In Chevy's post van 10:41 staat een link naar de herziene lijst. Maar inderdaad, ik hoop dat we vanaf nu in één rechte lijn naar de nummer 1 gaan (en Chevy waarschijnlijk al helemaal )

Houden zo.

Voordat mensen daar over vallen: ja, ik heb bij Kraftwerk specifiek gekeken naar zowel de Duitse als Engelse edities en bij elkaar gevoegd.

Amenraaaaaaa

Ik heb Amenra de rug toegekeerd.

Gretz die Revere in zijn lijst heeft staan: verrassend

Wel wat aan de lage kant

Ja, als dit spel in 2013/2014 was georganiseerd had Hey Selim! een stuk hoger gestaan. Nu gewoon te weinig meer naar geluisterd

Het oude werk van Daft Punk stond mij nooit zo aan. Ik begrijp nu dat ik de live-variant een kans moet geven. Aldus zal geschieden.

Echt zonde dat ForWhomThePeteTolls geen lijstje heeft opgestuurd. Dan had Big L nog een stuk hoger gestaan!

De live-plaat heeft voor mij hetzelfde manco als de studioalbums: te lang.

Geweldig live-album, de lengte is mij eigenlijk nooit opgevallen.

Wel opvallend dat er nu überhaupt 2 live-albums voorbij komen, ik heb zelf alleen op studio-albums gezocht dus die helemaal niet overwogen.

Ik ook niet, ik vind het ook een soort oneerlijke concurrentie. Rust never Sleeps en Plays live zouden anders zeker mijn lijst gehaald hebben en naar die Daft Punk ben ik ook wel benieuwd.

Nee hier ook geen live, akoestische of verzamel albums

Oneerlijke concurrentie? Ik zou echt niet weten waarom je live-albums buiten beschouwing zou moeten laten... dát lijkt me pas oneerlijke concurrentie.

Rust Never Sleeps staat gewoon bij de reguliere albums, dus dat lijkt me simpel.
Plus dat sommige live-albums te goed zijn om te negeren

Sommige livealbums vind ik super, en heb ik dus ook voorzien van hoge scores, maar luister ik desondanks bijna nooit. Die platen heb ik niet opgenomen in mijn top 500, ook al staan ze op pakweg 4.5*.

Sommige livealbums slinger ik dan weer even makkelijk, of zelfs makkelijker, aan dan de studioalbums van de artiest in kwestie. Die platen heb ik niet geweerd. Ach ja, iedereen maakt zijn eigen afweging wat dat betreft, zolang Stop Making Sense maar in de lijst staat is het mij eender.

Het is niet echt een kwestie van negeren. Leek mij te gaan om studio-albums, dus daar heb ik mijn stemmen van gedownload en vervolgens ben ik daarmee aan de slag gegaan. EP's, singles, soundtracks, mixalbums, verzamelaars, e.d. heb ik ook niet meegenomen.

Van de chev mocht alles, dus heb mooi m'n eigen regels aangehouden. Ieder zijn ding

'Moeten' is ook zeker niet aan de orde, maar voor mij is een live-album vaak tegelijk een verzameling van de betere nummers van een artiest. En ja, dan ga je toch twee verschillende zaken vergelijken. Ik vermoed dat zelfs bij acht van de tien artiesten uit mijn top 10 een live-album mijn favoriet zou zijn.

Mijn methode was om 500 favoriete albums te droppen. Allemaal 4,5 en 5. Alles door elkaar: reguliere albums, mini-albums, verzamelaars van 1 artiest, scores, live-albums en verzamelaars van een ratjetoe aan artiesten. Juist van die laatste categorie hoop ik dat enkelen de magische 1000 gehaald hebben.

We’ll see

tja, daar selecteerde ik ook niet op. het zou leuk zijn ja, een Nuggets erin, maar weinig kans erop denk ik.

Nou, als andere tandems een straatje Elvis er in krijgen...

Nuggets, zou wel eens kunnen lukken. Of Sue Records Story. mmmm

Dat is nog nooit de 'regel' geweest. En deze vraag is ook al eerder langsgekomen in dit topic:

Wat mij betreft zijn de beste albums gewoon de beste albums. Die ga ik niet arbitrair negeren omdat er applaus tussen klinkt. Maar goed, dat is mijn lijst.

Hah, het Nelly album waarvan je wist dat hij ging komen. Maar zie ik nou dat het een 1-2tje is? Gretz geen fan?



