orinoco Flow weet ik nog. Ik vond het een machtig magisch nummer. Ipv Sail Away zong ik Séloé, wist ik veel Zo had ik wel meerdere nummers op bandjes met zelfgemaakte titels, opgenomen van de radio. Another Brick in the Wall pt. 2 werd bij mij Hey Fita, Leave Them Kids Alone, for all i knew. Zo schreef ik het als 12 jarige achterop een cassettebandje. Enya (uiteraard eerst korte tijd onderdeel van Clannad) leerde ik pas vele tijd later met haar 2e album Watermark echt kennen en haar 3e album Shepherd Moons. Dat is het dan wel. Als ik echt geen muziek kan verdragen om welke reden dan ook dan zet ik Watermark op, heel soothing. Uiteraard heeft ze een prachtige stem en is de muziek elf-achtig ethereal vaak. Volgens mij is ze nog steeds bezig, iig nog een album uitgebracht in 2015 en ze heeft wereldwijd 75 miljoen albums verkocht.

1. How Can I Keep From Singing?
2. Exile
3. Orinoco Flow
4. Watermark
5. Caribbean Blue

Enya is zo'n artiest die niet de credits krijgt die ze verdient, en ik maakte me daar sinds een paar jaar geleden ook schuldig aan. Dat komt omdat ze in het ''new age''-hoekje wordt geduwd, en dat doet haar muziek sterk tekort.

De invloed van Enya op het huidige muzieklandschap is groot en ook breed (van FKA Twigs tot de deathmetalband Blood Incantation), Pitchfork heeft daar een mooi artikel over geschreven:

Enya Is Everywhere | Pitchfork

FKA Twigs noemt Enya een even grote artpopkoningin als Björk en Kate Bush, en ik denk dat inderdaad die perceptie van Enya eens meer die richting op moet. Enya is evenveel dreampop à la Cocteau Twins als new age, waar ik inmiddels ook wel achter ben gekomen dat die term helemaal niet negatief opgevat hoeft te worden.

Toen ik in een periode zat dat ik ook weinig muziek aankon, waren er maar twee platen die me even echt ergens anders brachten: Enya's Watermark en Mike Oldfield's Ommadawn. Zulke dromerige schoonheid die je transporteert naar andere werelden.

Enya

Unieke artieste. Goed, Loreena McKennitt is ook erg sterk maar de onweerstaanbare popinslag die Enya in haar folk/new age tapijten weeft vind ik echt superknap. Ze maakt nog steeds erg toffe muziek overigens, die niet onderdoet voor haar jaren '80 en '90 werk.

Soms zelfs beter zoals het titelnummer van haar 6e plaat uit 2005:




Enya is ook zo'n mainstream succesvol artieste die regelmatig opvallend doch subtiel wordt geëerd door indie mensen in interviews of uitspraken, net als bijvoorbeeld Carpenters.

Verrast me dat Enya zo gewaardeerd wordt
Verwachtte eerder haters eigenlijk...

Bijzonder om te lezen dat je dat ook hebt gehad en dat die muziek je toen wel iets bracht. De Oldfield plaat ken ik niet, ik ga daar eens achteraan

Stel je toch eens voor dat Enya vroeger haar eigen Brendan Perry had gevonden...

Kan natuurlijk alsnog. /durftedromen

Geen naam die ik hier had verwacht. Anywhere Is vind ik altijd wel een mooi liedje en de hit der hits stond weken bovenaan toen ik echt begon met de top 40 volgen. Only Time is wat dramatisch maar ook de moeite waard.

Een artpopkoningin lijkt me dan weer licht overdreven maar ze heeft zeker haar verdienste in de muziek (naast natuurlijk miljoenen verkopen).

Doet ze nog wat eigenlijk?

Bezig haar Brendan Perry te vinden

Ik vind Caribbean Blue haar beste, maar ook de andere singles die ik van haar ken (Orinoco Flow, Book of Days, Evening Falls, Storms in Africa...) zijn zeker aangenaam.

Doen we dat niet allemaal

Ik zoek meer mijn Lisa Gerrard

83. Alison Moyet (Johan 54)
https://media.resources.festicket.com/image/300x300/center/top/filters:quality(70)/www/artists/alison-moyet.jpg

Geneviève Alison Jane Moyet vinden we een plekje boven Enya. Een erg Franse naam, en haar vader is ook Frans. Verder is ze zo Brits als maar kan natuurlijk. Een grootheid in de Britse 80s-pop, waar ze hit na hit scoorde. 6 keer de top-10 en 2 keer een nummer 1-album ook. Ook stuk voor stuk leuke singles wat mij betreft, hoe typisch 80's ze ook mogen zijn. Toch haalt ze deze lijst voor mij vooral op basis van haar werk met Vince Clarke in het onovertroffen man-vrouw duo Yazoo. Eeuwig zonde dat ze maar iets meer dan een jaartje hebben bestaan, en dan toch twee albums en zoveel sterke songs achterlaten, geweldig!
Solo nog steeds actief ook, al wist ik dat niet eens, haar laatste album krijgt nog opvallend veel positieve reviews, toch maar eens luisteren.

1. Only You
2. Nobody's Diary
3. Don't Go
4. Winter Kills
5. Situation

Voor iemand erover begint...ik heb haar over het hoofd gezien...

Ze is dan ook enorm afgevallen...

Moet ook minimaal 15 kg kwijt btw, maar ja wordt lastig zo na die zak borrelnoten van net

Zeer herkenbaar stemgeluid, erg mooie liedjes gemaakt zowel met Yazoo maar zeker ook solo.

1. This House
2. Nobody's diary
3. Situation
4. Is This Love
5. Weak in the Presence of Beauty

Weak in the Presence of Beauty was de eerste die ik van haar hoorde. Nog steeds wel een zwak voor.
Is this Love? vind ik haar fijnste solo-single. This House staat me zo niet bij, nog eens luisteren.

Is een wat latere single, volgens mij haar laatste hit(je). Wat zwaar aangezet en ietwat donker maar erg mooi vind ik.

Net zo zwaar aangezet als zij?

Na een zak borrelnoten misschien

82. Lauren Mayberry (Johan 53)
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/59/Chvrches_10-03-2016_-8_%2829870392660%29.jpg/330px-Chvrches_10-03-2016_-8_%2829870392660%29.jpg

En gelijk twee synthpop-dames achter elkaar. Na de wat oudere dames is het nu wel weer tijd voor wat jonger bloed. Hoewel deze Schotse soprano inmiddels ook alweer 34 is. Leren kennen hier op MuMe, waar ze nog altijd hoge ogen gooien met voor The Mother We Share, waar ik ze ook mee leren kennen. Inmiddels zijn we een klein decennium verder en zijn ze nog steeds behoorlijk succesvol. Zo goed als op The Bones of What You Believe heb ik ze nooit meer gehoord, maar af en toe een fijne single gaat er bij mij zeker nog wel in zoals How Not to Drown of Out of My Head.


1. The Mother We Share
2. Lies
3. We Sink
4. Gun
5. Recover

Ja, fijn!

De kuikens zouden t nu over kerkjes hebben

Muziek om verliefd op te worden, maar misschien nog wel meer een dame om verliefd op te worden
Ik had haar (ook in mijn lijst) moeten hebben

je kan altijd nog een kaartje sturen voor valentijn

Of een gun

https://i.vgy.me/LniIka.gif

Kijk nou, wat een moppie
En kijk nou wat ze zegt op mijn vraag of ze al een vriend heeft