Mooi dat World Party weer meedoet. Eno en Harris hadden mijn lijstje ook zo kunnen halen

Klopt. De icoontjes zouden nu weer moeten kloppen overigens.

En ik moet zeggen dat ik niet heb gecontroleerd of de albums die vorige keer aangemerkt waren als "staat niet op Spotify" er inmiddels wel op staan. Dank voor deze link. Die komt er dan volgende keer goed te staan (mits het album het haalt, én Spotify het album niet weer verwijderd).

Sowieso is dit handig voor het einde, wanneer de hele top 1000 op Spotify komt te staan.

Voor mij geen noteringen bij deze update, dus blijf steken op 2/30.

Met The God Machine ben ik overigens wel content. Ik heb vermoedelijk die andere wel in mijn lijst staan.

The Jazz Composer's Orchestra - The Jazz Composer's Orchestra (1968) - MusicMeter.nl is toch wel een opmerkelijke notering. Wellicht een opmaat voor een waslijst aan (semi-)obscure jazz* die de lijst gehaald heeft? De discussie bij het album (van tien jaar terug) is overigens de moeite van het lezen waard.

Ik ken de uitslag ook niet uit mijn hoofd, maar wat ik tot nu toe aan nieuwkomers heb gezien tijdens het opzoeken van de Spotify-linkjes heb ik het idee dat het topic van zaaf veel mensen geïnspireerd heeft.

* Met toch wel aardig wat grote namen in de gelederen. Dus dat obscure zal ook wel deels aan mij liggen.

Ahum, de drie heren met The Jazz Composer's Orchestra in hun lijst doen/deden ook allemaal mee met de Jordy's hoor

Toffe update weer trouwens, met Van Halen (helaas) als eerste album waarvan ik wel mede-verantwoordelijk ben voor de ferme daling, plaat is er bij mij deze editie uitgevallen. Bij deze weet u ook aan wie de anonieme haatberichten geadresseerd mogen worden

6/30

Sleeping with Ghosts was mijn kennismaking met de band en is nog steeds mijn favoriet van ze. Deze stond ook op tijdens mijn eerste jointje ooit gerookt.

Pale Ravine blijft gewoon een vrij episch ambientalbum van een heerlijk label dat ik destijds helemaal uitgeplozen heb.

Benieuwd naar deze The God Machine (die andere vind ik erg tof) en naar The Jazz Composer's Orchestra.

The Jazz Composer's Orchestra

Pale Ravine moet ik nodig eens herbeluisteren.

en van 2/20 naar 2/30

Nog altijd geen overeenkomsten met mijn eigen top 310. Van deze tien ga ik The Jazz Composer's Orchestra eens rustig beluisteren. Dat album ken ik niet, maar dat lijkt me wel in mijn straatje te passen.

Ik heb ook geen enkele van deze 10 geluisterd, maar er zijn wel enkele albums waarvan de naam en de hoes me wel bekend voorkomen, en die ik toch wel eens wil beluisteren. Weezer lijkt me een stuk meer gekend in de VS.

Mooie update met vier overeenkomsten (dat maakt 7/30).
Jammer van de forse daling van Weezer

Wow, Weezer is wel keihard gezakt zeg!

Elliott Smith zakt zelfs nog een tikje harder.

Toffe entry van The Jazz Composer's Orchestra.

Daar is de tweede entry uit m'n lijst, wederom een geweldig werkje met releasejaar 1968: The Jazz Composer's Orchestra!

Verder sterk werk van Elliott Smith, Van Halen, The God Machine en Weezer, en een goeie Eels (hoewel verre van hun beste). Van Placebo ken ik de bekendste nummers wel - vind ik niet geweldig, maar verder wel prima. Deaf Center ken ik niet, weer zo'n typische plaat die in één van mijn luisterlijstjes terecht zal komen. Ik moet er dan enkel eens voor gaan zitten, denk ik. Eentje voor in de late uurtjes, madmadder?

Zeker, dan doet-ie het goed!

De eerste keer dat ik met de top 1000 meedoe, dus geen idee waar ik me aan kan verwachten. Tot nu toe al 4 albums uit mijn eigen lijst ('maar' 360, wat volgende keer zeker langer zal zijn). Met Madonna en Warpaint voor het eerst met deze albums in de top 1000. Mijn steentje bijgedragen met deze geweldige vrouwen. En verder nog Eels en Van Halen.

