John de Bever Na zijn mislukte zangcarriere ging hij het proberen als profvoetballer bij mijn cluppie. Schrok me rot toen ik het hoorde...........had bijna mijn seizoenskaart ingeleverd!

Nou, dat heb ik vanmorgen dan uitgebreid zitten te beluisteren, een 6. Wat hoog is, in mijn beoordeling richting dit duo.

Ik doe dit even uit mijn hoofd, maar Katie Kissoon (1951) is een geweldige vocaliste, veelgevraagd sessie-muzikante en dan op albums van Roger Waters (Amused to death!), Eric Clapton, Van Morrison e.d., dat soort niveau.

Zij gaat 'live' ook mee, bijvoorbeeld met Roger Waters, tot recent aan toe.

Met Mac Kissoon (haar broer), die zelf helemaal niet kan zingen, bracht ze altijd enigszins wat truttige familieliedjes uit. Maar hier mag ze eindelijk eens vocaal een beetje aan de bak. Het betaalt zich op We are family direct uit, behalve dan dat Mac Kissoon helemaal wordt ondergesneeuwd door het talent van Katie:

Geweldige top 3. Toch opvallend dat een duo als Preston/Syreeta overal en nergens met een dergelijk nummer wisten te scoren. Als het maar goed is!

Helaas inmiddels beiden overleden.....

Wordt de onbekend gebleven 3e single van Cornerstone, maar wel even geduld: we zijn hier net aan Boat on the river begonnen.....

Grappig, nooit geweten dat ie ook muziek heeft gemaakt. Als dit dezelfde John is als de beroemde (zaal)voetballer tenminste.

Ja Herman....zie mijn bericht. Speelde een seizoen betaald voetbal voor het toenmalige Dordrecht 90.

Musician’s Top 30, 15 maart 1980

01 (02) It’s different for girls * Joe Jackson
02 (05) Bring on the night * The Police
03 (01) I hear you now * Jon & Vangelis
04 (11) All I ever wanted * Santana
05 (03) An Englishman in New York * Godley & Crème
06 (---) Boat on the river * Styx



07 (04) Someone’s looking at you * Boomtown rats
08 (08) Too much too young * Specials
09 (09) With you I’m born again * Billy Preston & Syreeta
10 (06) Love on the telephone * Foreigner
11 (13) Sad song * Ellen Foley
12 (07) The plastic age * Buggles
13 (15) Fire of love * Earth & fire
14 (14) Spring * Ice
15 (28) Fire lake * Bob Seger
16 (---) What’s it take * Robert Palmer



17 (12) Rock and roll highschool * Ramones
18 (21) Whole lot of travellin’ * Vitesse
19 (---) Nightlife * Flavium
20 (10) Save me * Queen
21 (20) Get it * Urban heroes
22 (23) Coward of the county * Kenny Rogers
23 (---) Hand’s off….she’s mine * The Beat
24 (16) Tears of a clown * The Beat
25 (25) Pilot of the airwaves * Charlie Dore
26 (26) Don’t you hesitate * Shirts
27 (---) Broken English * Marianne Faithfull



28 (---) Spirits having flown * Bee gees
29 (22) Can’t let go * Earth, wind & fire
30 (---) 7teen * Regents

Hoe zou het toch komen, dat het album Cornerstone voor Styx zo'n groot internationaal succes was, alleen maar door Babe en opvolger Boat on the river?

Boat on the river is leuker dan Babe maar over het algemeen wordt Cornerstone in artistiek opzicht niet echt bejubeld, ook niet op musicmeter, 3,04. Terwijl de vijf albums daarvoor tegen een gemiddelde van zeker 3,5, bijna 4 aanzitten. Toegegeven, de experimentele symfo van de eerste vier albums van Styx scoren (geheel ten onrechte) ook niet hoog maar die zijn dan ook alleen voor fijnproevers, zeker gezien de magere verkoopresultaten

Hier gaat het om het fenomeen vervlakken van de symfonische leer doet goed verkopen, iets waar meer bands in de jaren '80 mee de boer op gingen. En bovendien kan mij worden verweten, wie heeft er hier nu gelijk: de miljoenen kopers van Babe of de duizenden liefhebbers bij wie platen van Styx gemiddeld niet hoger kwamen dan de Tipparade?

Zo zout als met Babe hadden we het inderdaad nog niet gegeten, Boat on the river, hoewel toch ook een behoorlijk zoetgevooisde ballad maar dan van Tommy Shaw, tapte inmiddels uit een ander vaatje en het grote publiek haakte weer af. Ik niet, Boat on the river vind ik een fijne single waarbij het orgel ditmaal is thuisgelaten en Shaw met zijn akoestische gitaar in de schijnwerper mag staan en de anderen slechts ter begeleiding meespelen.

