Wie is men? Volgens mij begrijp je mijn opmerking niet. Het gaat er om dat er mensen zijn die bepaalde nummers al matig vinden en dat wordt alleen maar verergerd door overmatige airplay en ophemeling. Maar volgens mij gaat het er bij jou niet in dat er ook mensen zijn die Child in Time e.d. géén goed nummer vinden...

Voor de zoveelste keer: overmatig airplay doet een nummer geen goed maar daarom zijn die nummers zelf niet slecht. Dit topic gaat duidelijk over wanstaltige nummers zonder kwaliteit (wat ik heb geplaatst of wat er op 23/24 september 2009 staat) en niet over nummers die je beu bent gehoord.

Wat is wanstaltig? Kan iemand niet Child in Time wanstaltig vinden? Of mag dat niet van de muziekpolitie?

Smaken verschillen en ik kan begrijpen dat iemand Child in Time saai vindt (zo ken ik er veel) maar men kan niet beweren dat dit platvloers is, dit nummer is tenslotte erg origineel en briljant in elkaar gestoken.
Ik ben bv. geen hiphop-liefhebber en de meeste hiphop vind ik saai maar ga geen hiphop-nummers hier plaatsen (hoewel daar zowel kwaliteit als troep in voorkomt net als rock).

Welke genre vinden jullie de meeste troep voortbrengen? En welk het minst? Ben daar toch wel benieuwd naar Voor mij is hiphop denk ik wel het ergst. Tegenwoordig word rap meteen gekoppeld aan 50 cent en lil waynes en dergelijke maar toch bevat hiphop heel veel kwaliteit. En dan heb ik het niet over 50 cent omdat het veelgedraaid of opgehemeld is maar puur omdat het tekstueel gezien niet veel lager kan met nummers als candy shop. Al moet ik toegeven dat niet alles zo vreselijk is als dat en In the club. Op hate it or Love it bv heeft hij wel een redelijk coupletje

Hm, dan moet je wel met hele goede argumenten komen waarom het een slecht nummer is. Die zang van Ian Gillan, mijn hemel zeg! En de gitaarsolo is ook héél aardig.

Smaak is iets anders, zoals LucM hierboven al zei. Van mij hoeft niemand 'Child in Time' te waarderen, maar het slecht noemen is iets anders.

Dus jij wilt beweren dat je nog nooit iemand op musicmeter bent tegengekomen die een nummer opeens "walgelijk" of "niet meer om aan te horen" vindt, met als argument dat het te vaak gedraaid is/wordt?

En zoals Stijn al zegt, sommige nummers kunnen gewoon niet het slechtste ooit zijn.

Op zich mee eens, nummers kunnen kapot gedraaid worden waardoor ze tegen gaan staan (ik heb Music van John Miles en Paradise by the Dashboard light weleens genoemd) deze nummers worden dan niet opeens slecht (zoals chevy al eens opmerkte) maar staan tegen.
Child in time is ook vaak gedraaid, maar kan om te beginnen nooit het slechtste nummer van Deep Purple genoemd worden, laat staan van de rest van de wereld.

Overigens heb ik Music, Paradise by the Dashboard en Child in Time veel minder vaak op de radio gehoord dan de hits van bv. Marco Borsato, Clouseau of K3. Die nummers duiken wel steeds op in eindejaarlijstjes.

Definieer slechte muziek. Iedereen heeft zijn eigen criteria, en daardoor kan ieder nummer het slechtste ooit zijn. Er zijn geen standaardcriteria opgesteld waaraan een nummer moet voldoen om goed te zijn. Child In Time zal vast een briljante gitaarsolo hebben volgens velen, maar ik heb juist helemaal niks met gitaarsolo's. Dan zeg je natuurlijk: dat is een kwestie van smaak. Maar wie heeft er dan gelijk? Niemand. Jij kan best argumenten geven waarom het niet het slechtste ooit kan zijn volgens jou, maar daar hoeft niet iedereen het mee eens te zijn.

Euhhh Arrie... je mist nu net het hele punt omtrent smaak tegenover het nummer op zichzelf waar het hier nu over gaat.

