Muziek / Toplijsten en favorieten / Albumtracks gerangschikt en beschreven ( Simple Minds - Empires and Dance )
2
geplaatst: 1 januari, 23:29 uur
5. Sense of Purpose
In hun interviews voor de film Walking in the Opposite Direction werd zowel aan Graham Bailey als Mike Dudley gevraagd of ze het leuk vonden om met Hugh (Jones) te werken. Graham: “Nee!”
Korova kondigde het album From the Lions Mouth aan in september, met de release van Sense of Purpose als single. Het werd geen hit.
En ik zat minuten van tevoren aan de buis gekluisterd om de toch al schaarse filmpjes van The Sound op te nemen met een VHS-recorder van ruim 10 kilo. Dergelijke popprogramma's waren destijds uniek en dus vrij zeldzaam. Maar gelukkig woonde ik in Rotterdam en kon ik via de ether op sommige momenten toch BBC en enkele programma's uit België, naast die van Nederland, ontvangen. Dat was altijd ontzettend spannend. Vooral omdat je nooit wist welke artiesten zouden optreden. En meestal was dit optreden ‘playback’, soms in combinatie met aardig wat 'sneeuw'. Maar dat kon de pret niet drukken. The Sound stond erop! Op YouTube circuleren enkele filmpjes die ik destijds heb opgenomen, soms met slechts een gedeelte van de oorspronkelijke video.
Omdat ik weer eens te laat was om op het knopje te drukken.
In hun interviews voor de film Walking in the Opposite Direction werd zowel aan Graham Bailey als Mike Dudley gevraagd of ze het leuk vonden om met Hugh (Jones) te werken. Graham: “Nee!”
Korova kondigde het album From the Lions Mouth aan in september, met de release van Sense of Purpose als single. Het werd geen hit.
En ik zat minuten van tevoren aan de buis gekluisterd om de toch al schaarse filmpjes van The Sound op te nemen met een VHS-recorder van ruim 10 kilo. Dergelijke popprogramma's waren destijds uniek en dus vrij zeldzaam. Maar gelukkig woonde ik in Rotterdam en kon ik via de ether op sommige momenten toch BBC en enkele programma's uit België, naast die van Nederland, ontvangen. Dat was altijd ontzettend spannend. Vooral omdat je nooit wist welke artiesten zouden optreden. En meestal was dit optreden ‘playback’, soms in combinatie met aardig wat 'sneeuw'. Maar dat kon de pret niet drukken. The Sound stond erop! Op YouTube circuleren enkele filmpjes die ik destijds heb opgenomen, soms met slechts een gedeelte van de oorspronkelijke video.
Omdat ik weer eens te laat was om op het knopje te drukken.
2
geplaatst: 3 januari, 00:10 uur
04. NEW DARK AGE
They're burning withes up on punishment hill
Dying proof in the power of authority to exact its will
Ijzersterke afsluiter van een bloedmooi album. Zowel qua tekst als qua muziek. Van de roffel over de tempoversnelling tot de synthesizers die ik toch zo bijzonder knap vind klinken op deze plaat. Waarom dan toch niet in de top 3? Omdat er drie songs zijn die me nog dieper weten te raken. Zo simpel is het antwoord. En omdat ik misschien toch op nog iets meer zat te wachten? So here it comes... maar het komt niet. Misschien is dat wel de bedoeling: dat je het verder zelf invult. En dat werd nadien ook gedaan door er nog Hot House aan toe te voegen in één en dezelfde CD-track. Alsof dat nummer dan het antwoord zou zijn. Maar we zijn het er allemaal over eens dat dit geen ideale zet was.
They're burning withes up on punishment hill
Dying proof in the power of authority to exact its will
Ijzersterke afsluiter van een bloedmooi album. Zowel qua tekst als qua muziek. Van de roffel over de tempoversnelling tot de synthesizers die ik toch zo bijzonder knap vind klinken op deze plaat. Waarom dan toch niet in de top 3? Omdat er drie songs zijn die me nog dieper weten te raken. Zo simpel is het antwoord. En omdat ik misschien toch op nog iets meer zat te wachten? So here it comes... maar het komt niet. Misschien is dat wel de bedoeling: dat je het verder zelf invult. En dat werd nadien ook gedaan door er nog Hot House aan toe te voegen in één en dezelfde CD-track. Alsof dat nummer dan het antwoord zou zijn. Maar we zijn het er allemaal over eens dat dit geen ideale zet was.
1
geplaatst: 3 januari, 00:15 uur
4. Judgement
Mike: "Ik kan niet zeggen dat Hugh (Jones) de dienst uitmaakte op From the Lions Mouth en het scheelde ook niet veel, maar hij zorgde er wel voor dat we ons concentreerden op de sterke punten."
Judgement is weer zo'n typisch The Sound nummer dat gaat over strijd en de weigering zich te onderwerpen. Met de kenmerkende vastberadenheid en kwetsbaarheid zingt Adrian Borland over het onvermijdelijke moment van de waarheid: het punt waarop ‘niets doen’ gelijkstaat aan falen. Hij neemt niet alleen verantwoordelijkheid voor zijn eigen aarzeling, maar ook die van de ander en draagt de gevolgen met een opstandige waardigheid: “If I fall, I go gracefully.”
Ironisch genoeg stelt de titel ‘Judgement’ vragen bij het vermogen tot oordelen wanneer er veel, zo niet alles, op het spel staat.
Mike: "Ik kan niet zeggen dat Hugh (Jones) de dienst uitmaakte op From the Lions Mouth en het scheelde ook niet veel, maar hij zorgde er wel voor dat we ons concentreerden op de sterke punten."
Judgement is weer zo'n typisch The Sound nummer dat gaat over strijd en de weigering zich te onderwerpen. Met de kenmerkende vastberadenheid en kwetsbaarheid zingt Adrian Borland over het onvermijdelijke moment van de waarheid: het punt waarop ‘niets doen’ gelijkstaat aan falen. Hij neemt niet alleen verantwoordelijkheid voor zijn eigen aarzeling, maar ook die van de ander en draagt de gevolgen met een opstandige waardigheid: “If I fall, I go gracefully.”
