Tipparade: week 16 van 1980.

Alarmschijf: Detroit Spinners - Working My Way Back To You
Een gladdere disco-versie van de hit van Four Seasons, wel prima (samen)zang.
Cijfer: 7,5

#10. Paul McCartney - Coming Up
Ook Paul McCartney ging de discotoer op en dat werd niet door iedereen gesmaakt maar ik vind het erg gezellig en vrolijk klinken (die blazers!), het is beslist vakkundig in elkaar gestoken.
Cijfer: 8,5

#20. Van Halen - Running with the Devil
Uit hun debuutalbum dat 2 jaar eerder verscheen, met dit nummer brak Van Halen definitief door. Dit klinkt nog steeds fris, swingend en energiek met briljant gitaarwerk.
Cijfer: 9

#24. The Pretenders -Talk Of The Town
Pretenders brachten de meer poppy en luchtige variant van de new wave zoals dit nummer een goed voorbeeld van is. Ook zeer hekenbare zang en gitaarsound.
Cijfer: 8,5

#25. Osibisa - Pata Pata
Dit kennen wij beter in de versie van Miriam Makeba. Deze versie is niet onaardig maar heeft toch niet de aantrekkingskracht van het origineel.
Cijfer: 5,5

#26. Martha & the Muffins - Echo Beach
New wave-ééndagsvlieg maar wat is dit een aanstekelijk nummer! Heerlijke orgel en sax en die zwoele stem die erbij past.
Cijfer: 9

#27. Barbara Dickson - January February
Lange tijd niet meer gehoord. Ze heeft wel een mooie stem maar het nummer zelf is niet pakkend genoeg om memorabel te zijn.
Cijfer: 6,5

#28. Dexy's Midnight Runners - Geno
Come On Eileen werd een nr.1-hit maar dit doet er niet voor onder. Dit is zo'n nummer dat een slechte dag weer goed maakt, erg vrolijk.
Cijfer: 9

#29. Andy Gibb & Olivia Newton-John - I Can't Help It
Een mierzoet duet dat mij niet genoeg aanspreekt maar vanwege de prima stemmen en begeleiding toch net voldoende.
Cijfer: 5,5

#30. Lee Towers - Happy Birthday
Geen clip gevonden en daar ben ik niet rouwig om want deze René Froger avant-la-lettre is niet aan mij besteed.

Een sterke week!

Momenteel ben ik nogal druk prive, en daarom heb ik afgelopen week en deze week nog geen lijstje gepubliceerd. Ik wil zeker daarmee dit geweldige topic niet de rug toegekeerd hebben. Als het wat rustiger is spring ik weer in!

Erop uit geweest met dit mooie weer, dus hier alsnog...

Week 16 - 1980
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

#10: Paul McCartney - Coming Up



#20: Van Halen - Runnin' With The Devil



#24: The Pretenders - Talk Of The Town
#25: Osibisa - Pata Pata
#26: Martha & The Muffins - Echo Beach



#27: Barbara Dickinson - January, February
#28: Dexy's Midnight Runners - Geno



#29: Andy Gibb & Olivia Newton-John - I Can't Help It
#30: Lee Towers - Happy Birthday Baby

Het feestje begint deze week met Macca's bijdrage op #10. Dit is eigenlijk gewoon De Perfecte Popsong . Deed eigenlijk heel erg weinig in de Top 40 en dat is erg vreemd. Het bijbehorende album McCartney II werd met de grond gelijk gemaakt, maar ik heb het gevoel dat Macca z'n veelzijdigheid de vrije loop liet zonder de andere bandleden van The Wings om hem heen (het is in de zomer van 1979 opgenomen). Met de synths in de aanslag ging hij hoorbaar op avontuur. Velen noemen het een mislukking, ik hoor er echter pure plezier in en dat is in deze single heel duidelijk te horen. Paul heb ik zeer hoog zitten en dit is een van z'n vele kunstwerkjes. De zeer geslaagde clip (gelukkig ook aanwezig in de McCartney Years dvd-box) maakt het allemaal compleet. De single was trouwens niet doorsnee: Het heeft een dubbele b-kant: Coming Up (Live) en de instrumental Lunch Box / Odd Sox. Die live-versie werd in Amerika de hitversie. [10]

En dan zijn daar Roth en z'n mannen... 'I live my life like there's no tomorrow' is 'm direct op het lijf geschreven in deze onbetwiste hardrock-klassieker. Werkelijk álles klopt aan dit nummer: Dynamiek, mannelijke bravado, krachtige drums en als kers op de knallende taart Eddie fucking Van Halen die z'n gitaar op gepaste momenten vuur laat spuwen! Runnin' With The Devil indeed!! . Ook het bijbehorende debuut-album kun je blind aanschaffen! [10]

Nou, de gitaren krijgen duidelijk acte de presence deze week. Ook weer een Perfecte Popsong-geval met een lekker lui gitaarbedje waarop Hynde weer op haar sensuele manier kan croonen. Dit werd waarschijnlijk niet zo'n grote hit vanwege het ontbreken van een refrein, maar ik mis dat niet. Heerlijke plaat! [9,5]

Na een onwaarschijnlijke hattrick zakt het niveau bij Osibisa duidelijk in. Het pretendeert zonnig te zijn maar het komt er allemaal wat gekunsteld en goedkoop uit, deze cover van Miriam Makeba's jaren '60-hit. De ingredienten zijn er wel, maar er gebeurt gewoon te weinig. [5,5]

Dan een piepklein eendagsvliegje, Martha & haar cake-jes (want een tip-notering dat eigenlijk gewoon legendarisch geworden is), die het schitterende lente-weer van de laatste dagen op een briljante manier weten te vangen. Ook weer een Perf... okee, ik hou al op, maar je ontkomt er niet aan. De muziek klinkt heerlijk luchtig (die sax tegen het einde!!! ) en de wat kleurloze zang past er op een vreemde manier perfect bij. Hier gaan we weer: [10]

Dan Barbara Dickinson met een wat vreemd nummer met melodie-lijnen die niet echt op elkaar aan lijken te sluiten. M'n lieve schat is het er ook mee eens: Het klinkt allemaal wat misplaatst. Het folky gehalte in het refrein maakt er evenwel een kleine voldoende van, ondanks genoemde en de kleurloze zang. [5,5]

Kevin Rowland en z'n maten debuteren in Nederland met een heerlijk punky nummer dat net als Macca's en Martha's nummers gewoon een hele vette hit had moeten worden, maar de Nederlandse platenkoper had blijkbaar wat anders te doen. Echt ongelofelijk.. . Dit is credible feestmuziek om bij uit je plaat te gaan! [10]

M'n vrouw komt er niet uit wie er hier suikerzoeter en 'sappier' klinkt -Andy of Olivia?- en denkt dat ze beiden astma hebben. Ik wordt er op een soortgelijke wijze ook niet goed van, maar er is een troost: Die hoef ik in ieder geval niet meer bij de Amerikaanse lijst te beschrijven! [2,5]

Lee Schouders is gelukkig niet te vinden op YouTube, dus blijft de ellende beperkt en houden we een uitmuntende week over!