Je geeft eigenlijk al aan dat je inziet dat het een sterke gitaarsolo is, dus je vindt de solo niet slecht, het is alleen je ding niet.

En dat Gillan fantastisch zingt is zelfs nog wel enigszins objectief vast te leggen (toonhoogtes, zuiverheid, vibrato, bereik zijn meetbaar).

Zet er nu eens een nummer naast met 3 valse akkoorden, en wat mij betreft een kip als zanger. Dan kun je het tweede nummer nog wel leuker vinden (smaak), maar dan maak je mij echt niet wijs dat je de tweede ook daadwerkelijk als kwalitatief beter ziet.

Natuurlijk wordt het al een stuk lastiger als je het naast een ander nummer zet dat ook goed in elkaar steekt.

Ik denk niet dat er ooit gezegd kan worden dat een bepaald nummer het allerslechtste of het allerbeste is, er zijn inderdaad ontelbaar veel verschillende criteria, maar smaak is geen synoniem van kwaliteit.

Wel gaat smaak boven kwaliteit, dat lijkt me duidelijk.

Kijk, ik houd bijvoorbeeld niet echt van opera en vocale klassieke muziek. Maar ik zou niet goed bij mijn hoofd zijn als ik zou beweren dat die zangers en zangeressen niet goed kunnen zingen.

Ik heb hier 'Yellow Submarine' eens genoemd. Er zullen meer dan genoeg nummers te vinden zijn die minder goed in elkaar steken, maar ik haakte hier dan ook in op de discussie die boven mij gaande was. Om maar aan te geven dat ik smaak ook belangrijker vind, al heb ik vaak een redelijke interesse in de composities an sich.

Het gaat erom niet hoe je zingt, maar wat je zingt. Dan kan het technisch nog zo goed zijn, als de emotie niet overkomt koop je er niets voor. Ik kan ook een boek schrijven zonder enige taalfout, maar dan kan het verhaal ook nog wel oersaai zijn.


Ik vond Music meteen al verschrikkelijk, enorm kitscherig nummer waarvan het glazuur van je tanden springt. Dat heeft niets met kapot draaien te maken...

Met Bohemian Rhapsody heb ik ook nooit wat gehad. Dan vind ik Innuendo veel beter, al is het wel wat ironisch dat de flamenco-solo, het beste stukje van heel Queen's oeuvre, is gespeeld door een gastmuzikant.

Ik geef niet toe dat het een sterke gitaarsolo is, ik zeg dat mensen dat zouden kunnen zeggen. Kijk, als je bijvoorbeeld zoals jij doet, de zang neemt, dan kom je al snel uit bij bijvoorbeeld Whitney Houston en Mariah Carey. Veel mensen vinden hun overdreven gezang niks, maar technisch is het natuurlijk wel erg goed. Nouja, dan kan je dus niet zeggen dat een nummer als I Will Always Love You het slechtste nummer ooit is, volgens jouw redenering.

Smaak is geen synoniem van kwaliteit, maar kwaliteit is gewoon nauwelijks (bepaalde dingen als zang natuurlijk wel, maar verder?) te meten. Dus kom je altijd bij smaak uit, en speelt kwaliteit geen enkele rol.

Kijk, daar heb je het al: 'goed' zegt iets over de kwaliteit. Of de emotie overkomt is een kwestie van smaak.

Je geeft hier dus precies mijn punt weer.

Volgens mij is Rood van Marco Borsato geïnspireerd door Music maar dat is nog veel meer kitscherig (en hoor je helaas nog erg vaak).

Mijn punt is gewoon dat van bepaalde dingen de kwaliteit we meetbaar is, maar dat de kwaliteit van te veel dingen niet meetbaar is, waardoor je het niet over de kwaliteit van een nummer kan hebben. Hoogstens over de kwaliteit van bepaalde aspecten, zoals de zang.

Zoiets zou ik dan bijv. het meest verschrikkelijke nummer noemen, in plaats van het slechtste nummer.



Tot op zekere hoogte kan ik me hier wel in vinden. Al kan ik grote waardering opbrengen voor muzikanten die hun instrument goed beheersen, al ben ik er eigenlijk nog niet helemaal uit of dat dan ook onder smaak moet vallen.