Ironisch genoeg stelt de titel ‘Judgement’ vragen bij het vermogen tot oordelen wanneer er veel, zo niet alles, op het spel staat.
2
geplaatst: 3 januari, 00:31 uur
4. Silent Air
In mijn achterhoofd heb ik een lijstje met nummers voorzien van titels die Bløffig klinken en door Bløf gecoverd zouden kunnen worden. Daar hoort bijvoorbeeld Sturm van Blumfeld bij maar ook Home van The American Music Club. Dat worden dan de covers Storm en Thuis, mooi toch? Het is niet dat ik die Zeeuwse band nu zo graag hoor, maar dan hebben ze ook een keer een plaat met goeie nummes gemaakt. Een versie Stille Lucht kan daar prima bij, ik hoor Pascal al diep ademhalen om de juiste emotie aan te tikken.
Gekkigheid natuurlijk maar Silent Air is wel een liedje waar ieder ander goed zijn interpretatie aan zou kunnen geven. Want wat is de kampvuur-meezinger van de postpunk? De Liefde Verscheurt Ons? Melodisch te moeilijk. Ik Heb Nog Immer Niet Gevonden Waar Ik Naar Zoek? Te reli. Het Woud? Haha, probeer zelf maar, kansloos.
Silent Air, door Adrian op het randje gezongen, heeft dat soort kwaliteiten wél. Het is echt verfijnd en vormt een gesloten geheel. Bovendien snijdt het een thema aan waar iedereen iets mee kan: emoties met stilte onderdrukken. Net iets te klein voor het podium maar voor mij veel te groots om onderaan een lijstje te bungelen.
In mijn achterhoofd heb ik een lijstje met nummers voorzien van titels die Bløffig klinken en door Bløf gecoverd zouden kunnen worden. Daar hoort bijvoorbeeld Sturm van Blumfeld bij maar ook Home van The American Music Club. Dat worden dan de covers Storm en Thuis, mooi toch? Het is niet dat ik die Zeeuwse band nu zo graag hoor, maar dan hebben ze ook een keer een plaat met goeie nummes gemaakt. Een versie Stille Lucht kan daar prima bij, ik hoor Pascal al diep ademhalen om de juiste emotie aan te tikken.
Gekkigheid natuurlijk maar Silent Air is wel een liedje waar ieder ander goed zijn interpretatie aan zou kunnen geven. Want wat is de kampvuur-meezinger van de postpunk? De Liefde Verscheurt Ons? Melodisch te moeilijk. Ik Heb Nog Immer Niet Gevonden Waar Ik Naar Zoek? Te reli. Het Woud? Haha, probeer zelf maar, kansloos.
Silent Air, door Adrian op het randje gezongen, heeft dat soort kwaliteiten wél. Het is echt verfijnd en vormt een gesloten geheel. Bovendien snijdt het een thema aan waar iedereen iets mee kan: emoties met stilte onderdrukken. Net iets te klein voor het podium maar voor mij veel te groots om onderaan een lijstje te bungelen.
2
geplaatst: 3 januari, 13:17 uur
04. WINNING
Vreemd dat het album opent met die dominante synthesizer die door het hele nummer blijft klinken.
Een nummer dat voor mij zo veel meer tot zijn recht komt in de akoestische versie die Adrian Borland bij zijn 2 Meter-sessie bracht in 1994. Daar is het puur kippenvel. Op de LP-versie klinkt hij misschien wel strijdvaardiger en ook die dromerige gitaar is fraai.
Vreemd dat het album opent met die dominante synthesizer die door het hele nummer blijft klinken.
Een nummer dat voor mij zo veel meer tot zijn recht komt in de akoestische versie die Adrian Borland bij zijn 2 Meter-sessie bracht in 1994. Daar is het puur kippenvel. Op de LP-versie klinkt hij misschien wel strijdvaardiger en ook die dromerige gitaar is fraai.
3
geplaatst: 3 januari, 17:46 uur
3. Sense Of Purpose
Dat het meest catchy nummer van FTLM geen hit mocht worden, verbaast mij niet zo heel erg. We hebben het over de eighties en een hit scoor je in de ether. Het duurt toch echt een seconde of twintig voordat je op het idee komt om het volume van je radio wat op te schroeven. Adrian heeft in het nummer véél te melden maar we zijn al dik een minuut onderweg voordat hij zich sowieso meldt.
Kortom, het intro. Om te scoren moet je schieten en hier wordt te lang gewacht. Maar Sense of Puropse is ijzersterk! Niet alleen zingt Adrian je rechtstreeks toe, hij krijgt je ook bij de les. Persoonlijk vind ik het drieluikje in de tekst van Sense of Purpose erg mooi. A Call To Arms, A Call To Brains, A Call To The Heart en gelukkig is er ook sprake van A Call To The Legs want het stampt echt als een malle.
Dat het meest catchy nummer van FTLM geen hit mocht worden, verbaast mij niet zo heel erg. We hebben het over de eighties en een hit scoor je in de ether. Het duurt toch echt een seconde of twintig voordat je op het idee komt om het volume van je radio wat op te schroeven. Adrian heeft in het nummer véél te melden maar we zijn al dik een minuut onderweg voordat hij zich sowieso meldt.
Kortom, het intro. Om te scoren moet je schieten en hier wordt te lang gewacht. Maar Sense of Puropse is ijzersterk! Niet alleen zingt Adrian je rechtstreeks toe, hij krijgt je ook bij de les. Persoonlijk vind ik het drieluikje in de tekst van Sense of Purpose erg mooi. A Call To Arms, A Call To Brains, A Call To The Heart en gelukkig is er ook sprake van A Call To The Legs want het stampt echt als een malle.
1
geplaatst: 3 januari, 18:50 uur
dix schreef:
Adrian heeft in het nummer véél te melden maar we zijn al dik een minuut onderweg voordat hij zich sowieso meldt.
