Mooi om te zien dat Coltrane zo hoog staat. Ben benieuwd naar je nummer 1.

Ik gok op Bruce?!

Spoiler alert!

Nu ik in zijn top 10 ben gaan kijken is dat ook mijn gok. Maar ik wilde me laten verrassen...

Veel users hebben een artiesten top 10.... dus nu is het nog enigszins spannend

Nog tien uur tot de ontknoping...

En die Artiesten Top 10 heb ik natuurlijk expres tijdelijk verwijderd. Tip, Kronos

en ten slotte...

1. Bruce Springsteen

Favoriete album: The Wild, the Innocent & the E Street Shuffle
Favoriete nummer: Backstreets
Ook in het lijstje van: aERodynamIC (41)
Live gezien: ja

En dan komen we aan het einde van de lijst en het zal niemand verbazen dat die wordt aangevoerd door Bruce Springsteen.
Bruce is een van de doorlopende lijnen in mijn muzikale leven. Een paar nummers die ik oppikte op de radio aan het einde van de jaren ’80, het bij muziekles klassikaal zingen van Dancing in the Dark, het tapen van Human Touch en Lucky Town, het waren allemaal aanloopjes. Fan werd ik toen ik Live 75/85 kocht, in een box op lp-formaat met daarin drie cassettebandjes vol met livemuziek. De box heb ik nog steeds, al heb ik al zo’n twintig jaar geen cassettespeler meer. Te mooi om weg te doen.

De box opende de weg naar de albums tot en met Born in the U.S.A., maar zorgde er ook voor dat ik The Ghost of Tom Joad meteen bij verschijnen op cd kocht. De jaren ’90 staan niet bepaald te boek als de hoogtijdagen voor Springsteen, maar voor een beginnend fan viel er toch voldoende te beleven. De Greatest Hits-cd die in 1996 verscheen bijvoorbeeld, en die de studioversies bevatte van de nummers die ik vaak al kende van de (betere) liveversies, maar gelukkig stonden er ook nog enkele nieuwe nummers op. En natuurlijk de Tracks-box met daarin een enorme hoeveelheid outtakes. Op zich al voldoende om de tijd mee door te komen, maar er waren ook nog eens de acht albums die in de jaren ’70 en ’80 waren verschenen en daar kon ik helemaal mijn lol mee op.

Echt een favoriet Springsteenalbum heb ik in die jaren ’90 niet gehad. Elke plaat had zijn betere en minder goede nummers en wat die betere nummers waren, werd voor een behoorlijk deel bepaald of ik ze had leren kennen via de livebox. Wel weet ik dat de eerste twee albums en Tunnel of Love me toen maar matig konden bekoren – waarschijnlijk omdat die daarop niet of weinig vertegenwoordig waren.

Een nieuwe dimensie kreeg mijn Springsteenliefde toen ik op mijn studentenkamer toegang had tot een goed internetnetwerk. Er volgden vele downloads, waaronder veel, héél véél bootlegs van Springsteenconcerten (en allerlei outtakes en weet ik wat meer). Jarenlang heb ik zeker één à twee concerten per week geluisterd en Springsteen is voor mij dan ook een artiest die ik live nog veel meer waardeer dan op plaat. Als geen ander weet (wist?) hij het publiek bij zijn optredens te betrekken, te variëren in setlists, covers te incorporeren in die setlijsten en dusdanig te variëren in uitvoeringen dat een nummer eigenlijk nooit hetzelfde klonk als bij een eerder optreden. En uiteraard kreeg je als fan ook kwantitatief nog eens veel waar voor je geld.

Mijn eerste concert bezocht ik tijdens de Magic-tour, in de Amsterdam Arena, samen met een vriend. Springsteen trad inmiddels alweer jaren op met de E-Streetband, er waren alweer nieuwe studioplaten verschenen en die kende ik allemaal van buiten. Het optreden zelf is me helaas niet heel erg bijgebleven. Dat geldt ook voor het optreden dat ik in 2013 in Mönchengladbach zag, maar daar heb ik gelukkig op deze site iets over geschreven, dus ik weet dat ik erg enthousiast was. Ronduit magisch was het optreden op het Malieveld in Den Haag in 2016, waar ik vanuit mijn werk heen kon lopen. Een prachtig optreden met goed geluid en een goede setlist, en Jungleland bij een ondergaande zon. Een van de beste optredens die ik heb bijgewoond. Dat kan helaas niet gezegd worden van het laatste optreden, twee jaar geleden in de Arena, toen Springsteen een hoop van zijn spontaniteit verloren had (en die galmbak helpt ook niet mee).