Hot 100 - Week of April 12th, 1980

Top 10:
#1 - #1 Pink Floyd - Another Brick in the Wall - part 2
#2 - #3 Blondie - Call Me
#3 - #2 The Spinners - Working My Way Back To You Girl
#4 - #7 Christopher Cross - Ride Like The Wind
#5 - #5 Kool And The Gang - Too Hot
#6 - #8 The Moments - Special Lady
#7 - ? Billy Preston & Syreeta Wright - With You I'm Born Again
#8 - #4 Queen - Crazy Little Thing Called Love
#9 - ? Eagles - I Can't Tell You Why
#10 - ? Michael Jackson - Off The Wall

Forse verschuivingen in de lagere regionen deze keer. Met Billy & Syreeta lopen ze flink achter, met Michael weer voor. De smaak van de singles-kopers laat zich niet leiden door wat er buiten de grenzen gebeurt.

Michael Jackson tovert hier zonder moeite weer een tijdloze klassieker tevoorschijn terwijl het aan de andere kant van de oceaan allemaal wat stroef loopt. Uiteraard weer van het Off The Wall-album. [8,5]

De andere lijst komt wat later.

Geweldige plaat inderdaad! Valt echt onder de categorie Hoe is het mogelijk dat dit nummer niet verder kwam dan de tipparade. Terechte notering (ik volg pas volgende week dinsdag).

Ik ben het hier dit keer niet eens met 'kaz', ik geef de studio-track slechts een vijf. Wij zijn het ook niet eens over McCartney 2 waar Coming up opstaat, één van de minste albums van Paul McCartney ooit.

De live versie van Coming up in Glasgow brengt het nummer geheel terug tot aan de basis en dán heb je opeens wel een goede uitvoering. Het was voor mij dan ook al snel bekeken: als ik Coming up wilde draaien koos ik zonder aarzelen voor de live-versie (8). Net als de Amerikanen inderdaad, die plaatsten het nummer 3 weken op de eerste plaats, het werd één van de grootste successen van McCartney in de VS.

Gaan we verder met de Hot 100...

De Onderste 10:

#100 - ? Foreigner - Women
#99 - ? Stevie Wonder - Outside My Window
#98 - ? Leif Garrett - I Was Looking For Someone To Love
#97 - ? Rush - The Spirit Of Radio



#96 - ? Michael Jackson - Rock With You
#95 - ? Willie Nelson - My Heroes Have Always Been Cowboys
#94 - #94 RCR - Scandal
#93 - ? (Nitty Gritty) Dirt Band - An American Dream
#92 - #92 Festival - Don't Cry For Me, Argentina
#91 - ? Toto - 99



Foreigner sluit de lijst af met een voor mij onbekend nummer dat een beetje rockabilly-achtig klinkt. Deze clip heeft geen optimaal geluid, maar het laat wel een krachtig rocknummertje horen. Stijl achterover slaan doe ik ook weer niet, echter. De mannen hebben beter materiaal op hun naam staan. [7]

Dus er was in ieder geval een derde single van het Journey Through The Secret Life Of Plants-album. Dit nummer vind ik heel opmerkelijk. De melodie klinkt atonaal, maar heeft het in zich om zomers, vriendelijk en swingend te klinken. Voor een single is het wat lang en eentonig, maar het heeft boven alles een hoge kwaliteit. [8]

Leif Garrett kennen we natuurlijk van I Was Made For Dancing. Nou heeft dat nummer tenminste nog een campy waarde, maar dit is absolute rommel. [1,5]

Vervolgens krijgen we een nummer waar ik nog wel wat reacties op verwacht: Rush's Spirit Of Radio. En zoals we weten is het een dijk van een nummer. Verschillende delen worden naadloos met elkaar afgewisseld en ieder bandlid laat evenredig talent horen. [9]

Op #95 vinden we de (wat mij betreft) een na belangwekkendste country-artiest aller tijden. Ik hoef natuurlijk niet uit te leggen wie de #1 is, maar dat terzijde . Om eerlijk te zijn worden wij wat sikkeneurig van dit liedje alhier. Ik ken betere dingen van de man. [5,5]

Op #91 krijgen we Toto's 99, een liedje die we later nog in de Tipparade zullen tegenkomen (en niet in de Top 40). Vergeleken met de vorige singles klinkt dit ineens een stuk meer sophisticated. Volgens mij was dit de eerste single van het Hydra-album. Het heeft een heerlijk loom jazz-sfeertje en de zang komt ook goed naar voren. Had zeker meer mogen doen hier! [9]

Wat het album betreft begrijp ik je best, omdat het een a-typisch geheel is dat ferme voor- als tegenstanders kent. Relayer van Yes komt ineens bij me op .

Maar de studio-versie van Coming Up... dat droge geluid, die onweerstaanbare drive, dat swingende riffje.... dat doet je niets??

De live-versie waardeer ik om de gedrevenheid, maar is vooral een ander nummer.

-----------------------------------------------------

Ik ben er trouwens al achter hoe het Lee Towers-nummer gaat. Schoot helaas zo in m'n hoofd deze morgen (vraag me niet waarom..): 'Haaappy Birthday, baby! I hope yooouuu're feeling fine... etc.'
In m'n herinnering een soort van soul op boerenklompen. Erg oubollig. [3]

Ik vond net trouwens het clipje: Lee Towers - Happy Birthday, Baby

Hier ook een beter clipje voor Martha & The Muffins (om het goed te maken).

Betreft Lee Towers kan het altijd nog erger: In week 18 komt De Vogeltjesdans binnen.

