Geen idee. Ben je een Abba-fan?

Nee. joh...

Willeke Alberti natuurlijk!

Je blijft me verrassen .

De plaat van Kaz...staat nu in onderstaande lijst of heeft daar anders een paar weken terug heel kort ingestaan:




De Engelse Top 40 van 19-07-1980:

01 01 Xanadu - Olivia Newton John & E.L.O.
02 02 Use it up and wear it out - Odyssey
03 03 Jump to the beat - Stacy Lattisaw
04 05 Cupid - Detroit spinners
05 09 Could you be loved - Bob Marley & The Wailers
06 07 My way of thinking - UB40
07 16 Babooshka - Kate Bush
08 04 Crying - Don McLean
09 11 Waterfalls - Paul McCartney
10 22 More than I can say - Leo Sayer
11 12 To be or not to be - B.A. Robertson
12 06 Funky town - Lipps Inc.
13 14 747 (Strangers in the night) Saxon
14 08 Everybody's got to learn sometime - The Korgis
15 10 Simon Templar - Splodgenessabounds
16 24 Let's hang on - Darts
17 18 Love will tear us apart - Joy division
18 13 Back together again - Flack/Hathaway
19 20 Emotional rescue - Rolling stones
20 --- There there my dear - Dexys midnight runners



21 28 Stepping stone - Sex pistols
22 17 Play the game - Queen
23 29 A lover's holiday - Change
24 26 Christine - Siouxie and the banshees
25 34 Neon knights - Black sabbath
26 25 Computer game - Yellow magic orchestra
27 31 Me myself I - Joan Armatrading
28 33 Lip up fatty - Bad manners
29 21 Chinatown - Thin Lizzy
30 15 Behind the groove - Teena Marie
31 --- Upside down - Diana Ross



32 30 Wednesday week - Undertones
33 23 If loving you is wrong - Rod Stewart
34 40 Fantasy - Gerard Kenny
35 --- My girl - Whispers



36 37 Whole lotta rosie - Ac//dc
37 19 Substitutie - Liquid gold
38 --- Oops upside your head - Gap band



39 --- Does she have a friend - Gene Chandler



40 --- Mariana - Gibson brothers

Dit wordt een aflevering over leuke en vreselijke disco (naar de mening van de schrijver).

Eerst maar de bijzonderheden: Paul McCartney komt toch nog de top 10 binnen met Waterfalls. Ik denk dat de Engelse hitlijst de enige is waar hem dat zou lukken.

Dan misschien nauwelijks opvallend maar wel van symbolische waarde: reggae koning Bob Marley glipt net over mogelijke nieuwe troonopvolgers heen, UB40.

De Rolling stones gaan in de 2e week net aan van 20 naar 19. De slechtste start ooit? Christine van Siouxie and the banshees toch weer omhoog. En prijs iets nooit de hemel in voor de eindresultaten bekend zijn: de Undertones dalen in de tweede week al weer naar 32.

Dan is het de week van de disco. Uiteraard ver daarboven staat nog één andere nieuwe single, There there my dear van de Dexys midnight runners (8.5). Ik vind zanger Kein Rowland een beetje beginnen te lijken op Robert Smith maar dan met enige jolijt en ondersteund door enkele blazers. Een vrolijk nummer, ook van de onvolprezen LP Searching for the young rebels.

Maar dan de disco. De ene is de andere niet en één van de vijf is hier al besproken, Upside down van Diana Ross (6).

In deze lijst komen evenwel vijf nieuwe disco singels binnen en Diana Ross mag bij mij de middenpositie bekleden.

Eén plek daaronder plaats ik Oops upside your head van de Gap band (3). Eéndagsvlieg en gelijk héél wat minder dan Diana Ross. Hier vind ik heel erg weinig aan, zeg maar niets.

Een plek boven Diana Ross komt voor mij de My girl uitvoering van de Whispers. Smaakvolle disco, leuk gedaan (7). Zij hadden al eerder dit jaar een hit in Nederland, maar My girl hebben we ten onrechte over het hoofd gezien.

De allerslechtste discoplaat van deze week is die van de volstrekt achterhaalde Gibson brothers. Mariana (1) is een draak van een plaat. Geen woorden meer aan vuil maken.

Maar ik ga een hoog cijfer geven aan de beste discoplaat van de dag, Does she have a friend van Gene Chandler (8) Prima nummer met meer inhoud dan het gebruikelijke kaliber eendagsvlieg. Wij hadden twee hitjes van hem in 1979 en hebben daarna de andere kant opgekeken, inzake Gene Chandler. Maar hier is sprake van memorabele, betere dansmuziek met zorg gemaakt.

Gibson Brothers - Mariana



Het is werkelijk héél, héél slecht.

