Lezenswaardige reacties, aerobag. Ik ben toch ook maar heel de lijst aan het beluisteren alleen in een heeel veeel lager tempo. Ik ben nu pas bij Oceansize dus ik hoop dat ik klaar ben voor de volgende editie.

Erg leuk om te lezen allemaal aerobag. Zelf zou ik daar de tijd niet voor hebben.

Ik ben de volgende albums uit mijn eigen lijst al tegengekomen:

988. David Bowie - Heathen (234)
980. Ultravox - Vienna (499)
955. Perfume Genius - Put Your Back N 2 It (217)
950. The House of Love - The House of Love (227)
947. Marvin Gaye - Let's Get It On (248)
913. Jónsi - Go (321)

Niet heel slecht denk ik zo. Ik verwacht er nog wel een flink aantal

Ook de eerste nummer 1-notering die voorbij komt?

Ik snap dat je andere prioriteiten hebt, maar met bijna 200 scrobbles per dag moet je toch een eind kunnen komen.

Ik vind het wel leuk er af en toe iets uit te pikken, met name wat exotischere namen of wat jazz. Vandaag was dat het album van Alice Coltrane en die viel gelijk goed. Ondanks dat het niet echt rechttoe rechtaan composities zijn (althans op het eerste gehoor) was het toch wel rustgevend en fijne muziek om wat werk bij te doen.

Opvallend: vier platen die vorig jaar al in de lijst stonden en ook al in deze regionen.

Ook opvallend: de danceklassieker van The Prodigy gooit wederom geen hoge ogen. Dat terwijl het album dus al meermaals bij de bovenste ~300 platen kwam als je kijkt naar de decennialijsten. Ander publiek of toch ook een beetje gebonden aan het decennium?

Ben wel een beetje uitgekeken op The Prodigy

Sowieso loop ik nog niet echt warm voor de laatste updates, alleen bij The Roots veerde ik op (en dan heb ik die nog niet eens in m’n lijst)

Dat ik 1 van de slechts 3 stemmers ben op Garbage verbaast me niet. Ik kan me voorstellen dat het voor sommigen meer een singlesband is dan een albumband (bovendien scoorden ze in de jaarlijsten van zaaf ook nauwelijks).
Dat ik 1 van de slechts 3 stemmers ben op The Prodigy verbaast me wel, dacht dat die toch nog wel een stuk populairder waren.
Oja ook 1 van de 3 op Alvvays, tja. Bij mij ook nog maar net in de lijst en zou het tweede album misschien hoger staan?

Van de beste momenten op deze en 2.0 hadden ze wellicht één sublieme plaat kunnen maken, maar beide bevatten los ook ruimschoots genoeg epische momenten tussen de mindere stukken in voor een notering.Er had sinds vorige editie een DAB bij gekund, maar dat mocht kennelijk toch niet zo zijn. Ik heb ze toen kort voor het verscheiden van Keith Flint nog live gezien, maar dat heeft de waardering verder ook niet echt een boost gegeven.

Afgelopen blokje: hoewel iets gedaald, toch fijn dat er ook dit jaar weer ruimte is voor Priest=Aura. Verder: noblesse oblige, maar het debuut van U.K. heeft mij dus nooit echt wat gedaan (zoals een vrij recente luisterbeurt andermaal bevestigde).

Van het debuut vind ik alleen Milk minder, daarna kom je al in de categorie Queer als ik van minst favoriet naar favoriet ga... dat is toch ook wel een prima single dus nee minpuntjes hoor ik nauwelijks op het debuut.

Voor mij een 4*-album. Zeker epische momenten (voor mij ook Queer, maar vooral Milk, Vow en Stupid Girl), maar ook genoeg mindere. Het helpt ook niet mee dat ik het album na de jaren '90 nauwelijks nog gedraaid heb, maar ik heb hem nu weer eens opgezet.


Beide denk ik. Is toch ook vooral populair onder rockliefhebbers. Voor mij het hoort het album in ieder geval bij de 90s dance die ik nooit meer opzet op soms een enkel nummer na.

Garbage had goed in mijn 500 gepast. Heb ze vorig jaar nog live gezien in Groningen. Sympathiek hoor.

Ik begin een patroon te ontdekken. Die heel zeldzame keren dat er iets langs kom waar ik nog echt nooit van gehoord heb blijkt het allemaal (neo-)prog te zijn. Blijkbaar een genre waar ik heel ver van vandaan blijf

Score voor compleet onbekend tot nog toe: Twelfth Night - Fact and Fiction (1982), Lunatic Soul - Fractured (2017) en Lunatic Soul - Walking on a Flashlight Beam (2014).

Van alle albums die tot nog toe langs zijn gekomen heb ik er 55 bestemd, dat is ongeveer de helft.

Die Twelfth Night zou je zomaar eens mee kunnen vallen overigens, dichter bij new wave is prog nooit gekomen.