Musician’s top 30, 19 april 1980

01 (02) Not that funny * Fleetwood mac
02 (01) Refugee * Tom Petty & The Heartbreakers
03 (05) Atomic * Blondie
04 (08) All for Leyna * Billy Joel
05 (04) What I like about you * Romantics
06 (03) Boat on the river * Styx
07 (07) I can’t tell you why * Eagles
08 (10) What will I do without you * Lene Lovich
09 (12) Anne * Kayak
10 (06) Bring on the night * The Police
11 (---) Turn it on again * Genesis
12 (11) Reflections * The Charlie Daniels band
13 (14) Late late show * The New Adventures
14 (09) What’s it take * Robert Palmer
15 (16) Young girl * Sue Saad & The Next
16 (18) Working my way back to you * Detroit spinners
17 (---) Ride like the wind * Christopher Cross



18 (17) One two five * 10cc
19 (13) Fire lake * Bob Seger & The Silver bullet band
20 (20) Him * Rupert Holmes
21 (25) Longer * Dan Fogelberg
22 (27) Buzz buzz a diddle it * Matchbox
23 (---) I can’t stand up for falling down * Elvis Costello
24 (15) It’s different for girls * Joe Jackson
25 (---) Cold wind across my heart * The Night



26 (23) Stomp! * Brothers Johnson
27 (21) Hands off…she’s mine * The Beat
28 (30) Don’t push it * Leon Haywood
29 (24) The end of the show * The Cats
30 (---) Alabama song * David Bowie

En daar is dan inderdaad de nieuwe single van Genesis, Turn it on again. Misschien mag het geen rol spelen, maar sinds ik de opknapbeurt/remix op de meest recente versie van Duke heb gehoord, is het nummer toch wel verder in mijn achting gestegen. In 1980 was de geluidskwaliteit van dat album verschrikkelijk en dat gold ook voor Turn it on again. Dat het bijna 30 jaar moest duren voordat je het eindelijk kon horen zoals het bedoeld was is eigenlijk treurig.

Het nummer breekt natuurlijk met de 'oude' muziek van Genesis. Op de vraag of er sprake is van een commerciële zet door Turn it on uit te brengen zal ik "ja" antwoorden. Er staan op Duke veel betere nummers dan Turn it on again, maar veelal beduidend minder commercieel. Maar er is verder niets op tegen op een aantrekkelijke single uit te brengen om een LP te verkopen.

Ride like the wind is natuurlijk een prima single van Christopher Cross, één van zijn beste. Hij werd even heel populair, vooral in 1983 was er een hoogtepunt, met het album Another page, maar zijn roem verdween hier weer net zo snel als dat deze was gekomen.

Maar er zijn meer boeiende singles, de uitverkoopbak blijkt weer behoorlijk leeggekocht (3 voor 5 gulden?). In ieder geval niet zulke veel voorkomende nummers.

Elvis Costello en David Bowie kenden we al van de Engels hitlijsten. Ik heb maar een paar albums van Elvis Costello (uit zijn beginperiode) maar niet Get Happy! met daarop I can't stand up for falling down. Dat is uiteraard een prima nummer maar ik was destijds nog meer gecharmeerd van de b-kant, Costello's eigen Girls talk, in 1979 succesvol als single uitgebracht door Dave Edmunds. Girls talk stond tot de uitgebreide editie kwam niet op Get Happy! zodat ik lang met een onbekend een leuk b-kantje heb gezeten.

Voor David Bowie zal gelden dat ik Alabama song destijds waarschijnlijk het slechtste zal hebben gevonden van wat hij ooit heeft uitgebracht. Pas veel later kreeg ik er wat meer waardering voor, maar toen was het voor deze lijst te laat. Teveel a-tonaal, chaotisch, nee dit was geen beste koop.

Daar tussenin zit zowaar een derde single van The Night, de groep rond Chris Thompson. Prima single, hij kraakt behoorlijk, een andere versie heb ik er niet van.
Toch maar eens een keer zijn grootste hits (met als bijpassende titel die van zijn vorige single, If you remember me) kopen. Dat is zijn carriére meer dan waard.




.......If you remember me. ik moet bij Chris Thompson vaak aan Hans Dorrestijn denken...

Nu je het zegt...






Heb toch weer een aardig weetje ontdekt omtrent deze plaat. Die Lenny White die erbij genoemd wordt heeft een uitstekende cv en ik had eigenlijk wel wat hier van af moeten weten. Hij was de drummer van Chick Corea's fusion-band Return To Forever en speelde op Al DiMeola's (die gitaar speelde bij RTF) kwalitatief hoogstaande solo-platen uit de tweede helft van de jaren '70. En dan dat Twennynine 'featuring Lenny White'... tja, het blijven fusion-virtuozen natuurlijk....

De Engelse Top 40 van 19 april 1980:

01 01 Working my way back to you - Detroit spinners
02 21 Call me - Blondie
03 02 Dance yourself dizzy - Liquid gold
04 05 Food for thought - UB40
05 04 Sexy eyes - Dr. Hook
06 03 Going underground - The Jam
07 06 Work rest and play EP - Madness
08 13 Talk of the town - Pretenders
09 19 Silver dream machine - David Essex
10 08 Poison Ivy - Lambrettas'
11 11 January february - Barbara Dickson
12 29 Geno - Dexys midnight runners
13 10 Turn it on again - Genesis
14 18 Don't push it don't force it - Leon Haywood
15 09 Stomp! - Brothers Johnson
16 12 Living after midnight - Judas Priest
17 07 Turning Japanese - Vapors
18 16 My world - Secret affair
19 25 Kool in the kaftan - B.A. Robertson
20 17 Happy house - Siouxie and the banshees
21 15 Echo beach - Martha & The Muffins
22 22 Let's do rock steady - Body Snatchers
23 24 My oh my - Sad cafe
24 --- Toccata - Sky
25 37 Wheels of steel - Saxon
26 30 Missing words - The Selecter
27 23 Another nail in my heart - Squeeze
28 14 Together we are beautiful - Fern Kinney
29 --- My perfect cousin - The Undertones



30 40 Check out the groove - Bobby Thurston
31 32 Him - Rupert Holmes
32 --- High fidelity - Elvis Costello



33 34 The Monkees EP - The Monkees
34 --- Don't make waves - The Nolans
35 20 All night long - Rainbow
36 38 Ne ne na na na na nu nu - Bad Manners
37 --- Dear miss lonely hearts - Phil Lynott



38 --- Clean clean - Buggles



39 28 The spirit of radio - Rush
40 26 Take that look of your face - Marti Webb

Een niet onaardige lijst.

