Zijn liedjes ook helden, die van VU en REM toch wel en die verwacht ik dan ook ergens in de buurt van de top 10 ( bij normale mensen dan ).
Maar jullie krijgen kudos voor The Beths want dat is een leuk bandje.
De rest van mume hier gaat jullie er vast nog van langs geven dat die site favo van Donna nu al is geweest.

Oh jullie mondkapjes mogen af en het is hier nog karnaval dus hadden jullie in de lijst Arie Ribbens ook wel mogen eren.

Wat een update jongens!

Wel een schop onder jullie dikke kont omdat Donna zo laag staat en omdat Rudi S het zegt. Fantas, Shadowboxin & Gorecki compenseren gelukkig een en ander.

Potverdikkie die Arnout staat ook een partij voor op Geert en mij ik had trouwens niets bij The Beths geschreven, excuus, ik was te druk met negroni’s drinken.

https://memegenerator.net/img/instances/86128311.jpg

Patser

Ik ga nooit meer doen

Gretz je hebt een tijdlijn-afspeellijst geïnspireerd (hoop dat Google het correct heeft vertaald)

Volgende update wordt sick x

jordidj1

Het is aan te raden om eerst de gehele video te bekijken voordat jullie doorlezen x

https://i.imgur.com/3vWuKN2.jpeg
400. Eefje de Visser - Nee Joh

#67 van Geert
N: Aaaahhhh Eefje. En aaaahhhh Het is. Die is me over de afgelopen jaren toch onwijs dierbaar geworden zeg. Had dat al aan moeten zien komen tho toen het in de zomer van 2017 mijn eerste vinylaankoop ooit werd, ik ben dan zo iemand die daar meteen iets mythisch op wil plakken maar in dit geval heeft Eefje dat toch vooral helemaal zelf gedaan. En de mensen om me heen die me dierbaar zijn hebben daar ook mee geholpen trouwens. Nee Joh is al zo fijn he, echt een onderwegzijnliedje en misschien wel het meest volwassen nummer op de plaat. Eefje gaat nog vaak passeren hier gelukkig dus heb nog alle tijd en ruimte om nog meer de diepte oehoee ahaaa in te gaan. Dus laat nu de vloer met liefde aan Geert.

G: De muziek van Eefje de Visser werd in de zomer van 2013 mijn grootste steun juist op het moment dat mijn wereld even in elkaar leek te storten. Voor het eerst in mijn leven werd ik intens gehaat door iemand, een meisje waarvan ik lange tijd dacht dat ik in haar een soulmate zou kunnen vinden. Ik kende haar nog helemaal niet zo goed, maar het had er alle schijn van dat we veel dingen gemeen hadden. Qua interesses zaten we zeer goed op een lijn. Ik kreeg op gebied van muziek, films en boeken de meest geweldige tips van haar. Als het om die gelijkaardige muzieksmaak ging leek het wel of ik een dubbelganger van het andere geslacht was tegengekomen. De lijst met bands die we beiden tof vonden leek wel eindeloos te zijn. Het contact met haar voelde als een verrijking van mijn leven en ik zag het lange tijd eerder intensiveren dan verwateren of kapot gaan.

Maar een miniem misverstand zorgde ervoor dat het contact werd verbroken en dat deed me een tijd lang ongelofelijk veel pijn. Het was een wending die totaal niet voor de hand leek te liggen. Ik wil graag aardig gevonden worden door mensen en ik kan er absoluut niet tegen als iemand om iets onbeduidends boos op me is. Nou ja, dat was hier dus juist het geval. Ik wilde zo snel mogelijk af van de pijn die ik voelde, en deed daarom nog een paar vergeefse pogingen om het goed te maken. Maar dat maakte het alleen maar erger en ze wiste mij vervolgens vakkundig uit haar leven. Muziek bood me in die zomer troost. In augustus kwam het gevierde tweede album van Eefje uit en haar schitterende songteksten waren ongelofelijk herkenbaar als het om mijn eigen situatie ging. Toepasselijker ging ik het niet krijgen. Vooral de lyrics van Nee Joh sloegen in als een bom, maar het fantastische De Bedoeling is een goede tweede.