Adrian heeft in het nummer véél te melden maar we zijn al dik een minuut onderweg voordat hij zich sowieso meldt.
De 7" single versie was een edit van de albumtrack die probeerde om precies dat euvel te verhelpen.
3
geplaatst: 3 januari, 18:57 uur
03. SILENT AIR
You showed me that silence can speak louder than words
From The Lions Mouth telt twee rustpauzes: Judgement en Silent Air. En ze komen bij mij beide heel overtuigend binnen. Silent Air had me van bij de eerste draaibeurt te pakken. Misschien omdat het nog meer dan Judgement de koortsachtige sfeer van het album breekt. Silent Air is als zalf op een ontstoken hart. Mijn eerste liefde was iemand die beantwoordde aan dit lied. Naast haar kon ik mijn onrust kwijt. Uiteindelijk schrikten die sombere gedachten haar af maar we zien elkaar nog. En dan volstaat het dat ik een tijdje zwijgend naast haar mag doorbrengen aan een tafeltje op een terras of tijdens een reüniemoment van het jeugdhuis waarin wij ooit samen jong en zoekende waren. Zoekende ben ik na al die jaren gebleven.
You showed me that silence can speak louder than words
From The Lions Mouth telt twee rustpauzes: Judgement en Silent Air. En ze komen bij mij beide heel overtuigend binnen. Silent Air had me van bij de eerste draaibeurt te pakken. Misschien omdat het nog meer dan Judgement de koortsachtige sfeer van het album breekt. Silent Air is als zalf op een ontstoken hart. Mijn eerste liefde was iemand die beantwoordde aan dit lied. Naast haar kon ik mijn onrust kwijt. Uiteindelijk schrikten die sombere gedachten haar af maar we zien elkaar nog. En dan volstaat het dat ik een tijdje zwijgend naast haar mag doorbrengen aan een tafeltje op een terras of tijdens een reüniemoment van het jeugdhuis waarin wij ooit samen jong en zoekende waren. Zoekende ben ik na al die jaren gebleven.
3
geplaatst: 3 januari, 21:06 uur
3. New Dark Age
Adrian: "Het was niet mijn idee, ik had liever Judgement als afsluiter van dit album gezien, maar ik denk dat Rob Dickins (Warner Music UK) en Hugh Jones gelijk hadden over de volgorde van de nummers. Zij kozen namelijk voor “New Dark Age.”
New Dark Age: een vergeten meesterwerk
The Sound wist als geen ander het gevoel van de vroege jaren ’80 te vangen: massawerkloosheid, de nucleaire dreiging en sociale vervreemding. New Dark Age is als een waarschuwing voor maatschappelijke verlamming en moreel verval in een wereld waarin angst regeert en mensen zich angstvallig achter de gordijnen terugtrekken. De woorden “And from the safest places… come the bravest words" benadrukken hoe moed vaak ontbreekt in tijden van crisis. New Dark Age is als een spiegel in een tijd waarin polarisatie en autoritaire tendensen opduiken. Ondanks de scherpe maatschappijkritiek bleef de band echter - met name in eigen land - ondergewaardeerd.
Adrian: "Het was niet mijn idee, ik had liever Judgement als afsluiter van dit album gezien, maar ik denk dat Rob Dickins (Warner Music UK) en Hugh Jones gelijk hadden over de volgorde van de nummers. Zij kozen namelijk voor “New Dark Age.”
New Dark Age: een vergeten meesterwerk
The Sound wist als geen ander het gevoel van de vroege jaren ’80 te vangen: massawerkloosheid, de nucleaire dreiging en sociale vervreemding. New Dark Age is als een waarschuwing voor maatschappelijke verlamming en moreel verval in een wereld waarin angst regeert en mensen zich angstvallig achter de gordijnen terugtrekken. De woorden “And from the safest places… come the bravest words" benadrukken hoe moed vaak ontbreekt in tijden van crisis. New Dark Age is als een spiegel in een tijd waarin polarisatie en autoritaire tendensen opduiken. Ondanks de scherpe maatschappijkritiek bleef de band echter - met name in eigen land - ondergewaardeerd.
2
geplaatst: 3 januari, 21:11 uur
03. FATAL FLAW
Ik vind dit een prachtige binnenkomer op kant B. Roffelende drums en een simpele gitaar leiden het nummer in tot een grommende bas en iets later subtiele synthesizer invalt.
Teksten als 'right now I'm all weakness/I'll make another retreat again', 'been growing away from the light' en 'you can't reach me anymore' hakken er in deze donkere dagen hard in.
De schelle gitaar in het middenstuk en later de variatie op bas bieden genoeg afleiding om de (gekozen?) weg naar het duister in te vluchten.
Ik vind dit een prachtige binnenkomer op kant B. Roffelende drums en een simpele gitaar leiden het nummer in tot een grommende bas en iets later subtiele synthesizer invalt.
Teksten als 'right now I'm all weakness/I'll make another retreat again', 'been growing away from the light' en 'you can't reach me anymore' hakken er in deze donkere dagen hard in.
De schelle gitaar in het middenstuk en later de variatie op bas bieden genoeg afleiding om de (gekozen?) weg naar het duister in te vluchten.
1
geplaatst: 4 januari, 09:03 uur
10. Fatal Flaw
9. Silent Air
8. Possession
7. Contact The Fact
6. Skeletons
5. Winning
4. Judgement
Ik ga heel goed op die combinatie tussen roffelende drums en sluipende synths in het begin, de lange instrumentale outro waarin de song wat meer loskomt werkt ook erg goed als contrast. Had eigenlijk zelfs nog wat wilder mogen zijn van mij, zodat het net wel in plaats van net niet uit de bocht vliegt.
