955. Perfume Genius - Put Your Back N 2 It (2012)
Het tweede album van Mike Hadreas is een zeer geslaagd project, een emotionele verzameling van nummers met tedere melodieën. Verzand iets teveel in veel van hetzelfde, maar de hoogtepunten zijn erg hoog.
3,5*

954. 10cc - How Dare You! (1976)
10cc heeft een wat olijke aanpak, maar dat dient de luisteraar niet af te leiden van het feit dat ze toch zeker een paar sterke en vindingrijke composities gecreëerd hebben in hun carrière. How Dare You! een mooie tentoonstelling van hun kunde.
3,5*

953. Airbag - The Greatest Show on Earth (2013)
De MusicMeter progclub presenteert mij wederom met een moderne release die totaal langs me heen gegaan is. Alhoewel dit voor mij niet Werelds beste show gaat worden, kon ik met vlagen toch wel genieten van dit album.
3*

952. Roy Orbison - Mystery Girl (1989)
Deze postume release huist wat prachtige pareltjes, maar ook redelijk wat werk wat me stukken minder aanspreekt. Stem van Orbison blijft een trouwe metgezel, maar de muzikale begeleiding is geneigd om wat voort te sleuren.
3*

951. George Michael - Faith (1987)
Gister was de docu over Michael nog op tv, waarop hij zichzelf door andere celebs even flink wat veren in zijn reet laat steken. Een fascinerend figuur was het. Zijn muziek (en de jaren 80 productie) is nooit zo aan mij besteed geweest en ook bij een volledige luisterbeurt van Faith hoor ik, naast de uitstekende singles, het bijzondere er niet zo in.
2,5*

De Sterren, nice!



Het zal er vast ooit nog wel van komen. In de ambientwandelgangen wordt al beweerd dat dit het beste ambientalbum allertijden gaat zijn!

De Matteüspassie onder de ambientmuziek? Zou wat zijn. Mag ook wel na 13 jaar.

Ik vrees toch ook wel dat "vrij gerenommeerde neoprogband" een wat royale term is voor Twelfth Night. En dat is ook wel verklaarbaar: de verkrijgbaarheid van hun albums is lang vrij moeizaam geweest, voor veel symfoliefhebbers van het eerste uur was het na de jaren '70 hoe dan ook klaar en voor veel recente progliefhebbers is het dan weer te grillig danwel te oubollig. Dat hier op MusicMeter toevallig ook een paar tamelijk hoorbare gebruikers er wel kijk op hebben, overstijgt het anekdotisch bewijs niet echt, vrees ik.

Ben aan het twijfelen of en zo ja, hoe ik deze lijst qua luisteren ga gebruiken. Op zich supervet om alles te checken, maar dan ben ik ook wel iemand die echt alles wil luisteren...er staan te veel artiesten in waarmee ik mezelf niet moet gaan lastig vallen haha. Maar ja, hoe er nou wat uit te pikken...Ik begin eens met The Congos, lijkt me wel interessant en ken ik in z'n geheel niet.
Van mijn eigen (niet ingezonden) Top 200 zijn tot dusver Marvin Gaye - Let's Get It On (104), Gang Starr - Hard To Earn (111) en The Roots - Illadelph Halflife (132) voorbij gekomen.

Oh, dat is wel heel snel die andere.

En vier platen die ik toch wel een stuk hoger had verwacht o.b.v. stemmenaantal en gemiddelde.

Ik moet zeggen dat het 'ik-ga-elk-album-dat-ik-nog-niet-ken-luisteren'-idee, een beetje alle lol van muziek luisteren er voor mij uithaalt. ik ga me nu dus echt niet nog eens 2 uur door Stars of the Lid heen worstelen

Helaas, ik laat dat nobele streven nu na 150 album los. Ik zal vast alles wel een keer beluisteren, daar niet van, maar niet meer synchroon met de bekendmaking van de lijst.

Verder blijf ik natuurlijk wel gewoon genieten van de bekendmaking van de lijst en hier en daar pik ik wat albums eruit om meteen te luisteren. Zo was dat album van The Jayhawks van vanochtend een bijzonder fijne ontdekking

Ik ben daar wel mee bezig en heb er nu 45 geluisterd. Het levert incidenteel een prettige verrassing op, soms een bevestiging dat ik een album toch echt eens moest luisteren (John Talabot, Beastie Boys en Oceansize bijvoorbeeld), vrij vaak 'mwah' en soms vind ik een plaat echt heel erg vervelend. Monster Magnet was vooralsnog het dieptepunt, maar ik zie dat ik er ook nog een van Pixies voor de boeg heb, dus dat verandert vast nog wel.

Tot en met de huidige update moet ik er nog achttien. Ben nu met Phoebe Bridgers bezig en die valt - zoals verwacht - wel goed.

Ik was er ook mee bezig Brunniepoo, sterker nog: volledig bij. Maar de zelf opgelegde verplichting alles te luisteren, zelfs als ik eigenlijk na tien minuten wel gehoord heb ik dat ik het niets vind, ging me tegenstaan. Moet het wel leuk houden voor mezelf

Ja, die van Phoebe Bridgers vond ik ook erg fijn

Ach, het is voor mij ook een manier om op de hoogte te zijn van de verschillende MuMe-hypeplaatjes. Soms vallen die mee en soms vallen die bepaald niet mee. Ik sta overigens vooral te kijken van allemaal plaatjes waar ik echt niets bijzonders in hoor, maar die voor meerdere anderen kennelijk toch favorieten zijn

Absoluut, dat is in het algemeen een fascinerend fenomeen. We horen allemaal iets anders terwijl we allemaal hetzelfde horen.