Het lijkt blijvend even in de mode, ook deze week weer wat nieuw onbekend gebleven opvolgers. Allereerst natuurlijk de prima single What's it take van Robert Palmer, de opvolger van Can we still be friends van het album Secrets. What's it take is alvast een kleine voorproefje voor het album Clues, het zou daar helemaal op thuis horen. Wat feller en electronisch. Maar niet (meer) opgepikt door het grote publiek.

Dat geldt ook voor Broken English, de opvolger van The Ballad of Lucy Jordan van Marianne Faitfull. Waarom zou er ook geen tweede single van het gelijknamige album mogen worden afgetrokken? Ik heb geen idee, behalve dan wellicht dat Broken English minder is dan de voorganger. Het is wat monotoon, maar wel gereed voor de jaren '80 (het is nogal electronisch). Mijn singletje schuurt en kraakt inmiddels wat na 31 jaar, aan het album ben ik nooit begonnen.

Flavium brengt een prima bluesplaat die helemaal aan de goede kant van de weg blijft. Een beetje lang wellicht maar het is toch een klassieker en dan zelfs van Nederlandse bodem. Ik wist niet eens dat Flavium nog een redelijk aantal albums heeft uitgebracht. Er staan er 11 op musicmeter en Nightlife is van het album No kiddin'. Al met al leidde het niet tot wekenlange noteringen in de albumlijsten en is alleen Nightlife memorabel geworden.

The Beat hadden leuke ska, Hands off...she's mine is een goede single. 7teen van The Regents is niet schokkende wave en ook Spirits having flown van The Bee gees is hier al besproken. Vreemd eigenlijk. Dat gelijknamige album begon met Tragedy begin '79 en inmiddels gaan we gewoon door met singles er van af te halen?

Ik verwacht dat The Beat in je lijstje nog flink gaat stijgen. Alhoewel de single laag binnen komt.
Heb het weer met genoegen gelezen. Het is duidelijk dat je niet altijd viel voor de meest hitgevoelige nummers en dat maakt de lijst zo apart.
Ik heb er wel last van m.b.t. Styx - Babe. Vind toch wel een van de meest ontroerende ballad aller tijden.
Verder was ik in die tijd ook gevoelig voor de "witte reggae" en de ska (UK).
Selecter - On My Radio als hoogtepunt. Joe Jackson, The Police en The Specials staan lekker hoog. Singletje van Robert Palmer ken ik niet....wellicht ook een lichte verwijzijng naar de reggae? Zie wel het album Secrets staan in mijn platenkast dus ik krijg het antwoord weldra.
Zet hem nu op de platenspeler ..........heeft een aardig snel ritme, te snel voor reggae.

Leuke onbekende singles weer in die lijst. Ik had bijv. geen idee dat dat nummer van Robert Palmer ooit op single was uitgekomen. Maar het is na Bad case en Can we still be friends wel het lekkerste nummer van de LP Secrets, dus ik kan me er wel wat bij voorstellen.
Zelfde geldt voor Marianne Faithfull. Dat album heb ik ook en van wat ik me ervan herinner, is dit wel een terechte keus voor een tweede single. Maar inerdaad een klasse minder dan Lucy Jordan.

Boat on the river vind ik een van de leukste singles van Styx, in elk geval uit hun latere periode. Vrij eenvoudig van opzet voor symfo-begrippen, maar gewoon een mooi akoestisch popliedje van Tommy Shaw. Ik heb begrepen dat dit nummer ook alleen in enkele Europese landen (Nederland, Duitsland, Oostenrijk) een hit is geworden; in de VS is het volgens mij niet eens op single uitgebracht. Daar was dus Why me kennelijk de tweede single.
Om die reden heeft de Europese persing van Caught in the act, het live-dubbelalbum van Styx, dit nummer op de tracklist in plaats van een ander nummer dat alleen op de Amerikaanse persing voorkomt (Don't let it end, dacht ik).

En ja, die Katie Kissoon is goed terechtgekomen. In een ver verleden kwam ik haar naam af en toe wel eens tegen op de 'credits' van een aantal beroemde albums. Ik ben vergeten welke, maar in elk geval die van Roger Waters die musician noemt. Volgens mij zingt ze ook mee op de dvd In the flesh en zelfs van zijn huidige tour met het repertoire van The Wall. Toen ik haar naam voor het eerst zag, dacht ik echt even: zou dat dé Katie Kissoon zijn die wij kennen van die jaren zeventig-meligheid? Ja dus...

Dan kun je toch wel wat. Raar dat daar in Nederland zo weinig aandacht voor is, al draait ze waarschijnlijk bewust niet mee in het circuit van de bekende Nederlanders. Al is de kans ook levensgroot dat ze hier allang niet meer woont.