3. The Fire
Ik was op voorhand best benieuwd of The Fire bij sommige andere deelnemers ook zo hoog zou staan als bij mij. Zoals eerder vermeldt vind ik Jeopadry de beste van The Sound, dus dat deze Jeopardy-esque track het zeer goed doet bij mij is misschien zo raar nog niet. Ik vind het een heerlijke song, heerlijke flow, de gitaar en synths kronkelen zo vreselijk lekker rond elkaar. En Adrian zweept met zijn gekwelde zang de boel nog meer op. Geweldig!
9. Silent Air
8. Possession
7. Contact The Fact
6. Skeletons
5. Winning
4. Judgement
Ik ga heel goed op die combinatie tussen roffelende drums en sluipende synths in het begin, de lange instrumentale outro waarin de song wat meer loskomt werkt ook erg goed als contrast. Had eigenlijk zelfs nog wat wilder mogen zijn van mij, zodat het net wel in plaats van net niet uit de bocht vliegt.
3. The Fire
Ik was op voorhand best benieuwd of The Fire bij sommige andere deelnemers ook zo hoog zou staan als bij mij. Zoals eerder vermeldt vind ik Jeopadry de beste van The Sound, dus dat deze Jeopardy-esque track het zeer goed doet bij mij is misschien zo raar nog niet. Ik vind het een heerlijke song, heerlijke flow, de gitaar en synths kronkelen zo vreselijk lekker rond elkaar. En Adrian zweept met zijn gekwelde zang de boel nog meer op. Geweldig!
3
geplaatst: 4 januari, 18:49 uur
Ik eindig met nummers die door anderen minder werden gesmaakt.
2. Possession
The Sound is zo goed omdat The Sound je af en toe goed weet te raken. Door scherpe tekst, inventieve melodie of soms gewoon door kracht. Possession heeft vooral dat laatste. Met simpele middelen wordt twee minuten lang spanning opgebouwd, die in een kort vraag-antwoord stukje weer wordt losgelaten. Maar dan! Een steekwond, een snare hit en een uitslaande brand. Ik stel mij voor dat Fugazi deze song voor ogen had toen ze Give Me The Cure schreven. Want zo venijnig als Possession eindigt, dat is precies wat maakt waardoor ik de song enorm waardeer. Het gaat er niet om of je eerste wordt, het gaat er om hoe je over de finishlijn komt...
1. Fatal Flaw
... komt helemaal niet over die finish, want mijn favoriet eindigt in een toepasselijke fade out. Maar Fatal Flaw boekte de overwinning al bij de eerste tonen. Dit is echt zo'n nummer waarbij ik veertig jaar geleden al bij het invallen van die dreinende bas wist dat ik zou blijven luisteren. Het is dan ook mijn onbetwiste nummer 1, de rest van mijn lijstje liet zich een stuk moeilijker op volgorde plaatsen.
Bij herbeluistering vielen mij wat zaken op die ik nooit eerder had bemerkt. De eerste is dat Adrian hier qua voordracht iets los van de muziek komt, alle andere songs zijn directer ingezongen. Hij spreekt ons niet toe, hij zweeft mee in het geluidsbeeld. Door middel van zelfdiagnose maakt hij ons bekend met zijn fatale karakterzwakte en ook al kwam er nog veel moois op zijn carrièrepad, ik lees de tekst niet alleen als voorbode maar beleef die nu ook als afscheid.
I've Made a Strange Disappearance ...
Daarmee kom ik bij het tweede aspect wat mij nu opvalt. De song kent enige gelijkenis, een vergelijkbare flow zo je wenst, met een onbetwist monument uit de postpunk. Een song als een morene: geen kop geen staart maar het resultaat van minutenlang stuwen. Ik heb het over Dead Souls. Inspiratie zal hier geen rol spelen, daar zaten deze mannen indertijd helemaal niet om verlegen. Maar in zekere mate like-minded waren die twee natuurlijk wel degelijk.
2. Possession
The Sound is zo goed omdat The Sound je af en toe goed weet te raken. Door scherpe tekst, inventieve melodie of soms gewoon door kracht. Possession heeft vooral dat laatste. Met simpele middelen wordt twee minuten lang spanning opgebouwd, die in een kort vraag-antwoord stukje weer wordt losgelaten. Maar dan! Een steekwond, een snare hit en een uitslaande brand. Ik stel mij voor dat Fugazi deze song voor ogen had toen ze Give Me The Cure schreven. Want zo venijnig als Possession eindigt, dat is precies wat maakt waardoor ik de song enorm waardeer. Het gaat er niet om of je eerste wordt, het gaat er om hoe je over de finishlijn komt...
1. Fatal Flaw
... komt helemaal niet over die finish, want mijn favoriet eindigt in een toepasselijke fade out. Maar Fatal Flaw boekte de overwinning al bij de eerste tonen. Dit is echt zo'n nummer waarbij ik veertig jaar geleden al bij het invallen van die dreinende bas wist dat ik zou blijven luisteren. Het is dan ook mijn onbetwiste nummer 1, de rest van mijn lijstje liet zich een stuk moeilijker op volgorde plaatsen.
Bij herbeluistering vielen mij wat zaken op die ik nooit eerder had bemerkt. De eerste is dat Adrian hier qua voordracht iets los van de muziek komt, alle andere songs zijn directer ingezongen. Hij spreekt ons niet toe, hij zweeft mee in het geluidsbeeld. Door middel van zelfdiagnose maakt hij ons bekend met zijn fatale karakterzwakte en ook al kwam er nog veel moois op zijn carrièrepad, ik lees de tekst niet alleen als voorbode maar beleef die nu ook als afscheid.
I've Made a Strange Disappearance ...
Daarmee kom ik bij het tweede aspect wat mij nu opvalt. De song kent enige gelijkenis, een vergelijkbare flow zo je wenst, met een onbetwist monument uit de postpunk. Een song als een morene: geen kop geen staart maar het resultaat van minutenlang stuwen. Ik heb het over Dead Souls. Inspiratie zal hier geen rol spelen, daar zaten deze mannen indertijd helemaal niet om verlegen. Maar in zekere mate like-minded waren die twee natuurlijk wel degelijk.
