Kek nummer. Maandag nog even de officiële video posten?

6 minuten? Pfff

Een minuut van dit gedreutel was ook afdoende geweest ja.

Haha, deze reacties waren te verwachten.

ArthurDZ had ook op veilig kunnen spelen en Avril 14th kunnen kiezen

Zelf was Windowlicker op uitzondering van Digeridoo na misschien mijn eerste kennismaking met Aphex Twin. En lange tijd ook mijn favoriet van hem. Ondertussen ben ik wat meer opgeschoven naar de rustigere nummers zoals eerst genoemde of het geweldige Alberto Balsalm. Maar je keuze blijft uitstekend

Een minuut een raam likken is nog opwindender...

Nou jullie twee zijn echt wel grotere dreutelaars dan Aphex Twin hoor

Ik keek die video altijd met geluid uit

Windowlicker
Het geknipte nummer om een feestje heel raarrr te maken!

Banger alert!

panjoe, you ain't seen nothing yet! Hier weer eentje

76. Neutral Milk Hotel - Naomi
Album: Neutral Milk Hotel - On Avery Island (1996)
Vorige keer (2014): was dit al één van mijn NMH-favorieten, nu is dit dus dé NMH-favoriet.

https://www.musicmeter.nl/images/covers/16000/16879.jpg

“There is no Naomi in view
She walks through Cambridge stocks and strolls
And if she only really knew…”

Eén van de pijnlijkste, mooiste, meest disturbing liefdesliedjes die ik ken. De hele tekst is een pareltje van verknipt hunkeren naar een meisje dat zich maar halfbewust is van het feit dat je bestaat (en misschien maar beter ook, want je komt een beetje over als een creep in dit nummer) en de muziek past perfect bij dit onvervulde verlangen: de melodie, strijkers en blazers hebben iets heel weelderigs dat desondanks beknot wordt door de naargeestige sfeer van de tekst en zang, en door de productie, die zich eerder aan de lofi-kant van het spectrum bevindt. Bijzondere feel.

Net zoals bij de meesten het geval wel is, is In The Aeroplane Over The Sea veruit mijn favoriete plaat van dit gezelschap. Misschien romantiseer ik de herinnering een beetje omdat het alweer even geleden is, maar ik heb het gevoel alsof ik die plaat samen met half Musicmeter (of toch op zijn minst enkele van mijn leeftijdsgenoten hier) op ongeveer hetzelfde moment ontdekte, wat het ontdekkingsproces eigenlijk extra leuk maakte. Nog altijd spijt van dat ik in die periode niet naar één van hun reünieshows ben kunnen gaan (als een reünieconcert van Neutral Milk Hotel al geen reden meer kan zijn om een examen te laten schieten… ).

Ach ja, totdat het geld nog eens op is bij Jeff Magnum en de zijnen, zal ik het moeten doen met slechts hun kleine, fijne oeuvre. Waar Aeroplane overduidelijk de klassieker is, maar On Avery Island ook de nodige album- (en oeuvre-)hoogtepunten kent, waaronder dus dit machtig mooie ‘liefdes’liedje.

Spotify (minus Mitchell): https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=933e43a5b02f4eae

Toffe songs weer! Charmante Wire- en NMH-keuzes; onvervalste soulklassieker van Marlena Shaw; een Radiohead-nummer dat ik niet goed genoeg ken maar desondanks erg puik vind; beetje weirdness met Aphex Twin; een fijne Atmosphere; een geweldig intense luisterervaring van Envy; en uiteraard vernoem ik The End als laatste, een machtige song die daarnaast ook onlosmakelijk verbonden zal blijven met Apocalypse Now, een machtige film.

https://i.imgur.com/JRhSunQ.jpg

75. Cabaret Voltaire - Yashar
Album: Cabaret Voltaire - 2X45 (1982)
Vorige keer (2014): Kende ik slechts Voltaire

https://www.musicmeter.nl/images/covers/16000/16697.jpg

“where are they hiding?”

Cabaret Voltaire is een band waar ik graag nog eens wat dieper in zou willen duiken. Ik heb namelijk best wel een zwak voor die hele Britse postpunk/experimentele elektronica-scene uit pakweg de periode 1978-1982, er huist een sfeer in die me op een of andere manier erg aanstaat.