Met grote winst voor Blondie, de Dexys midnight runners en David Essex.

En zeker geen onaardige nieuwe platen. Om te beginnen My perfect cousin van The Undertones (8,5). Iedereen heeft wel zo'n alwetend en braaf neefje als bedoeld in de tekst van The Undertones. En ja, daar kun je wat agressief van worden, uiteraard. Wat opvalt is het fanatisme waarmee het nummer wordt gebracht. Het nummer is gewoon ook goed, vol vuur. En hoe jong is iedereen nog in deze clip.....

Tussen 1978 en 1983 hadden The Undertones 10 hits in de Engelse Top 40 maar alleen My perfect cousin zou de top 10 weten te halen. In 1981 hadden wij slechts een tipje over voor deze band.

High fidelity van Elvis Costello is ook prima (8). Het is toch jammer dat dit soort hits in Nederland niet werden onderkend of herkend. De Top 40 wil niets van de man weten tussen Oliver's army en Good year for the roses. Terwijl hij toch nummers van onschatbare waarde heeft geschreven, in de tussenliggende periode.

Van het ene uiterste naar het andere. Ik geloof toch dat ik het ga doen, de Nolans met Don't make waves een één geven. Jawel, dit is eigenlijk te droevig voor woorden. Kinderachtige meidenband doet een traag soort Dance little lady dance van Tina Charles. Niet om aan te horen.

Dear miss lonely heart van Phil Lynott is uiteraard weer andere koek (9). Ik hou erg van het werk van de man maar toen ik zocht naar zijn clip op youtube kwam ik alleen dit nummer tegen van Thin Lizzy, de band van Lynott. Hoe zit dat? Ik kan het ook niet vinden. Het nummer staat op een Greatest hits van Thin Lizzy. Maar het staat ook op het solo-album Solo in Soho van Lynott, niet op het in 1980 door Thin Lizzy uitgebrachte Chinatown. De clip is volgens mij weer duidelijk van Thin lizzy als band... (zo klinkt het ook).

Voor mij was de grootste verrassing van deze Engelse lijst (want volstrekt onbekend dat het was uitgebracht) Clean clean van The Buggles. De derde single van The Plastic age. Verrassende keuze, leuk nummer toch wel (8). En raad eens wat, daar zou het niet eens bij blijven....

Ik kan het niet laten. Naar ik me herinner is The Undertones' My Perfect Cousin zowat grijsgedraaid op de Nederlandse radio, maar de Tipparade zal het niet eens bereiken. Alleen It's Going To Happen mocht het eventjes proberen hier. Daarmee deed Nederland deze band schromelijk tekort en daarom vind ik dat ik hier een link moet posten. [8,5]

Doe ik gelijk even Phil Lynott, Elvis Costello en The Buggles erbij voor de goede orde.

Morgen mijn bevindingen daarover aangezien het nu even niet uit komt.

Die Engelse hitlijst geeft eens te meer aan dat de gemiddelde Britse smaak een stuk interessanter was/is dan de Nederlandse. Dat wist ik al langer, maar omdat ik 'm nooit echt nadrukkelijk van week tot week gevolgd heb, blijft het leuk om te zien wat er zoal langskomt - en wat voor feiten zich openbaren:

The Undertones goed voor tien hits in de UK? Nooit geweten, maar wel terecht, want dat was een heel leuk bandje, waar ik eigenlijk nodig eens wat van op CD moet aanschaffen. Zanger van de band was Feargal Sharkey, maar ik neem aan dat jullie dat wisten. Zelf heb ik alleen de single van die enige tipparade-notering die ze hier in NL haalden: It's going to happen. Prachtsingle, maar ze waren toen al in hun nadagen, begreep ik.

Wat Elvis Costello betreft ben ik het helemaal met musician eens: zijn latere werk kan ik minder goed hebben, maar de singles en albums die hij van pakweg '77 tot '84 uitbracht, zijn stuk voor stuk uitstekend (met uitzondering van Get Happy). Ik heb per saldo nog aardig wat singles van de man, maar het is eigenlijk niet te geloven dat nummers als Accidents wil happen, Chelsea of Man out of time geen hits geweest zijn. Nederland had gewoon niet zo'n goed oor voor prima popsongs, al zijn er uitzonderingen.

Maar ja, zoals de VS een overdaad aan typisch Amerikaanse middle-of-the-road muziek in de hitlijsten heeft, zo heeft Engeland zijn eigen truttigheid. Ze grossierden daar inderdaad ook in groepjes als The Nolans. Die hebben daar volgens mij ook een behoorlijke rij hits gehad, net zoals vergelijkbare acts als Dollar en Brotherhood of Man. Ik vermoed dat het oudere single-kopend publiek daar verantwoordelijk voor was.

Sowieso kiest elk land natuurlijk meer voor z'n 'local heroes' dan voor wat er uit het buitenland komt. Al die leuke Britse bandjes (en de UK had er héél veel in de loop der jaren) traden daar ook met grote regelmaat op en hadden er media-exposure. Dan vallen ze natuurlijk sneller op en verkopen hun plaatjes beter. Daarom hebben wij de Toppers, Borsato en Hazes...

Phil Lynott maakte begin jaren tachtig twee soloplaten met heel andere muziek dan die van z'n band. Dear Miss Lonely Hearts is het openingsnummer van zijn eerste LP Solo in Soho, maar is later ook in een live-versie uitgebracht als een single van Thin Lizzy (of een 12 inch EP met vier nummers als ik me goed herinner). Ik heb geen idee of dat ook een hit geworden is in Engeland (misschien komt-ie later dit jaar nog langs in die versie). Maar dat verklaart vermoedelijk de verwarring.

Wereldband trouwens, Thin Lizzy. Ik heb ze pas later ontdekt, ergens eind jaren tachtig. De enige classic hardrockband die dit soort muziek maakt, in een stijl met opvallend veel new wave-achtige invloeden.

Geldt ook voor mij. Ik heb de Buggles jarenlang links laten liggen (al had ik wel een paar singles van ze, waaronder het briljante Lenny). Maar de heruitgave van het tweede Buggles-album van een paar jaar geleden bracht mij ertoe om ook de eerste te kopen. Het blijkt minder tijdgebonden muziek te zijn dan ik gedacht had. En ja, ook ik vind het verrassend om te zien dat Clean clean een hit geweest is in Engeland. Benieuwd wat er hierna nog volgt...