2
geplaatst: 4 januari, 19:48 uur
dix schreef:
1. Fatal Flaw
… Een song als een morene: geen kop geen staart maar het resultaat van minutenlang stuwen. Ik heb het over Dead Souls. Inspiratie zal hier geen rol spelen, daar zaten deze mannen indertijd helemaal niet om verlegen.
1. Fatal Flaw
… Een song als een morene: geen kop geen staart maar het resultaat van minutenlang stuwen. Ik heb het over Dead Souls. Inspiratie zal hier geen rol spelen, daar zaten deze mannen indertijd helemaal niet om verlegen.
Als ik een kop van een spijker had, zou ik zeggen: die is raak!
The Sound bracht nummers met heel vaak een (groot) element van hoop. Het zou allemaal goed komen. Beloofd! Winning!, met een Hand of Love! Cruciaal thema in het oeuvre van de band (en Borland solo). Fatal Flaw is wat betreft die thematiek een vreemde eend. Gitzwart, hooploos. Zuigt je de diepte in. Geweldig nummer! Ook één van mijn favorieten uit het hele werk van de band.
1
geplaatst: 4 januari, 20:26 uur
dix schreef:
Maar een geval van likewise minds waren die twee natuurlijk wel degelijk.
Maar een geval van likewise minds waren die twee natuurlijk wel degelijk.
Dat betwijfel ik dus. Zie mijn vorige bericht. Curtis was een geval Fatal Flaw, Borland imo niet.
De verbinding tussen de twee romantische zielen is er natuurlijk wel.
You showed me that silence
That haunts this troubled world
You showed me that silence
Can speak louder than words
(naar verluidt een eerbetoon aan Curtis)
Walk … in Silence
4
geplaatst: 4 januari, 20:27 uur
02. WINNING
What holds your hope together
Make sure it's strong enough
Ik voel me niet in een winning mood. Onze nieuwjaarswensen vol gezondheid en geluk waren nog niet koud of de geopolitieke aardbol daverde nog maar eens op zijn grondvesten. Morgen sta ik weer voor de klas en zal ik mijn best doen om andermaal te onderstrepen dat elke generatie zijn angsten beleeft. Dan grijp ik bij wijze van voorbeeld terug naar het tijdperk van de koude oorlog en de kernwapenwedloop die mijn jeugd somber stemden en het werk van onder meer The Sound hebben gekleurd. Maar de waarheid is dat ik de kansen op een overwinning van het gezond verstand vandaag een pak lager inschat dan destijds. Hoop doet leven. Tegen beter weten in. Het is dat weten dat me vaak parten speelt. Hoop heeft meer met geloof en vertrouwen te maken. En minder met meten en weten. Winning is een binnenkomer van formaat. Een nummer dat de toon zet voor een album dat verbeten wil blijven hopen tegen beter weten in.
What holds your hope together
Make sure it's strong enough
Ik voel me niet in een winning mood. Onze nieuwjaarswensen vol gezondheid en geluk waren nog niet koud of de geopolitieke aardbol daverde nog maar eens op zijn grondvesten. Morgen sta ik weer voor de klas en zal ik mijn best doen om andermaal te onderstrepen dat elke generatie zijn angsten beleeft. Dan grijp ik bij wijze van voorbeeld terug naar het tijdperk van de koude oorlog en de kernwapenwedloop die mijn jeugd somber stemden en het werk van onder meer The Sound hebben gekleurd. Maar de waarheid is dat ik de kansen op een overwinning van het gezond verstand vandaag een pak lager inschat dan destijds. Hoop doet leven. Tegen beter weten in. Het is dat weten dat me vaak parten speelt. Hoop heeft meer met geloof en vertrouwen te maken. En minder met meten en weten. Winning is een binnenkomer van formaat. Een nummer dat de toon zet voor een album dat verbeten wil blijven hopen tegen beter weten in.
2
geplaatst: 4 januari, 20:32 uur
Ik denk dat de grote verschillen in de ranking een bewijs zijn van het feit dat dit een sterk album is dat terecht door veel mensen op handen wordt gedragen. En wel omdat ieder er gemakkelijk zijn eigen favorieten kan uithalen. De nummers leunen kwalitatief dicht genoeg bij elkaar aan. En dat vergroot mijn inziens de kans dat meer mensen zich kunnen herkennen in een of meerdere songs. Ik herinner me dat de consensus bij de vorige albums tussen de wat mindere tracks en de toppers duidelijker was.
ps. Ik merk dat ik eerder Fatal Flow schreef in plaats van Fatal Flaw. Mijn welgemeende excuses hiervoor.
ps. Ik merk dat ik eerder Fatal Flow schreef in plaats van Fatal Flaw. Mijn welgemeende excuses hiervoor.
3
geplaatst: 4 januari, 22:11 uur
2. Contact the Fact
Mike: “Eigenlijk hebben wij hem (Colvin Mayers, die zich op dat moment 'Max' noemde) ontvoerd. We hebben hem gewoon uit een andere band (Cardiac Arrest) geplukt.” De 'diefstal' werd gelukkig door beide bands vrijwel unaniem beschouwd als een aanwinst voor The Sound.
Ook nu weet Colvin Mayers feilloos wanneer hij moet spreken en wanneer hij moet zwijgen. Een handvol noten, meer is niet nodig. En dan is er stilte. Het zijn juist die momenten die het diepst raken. Niet alleen de tekst spreekt van een uitgestoken hand, een gebaar van toenadering, van een verzoening. Ook het klavier beweegt mee. Smeulend, terugdeinzend, om even later weer heftig op te vlammen. Zoals rouw of liefdesverdriet zich ook kan aandienen: in golven.
Maar het gebaar wordt niet beantwoord. De ander is er niet meer.
Mike: “Eigenlijk hebben wij hem (Colvin Mayers, die zich op dat moment 'Max' noemde) ontvoerd. We hebben hem gewoon uit een andere band (Cardiac Arrest) geplukt.” De 'diefstal' werd gelukkig door beide bands vrijwel unaniem beschouwd als een aanwinst voor The Sound.