Week 30 - 1980
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: Abba - The Winner Takes It All
#13: Kate Bush - Babooshka
#14: Kiss - Talk To Me
#15: Sniff 'N The Tears - One Love
#16: B. A. Robertson - To Be Or Not To Be
#24: Michael Jackson - She's Out Of My Life
#25: Gérard Lenorman - Si J'Étais Président
#26: Pure Prairie League - Let Me Love You Tonight
#27: The Cure - A Forest


De perfecte soundtrack voor uitgestrekte bossen waarin je met gemak kunt verdwalen.

#28: Willeke Alberti - Het Oude Huis
#29: Joan Armatrading - Me Myself I
#30: Splodgenessabounds - Simon Templar


Abba komt hier met een van hun betere ballads. Het is hier al wel duidelijk hoe de verstandhoudingen in de band toen lagen. Dat hoor je in de tekst en ook in het arrangement. Het zou helaas dan ook niet lang meer duren voor ze [8].

Haha, de reacties van m'n lieve vrouw bij Kate's stem... 'I can't find one redeeming quality in that voice!' Ik kan het nu ook veel minder hebben dan eerst. Muzikaal is het sterk, daar niet van, maar ik ben ook wat moe geworden van die maniertjes. Dan kom ik uit op een [6,5].

Krijgen we daarna de trendvolgers pur sang van Kiss. Gingen ze hiervoor op de disco-tour (I Was Made For Lovin' You) en Van Halen-tour (Sure Know Something), ditmaal is Cheap Trick aan de beurt. Het begint best wel goed met die vocalen en de gitaarsound, maar nergens leidt het tot iets interessants [5,5].

Nu weet ik ook waarom Sniff 'N The Tears een soort van one-hit-wonderstatus heeft. Tsjongejonge, wat klinkt deze One Love anoniem. Je hoort duidelijk dat de niet onverdienstelijke, Tom-Petty-achtige zang (zie Driver's Seat) hier beperkt wordt met die binnen-de-lijntjes-kleurende pauzemuziek. Wat een tegenvaller. Ik hoor hier net een vuilniszak omvallen op de achterstraat. Die dacht er waarschijnlijk ook zo over [4,5].

B. A. Robertson klinkt als een Elvis Costello die een optreden weggeeft in een kleuterschool. Hier had dus meer in gezeten, ware het niet dat er in het refrein zo'n meezingbare, Heart Of Glass-achtige draai aan wordt gegeven. Met Heart Of Glass verder niks mis, maar het werkt gewoon niet in zo'n setting [5].

Met ...President scoorde Gerard Lenorman geen hit, maar de radio dacht daar waarschijnlijk anders over. Het is in ieder geval wel een heel bekend nummer. Een leuk kinderliedje met een intelligente tekst, maar ik vond het toen al leuk zonder dat ik wist waar het precies over ging. Een heel aanvaardbare jeugdzonde [8].

En daar is ie dan: The Cure met A Forest!! Sommige personen menen hun onvrede te moeten uiten door te spelen met wapens en explosieven, anderen doen dat liever met het maken van muziek. Ik schaar me achter de tweede groep. Intrigerende, onheilspellende, donkere en bovenal bloedmooie muziek die de ziel van de artiesten blootlegt zonder daarnaar expliciet te verwijzen in de tekst. Het gaat over het najagen van een belofte, maar de muziek zegt zoveel meer. En dan het minimalisme van de muziek: De bandleden klinken allemaal alsof ze voor zichzelf spelen en het gaat wonderlijk samen. De gitaarklanken aan het einde laten het nummer de hoogte in stijgen. En alsof de voorgaande woorden het nummer al niet genoeg prijzen: Van het album Seventeen Seconds! Een meesterwerk, mijn #1 van alle singles uit 1980! [10]

De entry erna kan dan alleen maar tegenvallen, en dat doet het ook met verve. Er bestaat een goede kans dat de liefhebbers van The Cure zo ongeveer lijnrecht tegenover de fans van de bejaarden-muziek van Willeke Alberti stonden. En staan (hoop ik) [2,5].

Joan Armatrading komt in ieder geval een heel eind. Heerlijke, verfrissende instrumentatie, lekker sarcastische tekst en steengoede vocalen. Meer kan ik er niet over zeggen, het is gewoon wat het is en doet dat verdomd goed [9,5].

We sluiten af met een liedje gebaseerd op het personage uit The Saint. Dit nummer van Splodge etc. vind ik, zoals ik al eerder zei, een stuk leuker dan dat flauwe b-kantje dat overzees scoorde. Leuk post-punkliedje, niks minder, maar eigenlijk ook niks meer [7].

Tipparade: week 30 van 1980.