Naast enkele bekende namen ook artiesten die ik (nog) niet ken, dus weer leuke dingen te ontdekken.

Bohren; Sunset Missionaris staat volgens de chef niet op Spotify. Dat zal.

Nu heb ik het wel gevonden op Qobuz, dus heb ik geen excuus meer om het eerdaags in te gaan luisteren.

Staat wel gewoon op Spotify hoor

Voorlopig verlies ik telkens één album per tien, dat valt nogal mee. Leuk dat The God Machine in de lijst komt, maar wat mij betreft mag die toch nog wel wat hoger komen. Hopelijk komt dat album ook ooit op Spotify.
Die van Weezer zou volgende keer mijn lijst eigenlijk wel moeten halen, blijft een fijn album.

Ik wist niet eens dat Warpaint vrouwen waren. Nochtans al naar geluisterd, maar nu ook wél niet zoveel. Ik dacht dat het uitsluitend mannen waren, dus zit daar totaal verkeerd. Ik ga het album sowieso wel nog eens luisteren. Moet ook "The Fool" herbeluisteren eigenlijk.

Weezer's blauwe album wel al geluisterd vandaag, maar dat is toch niet echt helemaal mijn ding.

5 op 30 nu. Kan slechter.

Deaf Center en Elliott Smith voor mij de toppers hier, beide eigenlijk de afgelopen paar jaar weer herontdekt. Ik hoop wel dat we Elliot nog (een paar keer) terug gaan zien in de lijst, want dit is lang niet zijn beste.

Album van Warpaint vond ik ooit erg goed, maar heb mijn interesse er een beetje in verloren. Recenter mager werk helpt dan ook niet echt mee. Album van Weezer heb ik te laat opgezocht, had ik eigenlijk in 1994 moeten kopen, maar ik had toen alleen geld voor de single van Buddy Holly. Dat ik die helemaal stuk heb gedraaid helpt ook niet echt mee in de albumbeleving, al is b-kant Surf Wax America nog altijd fenomenaal.

Verder weinig van mijn gading. Album van Placebo is niet verkeerd, maar was voor mij de afhaakplaat destijds wegens teveel van hetzelfde. Van Halen is ook niet echt mijn ding, maar als je zin hebt in foute hardrock kun je eigenlijk niet veel beter treffen. Al is die cover van The Kinks wel een duidelijke skiptrack.

Dat hoop ik ook! Either/Or staat in ieder geval bij mij vrij hoog. Vind zijn eerste albums sowieso geweldig, maar XO heb ik nooit erg veel feeling mee gekregen.

Wat albums uit de lijst voor het eerst gehoord:

Gryphon - Red Queen to Gryphon Three: 4*
Erg leuke ontdekking met al die gekke instrumentjes en die middeleeuwse vibe. Pluspunt is dat er niet gezongen wordt, want heb normaal weinig met het soort vocalen in dit soort muziek. Ja, hier werd ik erg vrolijk van.

Jean Michel Jarre - Equinoxe: 4*
Vind het de laatste maanden leuk om in het werk van elektronicapioniers te duiken. Vooralsnog was dat vooral Duits werk, dit is de eerste Jarre die ik hoor en hij beviel erg goed. Vind 'm vrij creatief en vrolijk, zeker een aangename trip.

The United States of America - s/t: 3,5*
Alleszins meer waard dan de 2,5* die ik hier had staan, maar hij heeft me nog niet helemaal bij de lurven gegrepen. Zeker eigenzinnig en een aantal songs dat ongekend fris klinkt, maar voor mij net iets te veel een allegaartje van stijlen en sfeer. Ik luister liever naar albums die één stijl en gevoel helemaal doorvoeren. Tja, dat is mijn gebrek.

Ik heb trouwens mijn top500 ingevoerd op RateYourMusic (linkje volgt na de gehele uitslag) en ik ben nog steeds redelijk tevreden met mijn lijst, maar mijn voornemen is wel om de volgende keer geen heel recent werk op te nemen, merk toch dat mijn waardering voor die albums te veel fluctueert. Verder zijn de plekken 200-500 vrij random, want alles binnen deze regionen ben ik in redelijk gelijke mate aan gehecht.

Het probleem met niet heel recent werk op te nemen, is dat dat evenzeer ook geldt voor albums die al een stuk ouder zijn maar die je ook recent voor het eerst hebt beluisterd, of in recente periodes meer naar luistert waardoor andere albums naar de achtergrond verdwijnen. Het is niet zo eenvoudig als soms gesteld wordt. Niet elk album zit even fris in het geheugen, maar soms is daar ook wel een reden voor, namelijk dat uw smaak soms ook wel evolueert of je eens op zoek bent naar iets anders.