Ook nu weet Colvin Mayers feilloos wanneer hij moet spreken en wanneer hij moet zwijgen. Een handvol noten, meer is niet nodig. En dan is er stilte. Het zijn juist die momenten die het diepst raken. Niet alleen de tekst spreekt van een uitgestoken hand, een gebaar van toenadering, van een verzoening. Ook het klavier beweegt mee. Smeulend, terugdeinzend, om even later weer heftig op te vlammen. Zoals rouw of liefdesverdriet zich ook kan aandienen: in golven.
Maar het gebaar wordt niet beantwoord. De ander is er niet meer.
0
geplaatst: 5 januari, 00:22 uur
Alicia schreef:
2. Contact the Fact
Zoals rouw of liefdesverdriet zich ook kan aandienen: in golven.
Maar het gebaar wordt niet beantwoord. De ander is er niet meer.
2. Contact the Fact
Zoals rouw of liefdesverdriet zich ook kan aandienen: in golven.
Maar het gebaar wordt niet beantwoord. De ander is er niet meer.
τρὶς μὲν ἐφώρμησα περιπτύξασθαι ἑλόμενος,
τρὶς δέ μοι ἐκ χερσῶν σκιῇ εἴκελον ἔπτατο.
Drie keer probeerde ik haar te omhelzen, terwijl ik greep,
en driemaal ontglipte zij mij uit de handen als een schaduw.
(Homerus, Odyssee)
(ook mijn moeder)
3
geplaatst: 5 januari, 19:32 uur
01. SENSE OF PURPOSE
Look in my eyes
See the lust and the love
Look in my eyes
When I'm talking to you
What are we going to do?
While we still got the strength to move
Het nummer waarop ik graag had willen dansen toen het nog kon. Jammer dat ik het niet kende en de The Sound in ons jeugdhuis nauwelijks over de lippen ging. Sense Of Purpose staat bij mij bovenaan omwille van zowel de tekst (immer actueel, helaas) als de muziek (met die synthesizer als extra troef ten opzichte van hun postpunk tijdgenoten). En als surplus de dansbaarheidsfactor. Mocht ik vandaag opnieuw new wave fuiven draaien, dan kwam hij zeker aan bod. Fascinerend is het woordspel: a call to arms, a call to use arms. Wapens als verlengstuk van onze armen om verder en harder te kunnen toeslaan. Of zoals ik het begrijp: je twee armen als het ultieme wapen. Je kan elkaar ook doodknuffelen: minder pijnlijk en zoveel zinvoller.
A call to arms, a call to use arms
A call to brains, a call to use some brains
A call to the heart, a call to have a heart
To have a sense of purpose again
Look in my eyes
See the lust and the love
Look in my eyes
When I'm talking to you
What are we going to do?
While we still got the strength to move
Het nummer waarop ik graag had willen dansen toen het nog kon. Jammer dat ik het niet kende en de The Sound in ons jeugdhuis nauwelijks over de lippen ging. Sense Of Purpose staat bij mij bovenaan omwille van zowel de tekst (immer actueel, helaas) als de muziek (met die synthesizer als extra troef ten opzichte van hun postpunk tijdgenoten). En als surplus de dansbaarheidsfactor. Mocht ik vandaag opnieuw new wave fuiven draaien, dan kwam hij zeker aan bod. Fascinerend is het woordspel: a call to arms, a call to use arms. Wapens als verlengstuk van onze armen om verder en harder te kunnen toeslaan. Of zoals ik het begrijp: je twee armen als het ultieme wapen. Je kan elkaar ook doodknuffelen: minder pijnlijk en zoveel zinvoller.
A call to arms, a call to use arms
A call to brains, a call to use some brains
A call to the heart, a call to have a heart
To have a sense of purpose again
1
geplaatst: 5 januari, 21:03 uur
02. SENSE OF PURPOSE
Wat als dit (in single-edit) toch een kleine hit was geworden?
De langere opbouw op de LP met die mooi rollende bas-intro waarop beurtelings dromerige gitaar, subtiele synths en daarna de drums de spanning opdrijven, vormt voor mij pas echt het begin van From The Lion's Mouth. Het geluid mooi in balans en de zang overtuigend. De tekst vind is ook erg sterk, minder gelaten dan op Fatal Flaw, wat in zonniger tijden misschien op de tweede plek was gestrand.
De moed en het geloof van 'I'll take my life/Into my own hands' terwijl hij later oppert dat het erbij horende comfort 'It hurts me/It hurts me so'. Het voelt achteraf soms pijnlijk om ernaar terug te luisteren...
Jammer genoeg geen kleine hit, waarschijnlijk mede door een gebrek aan media-hype wat zeker in het VK o zo belangrijk was. Maar zou een hit de gevolgde weg van The Sound veranderd hebben? Ik denk niet dat The Sound voor Groot Succes geschapen was hoe degelijk hun songs ook waren. In deze internet-tijden zouden ze in ieder geval enorm veel meer bijval en succes gekend hebben. Maar dat heeft Adrian Borland jammer genoeg niet gehaald. 'I'll take my life/Into my own hands' klinkt daardoor des te wrang.
Wat als dit (in single-edit) toch een kleine hit was geworden?
De langere opbouw op de LP met die mooi rollende bas-intro waarop beurtelings dromerige gitaar, subtiele synths en daarna de drums de spanning opdrijven, vormt voor mij pas echt het begin van From The Lion's Mouth. Het geluid mooi in balans en de zang overtuigend. De tekst vind is ook erg sterk, minder gelaten dan op Fatal Flaw, wat in zonniger tijden misschien op de tweede plek was gestrand.
De moed en het geloof van 'I'll take my life/Into my own hands' terwijl hij later oppert dat het erbij horende comfort 'It hurts me/It hurts me so'. Het voelt achteraf soms pijnlijk om ernaar terug te luisteren...