Het is al weer donderdag Mijn weeklijstje weer eens ná meneer Zaagmans:


De SQ top 15 van week 11 - 1980




1 (-) Sue Saad & the Next - Young Girl
2 (6) New Musik - Living By Numbers (4 wk)
3 (1) The Brothers Johnson - Stomp! (4 wk)
4 (5) Patrice Rushen - Haven't You Heard (2 wk)
5 (14) Earth, Wind & Fire- I Can´t let Go (2 wk)
6 (-) Neftali´s Beast - Land of the Drums
7 (4) Destination - Move on Up / Up Up Up! (2 wk)
8 (9) Peter Gabriel - Games Without Frontiers (3 wk)
9 (11) Kool and the Gang - Ladies Night (7 wk)
10 (8) Ray, Goodman & Brown - Special Lady (2 wk)
11 (7) Spargo - You & Me (4 wk)
12 (2) Erotic Drum Band - Pop Pop Shoo Wah (3 wk)
13 (-) Pat Benatar - I Need A Lover
14 (-) Urban Heroes - Get It
15 (3) The Whispers - And the Beat Goes On (5 wk)

Och mensen wat was ik kapot van dat nummer! Even was er niets anders dan Sue Saad. Ik heb pas de LP er weer eens bijgepakt, maar net als de single is dat na al die jaren wel een beetje verbleekt. Grappig is dat ze samen met die andere rockdame binnenkomt, en die zou nog veel groter worden: Pat Benatar. Op deze vind ik vooral dat haar stem er mooi uitkomt.
Urban Heroes is al in andere lijsten aan de orde geweest en dat is nooit helemaal mijn plaatje geworden. Maar dus toch wel even in de lijst.
De meest aparte nieuwe is weer van de disco. Neftali´s Beast wordt door weinigen gekend, maar was in die kleine groep veelgezocht. De ellende is namelijk dat het nummer niet op maxi te krijgen was en het distributiekanaal van de disco-specialisten bevatte nu eenmaal geen 7" singles. Ik heb overigens expres de instrumentale versie op link gezet: het is dát stuk dat de aandacht opeiste: de overdonderende ritmetrack met junglegeluiden had zijn gelijke destijds niet. Ik heb een keer dit op een volle dansvloer gedraaid zien worden en dat was wel een enorm feest. Later is die maxi er wel gekomen, maar ik heb m nog steeds niet.

YouTube - Young Girl
YouTube - Neftali's Beast - Land Of The Drums (Instrumental)
YouTube - Pat Benatar- I Need a Lover

Ik weet niet wat ik allemaal hoor.......exotische vogels temidden van schaars geklede jungle-bewoners. Leuk, heb het nog nooit gehoord. B.Byrd is zeker diegene die zelf ook nog weleens een single uitbracht binnen de disco-scene.
Young Girl....lekker mixje van reggae-rock neigend naar The Shirts (Annie Golden) en een welkome binnenkomer tussen jouw disco kneiters
Alhoewel......ik was 12 jaar in die tijd en vond Spargo - You And Me ook een geweldige plaat!

Ik heb m nog eens even opgezocht. Toch leuk dat er nog steeds veel mensen dat singletje zoeken Neftali's Beast - Land Of The Drums (Vinyl) - Buy at Discogs Marketplace . 20, 25 euro voor het 7¨ singletje Ik heb er niet eens een beschermhoesje om zitten

Interessante site, SQ. .Nog niet eerder gezien.
Zou dat singletje maar goed bewaren en opwaarderen (in een hoesje nu )

Ik ga die site eens nader bekijken misschien heb hier ook nog wel wat parels liggen.

Discogs is wel gezaghebbend over wat een plaat mag kosten. Staat veel op, wordt veel geraadpleegd. Ik kijk er vaak als ik op een andere site iets leuks tegenkom waarvan ik me afvraag of dat wel zo veel mag kosten, zoals nu dus. Anders dan MuMe staan ook alle aparte uitgaven van een album, met labelnummers, erop, en dat gebruik ik dan weer om te zien of ik van een plaat de ´echte oude´ heb of een heruitgave.

Prachtige nummer 1 inderdaad, maar zal helaas nooit in onderstaande lijst zijn terug te vinden...

De Engelse Top 30 van 15 maart 1980:

01 02 Together we are beautiful - Fern Kinney
02 01 Atomic - Blondie
03 04 Take that look of your face - Marti Webb
04 08 Games without frontiers - Peter Gabriel
05 10 All night long - Rainbow
06 12 So lonely - The Police
07 25 Do that to me one more time - Captain & Tenille
08 18 Turning Japanese - The Vapors
09 16 Hands off...She's mine - The Beat
10 05 And the beat goes on - Whispers
11 07 Carrie - Cliff Richard
12 04 I can't stand up for falling down - Elvis Costello
13 09 Rock with you - Michael Jackson
14 23 Dance yourself dizzy - Liquid gold
15 06 Coward of the county - Kenny Rogers
16 19 Cuba - Gibson brothers
17 13 Riders in the sky - Shadows
18 15 At the edge - Stiff little fingers
19 11 So good to be back home again - Tourists
20 31 Working my way back to you - Detroit spinners
21 39 Echo beach - Martha & The Muffins
22 14 Baby I love you - Ramones
23 --- The spirit of radio - Rush