Door de jaren heen zijn de voorkeuren veranderd. Eerst dus vooral de hits, maar geleidelijk aan werd Born to Run toch wel mijn favoriete album, voor Darkness on the Edge of Town, Nebraska en The Rising. Wat ik lange tijd echter grondig onderschat heb, is zijn tweede album, The Wild, the Innocent & the E Street Shuffle, een plaat met een hele andere bezetting, in een periode dat Bruce nog zoekende was, wat resulteerde in een eclectisch geheel. Inmiddels is dit album alweer enkele jaren mijn absolute favoriet, en ik was dan ook een van de weinigen die blij was dat in de Arena Kitty’s Back gespeeld werd, een van de meest swingende nummers die The Boss gemaakt heeft.

Enige Springsteenverzadiging heeft de laatste jaren wel opgetreden. Veel van de albums van de laatste jaren kunnen me niet heel erg bekoren, zijn soulcoversalbum vind ik een aanfluiting en de Broadwayshows vond ik ook vooral op veilig spelen. Wel heb ik de afgelopen jaren veel concerten gekocht die hij via zijn eigen site uitbracht, maar dat is inmiddels zo’n onoverzichtelijke zooi geworden, dat ik daarmee ben opgehouden – en om eerlijk te zijn heb ik inmiddels ook wel voldoende van die concertopnamen.
Alles wat ik goed vind aan Springsteen, koester ik echter, en ik draai zijn muziek dus nog steeds veel. Ondanks enkele mindere projecten blijft het toch – met voorsprong – mijn favoriete artiest.

Een complete famboy ben ik echter nooit geweest. Zijn privéleven interesseert me vrij weinig, maar dankzij een biografie (Carlin) en een autobiografie weet ik daar inmiddels ook wel het een en ander vanaf. Ook heb ik nooit heel erg de behoefte gevoeld om de muzikale carrières van het hele entourage van Springsteen te volgen. Van Nils Lofgren ken ik wel enkele platen, maar met uitzondering van een paar hitjes ben ik daar niet kapot van - de man speelt beter gitaar dan dat hij zingt. Dat geldt voor velen waarschijnlijk ook voor Patti Scialfa, maar haar - laten we het 'bijzondere' - stem kan mij juist weer wel bekoren. Verder ken ik het meeste wel van Little Steven, al waardeer ik bij hem toch meer de energie van zijn liveoptredens (helaas nog nooit meegemaakt) dan zijn composities. Met kop en schouders boven de rest steekt echter de solocarrière van David Sancious uit, zeker zijn vroege werk met Tone, maar die muziek heeft in de verste verte niets meer te maken met die van Springsteen.

Dank aan degenen die mee hebben gelezen en zeker ook voor de reacties!

Hier voor de volledigheid de hele lijst:

