The Final Countdown van Europe ... wel kitcherig maar vind ik tevens leuk. Deze versie is om je ingewanden uit te kotsen.



Ik ken ook veel crap vanuit België maar The Way to Your Heart hoort daar absoluut niet bij, prima nummer (wel te vaak gedraaid) en smaakvol. Wat ik niet kan zeggen van dit hier (het slechtste wat ik in de Greatest Hits-topics ben tegengekomen).

Jeugdsentiment!

Vind ik beide best oké

Over algemeen gehypte nummers die ik haat

Paradise by the dashboard light Haatbaar op zoveel niveaus en dan vooral omdat ze er op van die melige fuiven altijd grease lighting aan vast hangen. Afschuwelijk...

John Miles - Music

dat is juist een prachtig nummer

[quote]LucM schreef:
The Final Countdown van Europe ... wel kitcherig maar vind ik tevens leuk. Deze versie is om je ingewanden uit te kotsen.



Deze versie is juist super prachtig, let op de swingende toetsenist , de zanger gaat tekeer als een kruising tussen Bono en James Brown.
En dan, dan, dan die gitaarsolo.
Let ook op het blauw-witte lint om het publiek tegen tehouden.
Alleen jammer dat op ongeveer 3/4 Jan Smeets (is het Pinkpop)voor de kamera door meent te moeten lopen.
Hulde voor Lucm

Indertijd draaiden ze dat in een platenwinkel, ik werd daar zenuwachtig van. Toen ik daar mijn beklag over maakte, zeiden ze dat je dit moet beluisteren met je verstand op nul.
Sorry, ik wil over mijn geestelijke vermogens beschikken. Muziek waar je je verstand op nul moet zetten kan voor mij geen goede muziek zijn.

Met Paradise by the Dashboard Light zelf is er absoluut niets mis, wel dat dit nummer misbruikt wordt op melige fuiven (inderdaad!).

De haat van sommigen tegenover Music van John Miles (vind ik ook een prachtig nummer) kan ik absoluut niet begrijpen. Ik geef toe dat het vrij bombastisch en wat kitscherig is maar ik kan honderden nummers opnoemen die dat nog meer zijn.

Dit hier vind ik vreselijk slecht en dan vooral de lyrics (wat een aanstellerij!), ik kan echt niets goeds over dit nummer vertellen (dat is zelfs met mijn verstand op nul niet aan te horen).
Limp Bizkit - Hot Dog

Inderdaad, om te kotsen dat nummer.

Als ik goed heb geteld hebben we nu dus zeven mensen die Music echt verschrikkelijk vinden. Dit wordt zelfs niet gehaald door Chasing Cars, Paradise by the Dashboard Light en Bohemian Rhapsody. Alleen de haat tegen Crazy Frog lijkt (veel) groter... maar bij het weglaten van zes LucM-vermeldingen uit één 2008-week (!) valt dit ook nog wel weer mee

gek dan dat op crazy frog na, al deze nummers mij geweldig smaken.

Zou ik niet weten , want ik ken niet alles . Wat ik wel weet is dat Music (john Miles) en PBTDL niet zijn. De 1e is wel zoet en (wat) stroperig, maar de muziek is niet slecht. De 2e kan je hoogstens niet smaken, maar slecht: nee. Het betreft ook vaak/regelmatig mensen die een hekel hebben aan overbekende nummers, maar het wordt er niet slechter door.

Music van John Miles wordt natuurlijk vaak geassocieerd met Night of the Proms en velen hebben een hekel daaraan. Maar zoet en stroperig? Al die boysbands klinken oneindig veel zoeter en stroperiger.

Daar luister ik dan ook niet naar . De melodie en de tekst kunnen in iemands oren wat stroperig klinken Ik bedoel niet het muzikale aspect); ik heb daar overigens geen last van.

Ik denk dat velen ook een nummer slecht vinden vanwege de slechte herinneringen of associaties. Louter artistiek zijn Music en Paradise by the Dashboard Light unieke meesterwerken.

Ben ik met je eens.

Ik zou daar aan willen toevoegn dat deze kapot gedraaid zijn en iedereen het wel gehad heeft met die nummers.
Als compositie zitten deze beide nummers goed in elkaar.

-Liquido: Narcotic
-Nickelback: How You Remind Me

Veel mensen bestempelen kapotgedraaide nummers gelijk als slecht. Terwijl dat niet klopt. Een nummer kan niet slechter worden, omdat het vaker gedraaid wordt, vind ik dan.

Lady Gaga - Alejandro

Soms als ik een nummer heel vaak gehoord heb, kan ik hem beu worden (wie niet). Misschien vond ik hem eerst nog wel enigszins leuk, misschien ook niet. In beide gevallen bestempel ik hem dan wel eens als 'slecht', omdat ik hem op dat moment niet beter vind dan andere nummers die ik al meteen slecht vond en minder vaak hoor.

Maar aangezien dit vaak top 40-hits betreft, bevatten ze voor velen toch wel kwaliteit (waardoor 'slecht' misschien beter gereserveerd kan worden voor zelf-ingezongen youtube-nummers ed). Vervelend klinkt wat subjectiever... "zo, wat is Hey Soul Sister van Train toch eigenlijk een vervelend nummer."

Stromae - Alors on danse (ofzoiet)

de voorbije maanden net iets teveel gedraaid

Heb je de nieuwe van hem ook al gehoord? Lijkt er als 2 druppels water op.

Chevy93 heeft natuurlijk gelijk, de kwaliteit van muziek neemt niet af door heel veel draaien.
Maar er is wel een subjectief gevoel wat Fretzen goed verwoord en muziek beleving is ook veel gevoel.
Maar dan nog een nummer wordt dan meestal minder aantrekkelijk en vast niet het slechtste nummer aller tijden toch?
En soms is een nummer zo slecht dat het toch weer leuk wordt.

Als je een nummer goed vind tot je het beu gehoord bent is het niet meteen het slechte nummer ooit. Dat is alleen spijtig.

Mwa, het gaat in deze gevallen denk ik vooral om nummers die men sowieso al slecht vindt, maar die door overmatige airplay helemaal wanstaltig zijn geworden. Dat heb ik bv. met One van U2 en Everybody Hurts, gadverdamme

Je kunt 'm dus wat mij betreft ook omkeren, de echt goede nummers zijn die nummers die voor jou persoonlijk niet kapot gedraaid kunnen worden en die je wel 100 keer achter elkaar zou kunnen luisteren.

Precies.

Gedeeltelijk mee eens (ik was dan stiekem ook niet de persoon van die quote), maar lang niet alle muziek leent zich hiervoor: met name veel langere nummers met echte spanningsboog hoor ik liever niet te snel achter elkaar.

on topic: VanVelzen - Love Song is nog niet genoemd

Nazareth - Love Hurts

Daar kan ik me best in vinden, maar nummers als Nothing Else Matters en Child In Time vond men vroeger goed, maar doordat hij zo vaak gedraaid is, wordt hij opeens slecht? Zoiets vind ik raar.