24 26 Alabama song - David Bowie
25 32 Stomp - Brothers Johnson
26 24 Jane - Jefferson Starship
27 40 Another nail in my heart - Squeeze
28 --- Poison Ivy - Lambrettas



29 17 Captain beaky - Keith Michell
30 --- Warhead - UK subs



31 30 Hot dog - Shakin' Stevens
32 20 The plastic age - Buggles
33 35 Worzel's song - Jon Pertwee
34 --- Holdin' on - Tony Rallo and the Midnight band
35 --- Turn it on again - Genesis
36 --- Happy house - Siouxie and the banshees
37 38 Tonight I'm alright - Narada Michael Walden
38 28 Singing the blues - Dave Edmunds
39 --- Love patrol - Dooleys
40 --- My world - Secret affair




Heel wat hits die het naar mijn idee de Nederlandse hitlijsten niet zouden halen. Behalve dan uiteraard Turn it on again van Genesis.

Het blijkt wekelijks ook altijd heel afwisselend, de platen die binnenkomen in de Engelse Top 40: wat hardrock, disco, punk, newwave, rock en meestal ook iets dat niet nader te definiëren valt.

De hardrock komt dit keer van Rush. Inderdaad, elk week een plaatje uit dat genre en ik vind het verder prima, zonder dat het niveau uitzonderlijk wordt bereikt. Maar toch opvallend dat The Spirit of radio (een 7) redelijk hoog binnenkomt.

De disco wordt deze week geleverd door Tony Rallo and the Midnight band en de Dooleys. De laatsten brengen mij iets te goedkope disco (2), Tony Rallo zit op een wat hoger niveau (5) maar het komt op dit ogenblik in 1980 weinig voor dat er in Engeland iets aardigs op dat vlak gebeurd. Ja, Working my way back to you van The Detroit Spinners, dat vind ik dan leuk. Maar dat wordt dan ook een hit in Nederland.

De punk wordt gebracht door de UK subs en het nummer Warhead. Vagelijk herinner ik mij goede kritieken maar ik geloof niet dat het aansloeg bij het grote publiek. Ik sluit mij daarbij aan (4).

Een stuk positiever zal ik mij uitlaten over My world van Secret affair (6), New wave maar vrolijk gemaakt. En dat geldt eigenlijk ook een beetje voor Poison Ivy van de Lambretta's (6).

Van Siouxie and the Banshees ben ik nooit erg weg geweest, het nummer Happy house is daarin geen uitzondering (5).

Ik wil toch wel wat enthousiaster op Rush reageren. Het is overigens voor het eerst in mijn leven dat ik Rush in een singlehitlijst zie staan, dus dat verdient al een . In NL hebben ze nooit een hit of tip gehad. The spirit of radio is bovendien een heel aparte single, opgebouwd uit veel diverse onderdelen, zodat het bijna als een medley klinkt; van een easy groovy reggae ritme schiet het in een paar seconden naar een felle zang en scheurende gitaar. Dat zoiets een hit is geworden, vind ik ook . Mijn lijst zal het niet halen, want ik heb dit nummer toen totaal niet opgemerkt. Alleen staat me bij dat Alfred Lagarde in zijn betonuur regelmatig Trees van Rush heeft gedraaid (van het vorige album, geloof ik), verder heb ik Rush vermoedelijk nog nooit op de Nederlandse radio gehoord (wat wel een schande is aangezien ze minstens 12x in de albumlijsten gestaan hebben). Voor mij is Rush overigens meer progrock dan hardrock, maar ze zitten idd wel op het randje. Deze song is voor mij wel een 9 waard.

Excuus!
Maar ik ruil hier mijn mening graag in voor een ieder die meer afweet van deze band. Ik moet tot mijn schande bekennen niets te hebben van Rush, behalve dan wat ik met Spirit of the radio hoorde via Youtube.
Voordat dan kaf van het koren kan worden onderscheiden ben je nog wel even zoet.....

Okee! Rush was in zijn beginjaren toch behoorlijk prog. Hun magnum opus is toch wel Hemispheres (complete titel: Cygnus X 1 Book II Hemispheres), een song van bijna 20 minuten. Hier staat part 1: YouTube - Rush - Cygnus X 1 Book II Hemispheres (Part 1) en als je die af hebt, staat part 2 waarschijnlijk wel om de hoek .

Ik volg nog altijd dit topic op de voet, ook al laat ik niet meer van me horen. Ik heb hier simpelweg weinig toe te voegen tussen al die oude rotten die die gouden jaren hebben mogen meemaken.