Alarmschijf: Abba - The Winner Takes It All
Handelt over de echtscheiding, de verstandhoudingen binnen de band waren inderdaad zoek. Maar crisissen leveren vaak veel inspiratie op, getuige deze klassieker.
Cijfer: 9,5

#13: Kate Bush - Babooshka
Kate Bush is een love/hate artiest, van haar aparte, lenige en hoge stem hou je of hou je niet. Ik behoor duidelijk tot de eerste categorie en ook dit nummer is wat mij betreft erg geslaagd.
Cijfer: 8,5

#14: Kiss - Talk To Me
Kiss was na het succesvolle geflirt van disco de pedalen kwijt, dit klinkt zowel vocaal als instrumentaal wel aardig en naar Kiss-maatstaven poppy maar ook wat te doorsnee.
Cijfer: 6

#15: Sniff 'N The Tears - One Love
Duidelijk een ééndagsvlieg, Driver's Seat is een evergreen, dit nummer klinkt anoniem en blijft totaal niet hangen.
Cijfer: 4

#16: B. A. Robertson - To Be Or Not To Be
Luchtig en erg vrolijk deuntje met meezingrefrein maar ook wat te kinderlijk.
Cijfer: 6

#24: Michael Jackson - She's Out Of My Life
Een ballade deze keer, mooi en met veel passie gezongen. Micheal Jackson stond destijds vocaal aan de top.
Cijfer: 8

#25: Gérard Lenorman - Si J'Étais Président
Heel leuk en meezingbaar nummer met prima tekst en kinderkoor, werd destijds geen hit maar is toch een evergreen geworden.
Cijfer: 8

#26: Pure Prairie League - Let Me Love You Tonight
Aardig nummer maar wat clichématig, het springt er niet echt uit en neigt naar behangmuziek. Die saxofoon weet het nog enigszins te kleuren.
Cijfer: 5,5

#27: The Cure - A Forest
Dit hoeft geen uitleg, kaztor heeft het voor mij al gedaan.
Cijfer: 10

#28: Willeke Alberti - Het Oude Huis
Wat kaztor zegt, ik ben nog lang niet aan respectabele leeftijd toe, dit is mij veel te saai.
Cijfer: 3

#29: Joan Armatrading - Me Myself I
Vrolijk en luchtig nummer maar fris en erg goed geconstrueerd (ritme en begeleiding) en prima vocalen en tekst. Radiopop van het beste soort.
Cijfer: 9

#30: Splodgenessabounds - Simon Templar
Postpunk met een beetje ska en synths komen hier ook voor, ik hoor daar ook iets in van Wipeout (Surfaris, hit in 1963). Niet onaardig, zeker wat het ritme betreft, maar het lijkt mij alsof ze van alles erin willen gooien.
Cijfer: 6,5

Vergeleken met de Top-40 van 2011 is dit een verademing, al komen ook hier zwakke nummers voor (maar dat is niet abnormaal).

Ik durf met gemak de uitspraak te doen dat Me Myself I stukken beter is dan Rosie. Jullie? Veel beter vind ik Joan Armatrading hierna niet meer geworden.

Als ik deze topic lees, denk ik met pijn in het hart aan alle lijstjes die ik als tiener maakte en die verloren zijn gegaan
Ongelofelijk dat jullie deze na 30 jaar nog hebben!
Fantastische topic btw, een nostalgische trip terug naar de zomer van mijn 12 jaar, bedankt!!!

Ik vind het ook iets beter. Zit iets meer pit in.

@ Nico1616: Join the gang!

TOP 40 VAN ROB nr 213, 23-7-1980
dw vw aw
1 1 8 Everybody's gotta learn sometime - The Korgis
2 2 4 Messages - Orchestral Manoeuvres in the Dark
3 3 4 Waterfalls - Paul McCartney
4 15 2 Babooshka - Kate Bush
5 16 2 Peter Gunn - Emerson, Lake & Palmer
6 9 3 Tenement steps - The Motors
7 5 8 Hurt so bad - Linda Ronstadt
8 4 8 Power - The Temptations
9 7 7 Xanadu - Olivia Newton-John & ELO
10 6 7 Theme from 'New York, New York' - Frank Sinatra
11 10 6 The groove - Rodney Franklin
12 11 5 The other side of the sun - Janis Ian
13 14 4 Emotional rescue - The Rolling Stones
14 8 5 Don't be foolish - Peter Marsh & Vangelis
15 24 2 This world of water - New Musik
16 12 6 Play the game - Queen
17 25 2 Si j'étais président - Gérard Lenorman
18 13 9 Nightboat to Cairo - Madness
19 23 3 Could you be loved? - Bob Marley & the Wailers
20 21 4 Memories of France - Margriet Markerink
21 26 3 Rock me up a mountain - Anita Meyer
22 -- 1 The winner takes it all - Abba
23 -- 1 Don't ask me why - Billy Joel
24 20 5 Everything works - Cheap Trick
25 27 3 Even aan mijn moeder vragen - Bloem
26 30 3 Et les oiseaux chantaient - Sweet People
27 19 5 Wondering where the lions are - Bruce Cockburn
28 17 11 Toccata - Sky
29 -- 1 The harder they come - Joe Jackson Band
30 18 13 Breathing - Kate Bush
31 -- 1 More than I can say - Leo Sayer
32 -- 1 Upside down - Diana Ross
33 22 6 I don't want you anymore - Tavares
34 -- 1 A lover's holiday - Change
35 -- 1 Twilight zone - Manhattan Transfer
36 -- 1 California gold - Aero
37 28 11 Love's not for me - Graham Gouldman
38 37 5 Un sentimental - Julio Iglesias
39 29 4 There ain't no age for rock 'n roll - The Veterans
40 32 9 My oh my - Sad Café