Ik ben er nog veel later mee begonnen, ik heb pas sinds 2009 een drietal albums van Thin Lizzy in huis (afgezien van een Greatest hits), moet ik tot mijn schande bekennen. Waaronder overigens het prachtige Black Rose. Ik moet daar nog een cijfer voor geven en bespreken.

Merkwaardige band. Whisky in the jar, The boys are back in town maar ze wisten niet goed door te breken. Je moet het daarom echt opzoeken om de kwaliteiten te kunnen ontdekken. Maar goed, je bent nooit te laat....

Mij spreekt het ook aan dat er een soort van weemoed, nostalgie en plaatselijke folk wordt vermengd met de rock van Thin Lizzy. Wel een hardrockband, maar overigens geen "beukwerk".

TOP 40 VAN ROB nr 200, 23-4-1980
dw vw aw
1 4 4 Turn it on again - Genesis
2 1 6 Longer - Dan Fogelberg
3 5 4 An American dream - The Dirt Band
4 2 6 Boat on the river - Styx
5 3 8 Take that look off your face - Marti Webb
6 6 5 All for Leyna - Billy Joel
7 13 6 Special lady - Ray, Goodman & Brown
8 18 2 Geno - Dexy's Midnight Runners
9 16 3 Refugee - Tom Petty & the Heartbreakers
10 12 3 Ride like the wind - Christopher Cross
11 11 4 Bring it all home - Gerry Rafferty
12 7 5 The end of the show - The Cats
13 9 11 Matador - Garland Jeffreys
14 14 4 Anne - Kayak
15 38 2 I'm in the mood for dancing - Nolan Sisters
16 8 7 Spirits having flown - The BeeGees
17 19 5 Our song - Guys 'n Dolls
18 21 4 Missing words - The Selecter
19 10 11 Coward of the county - Kenny Rogers
20 20 4 I can't tell you why - The Eagles
21 22 4 One two five - 10CC
22 36 2 Working my way back to you - The Spinners
23 28 4 Together we are beautiful - Fern Kinney
24 25 3 What I like about you - The Romantics
25 24 4 Atomic - Blondie
26 26 3 Sun of Jamaica - Goombay Dance Band
27 15 14 I hear you now - Jon & Vangelis
28 31 3 Hold on to my love - Jimmy Ruffin
29 37 2 The radio is on - Promises
30 17 7 Mother how are you today - Maywood
31 35 2 Lucifer - Alan Parsons Project
32 23 8 Fire lake - Bob Seger & Silver Bullet Band
33 -- Talk of the town - The Pretenders
34 39 2 You name it, I'll do it - Chips
35 -- Funky town - Lipps Inc.
36 -- Don't push it don't force it - Leon Haywood
37 -- Echo beach - Martha & the Muffins
38 27 6 So sad - Margriet Markerink
39 33 12 With you I'm born again - Billy Preston & Syreeta
40 34 10 Love in our hearts - Peter Brown

Het is feest! Niet zozeer vanwege Pasen, maar omdat dit mijn 200e top 40 is .

Lang hebben ze er niet over gedaan: Genesis stijgt van 4 naar 1 in de vierde week, en pakt daarmee ook zijn tweede nummer 1 hit met pas twee singles (Follow you follow me was de eerste). Concurrentie voor die positie lijkt nog niet in zicht, of het zou Geno moeten zijn dat van 18 naar 8 gaat. Ook de Nolan Sisters en de Spinners maken grote sprongen, maar die zie ik niet zo snel op 1 belanden...

Slechts vier binnenkomers deze week, en allemaal in de 30. Op 33 Talk of the town, de tweede (hit)single van The Pretenders. Opnieuw een prima popsingle, iets softer van klank, waarbij vooral de zangharmonieën opvallen. Chrissie Hynde heeft een opvallende stem waarmee ze graag resoneert (ik weet niet of dat de juiste term is, ik bedoel zoals ze zingt : maybe tomo-o-o-o-o-o-orrow, maybe someday).

Op 35 de vernieuwende dancekraker Funky town, volgens hun eigen zeggen gefabriceerd na marktonderzoek: de mensen willen een strakke beat, computerstem, stevige gitaar en een zangeres; dan krijgen ze dat. En het resultaat is zeer geslaagd.

Op 36 Leon Haywood met zo'n typische 1980-discoplaat; het deuntje kennen we ook van Saddle up, Ladies night en eerder van Do it anyway you wanna van People's Choice (1975).

En op 37 Martha & the Muffins, achteraf een new wave klassieker die zich in de New Wave KO nog steeds moet verweren tegen de grote namen, maar toen een grappig vrolijk liedje dat een klein hitje werd.

Genesis met Turn it on again op 1 .
Ik betwijfel of dat bij mij gaat gebeuren, gezien de concurrentie. Maar laten we zeggen dat het welverdiend is voor Collins e.a.

The Pretenders is een prima band, ik heb alleen zelf nogal moeite met Talk of the town, als opvolger van Brass in pocket. Er staan heel wat betere nummers op hun debuutalbum die ik liever had gehad. Maar Talk of the town zal de eerste single blijken te zijn van The Pretenders II van later dit jaar, voor mij een minder album dan z'n voorganger. Ik geef het een zesje.

En een vrolijk Pasen voor onze retro chartwatchers!

Week 17 - 1980
Top 40 (Jaja, 'bestel het exclusieve Bi-Fi T-Shirt!')
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: Johnny Logan - What's Another Year
#5: Boney M - I See A Boat On The River
#8: Herman Brood & His Wild Romance - I Don't Need You
#14: Blondie - Call Me
#21: Hank The Knife & The Crazy Cats - Crazy Guitar
#25: Grace Slick - Seasons
#26: Jona Lewie - You'll Always Find Me In The Kitchen At Parties



#27: Donna Lynton - Let The Curtain Fall
#28: Smokie - San Francisco Bay
#29: Mi-Sex - Computer Games
#30: Joan Armatrading - Rosie



Allereerst het Ierse inkoppertje uit het Eurovisie Songfestival. Het jazzy intro belooft meer dan het uiteindelijke gebodene. Daarna zinkt het weg in melodrama dat terugkijkend ook helemaal niet echt mooi gezongen wordt, althans dat moet voorbijgegaan zijn aan de kijkers toendertijd. Zijn tweede zege Hold Me Now vind ik beter, maar die komt over zeven jaar aan de beurt. Ach, what's another year... [5].