Nuggets even opgezocht en wat ik lees word ik erg enthousiast van. Ik hoop dat hij langskomt (en anders luister ik hem toch)

Zoals gebruikelijk bij dit soort lijsten is iedereen gewoon vrij om voor zichzelf te bepalen wat hij/zij in zijn toplijst opneemt. Zelf neem ik geen live-albums of verzamelaars mee. Die luisterervaring is anders en voor mijn gevoel horen ze niet in mijn toplijst thuis. EP's neem ik enkel in specifieke gevallen mee, bijvoorbeeld als ze een hele persoonlijke waarde voor me hebben of wanneer ze beter zijn dan alle studio-albums van een artiest (FKA twigs).

Wat jordidj1 zegt dus.

Oh oh

chevy93 ik heb Folklore in mijn eigen lijst op #27 staan

Om de een of andere onverklaarbare reden heeft de CSV-exporttool er de ID 536549 automatisch aan toegevoegd. Die blijkt echter bij dit album te horen met dezelfde titel. Ik heb geen idee hoe dit mis kon gaan, want ik überhaupt nooit naar Big Big Train geluisterd. Ik dacht dat het met de formule gewoon goed gaat als er meerdere albums met de titel in Lijst met ID's staan? Ik heb alle ID's van mijn eigen albums aan het template toegevoegd.

Is het mogelijk om hier nog een correctie voor toe te passen? Zou substantieel veel plaatsen schelen lijkt me.

Weer 4 plaatjes eruit gepakt de afgelopen week:


938. Phoebe Bridgers - Stranger in the Alps (2017)

Jaja, lang genegeerd, maar eindelijk voor La Phoebe gaan zitten. En ik ben blij dat ik het heb gedaan, want dit is gewoon een mooie, eigen plaat die meer te bieden heeft dan Funeral. Binnen het overbevolkte vrouwelijke singer/songwriter maaiveld van de afgelopen 5 jaar weet ze wat mij betreft toch wel met enig gemak haar kop & schouders te showen, en dat is zeker niet vanzelfsprekend.

De cover van Mark Kozelek vind ik wel wat vreemd, die valt een beetje uit de toon (maar dat kan ook komen omdat ik het origineel destijds ontzettend vaak heb gedraaid).

3,5* voor deze alvast - haar 2020 plaat zal spoedig volgen.

825. The Jesus and Mary Chain - Psychocandy (1985)

Het is dat er te veel goede muziek op wordt genomen om in een mensenleven te beluisteren, anders zou ik ongetwijfeld vaker spijt krijgen van mijn neiging om iets te snel een oordeel te vellen. Zo ook hier; op basis van Just Like Honey ooit besloten dat J&MC iets te slappe '80s hap voor me was, en er daarna niet meer naar omgekeken.

Maar onder de zoete honing schuilt gewoon een lekker noisy, gruizige, fuzzy, rammelende en eigenlijk gewoon heel erg fijne popplaat. De zang is niet helemaal mijn ding, maar meestal vormt de laag noise zich heel fraai om de stem heen. Ze zijn vast ook een inspiratie voor The Magnetic Fields geweest.

3,7* (hopelijk groeit deze nog wat)

801. Suzanne Vega - Solitude Standing (1987)

Ik heb me inmiddels voorgenomen om alle vrouwen die ik niet ken uit de lijst sowieso te beluisteren. Vega ken ik uiteraard wel - ik zag haar nog live in Paradiso in 2014 - maar ik ben nog niet eerder echt voor een heel album gaan zitten. Mijn moeder had de s/t uit 1985 wel op CD, die heb ik zeker meerdere malen in zijn geheel gehoord, maar ik heb er nooit actief genoeg naar geluisterd om er een oordeel aan te hangen. Dankzij deze lijst heb ik nu dus eerder een mening over Solitude Standing.

En dat is een plaat vol mooie, kleine pop-liedjes. Een plaat die nergens uit de bocht vliegt of inkakt, met mooie teksten, maar wel net dat kleine beetje extra mist voor een échte top-score. Gewoon een erg fraaie plaat dus.

Speciale vermelding voor Tom's Diner, wat een mooie opener is dat.

3,6*

777. Big L - Lifestylez ov da Poor & Dangerous (1995)

Jaaa, ik was net bezig om mijn jaren '90 hip-hop-hiaten op te vullen, dus deze notering komt als geroepen. Zo'n plaat/artiest die ik al tien jaar van naam ken, maar ook nooit voor ben gaan zitten. Onterecht - uiteraard - maar jongens, er is zo veel muziek.

Een lekker directe plaat. Vol sterke, ietwat droge beats en goede flows & presence. Het album is wel een beetje monotoon en sommige refreintjes zijn iets minder mijn ding, dat houdt me voorlopig even van 4* af.

Da Graveyard is wel een hele dikke track, damn.

3,6*