N:

A: Weer een mooie ontboezeming, van een verhaal waar ik slechts flarden van heb gehoord. En misschien is dat ook wel prima. Ik heb verder weinig bijzonders te vermelden over Eefje. Ik kan slechts zeggen dat er op dit album een prachtige, dromerige en melancholische sfeer wordt gecreëerd. Helemaal genieten is aan het eind de verschillende zanglijntjes door elkaar heen lopen. Ik kan niet zeggen dat de tekst bij mij insloeg als een bom want ik heb nog steeds geen idee waar ze nou over zingt. Hoeft ook niet.

J: NEE JOH

https://i.imgur.com/tJjc9RO.jpeg
399. Talking Heads - Crosseyes and Painless

#328 van Arnout, #415 van Jordi

A: Wat een belachelijke groove heeft dit nummer, je móét simpelweg bewegen. De samenspel van de ritmesectie en ook de gitaar is echt fantastisch. Prachtig hoe ze in een paar jaar zijn geëvolueerd van Psycho Killer naar dit, met invloeden van Afrikaanse muziek en de polyritmes die daarin worden gebruikt. Meesterwerk.

G: een single die dankzij de Afrikaanse ritmes waarschijnlijk nog altijd even fris klinkt als 42 jaar geleden. Fijne koortjes en heerlijk funky. WE WANT TO SWING

N: Aaaahhh Talking Heads! Wat fijn dit. Die scheve ritmesecties en al die belletjes van allerhande instrumenten die vast allemaal een fancy naam hebben waar ik amper van heb gehoord. En Byrne die daar lekker zeurend dorheen slalomt. Van alle albums die mn ouders op LP hebben is Remain in Light er zeker eentje, jawel hoor. En een goeie ook. Ga deze lekker een keertje gebruiken om met ze door de kamer te dansen. Crosseyed heeft in het verleden ook wel eens mijn lijst gehaald en wie weet in de nabije toekomst ook wel. Maar ik ga niks beloven, anders heb ik straks een V700. Wat ook fijn is natuurlijk, maar daar zijn we denk ik dan ook zes jaar mee bezig om te presenteren x. Verder wat Arrie zegt: Ik moet bewegen, 't weet wat ik verder moet, computerleven, ik zet mijn ogen toe.
https://i.imgur.com/Lc6CSFM.jpg
398. Chromatics - These Streets Will Never Look the Same

#66 van Arnout

A: Wat is die Johnny Jewel toch een heerlijk eigenwijze kerel, en wat hou ik daar soms van. Het heeft wel ertoe geleid dat we nooit het beloofde Dear Tommy-album hebben gekregen en dat de Chromatics laatst uit elkaar gingen, op basis van de statements van de leden krijg ik het gevoel dat de andere leden inmiddels wel klaar waren met de fratsen van Johnny. Maar die eigenwijsheid gaat soms samen met hoge creativiteit. Met die creativiteit heeft Johnny een prachtige eigen sound neergezet met als hoogtepunt het Kill for Love-album. Ik had het in de zomer nadat dat album was uitgekomen puur op de gok op mijn telefoon gedownload, en draaide het toen ik post moest bezorgen op een snikhete dag. De loomheid van de muziek viel meteen volledig op z’n plek en sindsdien is dat altijd een zomerplaat voor me gebleven. Dit nummer wijkt op dat album echter wat af, o.a. omdat het niet wordt gezongen door Ruth maar (ik gok) door Johnny zelf met flink bewerkte zang. Het is eigenlijk een behoorlijk repetitieve track maar het is op een of andere manier tegelijkertijd luchtig en indringend. De titel en de tekst (‘the screams stay flashing in my mind’). helpen wel mee aan dat indringende, evenals de wat vervreemd klinkende zang. Die combinatie geeft het net wat extra’s boven de rest van hun eveneens zeer fraaie oeuvre.