Het toeval wil dat dit jaar net besproken word terwijl het Knock Out Songs-topic in 1980 is beland. Misschien zijn er hier geinteresseerden te vinden die ook een lijstje met 5 nominaties willen invoeren. Want nu ik eraan denk, behalve ranboy doet geen enkele van de hier vaak aanwezige users mee aan het spelletje. Nu ja, jullie doen maar, maar ik wilde toch even reclame maken

Hier is het bewuste topic te vinden.

Leuke tip van ArthurDZ. Ik ga denk ik in elk geval voor Change - The Glow Of Love ( mijn avatar ). Zal er eens over denken.

Ja en dan Rush. LP groep die ik al enige tijd kende omdat iemand op een verjaardagsfeestje ineens kwam aanzetten met de toen gloednieuwe 2112. Ik was toen (1976) nog helemaal hardrockfan, jaja, ontboezemingen!!

TOP 40 VAN ROB nr 195, 19-3-1980
dw vw aw
1 2 9 I hear you now - Jon & Vangelis
2 1 7 With you I'm born again - Billy Preston & Syreeta
3 7 6 Coward of the county - Kenny Rogers
4 3 7 It's different for girls - Joe Jackson
5 5 5 Games without frontiers - Peter Gabriel
6 17 3 Take that look off your face - Marti Webb
7 4 8 On the radio - Donna Summer
8 11 4 Get it - Urban Heroes
9 10 6 Matador - Garland Jeffreys
10 8 5 Love in our hearts - Peter Brown
11 9 6 Don't wait up for me - The Beat
12 14 3 Him - Rupert Holmes
13 6 8 The plastic age - The Buggles
14 19 2 Spirits having flown - The BeeGees
15 16 5 Too much too young - The Specials
16 18 3 Fire lake - Bob Seger & Silver Bullet Band
17 26 3 Ladies night - Kool & the Gang
18 13 10 Brass in pocket - The Pretenders
19 -- 1 Longer - Dan Fogelberg
20 12 7 Save me - Queen
21 36 2 Mother how are you today - Maywood
22 24 4 Visite - Lenny Kuhr & les Poppys
23 29 2 Schoolgirls - Headboys
24 15 11 An Englishman in New York - Kevin Godley & Lol Creme
25 31 2 Yes I'm ready - Teri DeSario & Casey
26 -- 1 Young girl - Sue Saad & the Next
27 35 2 I'll never love this way again - Dionne Warwick
28 37 2 You and me - Spargo
29 -- 1 So sad - Margriet Markerink
30 20 15 Babe - Styx
31 21 9 This is it - Kenny Loggins
32 23 8 September morn - Neil Diamond
33 34 3 Sajang é - Massada
34 28 4 Fire of love - Earth & Fire
35 25 4 Desire - Andy Gibb
36 22 10 Escape - Rupert Holmes
37 -- 1 Boat on the river - Styx
38 -- 1 Special lady - Ray, Goodman & Brown
39 40 4 Pilot of the airwave - Charlie Dore
40 27 6 Mai '68 - Gilbert Bécaud

Het is in de afgelopen ruim 30 jaar maar een enkele keer gebeurd: een plaat zakt van 1 naar 2, en keert daarna terug naar 1. Jon & Vangelis flikken het deze week, bovendien is het hun zesde week op 1, ook bijna een record! Het moet toch gek lopen als dit niet de nummer 1 van 1980 wordt (maar pas op: het kan soms gek lopen...)

De twee snelste stijgers zijn muzikaal niet helemaal correct: Kenny Rogers gaat van 7 naar 3 en Marty Webbe zelfs van 17 naar 6. Allebei toch prima liedjes.

Vorige week was de hoogste nieuwe op 19 het redelijk zoete Spirits having flown. Deze week is de hoogste nieuw weer op 19, maar dan nog wat zoeter: Longer van Dan Fogelberg. Maar zoet is niet direct fout, het kan ook heel lekker zijn . De coupletten die wat afwijken van het openingscouplet geven de song trouwens toch wat meer, dus eentonig is het niet.

Op 26 debuteert het reeds vaak genoemde Sue Saad & the Next. Terwijl mijn broers dit geweldig vonden, zat ik wat in dubio: zeker een sterke compositie, maar die stem is toch niet zo fijn; het komt wat aanstellerig over allemaal. Bij mij komt dit niet verder dan de 21e plaats.

Op 29 Margriet Markerink met So sad YouTube - margriet markerink - so sad . Door anderen reeds afgeserveerd, vond ik het erg fijn om hem weer eens terug te horen na al die tijd, en het stond nog steeds overeind; naar het eind toe ook een lichte climax, helemaal niks mis mee. Margriet Markerink maakte in deze jaren heel wat singletjes en enkele LP's; wat later zou ze als The Mark Band nog een sterke single maken (Innocent children); ze heeft overigens ook een eigen website, waarop dit allemaal terug te vinden is, maar ook haar overige werkzaamheden (margrietmarkerink.nl).