Het tweede album komt nog, daar ben ik vrij zeker van. Ik leer het pas kennen en het kan zeker nog groeien tot een toekomstige top 500 plaat. Het debuut van Alvvays vond ik nog wat te wisselvallig.
Nu aan het genieten van Natalia Lafourcade, super toffe ontdekking van een genre dat ik alleen van films ken

Bedankt om het mysterie op te helderen
Ik ken nu toch wel de klassieke albums uit de lijstjes, ten minste van naam dacht ik, en hier komt de een na andere titel voorbij die ook mij totaal onbekend is. Het lijkt wel een parallelle internetwereld, die van de prog.

Met 1/10 van de lijst die gepasseerd is lijkt deze 'angst' bewaarheid te worden Mochten hier overigens prog(achtige)albums bij staan die gelijkenissen hebben met bijvoorbeeld Controlling Crowds of ( ) dan ben ik alsnog benieuwd wel. De klassieke progrock en de zogeheten neoprog is meestal echter niet echt aan me besteed.

In mijn vakantie wel ja, maar dan nog... ik heb geen Spotify dus dan wordt het gelijk al lastiger, en inderdaad: ik besteed liever tijd aan platen waar ik oprecht interesse in heb, ik ga niet naar iets luisteren omwille van dit topic. Neemt niet weg dat ik het dan wel leuk vind als anderen dat doen

Bij mij staat de 2e ook hoger dan de 1e trouwens

+1

960. Riverside - Wasteland (2018)
Album kent nog wel een paar verassende momenten maar het grootste probleem met moderne prog voor mij, is dat het soms wel érg uitgekauwd klinkt. Riverside kan ook wel veel beter
2*

959. Iggy Pop - Lust for Life (1977)
Charismatisch en catchy album. Passenger en Lust For Life zijn natuurlijk absolute classics. Sterk werk van Bowie als producer. Het album is wel inconsistent. Moeilijk om een album waar Turn Blue op staat 4 sterren te geven
3,5*

958. Foals - Holy Fire (2013)
Foals is wel een fijne band, maar wat mij betreft een echte single band. De sound van Foals kan mij een heel album lang moeilijk geboeid houden. Maar later ooit een compilatie van hun beste nummers en je hebt een dijk van een album.
3*

957. Jerry Lee Lewis - Jerry Lee Lewis (1958)
Charmant ’50 rock ’n roll plaatje. Hou altijd wel van die old school swinging rock ’n roll sound. Respect voor de grondleggers.
3,5*

956. Noel Gallagher's High Flying Birds - Noel Gallagher's High Flying Birds (2011)
Ben nooit zo enthousiast geweest over het werk van de broertjes Gallagher post-oasis. Weinig uitdagend. Voor mij is dit ook wel zo’n band waarvan ik nu steeds, a la ArthurDZ, ga denken ‘oh ja deze wel erin, maar [mijn eigen favoriet] van de 10's die wat meer durven niet’
2,5*

Deftones, toch #195 in de top 250. Deze editie nieuw.

Ik vind het nochtans knap om (blijkbaar alle) niet-alledaagse namen als Bohren, Current 93, Richard Dawson en milo wel te kennen, maar een vrij gerenommeerde neoprogband als Twelfth Night dan weer obscuur te beschouwen. Maar dat zal ongetwijfeld ook weer mijn bubbel zijn (en hoewel ik eerlijkheidshalve ook moet toegeven ik op de band gestuit ben door een aantal progressieve liefhebbers hier op deze site).

Jammer dat U.K wat is gezakt in deze top 1000. Jazzfusion, zeker als het zich situeert op de kruisvlak met progrock, kan nog wel eens potsierlijk klinken. Deze plaat heeft echter een heerlijke focus en kracht.

RateYourMusic is mijn lijstjesbron en ik zie dat Twelfth Night daar 1 album met 250 stemmen heeft, voor mij is dat obscuur
Nu moet ik zeggen dat ik bij RYM mij laat inspireren door lijsten op basis van mijn muzikale vrienden en zo blijf ik ook binnen mijn bubbel.

Ik had ze groter ingeschat. Maar ik zie dat zelfs een grote progband als IQ bij lange na de 1000 stemmen niet haalt.

Blijkbaar een lastig probleem om op te lossen? Ik mis de korte toelichtingen wel, want dan heb je direct een beeld van het genre van onbekende albums.

Ik heb eerlijk gezegd nog niet de tijd genomen om ernaar te kijken.

Grote daling van Hats, bijna 500 plekken. Wat ook deels op het conto geschreven kan worden van sjaakafhaak GrafGantz.

Met Stars of the Lid overigens wel een prachtige nieuwe binnenkomer. En als deze erin staat verwacht ik die andere ook nog eigenlijk. En zouden ze ooit nog met een nieuw album komen? Dit bericht lijkt me toch ook alweer redelijk oud: Stars of the Lid Working on New Album - self-titled - self-titledmag.com