N: Aaaahhh Chromatics. Stelletje rukkers zijn het toch, eerst vol trots Dear Tommy aankondigen, dit dan weer intrekken, ondertussen een concert geven terwijl mijn beide schedelhelften nog niet optimaal met elkaar in verbinding stonden en ik derhalve moest skippen met een kaartje op zak, en dan nu doodleuk de stekker eruittrekken. Gare jongen die Johnny Jewel. Achja, er bestaan naardere personen, zie ook hier vlak onder x. En tja, ik zou er minder problemen mee hebben als hun muziek kut zou zijn want dat is het zeker niet. Oh oh oh nee nee nee joh, dit is toch een bak geniepige fraaiheid zeg. Zie me alweer zitten in die maffe Roadhouse.

G: een van de vele meesterwerken van Chromatics. These Streets Will Never Look the Same is zo’n nummer dat eeuwig mag voortduren. Godzijdank heeft de rest van de band het toch een kleine 20 jaar volgehouden met JJ, en ik heb ze na London Calling 2012 (de beste editie OOIT nog b2b-dagen in Amsterdam en Antwerpen mogen zien, voordat Ruth en co er definitief de brui aan gaven. Kill for Love heb ik het afgelopen decennium regelmatig grijs gedraaid, wat een plaat

https://i.imgur.com/q1c1OWC.jpeg
397. The Smiths - I Know It’s Over

#65 van Geert

A: The Smiths, ja, toen ik rond de 18 was heb ik er wel veel naar geluisterd maar dat doe ik nu eigenlijk nooit meer. En niet eens omdat Moz zo’n eikel is. Misschien is het wel onterecht: het lichtje en HSIN hoor ik elk jaareinde wel weer een aantal keren voor de ladderfinale en dan kan ik het toch wel weer waarderen. Deze track is wat trager en melancholischer, waar Morrissey’s stem ook goed bij past maar dan dreigt het ook wel wat pathetisch te worden. Het zit op het randje voor mij. Oh nee, blegh, naar het einde toe wordt het toch té. Ga ergens anders om je moeder roepen.

N: Aaaaaahh… Morrissey.. timid white ***** who can’t fuck with me. Tja, het zijn van een walgelijke racistische dickhead ten spijt, Moz misstaat niet in een MuMefähige lijst zoals de onze toch ook wel is. Net als dat ie niet misstaat onder een kat natuurlijk. Sta er nou ook weer niet om te springen tho, The Smiths hebben hier en daar nog wel een aardig liedje gemaakt - HSIN is de laatste maanden nogal in waardering gestegen hiero - maar deze hoort daar niet echt toe. Wel sterke teksten natuurlijk, tussen alle schijt zegt ie soms toch wel iets fraais. Verder gewoon een lul. Geert, gooi nog even die vid @huize G kusjes.

G: mijn favoriete nummer om te draaien nadat ik een blauwtje heb opgelopen. Elke strofe komt dan kneiterhard binnen. Genoeg momenten dat I Know It’s Over nog briljanter is dan Het Lichtje. Heb je ooit zo’n prachtig kwelende Moz gehoord? Fenomenaal welke vocale prestaties hij hier tentoonstelt. Het is dat Het Lichtje veel meer het alles verzwelgende gevoel van euforie en genot oproept, anders was ie niet m’n ultieme Smiths-faffie geweest en IKIO wel.

Sidenote: ik ben gelukkig wel het type consument dat de waarde van het kunstwerk redelijk eenvoudig kan loskoppelen van de escapades en andere schandalen waar de maker zich schuldig aan heeft gemaakt. Over de huidige persoon Morrissey onthoud ik me graag van een waarde-oordeel. Voorts ben ik van mening dat er een einde moet komen aan de bio-industrie.
I know it's over, and it never really began
But in my heart it was so real
And you even spoke to me, and said:

"If you're so funny
Then why are you on your own tonight?”

https://i.imgur.com/hrywJCN.jpeg
396. Amy Winehouse - You Know I’m No Good

#65 van Arnout

A:
https://i.imgur.com/9GYBH8c.jpeg
Morrissey laat een hoop zelfmedelijden horen waardoor het iets pathetisch krijgt. Amy laat veel meer zelfbewustzijn / zelfkritiek zien. Amy zingt ook over haar ellende, maar ze bezingt tegelijkertijd de worsteling met het feit dat dingen niet lekker lopen en de worsteling met haarzelf, haar eigen gedrag en hoe ze dit haarzelf aandoet. Ze is een slachtoffer van haarzelf en dat heeft ze maar al te goed door. Heel tragisch en prachtig omschreven in haar tekst. De teksten zijn direct, zonder metaforen of wat dan ook, maar daarmee ook juist heel raak. Prachtige zang verder ook, en heerlijke muzikale begeleiding geïnspireerd door sixties girl groups.