1. Bruce Springsteen
2. John Coltrane
3. Prince
4. Steeleye Span
5. ABBA
6. Marillion
7. Magma
8. Emmylou Harris
9. Gillian Welch & David Rawlings
10. Brandi Carlile
11. Björk
12. Kate Wolf
13. Miles Davis
14. Elton John
15. Joni Mitchell
16. Woody Guthrie
17. Genesis
18. Gram Parsons / The Flying Burrito Brothers
19. Fela Kuti
20. Kate Bush
21. Queen
22. Home Service / John Tams
23. Townes van Zandt
24. Rush
25. Fairport Convention
26. Lana Del Rey
27. Nanci Griffith
28. John McLaughlin / Mahavishnu Orchestra / Shakti
29. Nickel Creek
30. Stevie Wonder
31. Eefje de Visser
32. King Crimson
33. The Watersons
34. Funkadelic / Parliament
35. Robert Wyatt
36. Bob Dylan
37. Maddy Prior
38. The Byrds
39. Laura Nyro
40. Runrig
41. Jason Isbell / Drive-By Truckers
42. Talk Talk
43. Phil Ochs
44. Underworld
45. Pendragon
46. Moloko / Roísín Murphy
47. Dixie Chicks
48. The Unthanks / Rachel Unthank & The Winterset
49. Pharoah Sanders
50. Kacey Musgraves
51. Regina Spektor
52. Alison Krauss
53. Alice Coltrane
54. Marvin Gaye
55. Grobschnitt
56. Janelle Monáe
57. Bob Marley
58. Patti Smith
59. Robyn
60. Steve Earle
61. Gil Scott-Heron
62. Frank Zappa
63. Paul Simon / Simon and Garfunkel
64. Richard Thompson & Linda
65. Michael Jackson
66. Nina Simone
67. Albert Ayler
68. Ilse de Lange
69. The Gathering
70. Ange
71. Kylie Minogue
72. Belle and Sebastian
73. Mickey Newbury
74. Pete Seeger etc.
75. Catherine Ribeiro
76. Allison Moorer
77. Betty Davis
78. Univers Zero
79. Rhiannon Giddens
80. The Albion Band (Ashley Hutchings)
81. Freddie Hubbard
82. Bobbie Gentry
83. Alela Diane
84. Joanna Newsom
85. Curtis Mayfield
86. Sarathy Korwar
87. Camel
88. Typhoon
89. Lamb
90. Santana
91. Atmosphere
92. Froukje
93. The Oh Hellos
94. Revere
95. Rubén Blades
96. John Denver
97. Yes
98. Cisco Houston
99. CCC Inc.
100. Candy Dulfer

Erg leuk om je lijst te volgen Wouter!

Thnx!

Inderdaad leuk om te volgen, mooie verhaaltjes ook. Zal een hoop werk geweest zijn.

Dat was het zeker. Gelukkig haal ik zelf ook wel voldoening uit het schrijven...

Mooi geschreven, Brunniepoo. Met plezier gevolgd.

Bedankt Wouter voor deze mooie trip langs jouw cd-kast en hulde voor de strakke planning!

Die zag ik niet aankomen
Bedankt voor de reis met jouw favoriete muziek.

Bedankt Brunniepoo, mooie lijst mooie verhalen..

Daar was ik ook bij, heel goede herinneringen aan. Het enige optreden van Bruce waar ik bij was, maar wel meteen eentje voor de eeuwigheid! Ongelofelijk dat dat alweer bijna negen jaar geleden is.


Ik begrijp dat Born to Run je favoriete album is, maar hier noem je The Wild, the Innocent & the E Street Shuffle je absolute favoriet. Je lijkt jezelf hier een beetje tegen te spreken, of bedoel je je favoriet na die albums die je daarvoor noemt?

Verder bedankt dat je ons meegenomen hebt door je favoriete artiesten, ik heb genoten van je fraaie schrijfsels en heb ook weer het nodige toegevoegd aan mijn wensenlijstje. John Coltrane op 2 kan ik vanzelfsprekend alleen maar toejuichen!

Toch nog even een vraagje: wat is er precies afgebeeld op je avatar? Het komt me enigszins bekend voor, maar ik kan het niet goed plaatsen.

Ja, dat staat er inderdaad niet heel erg duidelijk. Born to Run is misschien wel twintig jaar lang mijn favoriete Springsteenalbum geweest, maar inmiddels is dat alweer een tijd The Wild, the Innocent & the E Street Shuffle. Ik zie dat ik dat niet eens heb aangepast in de top 10 op deze site...



Die avatar is afkomstig uit het computerspel Legend of Zork, inmiddels alweer vele jaren ter ziele.

en verder graag gedaan aERodynamIC, MarkS73, Johnny Marr, vigil, Rudi S, Rufus en Choconas!

Oh, dus toch The Wild, the Innocent & the E Street Shuffle! Ja, dat heb je inderdaad nog niet aangepast in je top 10 op de site, maar ook in je post had je het nog over Born to Run. Maar fijn album inderdaad, al luister ik nog net wat liever naar Greetings from Asbury Park, N.J. uit hetzelfde jaar.