Voorlopig blijft het tussen mij en Cabaret Voltaire echter hangen bij 2X45, en meer bepaald bij Yashar, het tweede nummer van die plaat. Fantastisch swingend liedje dat zijn tijd bovendien best wel ver vooruit was denk ik zo. Die midden-oosterse vibe in combinatie met avant-garde-postpunk en de vocal samples die eigenlijk opmerkelijk modern aanvoelen, het lijkt me een combinatie die je niet vaak tegenkwam in 1982. Ik bedoel, als dit was uitgekomen in 2022, had ik het ook geloofd denk ik (en had dit waarschijnlijk zo in het svhj-topic gekund )

Ooit nog in Zürich voorbij de namesake van deze band gepasseerd. Heb er toen wel iets van gezegd, maar Johnny Marr was denk ik net niet aan het luisteren

Spotifyplaylistje: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=c438121dd1bd4f16

Huh? Enlighten me, Arthykins

En de ruitenlikker ik wil luigifort en johan de witt opsluiten in een donker kamertje met dat nummer op een endless loop

J'aime faire des croquettes au chien

Het Cabaret Voltaire, waar de band naar vernoemd is, is een artistieke uitgaansgelegenheid in Zürich die van grote invloed is geweest op enkele kunststromingen in de 20ste eeuw, waaronder het dadaïsme. We zijn op onze interrail-stop in Zürich langs dat gebouw gepasseerd. Heb er toen iets van gezegd maar jullie waren over iets anders aan het praten en hebben me niet gehoord

'Iets anders?' Mensen opsluiten in donkere kamertjes?

Dat hele België is een donker kamertje

om de een of andere reden stel ik jullie (johan de witt & johan de witt) zo voor:

https://cdn.nos.nl/image/2020/11/25/694300/3840x2160a.jpg

Niet als

https://toughpigs.com/wp-content/uploads/2014/03/Statler-Waldorf-thumbs.png

?

Is er een verschil?

vs

Waarom nooit iets over Arthur en Sjon of al die andere duo's hier?

Heb je een lijst?

Jij en Remco staan iig bovenaan

Vreemd, want ik reageer zelden op zijn postings, voornamelijk als ie weer eens te weinig punten aan The Isley Brothers heeft gegeven.

Ja, wat is dat toch hè

Inderdaad. Of zo:
https://media.pitchfork.com/photos/62d0b285217c19e7e7874f0e/1:1/w_600,h_600,c_limit/beavis-and-butt-head.jpg

74. Guided By Voices - The Goldheart Mountaintop Queen Directory
Album: Guided by Voices - Bee Thousand (1994)
Vorige keer (2014): was albumgenoot I Am A Scientist vertegenwoordigd

https://www.musicmeter.nl/images/covers/0/896.jpg

“She wants me to come, but I'm never going there
The goldheart mountaintop queen directory”

Met mijn nederige excuses aan Poek, ik bleek toch nog een nummer van minder dan twee minuten in mijn lijst te hebben. Tegelijkertijd meld ik ook meteen even dat er nog één nummer aankomt dat meer dan tien minuten duurt, sterker nog, het bewuste liedje is nog net iets langer dan The End.

Maar goed, The Goldheart Mountaintop Queen Directory dus...

Zo ondergeproduceerd dat er in het laatste paar seconden van dit nummer een soort rare zoemtoon op de achtergrond te horen is (of wie weet kreeg iemand die bij de opname aanwezig was net op dat moment zin om een stukje mee te spelen op een bijzonder slecht onderhouden blokfluit ofzo), maar oh mijn hemel wat een schoonheid deze. Je hebt geen idee wat het allemaal te betekenen heeft, maar da’s deel van de charme. Het is eigenlijk de magie van de beste Guided By Voices-nummers: het zou niet moeten werken maar op een of andere manier doet het dat toch, keihard. Toch zeker voor mij.

Als ik The Goldheart Mountaintop Queen Directory wil beschrijven, moet ik altijd denken aan iets wat herman ooit gezegd heeft op de albumpagina van Bee Thousand, dat dit nummer ‘ zo'n beetje het hele Beatles-universum in twee minuten samenvat’. Ik kan me daar wel in vinden.

Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=270e407af5444fb6

Bee Thousand: 20 pareltjes in 36 minuten!



Klinkt inderdaad als een blokfluit, of misschien zelfs een neusfluit.