N: Wat een lieve foto, K ziet er wel een beetje stijfjes uit tho grapje hihi. Ik merk dat ik de laatste tijd steeds blijer word als ik ergens op een onbewaakt moment met Amy in aanraking kom. Haar muziek dan, voor mij geen tripjes naar bronzen beelden in London helaasch. Maar was twee weekjes terug in een lunchcafé in Nijmegen en daar werd Back to Black uit het vinyl getoverd, dat was aangenaam. In dat oogpunt kan ik het een beetje met Parachutes vergelijken, dat heeft ook altijd zo’n onverwachts chille vibe. Daaronder wel teksten die best wel pijn doen, zeker met de wetenschap van wat er van Amy geworden is. Weet nog precies waar ik was op het moment dat ik het hoorde - de markt in Tirrenia - dus dat maakte best indruk op vijftienjarige ik. Ik luister dit nummer ook vooral met weemoed, wel tegen haar schreeuwen “NEE Amy, het ligt echt niet allemaal aan jou, leg niet alle schuld bij jezelf!” Het is een superlieve maar tegelijkertijd best wel zelfdestructieve eigenschap, en doet best wel pijn.

G: cuteeeee A. Helemaal vergeten om een selfie te maken met het bekendste standbeeld van Camden toen ik daar in augustus was, maar ik heb wel dit kiekje.
https://i.vgy.me/stvKWE.jpg
WHAT’S GOOD FAM? Nou, onder andere deze Amy, die ik schaar onder haar absolute artistieke hoogtepunten. Komt bij tijd en wijlen harder binnen dan Back to Black. Ooit op weergaloze wijze gecoverd door Cœur de Pirate, waarna ik helemaal voor de bijl ging. Voor haar dood heb ik lange tijd een moeizame relatie gehad met haar muziek, begreep ik niet helemaal waarom juist deze Amy nou door vrijwel iedereen op een voetstuk werd gehesen. Dat zal vooral te maken hebben gehad met de muzikale ontwikkeling, als tiener kon ik nog maar weinig met zwarte muziek. Gelukkig ben ik later alsnog het licht gaan zien en vind ik nu zowel Winehouse’ stem als de muzikale begeleiding van moderne classics als deze meer dan fantastisch.

https://i.imgur.com/Wf2oio5.jpg
395. Jay-Z & Kanye West - No Church in the Wild (feat. Frank Ocean)

#407 van Geert en #324 van Jordi

A: Dat Geert deze in z’n lijst had, goh… Zag ik niet aankomen. Volkomen terecht natuurlijk. Een moderne klassieker zou hij zeggen, en dat is ‘t. Fantastische onheilspellende beat, fantastische raps van Jigga & Yeezy, fantastisch refrein van Frank Ocean. Oh, en nog een indrukwekkende clip ook.

G: No Church in the Wild heeft natuurlijk haar plekje allang verdiend in mijn ♡, met dank aan de legendarische Feuten-seizoenen, waar het fungeerde als leader. Beste Nederlandse serie die ik zag van begin tot eind (zijn er niet zo heel veel). Een studentendrama, maar dan redelijk over the top met precies de juiste humor. Wanneer de groove er met het intro inslaat en Frank het chorus dropt word ik direct teruggezogen naar de avonturen van Bram, Olivier, Marie-Claire, Charlie ♥︎, Beeksma en Noordzij. Deze ye + Z + Ocean is wel weer een sluitend voorbeeld van het gezegde: “de som is meer dan het geheel der helen”. Het zou trouwens nog twee jaar duren eer ik erachter kwam dat Frank Ocean ook wel een aardig deuntje op zichzelf kon zingen. Nóg beter ook dan het Top 2000-fähige Niggas in Paris, afkomstig van hetzelfde samenwerkingsalbum.