Op 37, nogal laag dus, de nieuwe Styx, terwijl Babe in zijn vijftiende (!) week nog op 30 staat. Kennelijk pakte deze akoestische ballad mij niet direct, maar ook Babe had een slow start, dus dat komt nog wel goed. Boat on the river is, juist omdat het niet zo grijsgedraaid is, nog steeds een genot om naar te luisteren.

Op 38 de soulvolle, deels acapella gezongen ballad van Ray, Goodman & Brown (inderdaad van Whatnauts), en ook bij deze viel het kwartje bij mij pas na een paar weken: heel mooi!

Week 12 - 1980
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:
Nogal wat hoge binnenkomers.

Alarmschijf: YouTube - Fern Kinney - Together We Are Beautiful
#2: YouTube - Andre Van Duin - Willy Alberti, Bedankt



#4: YouTube - The Cats - The End of the Show
#23: YouTube - One Two Five - 1980



#24: Dan Fogelberg - Longer
#25: YouTube - Blondie- Atomic



#26: YouTube - Eric Stewart Girls
#27: YouTube - Anne Murray - Walk Right Back
#28: Guys 'N Dolls - Our Song
#29: Vader Abraham - De Haven Van Rotterdam
#30: The Kick - Blindes

Fern Kinney komt met een wat stoffige kruising tussen een simpel popliedje en soul-ballad. Een product van z'n tijd, kunnen we wel stellen en ik vind het wat leeg. Het refrein is het enige lichtpuntje. (Cijfer: 4,5.)

Op #2 een Andre Van Duin-plaatje dat weliswaar tijdsgebonden is, maar -vooral in deze context- bijzonder droog is. Terecht voorziet hij Willy Alberti en Pieter Van Vollenhoven van een paar welgemikte schoppen onder de hol. 'We konden het haast niet geloven, het was ongeveer 9 uur. Toen zagen wij u bij Telebingo, daar zong u dit liedje vol vuur', jaja... Als je de tekst te flauw vind voor woorden, dan is er nog dat accent: 'Pietah, dat kan niet zo, stop nou! Ik sta even Willy Albertti the bedanken, ja!' (Cijfer: 7,5)

Dan komen er welbekende dorpsgenoten opdoemen in een tijd waarin de palingpop beter te verhapstukken was dan nu. Dit vinden we een alleraardigst nummer. Het is eigenlijk door omstandigheden wat achterhaald (The Cats kwamen immers 2,5 jaar later weer bij elkaar) maar de folky inslag en vocalen maken het memorabel. (Cijfer: 7)

10CC komen we tegen op #23. Ondanks een enorm slechte keuze voor een eerste single van een album mag ik dit nummer toch erg graag horen. Er zit een zekere flow in die ik waardeer en het is zeker niet voorspelbaar, al had die verwijzing naar Dreadlock Holiday van mij niet gehoeven. Mijn oudste broer heeft dit nog op single. (Cijfer: 7,5)

De klassiekers-status die het Blondie-nummer is toebedeeld vind ik wat veel eer, maar op de keeper beschouwd is het toch een sterk nummer. Hier worden zeker bakens verzet en dat kun je van huidige hitparade-artiesten niet zeggen. (Cijfer: 7,5)

Daar hebben we Eric Stewart trouwens ook weer. Ik vraag me af of dit nog vóór z'n auto-ongeluk is opgenomen. Het liedje staat niet op de 10CC-verzamelaar Collected en dat zegt wat. Toch zijn er een paar elementen die het liedje redden. Het blijft hangen, het klinkt opgewekt en het einde is goed. (Cijfer: 6,5)

Anne Murray hier met een liedje dat volgens mij van The Everly Brothers afkomstig is. De vocalen klinken ongetwijfeld mannelijk. M'n schatje en ik zijn het er over eens: Hier kunnen we niks mee. Het klinkt wat oubollig en gelikt. (Cijfer: 5)

Geen Guys 'N Dolls-clipje. Mooi. Geen Vader Abraham-clipje. Nog beter!
Ook van het laatste liedje geen clip en dat vind ik toch wat jammer. Ik ken het verder niet, maar van de drie lijkt het me verreweg de interessantste. Beetje lullig om zo het overzicht te moeten eindigen.

Hot 100 - Week of March 15, 1980

Top 10:
#1 - #1 Queen - Crazy Little Thing Called Love
#2 - #3 Dan Fogelberg - Longer
#3 - #6 Pink Floyd - Another Brick in the Wall - part 2
#4 - #4 Andy Gibb - Desire
#5 - #5 Donna Summer - On The Radio
#6 - #8 The Spinners - Working My Way Back To You Girl
#7 - #2 Teri Desario, KC & The Sunshine Band - Yes, I'm Ready
#8 - #9 Rupert Holmes - Him
#9 - #10 Shalamar - Second Time Around
#10 - ? YouTube - Kool And The Gang - Too Hot