Boh-ny M (©Hans Teeuwen) komt hoog binnen op een #5, maar ze zitten duidelijk in hun nadagen met dit zwakke doordrukje van Rivers Of Babylon. [3,5]

Daarna nog een act in hun nadagen: Herman Brood en zijn maatjes. Dat playbacken van 'm, dat weten we allemaal al, maar dat terzijde . Ook dit is vooral saai en Brood's stem leent zich hier totaal niet voor; Het klinkt wat benauwd en afgeraffeld. M'n lieve schat wees me op de saxofoon: Dat is inderdaad het beste element hier. [4]

De Shadows(?)-medley van Hank The Knife & The Crazy Cats vind ik bovenal lekker sympathiek klinken. Het klinkt leuk, positief en lekker campy, deze voorloper van Stars On 45. Niks mis mee op z'n tijd! [7]

Dan een solo-uitstapje van Grace Slick die in de V.S. nog zaken doet met Jefferson Starship, maar niet hier. Ik heb het hier een beetje moeilijk mee. Voor een party-song -want dat is hoe het wordt neergezet- vind ik het wat topzwaar en bombastisch. Als het wat lichter en folkier gemaakt zou zijn zonder de pretenties, dan vond ik het wat beter te verteren. Nu klinkt het vooral erg opgedrongen. [4]

Jona 'Stop The Cavalry' Lewie doet een duit in het New Wave-zakje deze week met een heerlijk luchtig liedje dat rechtstreeks in het verlengde van M ligt. Het klinkt ook lekker subtiel met die twist tegen het einde. Alsof je op een gemaskerd bal beland bent. Wat mij betreft samen met Armatrading de hoogtepunten in een nogal wisselvallige week. [9]

Het is alsof elke positieve noot deze week afgestraft wordt met iets dat van de cliché's aan elkaar hangt. Donna hangt hier, zoals mijn lieve vrouw het zo leuk aangeeft, eventjes de diva uit met hoge noten bij de lange tonen in de melodie. Om een lang verhaal kort te maken: Proto-Whitney Houston, oftewel: Liftmuziek. [2]

Acts in hun nadagen deel 3: Chris Norman en z'n mannen winnen het met een neuslengte van Diva Donna. Saai is het best wel, maar het stoort eigenlijk ook nergens. Het klinkt als song nummer zoveel van artiest nummer zoveel, maar we nemen nog een kopje koffie en zeuren nergens meer over. [5,5]

Mi-Sex? Ja, je ziet Patrick Bateman er zo op los gaan! Is dit wat de vaders van MGMT en Empire Of The Sun deden? Enerverend en hun tijd vooruit doen de mannen van Mi-Sex hun goesting. Misschien was het wat vroeg met die schamele Tipparade-prestatie (Vier weekjes ergens in de lagere regionen). Ik heb dit nooit gehoord maar toch klinkt het als een oude bekende waarbij ik me meteen op m'n gemak voel. [8,5]

Al in menig lijstje opgedoken, maar nu pas aan de beurt in de Tipparade: Joan Armatrading. Kan ik erg kort over zijn: Heerlijke plaat, precies passend bij dit heerlijke paasweekeinde. De Caraïbische 'feel' is zeer goed getroffen, het klinkt geïnspireerd en voldoet aan alle vlakken betreft wat goede popmuziek 'goed' maakt. Hier valt zelfs de grootste zuurpruim geen buil aan. [9]

Hot 100 - Week of April 19th, 1980

Top 10:

#1 - #2 Blondie - Call Me
#2 - #1 Pink Floyd - Another Brick in the Wall - part 2
#3 - #4 Christopher Cross - Ride Like The Wind
#4 - #7 Billy Preston & Syreeta Wright - With You I'm Born Again
#5 - #6 The Moments - Special Lady
#6 - ? Air Supply - Lost In Love
#7 - ? Bob Seger - Fire Lake
#8 - #9 Eagles - I Can't Tell You Why
#9 - #3 The Spinners - Working My Way Back To You Girl
#10 - #10 Michael Jackson - Off The Wall

Blondie op #1, daar kon je vergif op innemen. Kool & The Gang en The Spinners krijgen klappen en Michael Jackson weet niet door te zetten.

'Je vraagt je af welke vrouw er mee zingt en je realiseert je later dat het een man is' zegt m'n schatje. Romantiek is een geweldig iets -laat daar geen misverstand over bestaan- maar het moet wel betamelijk blijven en geen nonsens verkopen (die tekst... Lost in love and I don't know much. Was I thinking out loud and fell out of touch? But I'm back on my feet and eager to be what you wanted Wat gebruikten die gasten in godsnaam? ) Deze kelk is niet aan ons besteedt. [3]

Tipparade: Week 17 van 1980.

Alarmschijf: Johnny Logan - What's Another Year
Ik vind dit - zeker naar ESF-maatstaven - wel een mooi nummer (goede stem en begeleiding) al wist ik het destijds meer te waarderen, ook voor mij komt het nu wat te melodramatisch over.
Cijfer: 6,5

#5: Boney M - I See A Boat On The River
Dit prefab-bandje van Frank Farian is duidelijk op de terugweg. Hun vorige hits vind ik leuk, dit is een flauw aftreksel ervan.
Cijfer: 4

#8: Herman Brood & His Wild Romance - I Don't Need You
Herman Brood heeft duidelijk een beperkt stembereik die zich niet leent voor zulke ballad dat daardoor niet tot zijn recht komt. Zijn piano-begeleiding en die sax weten het nummer nog enigszins te redden.
Cijfer: 5

#14: Blondie - Call Me
Ook dit nummer van Blondie blijft meteen in het hoofd hangen en het is weer wat anders dan hun vorige hits die ik wel een ietsje beter vind.
Cijfer: 7,5

#21: Hank The Knife & The Crazy Cats - Crazy Guitar
Een medley van gitaarhits op een discobeat getooonzet (inspiratiebron voor Stars on 45?). Wel gezellig moet ik toegeven.
Cijfer: 7