Als het verschil dusdanig groot is kun je wel redelijk onderbouwen waarom een bepaald nummer minder goed is dan de andere, maar ik noem maar iets, 'Stairway to Heaven' of 'Child in Time', tja, dat valt wat mij betreft ook niet te zeggen. Op bepaalde aspecten inderdaad wel (in sommige gevallen?).

Emotie, sfeer en inventiviteit vind ik erg belangrijk in muziek, belangrijker dan technische perfectie (enkel dat is meetbaar). Om die reden vind ik Child in Time een topnummer.

Nouja, een instrument erg goed beheersen en dan tig noten per minuut spelen is natuurlijk gewoon erg goed. Zoals Ian Gillan in dat nummer zingt, is (heb er geen verstand van hoor, maar jij wel, dus ik geloof je) natuurlijk ook erg goed. Dat kan je zeggen. Maar of het goed is in de context van het nummer is dan weer smaak. Dus dan kan je weer niks over het nummer op zich zeggen.

Dat klopt inderdaad wel denk ik.

Ik noem Neil Young altijd de beste slechte gitarist ter wereld, maar nu beginnen mijn hersenen toch echt pijn te doen.

Nouja, ik ken Neil Young niet al te goed hoor, maar wat ik vaak mensen over zijn gitaarsolo's hoor zeggen, is dat het technisch niet goed is, maar dat er veel emotie in zit. Zelf vind ik zijn gitaarsolo's gewoon saai maar dat is weer een ander verhaal.

Neil Young is - louter technisch - niet de beste zanger en gitarist maar hij compenseert dat weer met zijn zeer sterke songs en emotie. Terwijl er artiesten zijn die louter technisch wel goed zijn maar mij niet kunnen boeien wegens gebrek aan inventiviteit en pakkende melodieën.

Precies, ik vind de solo's van jongens als Vai en Satriani dan weer saai en emotieloos gepingel. Het stak me ook wel een beetje dat Ad Vandenberg Neil Young niet noemde in zijn lijstje met gitaristen in DWDD.

Om nog even terug te komen op Without You van oa Mariah Caery, ik denk dat zij het nummer met haar technisch perfecte maar emotieloze versie (iets waar veel zangeressen last van hebben) heeft verpest, want de emoties in bijvoorbeeld Harry Nilsson's versie zijn wel oprecht, om nog maar te zwijgen over het origineel van Badfinger. Hetzelfde gaat op voor I Will Always Love You, in de uitvoering van Dolly Parton een tedere country-ballad, in de versie van Whitney Houston een pop-draak.

Muziek kan helemaal niet goed zijn, wat een gelul.
Alles wat je maar zou willen kwantificeren is op zichzelf al een subjectieve keuze. Muziek heeft geen kwaliteit.

Quote van het jaar Ben het hiermee eens.

Hoe kun je hier nou niks mee hebben?
YouTube - Queen Live At Wembley Stadium (1986) Bohemian Rhapsody

Alleen al dat publiek dat meezingt, zou iedere muziekliefhebber toch moeten waarderen?

Wat ik dan weer gelul vind. Muziek kan wel degelijk van kwaliteit tijd zijn. Denk bijvoorbeeld aan de kwaliteit zang of kwaliteit instrumentaal (is het zuiver? klinkt het vals?).

Ach nog nooit een plaat gehoord die goed was

Maar toch even serieus, zo persoonlijk (smaak) is een kwalificatie van goede muziek nou ook weer niet omdat wij het op deze site meten

Dat maakt het niet minder subjectief. Als toevallig een tienduizendtal personen The Dark Side of the Moon aanbidden, wil dat niet zeggen dat het daarom per se 'goed' is, het betekent gewoon dat het bij heel wat mensen in de smaak valt. Van zodra je een mening als 'goed' of 'slecht' gebruikt, ben je subjectief aan het denken.

Is dat een feit of jouw mening?

Beste Bennerd ik ken het verschil tussen objectiviteit en subjectiviteit, daarom heb ik ook smiley "niet serieus bedoeld" ingevoegd, toch bedankt voor de uitleg.
edit; Dus dit item "slechtste nummer ooit" kan helemaal niet