N: Aaaaahhh Feuten! Wilde daar al een stukkie over tikken naar aanleiding van deze bangeeeuuuhhrrr maar iemand hier is me voorgeweest. Note to self: ik ga nooit meer later schrijven dan Geert! Verder is dit natuurlijk aan totale banger, als producer is ye toch wel echt geweldig en ook Frank Ocean levert eigenlijk altijd wel.

https://i.imgur.com/A8F07Rc.jpg
394. Sarathy Korwar ft. MC Mawali - Mumbay

#64 van Niek

A: Ik weet niet zeker of dit ook samenhangt met die hele jazzscene in Londen rondom Shabaka (Sons of Kemet etc) maar daar doet het me wel aan denken. Maar dan met een Indiase rapper eroverheen. Blijkbaar is dit echt grotestedenmuziek: Mumbai, Londen… De urgentie spat eraf, zeker naarmate de track verder opbouwt. Wat ie precies over Mumbay rapt weet ik niet, maar geloven doe ik hem zeker.

G: ik zou ook graag de urgentie voelen, maar versta weinig van de tekst. Kun je meer vertellen waar Mumbay over verhaalt N?

N: Aaaaahhhh India. Het huisvest een goede twintig procent van onze wereldbevolking dus moet je nagaan hoeveel muzikanten ze daar wel niet moeten hebben. Vooral rond de rafelige Bollywoodranden vallen er vermoedelijk echt toffe crossovers te ontrafelen. Hier geen Bollywood te bekennen tho, dit is India in een Westers sausje maar wel absoluut topnotch; More Arrieving is vermoedelijk het fijnste spoken word jazzalbum dat ik ken en vooral het openingsnummer toetert me telkens weer uit mn nieuwe homesocks. In alles hoor je de gekte en de dynamiek van zo’n grote stad en alle mensen. En nee ik spreek dus geen Hindi G, dus kan je niet helpen. Maar teksten hoef je ook niet te luisteren, je moet ze voelen en beleven. En dat doe ik dan ook. Hard. Ik ik zelf ooit van mijn leven nog in Mumbai kom ga ik ook niet aan iedereen vragen of ze eventjes willen vertalen wat ze nou aan het doen zijn. Ik ben dan liever graag een vlieg op de muur die het leven registreert en laat de boel lekker over me heenkomen. Dat is wat mij betreft de essentie en urgentie van dit weergaloze nummer. More Arriving is als geheel wel een protestalbum dus dat zal in deze ook wel gelden. Tevreden met deze uitleg? x

G: nice, hier kan ik wat mee. Dit lijkt me typisch een artiest die ik gewoon ergens live moet zien om echt triggered te raken met de muziek

N: OOOOEEEHHH I WISH [smileyfacemethartjes]

https://i.imgur.com/9lNHykH.jpg
393. Benny the Butcher ft. Black Thought - Crowns for Kings

#64 van Jordi

A: Let je op, Johnny Marr? BOOMBOOMBOOMBOOM! Ook de raps van Benny voelen prettig urgent, wat is die heerlijk aan het spitten. En dat over zo’n smoothe beat. Beat + bars, meer heb je niet nodig. Griselda-hoogtepuntje.

G Ik dacht dat JM me eensch introduceerde in de wondere wereld van slager Benny, maar het blijkt toch een random SvhJ-ontdekking te zijn (thanks E). Laat ik dan JM de credits geven voor het populariseren van hét Griselda-icoon (al geloof ik niet dat ik heel veel meer Griselda-artiesten op m’n lijst heb). Crowns for Kings is Benny’s voorlopige magnum opus. Van het soort rustige, intelligente en lyrisch hoogstaande hiphop waar de helden van Atmosphere ook patent op hebben. Lekkere instrumentals ook tussen de verses door.