Voor mij werkt het het best als ik gewoon mijn ding doe. Ziet die lijst er dan binnen twee jaar anders uit. Wellicht wel, en dat is dat maar zo. Zo erg vind ik dat niet, want het is altijd een momentopname, ook al heb ik getracht evenwicht, balans en dergelijke zo goed mogelijk te houden, en denk ik dat daar zelf binnen mijn mogelijkheden in geslaagd ben. Enig probleem is natuurlijk dat ik gewoon niet zo heel veel albums in de uiteindelijk eindlijst ga kennen of nog accurater goed zal kennen. Maar goed, ik zie een lijst als dit ook een opportuniteit om nieuwe dingen in te ontdekken, en uiteindelijk zijn er 41 anderen die een eindlijst hebben ingediend, dus komt dat allemaal wel op zijn pootjes terecht.

Dat is waar natuurlijk, maar met de oudere albums in mijn lijst heb ik toch een stuk constantere band dan met de heel recente albums. Veel van de oudere albums in mijn lijst heb ik tientallen keren naar geluisterd, ik weet simpel gezegd wat ik eraan heb, ook al heb ik er misschien nu al jaren niet meer naar geluisterd. Bij die nieuwe albums merk ik dat mijn waardering nog niet heel erg stabiel is, dat het te moeilijk is om ze te vergelijken met al die albums die ik al door en door ken. Wat dat betreft vind ik eigenlijk dat ze nog niet heel erg een plek hebben verdiend in mijn lijst.

Maar goed, dat is nu mijn ervaring, misschien kan ik het de volgende keer toch niet laten om 2024-releases toe te voegen aan de lijst.

Ik ben me overigens zeer bewust van het feit dat een toplijst een enorme momentopname is en dat het een vrij arbitraire bezigheid is (en dat maakt het juist ook leuk, om door de jaren heen te kijken hoe de focus steeds weer verlegd wordt), maar ik vind het op dit moment zonde dat ik op sommige momenten de voorkeur heb gegeven aan albums die ik eigenlijk nog beter moet leren kennen dan aan albums waar ik al jaren aan verknocht ben. Sommige darlings hadden hier misschien toch niet gekilled hoeven worden.

Ik kijk al uit naar de publicaties van de individuele lijsten. Genoeg users die iets hebben ingezonden waarvan ik op zijn minst even de top-100 door ga snuffelen naar onbekende namen.

Heb er nog drie gehoord! (hoera voor luierdagen)

Sons of Kemet - Your Queen Is a Reptile: 4*
Dit is zonder twijfel een kandidaat voor mijn volgende top500. Jazzalbum met een geweldige energie en ondertussen ook weer wat geleerd over een aantal donkere heldinnen, want kende niet alle namen van de vrouwen aan wie de tracks zijn opgedragen. Ja, ik ben echt zeer vatbaar voor dit soort statements, en muzikaal is het ook nog eens verdomd goed.

The Jazz Composer's Orchestra - s/t: 4*
Ik geef eigenlijk nooit direct 4,5* (zie ook mijn verhaal hierboven over albums die ik nog niet zo lang ken), maar bij deze twijfelde ik wel even. Totaal niet doorgehad dat dit album bijna vijf kwartier duurt, want de complete waanzin van dit album hield me constant op het puntje van de stoel. Een hele hoop geweldige momenten en dan ben ik ervan overtuigd dat dit album nog niet eens al zijn geheimen heeft prijsgegeven. Echt een overdonderende ervaring die ik nog heel graag heel vaak wil herbeleven.

Weezer - s/t: 3,5*
Deze eindelijk eens in z'n geheel gehoord en ik vond het echt een heel gezellig album vol aanstekelijke liedjes. Doet allemaal enorm sympathiek aan en heeft zeker de gunfactor, maar toch denk ik dat ik het niet heel vaak meer zal draaien. Had dit album misschien toch een aantal jaren terug moeten ontdekken toen m'n muzieksmaak nog niet zo pretentieus was.