Ik had een karig lijstje (175) aangeleverd en tot op heden 4 albums uit mijn lijst voorbij zien komen. Jayhawks, Talk Talk, Iron Maiden en Pixies.
Probeer vooral de voor mij onbekende acts eruit te pikken. En het was direct raak met nr. 1000, prachtige plaat!

Ik gebruik deze lijst vooral om schrijnende hiaten in mijn albumkennis te dichten. Nu het debuut van The Shins, een album van 33 minuten dat ik nog niet ken, terwijl ik al jaren fan ben van de opvolger.
Alle albums beluisteren ligt sowieso buiten mijn bereik, daarvoor ben ik een veel te trage luisteraar.

Met Natalia Lafourcade en Marina and the Diamonds zijn er toch een paar aangename verrassingen. Ook Sade en Garbage hebben het gehaald.

Bij White Lies komt dit nog het beste naar voren: van 145 naar 869. Maar ook de 17e plek van deric raven wordt gemist.

Bestaat er net zoiets als snelluisteren (cf. snellezen) dan?

Trage beoordelaar dan

Vreemd dat Aladdin Sane er de vorige keer niet bij was. Toch wel top 10 Bowie en er zullen er in totaal wel 10 van hem voorbij komen.

Alladin Sane nieuw? Oké oke

Potver, dit moet op een tegeltje!

Ik weet niet of het helemaal te classificeren is als snelluisteren, maar voor deze top 1000 doe ik ook wel iets gelijkswaardigs. Normaal gesproken besteed ik iets meer tijd met een album, voordat ik tot een oordeel kom. Eerste luisterbeurt wat scannend luisteren om de algehele ambiance van het album tot me te nemen, tweede beurt aandachtiger naar de opbouw van nummers en de derde luisterbeurt voor teksten en details.

Nu blijf ik af en toe wat steken in de eerst fase, zeker bij albums die me tijdens de eerste luisterbeurt niet bevallen. Vaak ga ik er dan nog geen sterren opplakken, maar voor de 'compleetheid' van deze top 1000 doe ik dat nu wel. Het zou dus heel goed kunnen dat ik bij een herbeluistering helemaal terug op mijn besluit kan komen, zowel de positieve als de negatieve kant op

950. The House of Love - The House of Love (1988)
Ik kende deze groep helemaal niet, maar ik ben prettig verrast door hun spacey jangle pop sound. Het album bevat wel een aantal doodlopers, maar over het algemeen frisse luisterervaring
3,5*

949. Little Richard - Here's Little Richard (1957)
R.I.P. Little Richard. Wat een stemgeluid en wat kon ie swingen. vooral die breakdowns zijn genieten. Je ontkomt er niet aan dat de productie wel erg gedateerd klinkt, maar het enthousiasme van Richard maakt veel goed
4*

948. Alter Bridge - Blackbird (2007)
Oei, In mijn oren is dit wel erg gelikte, maar generieke hardrock. Tekstueel ook erg voorspelbaar. Mag voor het grootste deel in het vakje: Niet voor mij.
2*

947. Marvin Gaye - Let's Get It On (1973)
Deze muziek en de teksten zijn zo smooth hé, als een ingeoliede paling in een boterbadje. Voor mij iets té smooth, maar niemand weet die vibes te raken zoals Marvin. Pretty little sexy momma
3,5*

946. Dream Theater - Metropolis Part 2: Scenes from a Memory (1999)
Een van de weinige metal albums in mijn collectie, gekregen van een vriend. Misschien speelt nostalgie mee, maar ik ga nog steeds heerlijk op de verhaalvertelling en riffs van dit album.
4*

Oh wauw, wat staat Funkadelic laag. En dan is ie zelfs nog gestegen dit jaar.

Beetje circulair geformuleerd, maar gek genoeg snap ik wel wat ie bedoelt. Vervang in het tweede deel "allemaal hetzelfde horen" door "allemaal naar hetzelfde luisteren" en het is helder: aspect is de technische term ervoor.

Hetzelfde doet zich voor met "zien" en "waarnemen". Het beeld is hetzelfde, maar de een 'ziet' alleen mooie vrouwen (op de boulevard) en de ander alleen dure auto's (op de boulevard), kwestie van organisatie/interpretatie.

aerobag MuMe en funk is een veel grotere stap dan MuMe en prog; reggae is absoluut de overtreffende trap; tenminste bij non-electronic.

Daar gaat m'n tegeltje

Ze hebben ook XXL-vloertegels tegenwoordig, misschien is dat wat

Grappig, voor mij werd het met The Shins per album minder en nu mijn interesse al helemaal tanende is, is het debuut de enige die ik nog wel eens opzet.

Weer wat soul/hiphop/electronic/dance/reggae/dub/Zuidamerikaans/Afrikaans/Aziatisch in de volgende update zou leuk zijn

Ik vind het op zichzelf al een prestatie dat je het zo lang hebt volgehouden.

mijn omissie. pardon.

Tja, ergens komt een moment dat in 500 keuzes je andere keuzes moet loslaten. Is ook zo weinig, die 500.

‘Daar gaat mijn tegeltje’

Vind ik ook wel een leuke opdruk voor een tegeltje.

chevy93

Bij Buddy Holly:
"Genoemd door 3 gebruikers: Shaky (14), Shaky (62), Superbitch (469)"

Meteen mijn eigen lijst erbij gepakt: ik heb dit album op 62 staan, een andere van Buddy op 14