zowel bij The Gathering als bij Charlotte Gainsbourg vraag ik me af of er nog andere albums hoger staan. Van beide hoop ik wel maar verwacht het niet direct (hoewel ik dit bij Gainsbourg wel een verrassende keus vind)
Ik heb ze beide wel met andere albums in de lijst (en dus niet met deze twee), the Gathering 2 of 3x en Gainsbourg 1x.

Gainsbourg verwacht ik wel , maar niet Charlotte .

De waarde van plaats is nu niet aan de orde , want met 2 hoge waarderingen sta je al in de 6 - of 700 , laat staan 3 en zeker zulke noteringen van Donny Bennet of zo. Het gaat dan nergens over, maar dat mag de pret niet drukken. Hilarisch is het absoluut.

Pluim voor de organisator overigens !

Ik verwacht nog zeker wel één Gathering tegen te komen.

Inherent aan de fase van de lijst zijn de grootste positieve verrassingen er inmiddels wel af. Ik kan natuurlijk mijn vreugde noteren over het feit dat het debuut van Roxy Music 54 plaatsjes gestegen is... nou vooruit dan maar, bij deze.

Vorige keer hadden Superbitch en ik samen een album in de lijst weten te krijgen (niet afgesproken hoor). Die is nu nog niet geweest dus zal toch wel door meer mensen beluisterd en goed bevonden zijn en flink gestegen zijn, ben benieuwd.
of ze is er uit natuurlijk dat kan eventueel ook.

845. De Kift - Koper (2001)
We moeten in Nederland een band als De Kift koesteren. Een band met een drift tot vernieuwing, een band die durft te goochelen met verwachtingen en een band die met een poëtische blik het mooie zoekt in het ogenschijnlijke lelijke. Zwartwit foto’s uit vervlogen tijden die door de leden van Kift opnieuw ingelijst worden en zo opnieuw hun verhaal kunnen doen, terwijl blazers van oudsher opgepoetst worden om ons voor te gaan in de koortsachtige fanfare. Een portie kleintheater verwerkt tot een compact disc.
4*

844. Airbag - All Rights Removed (2011)
Het geluid van Airbag is niet bijster origineel. Misschien niet gek, gezien de voorgeschiedenis van Airbag als een Pink Floyd tribute band. Een band hoeft niet altijd vooruitstrevend bezig te zijn, maar toch vind ik het voor de 10’s een behoorlijk uitgekauwde sound. Alhoewel het instrumentaal prima in elkaar steekt, weet de band niet veel punten bij mij te scoren. Het helt toch wel teveel over naar een Been There, Done That verhaal, wat de spanning voor mij uit het album trekt.
2,5*

843. The Boxer Rebellion - The Cold Still (2011)
Een album gekenmerkt door bleke melodieën en een gebrek aan instrumentale hoogstandjes. Enige gewicht wat de bandleden het album mee proberen te geven wordt verstoord door voorspelbare composities. Weinig onderscheidend en langdradig ondanks een speelduur van slechts 39 minuten. Een briesje in een glas water.
2*

842. Rammstein - Mutter (2001)
Mutter is intimiderend maar o zo vermakelijk om te luisteren. Album is gevuld met aanstekelijke riffs, dreigende refreinen en fijne elektronische toevoegingen. Het is echter in de opbouw wat formalistisch, waardoor de nummers wat oppervlakkig blijven. Het album verliest daarnaast wat momentum in de tweede helft, het beste is tegen die tijd al langs geweest.
3*

841. Bon Iver - 22, A Million (2016)
Dit album voelt meer als een verzameling creatieve uitspattingen, dan als een compleet geheel. Ik waardeer het altijd als artiesten wat nieuws durven te proberen en spelen met elektronische arrangementen, maar de meeste songs missen wat body en eindigen als nummers met een aardig idee, maar die hun potentie niet behalen. Ik vind zijn high-pitched stem ook niet bepaald fraai, alhoewel het wel mooi aansluit bij de glitchy sound die Vernon nastreeft op dit album. Met vlagen is er genoeg op het album om van te genieten, maar het is een matig uitgewerkt geheel.
3*

Damn aerobag, je gaat hard. Die albums van Airbag en The Boxer Rebellion schat ik wel een stuk hoger in. De Kift is inderdaad een geweldige band!

Mooi debuut voor The Don! Nu al benieuwd naar de aero-recensie

Klopt. Die gasten zijn aan het doorslaan.


Ja dag, Adios is toch overduidelijk het allerbeste nummer wat Rammstein ooit gemaakt heeft?

We good tho?

Helemaal niet, als er iemand in de lijst verdient te staan dan is het Donny wel.

Donny Hathaway verdient dat absoluut. Komt wel nog denk ik.

Dat verdom ik

Die Tears For Fears documentaire van afgelopen woensdag kwam een aantal maanden te laat. Desondanks fijn om te zien dat "Songs From The Big Chair" gestegen is

Blij dat Rest van Charlotte Gainsbourg niet vergeten is na 3 jaar, voor mij nog steeds het beste van 2017 waarin ze het niveau van haar vader evenaart.
Ik had verwacht dat 1999 het beter ging doen dan de vorige keer, door de aandacht met die super deluxe editie die uitgekomen is. Ik hou ook wel van Dirty Mind, maar 1999 is toch Prince zijn eerste meesterwerk.

Ik denk niet dat dat soort deluxe fanuitgaves een invloed op de lijst hebben.

Voor mij is Controversy uit z'n (relatieve) begintijd favoriet, ik heb 3x Prince in m'n lijst waarvan Controversy het laagst, op 201. De andere 2 spreken voor zich denk ik.