#25: Grace Slick - Seasons
Het begint als een folky deuntje in de stijl van Melanie en eindigt met 'lalala'-koor en orkest. Melodisch vind ik het wel goed zitten maar het lijkt mij alsof men van alles in dat nummer wil stoppen, ik had het liever soberder gehouden.
Cijfer: 6

#26: Jona Lewie - You'll Always Find Me In The Kitchen At Parties
Erg leuk en catchy reggae-achtig deuntje met sublieme synths met tegen het einde een verrassende wending.
Cijfer: 8,5

#27: Donna Lynton - Let The Curtain Fall
Dit doet mij weinig: een saaie doordeweekse ballade waarbij de zangeres duidelijk uitstraling mist.
Cijfer: 3

#28: Smokie - San Francisco Bay
Hoewel de stem van Chris Norman en hun samenzang duidelijk voor herkenbaarheid zorgen vind ik het nummer wat te lusteloos voortkabbelen en mist het de aantrekkingskracht van hun vroegere hits.
Cijfer: 5,5

#29: Mi-Sex - Computer Games
Lange tijd niet meer gehoord, destijds vaak gedraaid. Blij het nog eens terug te horen, ik vind het inventief en tevens grappig klinken.
Cijfer: 8

#30: Joan Armatrading - Rosie
Het laatste en naar mijn mening beste nummer (samen met die van Jona Lewie), prima popsong in reggae-jasje met aparte stem. Het bewijs dat vrolijke radiopop tevens intelligent kan zijn.
Cijfer: 8,5

De Onderste 10 van de Hot 100:

#100 - ? Captain & Tenille - Love On A Shoestring
#99 - ? Pat Benatar - Heartbreaker



#98 - ? Grace Slick - Seasons
#97 - ? Bar-Kays - Today Is The Day
#96 - ? Warren Zevon - A Certain Girl
#95 - ? J. Geils Band - Come Back



#94 - #98 Leif Garrett - I Was Looking For Someone To Love
#93 - ? Captain & Tenille - Do That To Me One More Time
#92 - ? KC & The Sunshine Band & Teri DeSario - Yes, I'm Ready
#91 - ? Donnie Hathaway & Roberta Flack - You Are My Heaven

Van Captain & Tenille's #100-positie heb ik op YouTube en Soulseek helemaal niets kunnen vinden. Erg vreemd want zo onbekend zijn we ook weer niet. Daar verwacht je toch wel minstens een paar 'hits' van met zulke middelen...

Op #99 Pat Benatar met een zeer aangenaam rocknummer dat lekker door dendert. Haar stem klinkt ook lekker rauw op deze plaat. Misschien klinkt het allemaal wat basic, maar wat dit betreft mag het. Vooral die break tegen het einde is pure klasse. [8,5]

De Bar-Kays hebben hun sporen zeker verdient met hun zeer verdienstelijke funkmuziek. Waarom ze dan met zo'n compleet overbodige zeikballad aan komen is me dan ook een raadsel... [2]

Warren 'Aaa-ooooh' Zevon komen we daarna tegen met een Yardbirds-cover die lekker lui en onverschillig gebracht wordt, althans zeker in deze live-versie. Lekker zompige no-nonsense rockmuziek. [8]

Over no-nonsense rockmuziek gesproken: Wat te denken van een portie van dat gelardeerd met wat synths? Dan zit je hier goed met de J. Geils Band! Godslaster voor de traditionele rockfans, maar lekker speels gebracht voor degenen met een bredere smaak. Het werd hier bijna hun eerste hit, maar ze moesten nog twee jaren wachten tot de lente van 1982 om hier te scoren. [8,5]

We eindigen deze week met een ballad op #91 dat eindelijk weer eens op een jazzy basis rust met een scheutje soul erin. Dit soort compromissen hoor ik graag. De vocalen klinken overtuigend en mooi en de muziek lekker luchtig en speels. Het nummer bezit overtuigingskracht en klasse. Een mooie voldoende [7,5]

onze eigen lijsten wijken nogal af van de Top 40 zoals je die laat zien, Kaztor. Eigenlijk is de Top 40 die voor deze week werd gepubliceerd een klein drama, eerlijk gezegd. Een draak van een hitlijst met wat uitzonderingen.

Het is niet voor niets dat we vol vuur voor onszelf begonnen.

Ik zal ook snel even cijferen:

Johnny Logan - What's another year (4,5)
Het laatste jaar dat ik het songfestival heb bekeken.

Boney M - I see a boat on the river (2,5)
Hadden nooit meer aan de jaren '80 moeten beginnen

Herman Brood - I don't need you (5,5)
Ook Brood wel eens beter gehoord. Inspiratieloos.

Blondie - Call me (7)
Laatste keer een aardige Blondie

Hank The Knife - Crazy guitar (6)
Ook ik dacht opeens aan Stars on 45. Hank was eerder

Grace Slick - Seasons (5)
De tijden van Somebody to love zijn ver te zoeken

Jona Lewie - You'll always ... (8,5)
Mooi! Echt een kleine herontdekking. Ga ik vaker draaien.

Donna Lynton - Let the curtain fall (4)
Is ook niet voor mij weggelegd

Smokie - San Francisco bay (4)
Ook hier: icoon late jaren '70 had het daarbij moeten laten

Joan Armatrading - Rosie (7,5)
Wel goed, maar niet héél spectaculair

En je mening over Mi-Sex? (dat ik dat kan typen met een droog gezicht...)

Heerlijk nummer. Was voor mij de eerste kennismaking met de J. Geils band. Eerst de single gekocht en later ook het album, toen ik hoorde dat er zo'n disco-achtige 'break' in zat die niet op de single stond.
Achteraf snap ik wel dat dit een behoorlijke commerciële sprong voorwaarts was voor de band, die de vroege fans hen misschien niet allemaal in dank hebben afgenomen. Maar het effende wel de weg naar latere hitsuccessen en een wereldwijde doorbraak. En voor 1980 klonk dit nog tamelijk vernieuwend.
Ik heb ze twee jaar later gezien in het voorprogramma van mijn eerste Rolling Stones-concert. Vond ze toen als live-band ook behoorlijk indrukwekkend.