The Korgis houden het nu al 5 weken op nummer 1 vol, en in deze jaren was dat vaak wel het maximum. OMD en Paul McCartney is het niet gelukt, maar Kate Bush (van 15 naar 4) en ELP (van 16 naar 5) zullen het onderling moeten uitvechten. Wie gaat met de hoogste eer strijken?

Acht binnenkomers deze week, een zeer hoog aantal. De meeste zijn al her en der besproken.

Op 22 Abba met misschien wel hun meest succesvolle single: The winner takes it all. Dit keer geen vrolijke niets-aan-de-hand muziek, maar een Agnetha die haar geliefde kwijt raakt aan haar rivale. Achteraf misschien wat te zwaar aangezet, maar ach, muziek is ook een uitvergroting van emoties. Overigens bepaald niet mijn favoriet van Abba.

Op 23 het uiterst prettige sympathieke Don't ask me why. Hier is Billy Joel op zijn best. Het instrumentale middenstukje op de piano deed me altijd denken aan het pauzemuziekje tijdens het TV-programma Cijfers en letters, als je zelf kon nadenken over de beste oplossing. Richting muzak dus, maar dat bedoel ik niet als kritiek .

Op 29 de stevige geëngageerde cover van The harder they come. Oorspronkelijk een reggae-protestsong van Jimmy Cliff, behorend bij de gelijknamige film; nu een new wave/rock versie met een lichte reggae-inslag. Erg geslaagd en bovendien pas Joe Jacksons eerste top 40 hit in NL.

Op 31 Leo Sayer met de Bobby Vee cover van More than I can say. Prima gedaan, goed stemgeluid, maar we vallen niet van onze stoel.

Op 32 Diana Ross, die meegaat in de discovaart der volkeren, met dank aan Rodgers/Edwards. Upside down swingt de pan uit en werd een van Diana's grootste hits.

Op 34 Change, Amerikaanse state-of-the-art disco, die het in NL niet zo goed deed. Deze klassieker kwam slechts tot de 18e plek.

Op 35 toch nog Manhattan Transfer met Twilight zone, gebaseerd op het thema van de gelijknamige serie (wat destijds volkomen langs mij heen ging). Achteraf een matig liedje, maar toen vond ik het wel wat hebben, die moderne gejaagde disco van een groep die eerder excelleerde met Chanson d'amour.

En op 36 Aero, volgens mij een NL 'bandje' dat scoort met een medley van Beach Boys-liedjes. Snel incashen, zou ik dat nu noemen.

En ook niet die van mij. Een beetje over het paard getild.

The Motors blijven het, voor een niet hit, opvallend goed doen. Toch het Richard Harris effect?

In de Hot 100-lijst deze week geen over het paard getilde Zweden of nep-Beach Boys.

Hot 100 - Week of July 19, 1980

Top 10:

#1 - #2 Billy Joel - It's Still Rock 'N Roll To Me
#2 - #1 Paul McCartney & The Wings - Coming Up (Live At Glasgow)
#3 - #4 Elton John - Little Jeanie
#4 - #5 The (Detroit) Spinners - Cupid-I've Loved You For A Long Time
#5 - ? The Manhattans - Shining Star
#6 - #6 Robbie Dupree - Steal Away
#7 - #8 Olivia Newton-John - Magic
#8 - #3 Bette Midler - The Rose
#9 - #9 Jermaine Jackson - Let's Get Serious
#10 - #10 Pure Prairie League - Let Me Love You Tonight

De ene ras-songsmid neemt het stokje over van de andere aan de top. Olivia komt nog op #1, maar maakt hier niet veel vaart. Verder 1 binnenkomer:

The Manhattans ken ik van het super-deprimerende Kiss And Say Goodbye. Dit nummer vind ik stukken beter. Professionele, maar gelikte soulmuziek dat het vooral in de late uren goed doet. De stemmen gaan ook op een prettige manier samen [8].