# 990. Deze artieste heb ik wel eens een kans gegeven ( 'Luxery Liner" staat in de platenkast).
De stem van Emmylou Harris staat mij echter tegen. Ik merk overigens op dat Lanois' productiewerk een mooie ruimtelijke sfeer creeërt, maar dat redt 'Wrecking Ball' voor mij niet. Als ik deze plaat opnieuw beluister, zal ik het waarschijnlijk 2.5* à 3* geven. Best aardig, maar de muziek is niet aan mij besteed!
-
#989. De naargeestige staar van Richard D. James wekt de verkeerde indruk. Eigenlijk klinkt dit album vooral kinderlijk en nostalgisch. Al bevat de muziek bij Aphex Twin altijd wel een licht verontrustende ondertoon. 4 en To Cure a Weakling Child reken ik tot de beste nummers van deze artiest. Erg fijne plaat, maar wel wat kort.
-
#988 #nognooitvangehoord. Een wereldfeestje klaarblijkelijk en ik ben niet eens uitgenodigd. Tsss.
#987 Ik ken Xiu Xiu volgens mij enkel van naam.
-
#986 The United State Of America is mij ooit ergens getipt. Op zich hou ik best van een psychedelisch sfeertje, maar dit album laat me onvervuld achter. Het ietwat Moody Blues' achtige Where Is Yesterday is nochtans best aardig . De elektronische effecten zijn verder aangenaam, maar in dat opzicht vind ik White Noise en Silver Apples een stuk experimenteler, vernieuwender en spannender.
-
#985 'Ambient 1' is een prachtplaat. Breekbaar, rustgevend en gevuld met klanken die een warme gloed opwekken. De perfecte plaat om de storm der gedachten tot windstilte te brengen. Niettemin is de muziek ook wat eenzijdig. Ambient '2' en '4' en The Pearl vind ik wat ge(s)laagder. Verder maken mijn gedachten nog een zijstap. Zou de OST van Minecraft door dit album geinspireerd zijn? De sfeer vind ik erg vergelijkbaar.
-
#984. Countryrock is nimmer mijn ding geweest. 'Sweetheart of the Rodeo' is niettemin best aardig. Het luistert allemaal wel lekker weg, hoewel ik die slidegitaren eigenlijk maar niks vind. Geef mij maar 'The Notorious Byrd Brothers'. Die plaat is een stuk spannender.
-
#983 Opzwepende jazz met een activistische ondertoon. De combinatie van bezwerende blazers en duwende, dansbare drum- en basritmes vind ik erg tof.
-
#982 'Tilt' is een lastige plaat. Hier wordt de muziek van Scott Walker wel erg desolaat en experimenteel. Desalniettemin bevat het deze plaat een onvergetelijke luistervaring. Verwacht veel donkere trefzekere sfeerschetsen, waarin Walker's stem haast als een soort kwelgeest boven de klanken zweeft. Veel mooier dan Farmer In The CIty wordt muziek bovendien niet ("It was the journey of a life").
-
#981. De muziek van Bohren And the Club of Gore ben ik ik past recent op waarde gaan schatten. De heerlijk mysterieuze klanken zijn erg intrigerend. Het heeft iets weg van ambient; het heeft iets weg van Jazz. Het doet eigenlijk voornamelijk denken aan Film Noir. Ironische interne monologen ondersteunen dan ook een dronken sluimerpas. Die laatste whiskey was er wellicht een te veel. De lijkengeur uit de vieze, slecht verlichte steeg had verder maar zo een omgevallen afvalbak kunnen zijn. Gewapend met een saxofoon, moet je als privedetective natuurlijk op onderzoek uit.

Over albums die ik nodig moet gaan herbeluisteren gesproken

En ik schat de kans dat C418 niét naar Brian Eno heeft geluisterd in op 0%, afgerond op gehelen.

Gefeliciteerd, je bent nu al verder gekomen dan aerobag.

Haha, volgens mij ging Aerobag (bij de vorige editie) ook alle albums weer opnieuw beluisteren en beoordelen. Ik plaats enkel wat (pseudo-ironische) opmerkingen bij de albums die de lijst gehaald hebben. Hier en daar beluister ik daarentegen wel een nummer van de platen die ik niet ken. Zo is World Party's - Goodbye Jumbo al een mooie ontdekking. Doet mij ietwat denken aan INXS.

Overigens weten mijn keuzes, vooralsnog slechts mondjesmaat de eindlijst te halen. 3/30. Maar goed een bal is rond, een voetbalwedstrijd duurt 90 minuten, de lijst heeft 1.000 plaatsen. We wachten rustig af.