Captain & Tenille eruit, Queen al een eeuwigheid op #1, Floyd boekt steeds betere resultaten en Kool & The Gang komt voorzichtig binnen met een aanstekelijke ballad die duizend malen integerder klinkt dan welk een Cherish ook. (Cijfer:

De Onderste 10:

#100 - ? YouTube - Narada Michael Walden - I Shoulda Loved Ya
#99 - ? The Eagles - The Long Run
#98 - #98 Dionne Warwick - Deja Vu
#97 - ? Bonnie Pointer - I Can't Help Myself
#96 - #96 Kool & The Gang - Ladies Night
#95 - ? YouTube - Led Zeppelin-Fool In The Rain



#94 - #94 Isaac Hayes - Don't Let Go
#93 - #97 Jackie DeShannon - I Don't Need You Anymore
#92 - ? Fleetwood Mac - Sara
#91 - ? YouTube - George Burns - I Wish I Was Eighteen Again

Narada Michael Walden timmerde toen al aan de weg in Amerika. Hier ontstijgt hij net de middelmaat met een wat anoniem, maar toch niet slecht disco-nummertje. De tekst is, zoals het genre betaamt, clichematig, de voordracht is echter redelijk. (Cijfer: 6)

The Eagles geven geen permissie om hun muziek via YouTube te exploiteren, maar we kennen het nummer allemaal geloof ik wel. Vind het maar een saaie countryrock-bedoening zonder enige bezieling. (Cijfer: 5)

Op #95 een verrassende plaat. Weliswaar uit Zep's nadagen, maar toch nog steeds een nummer dat staat als een huis. De combi reggae en rock werkt hier wonderwel. Een hit werd het (volgens mij) nergens. Misschien was het niet het juiste moment hiervoor. (Cijfer: 8,5)

Komiek George Burns komt hier met een vreselijke country-pastiche voor de oudere mensen. Schoenmaker, blijf bij je leest. (Cijfer: 2,5)

Week 12 van de tipparade van 1980.

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: Fern Kinney - Together We Are Beautiful
Een erg lief liedje, ik kan er onmogelijk een hekel aan hebben. Vind het nog steeds leuk.
Cijfer: 7,5

#2: Andre Van Duin - Willy Alberti, Bedankt
Deze Willy Alberti-persiflage klinkt nu wel melig maar vind ik grappig en geslaagd ook al vanwege het gepaste accent. André Van Duin, bedankt!
Cijfer: 7

#4: The Cats - The End of the Show
Palingpop uit Volendam maar the Cats zijn daar meester in. Prima vocalen en smaakvolle arrangementen.
Cijfer: 7,5

#23: 10CC - One Two Five
Een 10CC-nummer dat geen hit werd en in de vergetelheid is geraakt. Goed gebracht met prima vocalen en gitaarriff maar minder memorabel dan hun grote hits.
Cijfer: 7,5

#24: Dan Fogelberg - Longer
Een singer-songwritersnummer dat erg naar easy listening neigt, je hoort het nog regelmatig in laatavondprogramma's. Wel mooi maar voor mij ietsje te zoet.
Cijfer: 6,5

#25: Blondie- Atomic
Blondie vond ik één van de leukste hitgroepen in die periode. Dit blijft fris en aanstekelijk klinken met prima zang en drumwerk.
Cijfer: 8,5

#26: Eric Stewart - Girls
Dit klinkt erg als 10CC natuurlijk vanwege zijn stemgeluid en reggae-inslag. Het mist weliswaar een catchy melodielijn maar die gitaarsolo weet het nummer nog te redden.
Cijfer: 6,5

#27: Anne Murray - Walk Right Back
Inderdaad een cover van Everly Brothers uit 1961 (kaztor heeft het bij het rechte eind) maar dit klinkt een stuk gladder al vind ik het niet slecht.
Cijfer: 6

#28: Guys 'N Dolls - Our Song
Niet op YouTube maar dit nummer heb ik gevonden op een hitcompilatie van destijds (het beste uit de top-40 van het jaar, op LP). Melig en oubollig, zou het nu nog op een hitcompilatie worden opgenomen?
Cijfer: 3

#29: Vader Abraham - De Haven Van Rotterdam
#30: The Kick - Blindes
Geen clip en die nummers ken ik niet (voor het eerste ben ik daar niet rouwig om), dus geen commentaar.

Redelijk opzienbarend: Atomic deed amper iets in de Top 40 en Dan Fogelberg's Longer heeft de lijst zelfs niet gehaald!



U begrijpt: Cijfer: 8. Het is wat lastig. Komma's staan iets netter, maar je hebt helaas met dit soort zaken te maken... Misschien dat ik maar op de [ ]-variant over ga.

Fool in the rain is van In through the outdoor, toch? Had ik graag willen hebben maar het was de tijd niet meer van Led zeppelin. De band was in zijn nadagen.

De nummers in die Amerikaanse hitlijst variëren veelal tussen hoop en zegen, kleine juweeltjes, niemandalletjes en draken. Dat is natuurlijk ook niet verwonderlijk, met wekelijks 100 platen.