De Onderste 10 van de Hot 100:

#100 - #94 Glen Campbell & Rita Coolidge - Somethin' 'Bout You Baby I Like
#99 - #91 Anne Murray - I'm Happy Just To Dance With You

(Waar is in godsnaam #98 deze week?)

#97 - ? Ray Parker Jr. & Raydio - Two Places At The Same Time (oh, vandaar! )
#96 - ? Frankie Valli - Where Did We Go Wrong?
#95 - ? The Brothers Johnson - Stomp!
#94 - ? Frank Sinatra - Theme From 'New York, New York'
#93 - ? Stephanie Mills - Sweet Sensation


Stephanie Mills laat horen dat op de commercie gerichte disco-muziek in 1980 nog geïnspireerd kon klinken.

#92 - ? Rodney Crowell - Ashes By Now
#91 - ? The Five Stairsteps - All Night Thing
#90 - ? Rockie Robbins - You And Me

Voor verzorgde r&b ben je bij Ray Parker Jr. & Raydio wel aan het goede adres. Ik hou ook erg veel van z'n stemgeluid. Zit ook wel wat pit in, dus saai wordt het nergens. De hits die hij hier had zijn wel iets beter, vind ik [8].

Het Frankie Valli-liedje heb ik nergens kunnen vinden.

Gaan we vervolgens verder met prettig klinkende disco-muziek compleet met bruisende vocalen van Stephanie Mills. Ze heeft hier in Nederland een paar andere hits gehad (The Medicine Song en Never Knew Love Like This Before) maar wat mij betreft had deze zo in het rijtje gemogen. Leukste binnenkomer van de week hier [9,5].

Het valt niet mee om sommige nummers te vinden deze week. Zo ook Rodney's liedje die weer gelinkt is aan een onbeduidende site. Dit klinkt als kleurloze country-muziek van het meest knauwerige soort. Weinig melodieus, geroutineerd en ongeïnspireerd [4].

The Five Stairsteps is ook weer niet te vinden.

In de Hot 100 lijkt het nu vooral soul/r&b en country-rock wat de klok slaat. De met strijkers 'opgeleukte' r&b van Rockie Robbins (wat een naam...) klinkt slap en volledig ontdaan van enige spirit. Wat een slappe drek is dit, yeugh... [2]

De nummers van Rodney Crowell en Rockie Robbins kende ik niet en vind ik erg saai en kleurloos. Als er hits van die tijd nu vergeten zijn is meestal volkomen terecht. Overigens werden soul en country toen alsmaar zoeter en kleurlozer.

Musician’s Top 30, 26 juli 1980

01 (02) Could you be loved * Bob Marley & The Wailers
02 (01) Emotional rescue * Rolling stones
03 (05) The harder they come * Joe Jackson band
04 (04) Waterfalls * Paul McCartney
05 (06) Think about me * Fleetwood mac
06 (03) Everybody’s got to learn sometime * The Korgis
07 (09) Aquamarine * Santana
08 (12) Messages * O.M.D.
09 (07) We are glass * Gary Numan
10 (18) Duchess * Genesis
11 (15) Je veux de l’amour * Raymond van het Groenewoud
12 (21) This World of water * New Musik
13 (20) Peter Gunn * Emerson, Lake & Palmer
14 (08) Run like hell * Pink floyd
15 (24) Why me * Styx
16 (---) Don’t ask me why * Billy Joel
17 (19) Et l’Oiseau chantaient * Sweet people
18 (---) Don’t do me like that * Tom Petty & The Heartbreakers
19 (14) Don’t be foolish * Peter Marsh & Vangelis
20 (10) Play the game *Queen
21 (13) Hurt so bad * Linda Ronstadt
22 (11) Food for thought * UB40
23 (29) Tenement steps * The Motors
24 (27) Gimme some lovin’ * Blues brothers
25 (17) Midnight dynamo’s * Matchbox
26 (24) Behind your eyes * Charlie Daniels band
27 (---) Mazurka * Mink DeVille
28 (---) Underwater * Harry Thumann
29 (---) More than I can say * Leo Sayer
30 (---) Upside down * Diana Ross

In verband met een naderende vakantie maar even een 'kale' top 30 met zo min mogelijk tekst.

De binnenkomers zijn allemaal bekend op één na; verder de subtiele maar veelzeggende stijging van New Musik over Emerson, Lake & Palmer heen. En het is naar mijn gevoel erg druk in de lijst, nauwelijks platen met een langdurige geschiedenis. Could you be loved toch over Emotional rescue heen.

Deze week gevonden en in de lijst geplaatst de 'nieuwe' single van Tom Petty & The Heartbreakers. Ik beschouw het maar als opvolger van Refugee, maar volgens mij was de single in de VS al eerder uitgebracht. Wel minder overigens dan Refugee. Desalniettemin:

Een leuke vakantie toegewenst, Hans!