Wat de andere nieuwe nummers betreft, zowel in de Nederlandse als de Amerikaanse lijsten: over het geheel tamelijk droevig, zoals jullie al constateerden. Rosie is natuurlijk de uitzondering op de regel, maar die was hier al eerder langsgekomen.
Verder vind ik dat duet van Donny Hathaway en Roberta Flack wel mooi; stijlvol gedaan. En heb ik ook lovende woorden over voor Mi-Sex. De titel zei me in eerste instantie niets, maar toen ik het clipje aanklikte, kwam het me weer bekend voor. Volgens mij overal ter wereld een hit geweest behalve hier. Al werd het ook op de Nederlandse radio wel vaak gedraaid, geloof ik. Aanstekelijk deuntje en redelijk inventief.

De J. Geils Band is altijd een ondergewaardeerde band geweest. Beetje in de schaduw staan van de Stones en andere meer retro acts. Maar je hoort de puurheid, zelfs in deze single en de twee latere hits, die live echt tot grote hoogtes stijgt.
Deze band had, zeker in Nederland, veel meer verdiend. Heerlijke band.

Computer Games werd ook in België geen hit, al werd het redelijk vaak op de radio gedraaid.
J. Geils Band brengt no-nonsense-rock waarmee ze in de VS redelijk succesvol waren, pas in 1982 braken ze hier ook door.

O ja.
Een beetje eentonig, ik moest je clip even bekijken want het zegt mij helemaal niets meer. Mwa, ik kan er nauwelijks een voldoende voor geven (5,5).

Musician’s Top 30, 26 april 1980

01 (01) Not that funny * Fleetwood mac
02 (02) Refugee * Tom Petty & The Heartbreakers
03 (04) All for Leyna * Billy Joel
04 (11) Turn it on again * Genesis
05 (---) Running with the devil * Van Halen


......echte hardrock......

06 (03) Atomic * Blondie
07 (07) I can’t tell you why * Eagles
08 (08) What will I do without you * Lene Lovich
09 (09) Anne * Kayak
10 (05) What I like about you * Romantics
11 (17) Ride like the wind * Christopher Cross
12 (06) Boat on the river * Styx
13 (---) Coming up * Paul McCartney


....live is het alleraardigst....

14 (12) Reflections * The Charlie Daniels band
15 (23) I can’t stand up for falling down * Elvis Costello
16 (---) Geno * Dexys midnight runners
17 (13) Late late show * The New Adventures
18 (---) Talk of the town * Pretenders


Chrissie's knieval voor commercie?

19 (16) Working my way back to you * Detroit spinners
20 (15) Young girl * Sue Saad & The Next
21 (---) Echo beach * Martha & The Muffins
22 (10) Bring on the night * The Police
23 (22) Buzz buzz a diddle it * Matchbox
24 (21) Longer * Dan Fogelberg
25 (25) Cold wind across my heart * The Night
26 (20) Him * Rupert Holmes
27 (18) One two five * 10cc
28 (14) What’s it take * Robert Palmer
29 (---) January February * Barbra Dickson
30 (30) Alabama song * David Bowie

Nu hadden de Engelsen zóveel hardrock in hun lijst staan, hoe is het mogelijk dat ze Van Halen met Runnin' with the devil gaan missen??

Aan de andere kant, waarom heb ik niet die Engelse hardrock bands en juist wel Van Halen? Is het chauvinisme, Van Halen te Amerikaans (of zelfs Nederlands) óf zou het nog zo kunnen zijn dat Van Halen te melodieus was en dat door de echte heavy metal liefhebbers de muziek van deze band niet wordt gezien als serieuze hardrock?

Ik heb ook maar erg weinig hardrock sowieso in mijn collectie, wel vier albums van Van Halen en de verzamelaar Best of both worlds. Blijkbaar gaat mijn voorkeur dan uit naar de periode met David Lee Roth.

Runnin' with the devil is een geweldige single, daar niet van. Getrokken van de titelloze 5***** cd, het debuut uit 1978. Eén van de beste debuutalbums ooit, naar mijn smaak.

Paul McCartney was voor het eerst in 10 jaar Wings-loos. Dat wil zeggen, Linda was nog aan zijn zijde maar alle overige musici waren de wacht aangezegd. Met name telt het verlies van Dennie Laine behoorlijk aan.

Het leidde tot een experimenteel nieuw album onder Paul's eigen naam. Ik ben er helemaal niet wild van maar gelukkig had McCartney voor mensen als ik in het jaar 1982 het album Tug of war. Coming up gaat dan nog, hoewel ik opteer voor de B-kant, waar het nummer live opstaat, veel beter ook naar mijn idee. In de VS werd Coming up Live zelfs de A-kant en die versie wist maar liefst vijf weken op één te staan.

Een vraag die het altijd goed zal doen op feesten en partijen of op een avondje musicmeter: is Paul McCartney de weg volledig kwijt op McCartney 2 of is hij hier doelbewust naar hartelust en in een creatieve overdadige bui succesvol aan het experimenteren??

Coming up zal beide kampen nog net tevreden kunnen stemmen. Op mijn eigen McCartney playlist bungelt het album ergens onderaan.

Terechte lof van iedereen die recent weer eens heeft geluisterd naar Geno van de Dexys midnight runners (of het nog kende), prima single. Ik heb het bijpassende album Searching for the young soul rebels van de week van pure vreugde aangeschaft, vanwege het herontdekken van Geno. Ik las op de pagina op musicmeter ook enthousiaste verhalen bij dat album, dus waarom ook niet.

Over The Talk of the Town van The Pretenders ben ik dan weer iets minder enthousiast. Wie het eerste album van The Pretenders kent, hoort op de nieuwe single volgens mij heel wat minder 'vuurwerk' dan op het debuut en dat is een beetje jammer. The Pretenders zouden door het water bij de wijn overigens wel gaan uitgroeien tot een vaste stamgast van de kroeg die hitlijst heet. En bij de nummers die werden uitgebracht zaten overigens ook heel wat goeie singles.

Martha & The Muffins had ik wel wat hoger mogen waarderen. Maar Echo beach kan ook met een 21e plek natuurlijk altijd nog leuk doorstomen. Het is een leuk nummer maar het succes zou bij tot ene nummer beperkt blijven. Bijzonder, want met wat tussenstapjes bestaat de band nog steeds, in 2010 werd het album Delicate uitgebracht.

Barbara Dickson en January February, iedereen kreeg een eerlijke kans. En het is inderdaad een zoet, lieftallig nummer en eigenlijk springt het glazuur daardoor van je tanden. Maar ik vind het nog steeds niet echt heel erg slecht. Dan zijn er wel andere voorbeelden...