Rave Un2 the Joy Fantastic en The Chocolate Invasion?

Gloedvolle recensie bij Alanis, dat kan je wel aan Teun over laten

Pure Heroine is een lichtpuntje in een verder nogal futloze update. Ik tel mijn zegeningen maar: voorlopig staat elke keer dat de pagina laadt Nude even prominent in beeld.

Ik ben wel blij met The Feelies.

Verder heb ik de plaat van 1999 gewonnen bij een popquiz, maar ik ben er nog niet kapot van. Maar wie weet bij de volgende editie van dit spel...

Het was weer genieten hoor, met dit vijftal

840. Joni Mitchell - Court and Spark (1974)
Dit is niet mijn favoriete Mitchell album, het huist naar mijn mening niet haar beste werk, maar het is nog steeds een zeer verfijnde luisterbeurt. De sound is toegankelijk, doch gelaagd en compleet. Opvallend is de warme en geruststellende ambiance, die nooit té zoet of simplistisch wordt. De instrumentatie glijdt soepeltjes voorbij en is rijkelijker dan haar voorgaande werk, maar nooit te overgeproduceerd. Raised On A Robbery en de cover van Twister vind ik wel wat ondermaats voor Joni, twee smetjes op het album. Maar de charismatische stem van Joni maakt natuurlijk veel goed, en is ook op dit album een genot om naar te luisteren.
3,5*

839. Foals - Total Life Forever (2010)
Ik ben er van overtuigd dat dit het beste album van Foals is, waar ze hun gecalculeerde sound het beste hebben weten te vertalen in een consistent album. Maar, net als de andere albums, verliest de karakteristieke Foals sound mijn interesse naar mate het album gevuld blijkt met dezelfde herhalingen van zetten. Ze vallen op dankzij hun unieke geluid binnen de oververzadigde indie rock scene, maar oververzadigen op hun beurt deze sound direct weer in hun eigen niche. Spanish Sahara is dankzij de ijzersterk opbouw de persisterende blikvanger, maar helaas een uitzondering.
3*

838. Kraftwerk - Computer World (1981)
De trilogie Trans Europa Express/Die Mensch-Maschine/Computerwelt is ijzersterk en alhoewel Computerwelt iets minder toegejuicht is, doet hij zeker niet onder aan zijn voorgangers. Het album is zo’n charmante tentoonstelling van verslavend synthesizer gebruik. Catchy, maar uitzonderlijk goed doordacht. Het klinkt nog steeds zo fris, was dit album deze week uitgekomen dan had ik het ook wel geloofd. Het aanstormende tijdsperk van bliksemsnelle data uitwisseling en automatisering wordt uitermate goed gevangen. Het lijkt onvermijdelijk, zelfs wat beangstigend, maar de heren van Kraftwerk maken er een feestje van. I, for one, welcome our robot overlords.
4*

837. Pavement - Slanted and Enchanted (1992)
Ik weet nog wel dat ik dit album voor het eerst hoorde, een kleine 10 jaar geleden. Ik kon toen niet geloven dat de band zo’n bejubelde status had kunnen verkrijgen, het klonk me allemaal wel heel amateuristisch in de oren. Het had echt wat meer draaibeurten nodig. voordat ik het album zou gaan waarderen. Het album is juist een kolderiek, doch oprecht meesterwerkje die heerlijk zijn eigen ding doet. Het album breekt met de rock clichés van zijn tijd, wat (bijna) 30 jaar later nog steeds fris geluid oplevert. Een fijn balans tussen speelse melodieën en wazig lawaai.
4*

836. Tangerine Dream - Phaedra (1974)
Edgar Froese en kompanen maakten met Phaedra een meeslepende afdaling naar de kern van een exotische planeet. De leden van Tangerine Dream knutselden veel met hun apparatuur om unieke soundscapes te creëren die voorheen nog niet mogelijk waren. Zij vergden zoveel van hun instrumenten, zoals Moog synthesizers en de Mellotron, dat ze overhit, ontstemt en daarmee onbruikbaar raakten. Zij zochten werkelijk de grenzen op van wat toen muzikaal mogelijk was. Phaedra is betoverend mooi, met een doordringende spanningsboog opgewekt door de pulserende ritmes van de mellotron en de ijzige synthesizers op de achtergrond. Waar de titeltrack een afdaling naar de onontdekte diepte is, is Mysterious Semblance at the Strand of Nightmares een geleidelijke opstijging naar een verblindend licht hoog in de lucht en Movements of a Visionary een stuurloze zweeftocht langs kleurrijke kosmische gaswolken. Tangerine Dream legde de blauwdruk voor toekomstige ambient muziekstromingen, maar naar mijn bescheiden mening, zijn er maar een handjevol artiesten die het niveau van Tangerine Dream konden benaderen.
5*

Gelijk even dubbel stemmen scoren bij Kraftwerk?

40% gehad alweer. Kyuss is een vette binnenkomer.

De twee versies ontlopen elkaar niet zoveel wat mij betreft, alhoewel ik een lichte voorkeur heb voor de Duitse moerstaal van de band. Maar wel makkelijk scoren zo ja

Jeetje zo'n beetje m'n halve toptien komt plots langs in deze fase. Ik klaag niet.

à gauche, a droite

233 plaatsen verlies voor Rio

Over twee jaar wel braaf Carly in je lijstje droppen hè lieverd? x

Als jij Amenra doet x

Bij deze is het keukentafeloverleg voor 2022 weer begonnen. Mocht u ook iets sneaky willen pluggen, stuur me een PM. Dan hoort u snel van mij. Of niet.

The Plugs I Met.