Wij gaan a.s. november erop uit, dus ben ik hier om de topics levende te houden.

Gedeeltelijk vanwege deze topic hebben wij inmiddels die laatste OMD-verzamelaar te huize.

Waarvoor allerwege dank, uiteraard!

Helemaal weg ben ik nog niet. Maandag plaats ik nog een eigen Top 20 en daarna zal Ranboy twee Engelse lijsten en één keer mijn top 20 publiceren.

Dus keep up the good work!

De Engelse Top 40 van 26 juli 1980:

01 02 Use it up and wear it out - Odyssey
02 01 Xanadu - Olivia Newton John & E.L.O.
03 10 More than I can say - Leo Sayer
04 03 Jump to the beat - Stacy Lattislaw
05 05 Could you be loved - Bob Marley & The Wailers
06 04 Cupid - Detroit Spinners
07 07 Babooshka - Kate Bush
08 31 Upside down - Diana Ross
09 19 Emotional rescue - Rolling stones
10 06 My way of thinking - UB40
11 16 Let's hang on - Darts
12 20 There there my dear - Dexys midnight runners
13 17 Love will tear us apart - Joy division
14 23 A lovers holiday - Change
15 13 747 (Strangers in the night) - Saxon
16 09 Waterfalls - Paul McCartney
17 26 Computer game - Yellow magic orchestra
18 08 Crying - Don McLean
19 38 Oops upside your head - Gap band
20 32 Wednesday week - Undertones
21 28 Lip up fatty - Bad Manners
22 25 Neon knights - Black sabbath
23 40 Mariana - Gibson brothers
24 12 Funky town - Lipps inc.
25 --- Are you getting enough or what makes you happy - Hot Chocolate



26 35 My girl - Whispers
27 11 To be or not to be - B.A. Robertson
28 27 Me myself I - Joan Armatrading
29 --- 9 to 5 - Sheena Easton



30 22 Play the game - Queen
31 --- Sanctuary - New musik
32 39 Does she have a friend - Gene Chandler
33 --- Funkin' for Jamaica - Tom Browne



34 21 I'm not your stepping stone - Sex pistols
35 14 Everybody's got to learn sometime - The Korgis
36 --- Brazilian love affair - George Duke



37 34 Fantasy - Gerard Kenny
38 --- Burning car - John Foxx



39 --- Sleepwalk - Ultravox



40 15 Simon Templar - Splodgenessabounds

Toch wel een bijzonder weekje. De vele stijgers, de opvallendste is Diana Ross met Upside down (+23), zorgen voor enkele forse dalers. Blijkbaar hadden onze Engelse buren genoeg van de Splodgenessabounds (-25), The Korgis (-21) en B.A. Robertson (-16). Flack en Hathaway verdwenen zelfs vanaf 18 (-23).

De Engelsen grossieren ook in horten en stoten. De ene week stijgt een plaat behoorlijk, de week erna is er stilstand of zelfs verlies. Voorbeelden deze week: Rolling stones toch omhoog, net als het Yellow Magic orchestra en de Undertones. Vorige week omhoog en nu stilstand voor Bob Marley, Kate Bush en Joan Armatrading. Volgende week kan het weer andersom zijn.

Grappige nieuwe binnenkomers, eerlijk is eerlijk. De hoogste nieuwe binnenkomer krijgt als enige een onvoldoende, Are you getting enough or what makes you happy (wat een titel) van Hot chocolate. Mijn grootste probleem er mee: volstrekt ontdaan van de aardige, eigen en unieke identiteit van Hot chocolate. Geen enkele bijzonderheid, gewoon niks. Een 4,5.

Maar er gloren betere platen. Op volgorde: eerst maar eens aandacht voor platen die wij pas in 1981 zouden treffen, 9 to 5 (ofwel Morning train) van Sheena Easton (8). Een mooi cijfer, eerlijk verdiend voor een goede plaat. Ze komt pas in mei 1981 in de Nederlandse hitlijsten.

Ook Tom Browne zou Nederland nog maanden op zich laten wachten. Maar Funkin' for Jamaica zou dan ook wel gelijk nummer één worden en van mij maar liefst 6,5 punten. Voor originaliteit en ook al ligt die muziek mij niet zo, je kunt niet zeggen dat het niet goed gemaakt is of dat het smakeloos is. Helemaal niet. Funkin' for Jamaica komt in januari 1981 in de Nederlandse Top 40. Dan spreken wij elkaar weer over deze plaat!

New musik met Sanctuary (8) bereikt ons pas in oktober 1980. Het lijkt niet op te vallen, maar het is een weekje met electronica in deze Engelse hitlijst, te beginnen dus met deze opvolger van This world of water, waar wij nu pas een notering voor hebben. Sterke plaat maar iets minder toch dan zijn voorganger.