Oh, dat is wel slordig en inmiddels niet meer aan te passen

Thanks Brunniepoo voor de mooie trip! Met veel plezier gevolgd.

Gave top 100, Brunniepoo. Ik heb het met veel plezier gelezen.

Dat is jammer, maar laten we zeggen dat het bij dezen rechtgezet is.

Wat moet er aangepast worden? Brunniepoo

In deze post het favoriete album aanpassen in The Wild, the Innocent & the E Street Shuffle

Ik wou net zeggen... maar te laat thuis om in elk geval die helpende hand nog te bieden.

Mooie lijst, goede verhalen, ik had ook niet echt anders verwacht. Het reageren hield ik op zeker moment niet meer bij, maar de indruk bestaat wel dat er een (op de keper beschouwd toch behoorlijk) aantal matches met mijn eigen lijst is, maar dat de niet-matches meestal ook écht geen match waren, niet zelden wegens totaal onbekend, maar ook wel regelmatig wegens gewoon geen interesse. Dat realiseerde ik me toen ik bij een vrij hoge notering voor Kate Bush (volgens mij) voor het eerst dacht: hé, die had ik niet, maar dat zat er nou ook niet enorm ver vanaf.

Enfin, een mooi document waar tot in de MusicMeter-eeuwigheid op teruggegrepen kan worden.

Het album van Bruce met de meeste " jazz" ( voor zover je daar van kan spreken) Rosalita live is ( was) zo fantastisch.
Midden jaren '70 was Springsteen toch wel een van mijn grote helden en hoewel ik ook The Wild etc, et, geweldig vind zijn Darkness en Born to run mijn favoriete albums.

Morgen of overmorgen, als iedereen uitgepraat is over Brunniepoo's mooie bijdragen, zal ik mijn lijstje droppen.

Dat dit ook een mogelijkheid is, is waarom ik me aan deze opdracht waag. Vorig jaar rond deze tijd had ik, achteraf bekeken, teveel tijd gestoken in 'De metal top 100 van Kronos'. Maar gewoon een top 100 posten vind ik al te min. Voor deze lijst ga ik het gewoon van dag tot dag bekijken. Als ik tijd en zin heb schrijf ik een tekstje, anders plaats ik enkel de artiest en een nummer. Dan geldt, let the music do the talking.

Voor een plaats in mijn top was een mix van kwaliteit en kwantiteit van belang. Om met slechts een album een positie te bemachtigen, moet het wel een heel straf album zijn. Anderzijds levert een hele reeks albums die maar amper de middelmaat overstijgen dan weer niks op. De volgorde in mijn top 100 is nogal losjes. Misschien is nummer 76 op een bepaalde manier toch beter dan nummer 53. Een artiest 'goed vinden' omvat teveel verschillende aspecten om een adequate vergelijking te maken.

Het zou verleidelijk kunnen zijn om bewust minder bekende artiesten te selecteren, die ook aandacht verdienen, maar daar gaat het hier niet over. Hoeveel precies heb ik niet nagekeken, maar heel wat artiesten in mijn lijst heb ik hier al zien passeren. Zoals al meteen, de nummer 100. Welke dat dan is, dat weet ik al. Maar jullie nog niet.

En ook jij bedankt voor de complimenten (en voor het lezen natuurlijk!)

100. Elton John

Mijn stemgemiddelde/aantal albums: 3,62 (29)

Een artiest waarop door sommige zelfverklaarde serieuze muziekliefhebbers misschien wordt neergekeken maar dat boeit niet. Het eerste album dat ik kocht was The One - aangestoken door het enthousiasme van een vriend op het werk. Met de dubbele The Very Best Of erbij kon ik een tijd verder. Pas in deze eeuw ging ik zo ongeveer alle albums kopen en zelfs zijn 'slechte' albums vind ik niet zo slecht. Favoriet is natuurlijk Yellow Brick Road. Ongelofelijk hoeveel hits deze man de wereld heeft ingestuurd. En hoe 'alive and kicking' hij nog steeds is op 78 jarige leeftijd.







Ook geplaatst door:
Brunniepoo (14)
dazzler (94)