N: Ja, ik ben wel fan van deze slager. Dat ik dit ooit van mijn leven nog zou kunnen zeggen, met mn vieze vuile vegantrekjes. Anyway, heerlijk nummer met zo’n fijn glijdende southern soulbeat eronder (dit is pure bluf van mij trouwens; ik kan echt noord- en zuidsoul niet van elkaar onderscheiden hihi).

G: bijna net zo’n legend als dé Argentijnse Slager aka Slagerij Martínez. Ik mag hopen dat je vieze vuile vegan als een geuzennaam ziet, want ik weet wel wat er écht ranzig is.

https://i.imgur.com/h3Z3CSl.jpg
392. Terrace Martin ft. Denzel Curry, Kamasi Washington, G Perico & Daylyt - Pig Feet

#63 van Niek

A: Mensen roepen weleens dat er geen protestmuziek meer wordt gemaakt. Pardon? Er is belachelijk veel protestmuziek. Er gaat nu waarschijnlijk nog meer komen nav Oekraïne, maar ook vanuit de LGBT-community is er veel gemaakt, vanuit vrouwen (feministische teksten etc), en natuurlijk vanuit de zwarte gemeenschap, Zeker na de tragische overlijdens van meerdere onschuldige zwarte mensen op rij doordat de politie te ver ging, is er veel op gereageerd vanuit de hip-hop gemeenschap. Dit is misschien wel de meest intense track daarover. De gebruikte samples zijn indringend en de raps van Denzel en Daylyt zijn keihard. Fenomenale track met belangrijke thematiek.

G: de thematische urgentie van Pig Feet staat natuurlijk buiten kijf. De Black Lives Matter-beweging bestaat nu alweer bijna 10 jaar en zal helaas nog wel een tijdje actueel moeten blijven. Persoonlijk vind ik dit nummer alleen muzikaal niet heel boeiend (sorry rest van PBH en Song van het Jaar-leute). Ik mis waarschijnlijk een beat die me op doet veren. Pig Feet ontbeert de instant hook, het epische gevoel waarmee zo’n song ook bij het grote publiek kan beklijven. Iets waar bangers als The Blacker the Berry of We the People…. imo minder last van hebben.

N: Ik vind juist de productie zo ontzettend veel bijdragen aan de urgentie. Je hoort het gewoon aan iedereen die hieraan meedoet: Ze zijn er helemaal klaar mee. Na een dikke eeuw, generatie na generatie, zo diep geworteld in het systeem dat er op deze voet geen vreedzame uitweg meer mogelijk is. Als Denzel tekeergaat dan voel je gewoon de persoonlijke pijn, en Daylyt is me verder eigenlijk totaal onbekend maar levert hier echt een weergaloze verse. Maar eigenlijk vind ik de snijdende sax van Kamasi nog het meest veelzeggend. En dat zonder woorden. Ergens haat ik dit nummer, zou ik willen dat het nooit had hoeven bestaan. Maar het is niet anders. Ik hoop echt dat onze generatie me niet teleur gaat stellen en zich bewust wordt van de ernst van zulke enorme problemen.

https://i.imgur.com/1sgm6fC.jpg
391. Ronnie Flex - Pocahontas

#63 van Arnout

N: Aaaahhhhh Ronnie! Gaat ie naar huis? Knipt ie zijn haar? Geen idee. Het enige dat we weten is dat ie gewoon even een plekje in onze lijst heeft. Lekker hoor.

A: Ik heb toch wel behoorlijk veel Nederlandse hiphop van het commerciële soort geluisterd. Komt deels door het volgen van de hitlijsten en mijn interesse in alles wat enorm populair is. Niet altijd snap ik dat, maar verrassend genoeg is dat een genre waar ik me wel erg mee vermaak. Broederliefde, SFB, SMBG, etc etc, de teksten zijn vaak dan niet hoogstaand maar de vaak opzwepende beats en pakkende hooks maken dat ik dat niet zo erg vind. Binnen dat genre is Ronnie heer en meester. Als we het over opzwepend hebben, dan kom ik uit bij de drop in dit nummer. Kra kra! Ronnie vind ik ook de sympathiekste in de scene, met zijn teksten die charmant zijn in z’n knulligheid. ‘Heb ik jou weleens verteld dat jouw stem smaakt naar waterijs?’ Ik moet er altijd om lachen, want het slaat nergens op. Gewoon een heerlijk feelgood track die me echt nooit verveelt.