De electronica zet door, zij het op voorzichtige posities, met John Foxx en Burning car (8,5) en Ultravox met Sleepwalk (8). Grappig genoeg was John Foxx natuurlijk de oorspronkelijke zanger van Ultravox. Hij is zeer serieus in zijn electronica muziek en eigenlijk een beetje zwaar op de hand daarin. Ultravox is al heel herkenbaar met hun debuut in de Engelse hitlijst. Voor hen dus een bijzondere week, 26-7-1980. Zij zijn 'losser' en ook wat vrolijker in hun benadering van electronische muziek kun je zeggen als je deze beide singles met elkaar vergelijkt.

Ik heb die dubbele verzamelaar van de in Nederland nauwelijks bekende John Foxx maar ik kan zeggen dat hij de muziek altijd serieus benaderd. Als vakman is hij daarin te prijzen maar soms wil je als luisteraar ook wel eens iets minder precies en wat luchtigers.

Ten slotte van mijn kant lovende woorden voor Brazilian love affair van George Duke (7). Hier wil ik ook een compliment maken voor een van de betere disco singles, gelardeerd met funk en interessant gitaarwerk. Eerlijk is eerlijk, ik heb de 12" van 7:33 afgeluisterd, dan wordt je misschien extra beïnvloed. Maar ik kan het veel beter hebben dan de Odyssey en Gap band ontwikkeling die momenteel ook gaande is.

George Duke!!

En we spreken elkaar zeker weer over Tom Browne. Echt een geweldige single, dus jammer dat het wachten nog lang is...

Week 31 - 1980
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: Ottawan - D.I.S.C.O.
#8: Paul Simon - Late In The Evening


Norman Bates? Nee, een rijke artiest met een swingend liedje!

#27: Roxy Music - Oh Yeah


Roxy Music mikken naast de hitparade met elegant popnummer.

#28: Racey - Rest Of My Life
#29: Stacy Lattisaw - Jump To The Beat
#30: The Ritchie Family - Give Me A Break

Zo te zien heeft de zomerrecessie toegeslagen...

Allereerst mijn bespreking over het kleuterschoolwerk van Ottawan. Het geklungel van The Gibson Brothers en The Goombay Dance Band zorgde duidelijk voor nakomelingen. Ottawan is helemaal D.I.S.C.O.: Drammerig, Incompetent, Simpel, Cliché en Onnozel [3,5].

Op #8 treffen we Paul Simon aan met een nummer dat zo op Graceland had kunnen staan. Dit was altijd al een van m'n favoriete hits van hem. De groove is luchtig en past uitstekend bij z'n wat warme stemgeluid. Ook vind ik het subtiele gebruik van de gitaar in positieve zin opvallend. Het voegt wat toe aan een genre die er niet echt geschikt voor lijkt te zijn [8,5].

Het is soms opvallend hoe liedjes die meteen herkenbaar klinken nooit hits zijn geworden. Was het misschien een slechte timing? Is de x-factor pas later doorgedrongen? Had iedereen het album al? Of een combinatie van die drie? Wie zal het zeggen. Ook Oh Yeah van Roxy Music heeft bij z'n release geen succes mogen proeven in Nederland. Waar dat aan ligt, ik zou het toch echt niet weten. Dit bevat namelijk alles om tot grote hoogtes te stijgen: Een goed in het gehoor liggende, luchtige arrangement, harmonieuze samenzang, Bryan's gebruikelijke 'suave' stijl. Een stuk beter ook dan de vorige single Over You. Stijlvolle popmuziek van een zeer degelijk niveau [8,5].

Blokje 'Succes Is Vergankelijk'. Met Racey dachten de heren Chapman goud in handen te hebben. Dat was ook wel zo, voor drie hits. Dat de koek daarna op was bewijst o.m. dit nummer dat al niet op YouTube te vinden is (wel op Soulseek). In de basis klinkt het niet onaardig, maar die zang... [4,5] Met Stacy Lattisaw werd duidelijk ingezet op de Michael Jackson-rage anno toen. Maar Michael Jackson was al volwassen geworden (in leeftijd, tenminste) dus die vlieger gaat hier al niet op. Een eendagsvliegje, dus [4,5].

Speciaal vanwege de Gay Pride deze week mag de Ritchie Family even langskomen . M'n lieve vrouw omschrijft het als 'Vegas showgirls on coke'. Kan ik me zeker in vinden. Beetje druk gedoe allemaal in een genre dat op z'n laatste benen lijkt te lopen [4,5].