Naast de overeenkomsten zijn de verschillen met de Engelse hitlijst groot. Die verschillen zitten in het lokale aanbod. Ik heb dan toch liever de ska/new wave e.d. uit Engeland dan het toch wel erg veilige Amerikaanse aanbod met Fogelberg, Holmes e.a. en dan over Teri Desario en KC nog maar gezwegen. Globaal gesproken en uitzonderingen bevestigen uiteraard de regel.

Van de laatste heb ik ook niets kunnen vinden

Heb voor de rest alles beluisterd. Blondie steekt toch met kop en schouders boven alles uit. 10cc volgt dan als goede tweede en daarna kies ik, wellicht merkwaardig genoeg, voor The Cats.

Niet in de laatste plaats omdat Eric Stewart enigszins door de mand valt en Dan Fogelberg mij te gladjes is.

Fern Kinney, Anne Murray en de Guys & Dolls hebben met hun nieuwe werk niets aantrekkelijks te bieden. Andre v Duin en Vader Abraham laat ik verder in hun waarde. Treurig weekje, eigenlijk.

Zeker een drama .....week 12 van de tipparade.
En de alarmschijf was toch meestal een nummer die in schijnwerpers werd gezet
en de nodige air-play had?
Sorry.......ken heel het nummer niet

Blondie inderdaad ver uit het beste nummer.

Eens kijken wat de eigen lijst dan oplevert:

Musician’s top 30, 22 maart 1980

01 (02) Bring on the night * The Police
02 (01) It’s different for girls * Joe Jackson
03 (06) Boat on the river * Styx
04 (04) All I ever wanted * Santana
05 (03) I hear you now * Jon & Vangelis
06 (16) What’s it take * Robert Palmer
07 (---) Refugee * Tom Petty and the heartbreakers



08 (08) Too much too young * Specials
09 (09) With you I’m born again * Billy Preston & Syreeta
10 (05) An Englishman in New York * Godley & Crème
11 (15) Fire lake * Bob Seger
12 (19) Nightlife * Flavium
13 (11) Sad song * Ellen Foley
14 (23) Hands off…she’s mine * The Beat
15 (---) What I like about you * Romantics
16 (07) Someone’s looking at you * Boomtown rats
17 (13) Fire of love * Earth & fire
18 (14) Spring * Ice
19 (18) Whole lot of travellin’* Vitesse
20 (---) Young girl * Sue Saad & The Next
21 (---) Him * Rupert Holmes



22 (10) Love on the telephone * Foreigner
23 (---) New age music * Inner circle



24 (22) Coward of the county * Kenny Rogers
25 (12) The plastic age * Buggles
26 (25) Pilot of the airwaves * Charlie Dore
27 (21) Get it * Urban heroes
28 (---) Baby talks dirty * The Knack
29 (28) Spirits having flown * Bee gees
30 (27) Broken English * Marianne Faithfull

Een bijzonder weekje want, de grote doorbraak van Tom Petty & the heartbreakers deze week. Refugee zorgde er voor dat we kennis met hem maakten, al was zijn eerste titelloze LP al weer uit 1977. Die albums werden later weer met terugwerkende kracht aangeschaft. En dat komt dan omdat hij zo''n prachtige (en terechte) hit had met Refugee. Van het album Damn the torpedos, een echte aanrader.

Dat geldt ook voor het singletje What I like about you van The Romantics. Hier ken ik het album verder niet van maar de nummer van 15 van deze week is wel geweldig. Kort, catchy, een hoog tempo en een aanstekelijke melodie.

Young girl van Sue Saad en The Next is al besproken en terecht op gunstige wijze. Maar wat is er eigenlijk verder met haar gebeurd? Bar weinig eigenlijk. Een encycopedie zal het nog proberen te rekken maar feitelijk is er welgeteld één album uitgebracht (Sue Saad and the Next) in dit jaar 1980. Een compilatie in 1985 en dat was het dan. Ze heeft nooit meer een album uitgebracht. 8 stemmers op mume geven het album een gemiddelde van 3,25, ondanks de aanwezigheid van Young girl.

Him van Rupert Holmes is al meerdere malen aan bod gekomen bij diverse mensen. Interessanter is wellicht het volkomen onbekend gebleven singletje New age music van Inner circle. Van het gelijknamige album rond 1980. In die tijd maakte Inner circle natuurlijk reggae met rock en ook New age music is daar een prachtig voorbeeld van. Het verkocht natuurlijk voor geen meter, ook niet in Engeland, maar ik heb het dan toch nog uit een uitverkoopbak weten te redden.

Ten slotte deel ik alle kritiek met betrekking tot Baby talks dirty van The Knack: een schaamteloze poging tot het kopieëren van My Sharona en dan nog eens slecht ook. Ook dat zal niet leiden tot een brede waardering...