G: een oude Ronnie, afkomstig van het debuutalbum waar ook m’n eigen fave op staat (ZUSJEEEEEE). Pocahontas kan hiermee best wedijveren. Catchy raps van een jonge knul die zichzelf niet al te serieus neemt (zie lyrics als die met dat waterijsje). Prima tussendoortje op mijn maandagavond. Flex is veel sympathieker ook dan die andere Nederhoppers die de game zijn gaan runnen en intussen vooral door schandalen in opspraak zijn gekomen. Ik mag hem wel. Daverende verrassing dat ie het tot onze eindlijst heeft geschopt.

J: ZUSJEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE

N: Ja, fijn nummertje, al zal ik niet heel snel een überfan worden ofzo. Maar contemporaine pop van eigen bodem juich ik meestal wel toe. Oeioeioei die nieuwe ep van Froukje dan, mag ik mijn V500 nog veranderen? x. Deze zie ik mezelf nog wel eens opzetten als ik op een feestje de muzikale vibe mag bepalen. Durf ik eigenlijk nooit dus het zal wel bij loze woorden blijven. Achjaaa.

G: Froukje en S10 in de PBH 500 - Editie 2022, met meerdere songs! En doe ook maar een Wiesje en een Meautje. Nog genoeg waardering voor pop-pop van Nederlandsche bodem.

Oh, wacht mijn mooiste liedje ooit doet mee, die zanger kom je zeker niet tegen in de Mac , ook niet als je daar een biertje kunt krijgen.
Zo kan het ook.





Crosseyes and Painless, niet mijn allermooiste liedje ooit maar hij hoort er wel bij hoor

Eefje , Amy is fijn en Kanye bij hemzelf graag.

Geen zorgen 123poetertjes, Chromatics live was gewoon leuk, meer niet. Wat jij Johnny Marr? Wel een goed excuus om anderhalf uur naar Ruth te staren natuurlijk, dat dan weer wel.

En dikke props voor Gretz, toch één iemand met respect voor I Know It's Over. Fenomenaal nummer!

Arno en ik aan de poort van het Plastic Bitch House though, toen bekend werd dat Cutting Edgy Bitch House nul vermeldingen heeft gekregen in deze update:

https://c.tenor.com/AoVdB53OrtoAAAAC/willys-en-marjetten-kleineren.gif

Cutting wat?

De Nationale Popquiz (en popquizzen in het algemeen) - MusicMeter.nl

Cutting wat?

Ik zie een thema!

Het moment dat je eerst Morrissey helemaal verbaal sloopt en daarna een triple cheeseburger gaat eten.

Jordi voelde zich te goed voor stukjes? Ik ga altijd stuk tijdens IKIO, veel beter dan het lichtje en Niek en Arnout hebben dus geen smaak vrees ik. Geert tho Beste nummer ooit dit

Crowns for Kings tho, the homie jordi knows whassup * fistbump*

Hallo heb je het filmpje niet gekeken?

Tuurlijk niet, 25 minuten. Hallo?

Ik zeg doen, die gast was straal bezopen, toch?
Hoogtepunten:
: bier bij de Mac Donalds
: liefde voor Moz ( kut album , ik ga verlagen naar 4 sterren) 
: Amy bio
: tuindansjes
: ode aan Ronnie Flex want die slaat geen beachmeisjes.

Volgende keer weer gewoon stukje tikken, scheelt ons ook weer tijd

Volgende update doe ik nuchter

Jammer

En eens wat betreft Froukje

Ben toch wel benieuwd naar de rest van de lijst.

Nou, ik ook, schiet eens op mannen

jordidj1 123poetertjes Gretz

Na Gretz

Geert heeft de komende maanden weinig tijd als ik zo naar zijn concert-agenda kijk.

We hebben weer een lockdown nodig denk ik zo

Nou, zeg dat niet te hard