Jammer genoeg geen kleine hit, waarschijnlijk mede door een gebrek aan media-hype wat zeker in het VK o zo belangrijk was. Maar zou een hit de gevolgde weg van The Sound veranderd hebben? Ik denk niet dat The Sound voor Groot Succes geschapen was hoe degelijk hun songs ook waren. In deze internet-tijden zouden ze in ieder geval enorm veel meer bijval en succes gekend hebben. Maar dat heeft Adrian Borland jammer genoeg niet gehaald. 'I'll take my life/Into my own hands' klinkt daardoor des te wrang.
5
geplaatst: 6 januari, 06:04 uur
1. Fatal Flaw
Ze vonden je lelijk en dik. Te gewoon ook. Ze wilden liever een idool (of een idioot), want dat verkoopt. Maar ik zal nooit die hartstochtelijke “mij kun je nog meer vertellen”-blik in je ogen vergeten. En hoe jij, als geen ander, die paar extra venijnige noten uit je snaren wist te persen. Je raakte meer snaren dan alleen die van je gitaar.
Elke stap werd misschien door een donkere schaduw achtervolgd. En je blik was meestal naar binnen gekeerd. Alsof je daar iets zocht - en vond - maar het toen nog niet kon verklaren.
Maar je was dapper. Oprecht. En grappig, bovendien. Jij had tenminste liedjes die zich vastbeten. En die liedjes laten mij nog altijd niet los.
Geen hits. Geen grote zalen. Geen posters in glossy popbladen. Commercieel liep het allerminst van een leien dakje. Maar The Sound had een kleine, maar bijzonder trouwe en fanatieke fanbase. En die is er nog steeds. Dankzij hun toewijding verschenen er boeken, werden albums heruitgebracht en diverse concerten georganiseerd. Er kwam zelfs een heuse documentaire.
Het is mooi om te zien hoe de muziek van The Sound nog altijd inspireert.
Ze vonden je lelijk en dik. Te gewoon ook. Ze wilden liever een idool (of een idioot), want dat verkoopt. Maar ik zal nooit die hartstochtelijke “mij kun je nog meer vertellen”-blik in je ogen vergeten. En hoe jij, als geen ander, die paar extra venijnige noten uit je snaren wist te persen. Je raakte meer snaren dan alleen die van je gitaar.
Elke stap werd misschien door een donkere schaduw achtervolgd. En je blik was meestal naar binnen gekeerd. Alsof je daar iets zocht - en vond - maar het toen nog niet kon verklaren.
Maar je was dapper. Oprecht. En grappig, bovendien. Jij had tenminste liedjes die zich vastbeten. En die liedjes laten mij nog altijd niet los.
Geen hits. Geen grote zalen. Geen posters in glossy popbladen. Commercieel liep het allerminst van een leien dakje. Maar The Sound had een kleine, maar bijzonder trouwe en fanatieke fanbase. En die is er nog steeds. Dankzij hun toewijding verschenen er boeken, werden albums heruitgebracht en diverse concerten georganiseerd. Er kwam zelfs een heuse documentaire.
Het is mooi om te zien hoe de muziek van The Sound nog altijd inspireert.
1
geplaatst: 6 januari, 18:54 uur
EEN TUSSENSTAND VAN ZAKEN
Dank aan iedereen die zich mee in de debatten mengde: ik heb mooie dingen gelezen en bijgeleerd.
En hoe moet het nu verder met dit topic?
Ik heb al begrepen dat "reclame" maken op de albumpagina om mensen naar hier te leiden niet werkt.
En dat we nu toch al een aantal maanden met een beperkt groepje gesprekspartners actief zijn.
Voorstel: iedereen die dit topic volgt en zin heeft om nog een keer mee te doen,
nomineert drie (3) albums die hij/zij graag zou bespreken met de groep.
New Order - Power Corruption & Lies
The Smiths - The Queen Is Dead
The Sundays - Reading Writing & Arithmetic
Uit die longlist kiezen we dan de volgende plaat.
Dank aan iedereen die zich mee in de debatten mengde: ik heb mooie dingen gelezen en bijgeleerd.
En hoe moet het nu verder met dit topic?
Ik heb al begrepen dat "reclame" maken op de albumpagina om mensen naar hier te leiden niet werkt.
En dat we nu toch al een aantal maanden met een beperkt groepje gesprekspartners actief zijn.
Voorstel: iedereen die dit topic volgt en zin heeft om nog een keer mee te doen,
nomineert drie (3) albums die hij/zij graag zou bespreken met de groep.
New Order - Power Corruption & Lies
The Smiths - The Queen Is Dead
The Sundays - Reading Writing & Arithmetic
Uit die longlist kiezen we dan de volgende plaat.
1
Casartelli (moderator)
geplaatst: 6 januari, 22:30 uur
Voorstel: iedereen die dit topic volgt en zin heeft om nog een keer mee te doen,
nomineert drie (3) albums die hij/zij graag zou bespreken met de groep.
New Order - Power Corruption & Lies
The Smiths - The Queen Is Dead
The Sundays - Reading Writing & Arithmetic
Rush - Moving Pictures
Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water
The Church - Starfish
Uit die longlist kiezen we dan de volgende plaat.
nomineert drie (3) albums die hij/zij graag zou bespreken met de groep.
New Order - Power Corruption & Lies
The Smiths - The Queen Is Dead
The Sundays - Reading Writing & Arithmetic
Rush - Moving Pictures
Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water
The Church - Starfish
Uit die longlist kiezen we dan de volgende plaat.
2
geplaatst: 6 januari, 23:16 uur
Ik neem weer even pauze. Bedankt, dazzler voor de organisatie en de keuze voor The Sound.
New Order is verder een prima keuze. Goed voor feesten en partijen. Ik heb er alleen geen 'beelden' (of beter: leuke teksten) bij.
Ik nomineer voor een volgende keer: The Comsat Angels - Fiction of Sleep No More. Dat zijn de mooiste postpunk platen naast die van The Sound.
Maar 'The Opposition' met of zonder 'the' is ook fantastisch! Breaking the Silence (1981) of Intimacy (1983).
XTC: English Settlement (1982) of Black Sea (1980), Apple Venus, volume 1 uit 1999 mag ook nog.
New Order is verder een prima keuze. Goed voor feesten en partijen. Ik heb er alleen geen 'beelden' (of beter: leuke teksten) bij.
Ik nomineer voor een volgende keer: The Comsat Angels - Fiction of Sleep No More. Dat zijn de mooiste postpunk platen naast die van The Sound.
Maar 'The Opposition' met of zonder 'the' is ook fantastisch! Breaking the Silence (1981) of Intimacy (1983).
XTC: English Settlement (1982) of Black Sea (1980), Apple Venus, volume 1 uit 1999 mag ook nog.
1
geplaatst: 7 januari, 06:12 uur
Voorstel: iedereen die dit topic volgt en zin heeft om nog een keer mee te doen,
nomineert drie (3) albums die hij/zij graag zou bespreken met de groep.
New Order - Power Corruption & Lies
The Smiths - The Queen Is Dead
The Sundays - Reading Writing & Arithmetic
Rush - Moving Pictures
Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water
The Church - Starfish
The Comsat Angels - Fiction of Sleep No More
The Opposition - Breaking the Silence
XTC - English Settlement
The Waterboys - This is the Sea
Tears for Fears - The Hurting
Depeche Mode - Some Great Reward
Uit die longlist kiezen we dan de volgende plaat.
nomineert drie (3) albums die hij/zij graag zou bespreken met de groep.
New Order - Power Corruption & Lies
The Smiths - The Queen Is Dead
The Sundays - Reading Writing & Arithmetic
Rush - Moving Pictures
Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water
The Church - Starfish
The Comsat Angels - Fiction of Sleep No More
The Opposition - Breaking the Silence
XTC - English Settlement
The Waterboys - This is the Sea
Tears for Fears - The Hurting
Depeche Mode - Some Great Reward
Uit die longlist kiezen we dan de volgende plaat.
1
geplaatst: 7 januari, 07:04 uur
Voorstel: iedereen die dit topic volgt en zin heeft om nog een keer mee te doen,
nomineert drie (3) albums die hij/zij graag zou bespreken met de groep.
New Order - Power Corruption & Lies
The Smiths - The Queen Is Dead
The Sundays - Reading Writing & Arithmetic
Rush - Moving Pictures
Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water
The Church - Starfish
The Comsat Angels - Fiction of Sleep No More
The Opposition - Breaking the Silence
XTC - English Settlement
The Waterboys - This is the Sea
Tears for Fears - The Hurting
Depeche Mode - Some Great Reward
Triffids - Born Sandy Devotional
Jesus & Mary Chain - Psychocandy
Pulp - Different Class
Uit die longlist kiezen we dan de volgende plaat.
nomineert drie (3) albums die hij/zij graag zou bespreken met de groep.
New Order - Power Corruption & Lies
The Smiths - The Queen Is Dead
The Sundays - Reading Writing & Arithmetic
Rush - Moving Pictures
Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water
The Church - Starfish
The Comsat Angels - Fiction of Sleep No More
The Opposition - Breaking the Silence
XTC - English Settlement
The Waterboys - This is the Sea
Tears for Fears - The Hurting
Depeche Mode - Some Great Reward
Triffids - Born Sandy Devotional
Jesus & Mary Chain - Psychocandy
Pulp - Different Class
Uit die longlist kiezen we dan de volgende plaat.
3
geplaatst: 7 januari, 09:22 uur
10. Fatal Flaw
9. Silent Air
8. Possession
7. Contact The Fact
6. Skeletons
5. Winning
4. Judgement
3. The Fire
2. New Dark Age
Op een bepaalde manier de meest dreigende, donkere onweerswolken-achtige song van de plaat, dus perfect als afsluiter. Zelfs wanneer de schwung er weer wat inkomt bij het ‘here it comes, the new dark age’-stuk, klinkt het alsof die nieuwe duistere tijd gewoon letterlijk een zwart gat is waar we niet aan kunnen ontkomen hoe hard we ook proberen. Laatste paar seconden zijn dan weer van een akelige berusting. Mooie postpunk-rollercoaster!
1. Sense Of Purpose
Maar toch is Sense Of Purpose ook bij mij de nummer 1. De synths zijn strijdvaardig, maar de sfeer is bedrukt, alsof Adrian heel graag uit zichzelf wil breken, maar het hem echt niet lukt. Positieve manifestatie brengt je ook maar zo ver.
“What are we gonna do?”
Strijd en berusting en het spanningsveld tussen de twee, voor mij het thema van de plaat. Iets waar ik dankzij dit topic pas echt achter ben gekomen.
9. Silent Air
8. Possession
7. Contact The Fact
6. Skeletons
5. Winning
4. Judgement
3. The Fire
2. New Dark Age
Op een bepaalde manier de meest dreigende, donkere onweerswolken-achtige song van de plaat, dus perfect als afsluiter. Zelfs wanneer de schwung er weer wat inkomt bij het ‘here it comes, the new dark age’-stuk, klinkt het alsof die nieuwe duistere tijd gewoon letterlijk een zwart gat is waar we niet aan kunnen ontkomen hoe hard we ook proberen. Laatste paar seconden zijn dan weer van een akelige berusting. Mooie postpunk-rollercoaster!
1. Sense Of Purpose
Maar toch is Sense Of Purpose ook bij mij de nummer 1. De synths zijn strijdvaardig, maar de sfeer is bedrukt, alsof Adrian heel graag uit zichzelf wil breken, maar het hem echt niet lukt. Positieve manifestatie brengt je ook maar zo ver.
“What are we gonna do?”
Strijd en berusting en het spanningsveld tussen de twee, voor mij het thema van de plaat. Iets waar ik dankzij dit topic pas echt achter ben gekomen.
* denotes required fields.