Blij dat er hier eens positief gesproken wordt over Roxy Music anno 1980 .
Het album 'Flesh + Blood', waaruit deze single komt, was namelijk een van mijn eerste LP's die ik ben blijven koesteren. Alle singles hieruit vind ik klassiekers, en zeker Oh Yeah.

Aan eerste LP's kleven vaak sentimentele gedachten die de beoordeling van een plaat uiteraard sterk kunnen beïnvloeden.
Wel was South downs nog niet eerder verschenen en dus werd Oh yeah een gewilde single.

Maar het blijft ten tijde van Oh yeah en de hele LP Flesh & Blood een geheel ander geluid dan de frivole eerste jaren van Roxy music en die houden mijn voorkeur. Overigens de hoes van Kaztor vind ik nog wat hebben. Maar wat te denken van deze officiële Nederlandse hoes:





En op de achterkant:

[img][/img]

Ik vind dat kale design eigenlijk best bij het nummer passen. Het heeft wel iets.

TOP 40 VAN ROB nr 214, 30-7-1980
dw vw aw
1 4 3 Babooshka - Kate Bush
2 5 3 Peter Gunn - Emerson, Lake & Palmer
3 3 5 Waterfalls - Paul McCartney
4 2 5 Messages - Orchestral Manoeuvres in the Dark
5 1 9 Everybody's gotta learn sometime - The Korgis
6 6 4 Tenement steps - The Motors
7 15 3 This world of water - New Musik
8 22 2 The winner takes it all - Abba
9 17 3 Si j'étais président - Gérard Lenorman
10 23 2 Don't ask me why - Billy Joel
11 10 8 Theme from 'New York, New York' - Frank Sinatra
12 8 9 Power - The Temptations
13 7 9 Hurt so bad - Linda Ronstadt
14 13 5 Emotional rescue - The Rolling Stones
15 9 8 Xanadu - Olivia Newton-John & ELO
16 12 6 The other side of the sun - Janis Ian
17 11 7 The groove - Rodney Franklin
18 19 4 Could you be loved? - Bob Marley & the Wailers
19 29 2 The harder they come - Joe Jackson Band
20 31 2 More than I can say - Leo Sayer
21 35 2 Twilight zone - Manhattan Transfer
22 21 4 Rock me up a mountain - Anita Meyer
23 14 6 Don't be foolish - Peter Marsh & Vangelis
24 26 4 Et les oiseaux chantaient - Sweet People
25 20 5 Memories of France - Margriet Markerink
26 28 12 Toccata - Sky
27 25 4 Even aan mijn moeder vragen - Bloem
28 32 2 Upside down - Diana Ross
29 34 2 A lover's holiday - Change
30 16 7 Play the game - Queen
31 18 10 Nightboat to Cairo - Madness
32 -- 1 Gimme some lovin' - The Blues Brothers
33 -- 1 Underwater - Harry Thumann
34 36 2 California gold - Aero
35 -- 1 Het oude huis - Willeke Alberti
36 -- 1 Shandi - Kiss
37 -- 1 One day I'll fly away - Randy Crawford
38 24 6 Everything works - Cheap Trick
39 30 14 Breathing - Kate Bush
40 27 6 Wondering where the lions are - Bruce Cockburn

Heftige veranderingen aan de top: The Korgis tuimelen van 1 naar 5; de magie is kennelijk uitgewerkt; en Kate Bush weet nog steeds ELP voor te blijven en scoort haar derde nummer 1 hit van het album Never forever: een knappe prestatie!

Daaronder vier snelle stijgers die de top 10 in denderen, dus dat lijkt geen trage zomerlijst te worden. Van 11 tot 17 de slachtoffers: zeven zakkers.

Wel lijkt het zomer qua binnenkomers: weliswaar vijf, maar allemaal in de dertig, dus vrij laag.

De hoogste is Gimme some lovin' van de Blues Brothers, een cover natuurlijk van de Spencer Davis Group; een prima origineel, dus die cover is ook goed te verteren. Wat later zou ook de Janse Bagge Bend hier goede zaken mee doen (Sollicitere).

Op 33 Underwater van Harry Thumann, een perfecte combinatie van modern discotoetsenwerk en ouderwetse orkestbombast met violen en blazers. Door de titel en de gejaagde klanken lijkt het een soundtrack van een film, maar dat heb ik niet nagezocht.

Op 35 good old Willeke Alberti. Een verrassing misschien, en ook haar enige hit in mijn top 40 in de afgelopen 35 jaar. Maar ik heb wel een zwak voor die sentimentele ballads, nog meer omdat ik als kind ook (ongewenst) verhuisd ben waardoor ik het gevoel van dit lied ook als 14-jarige goed kon begrijpen. Overigens zakt deze plaat volgende week alweer, dus geen groot succes.

Hetzelfde geldt voor Shandi van Kiss, een piepklein hitje. Ze proberen het hier ook met een soort ballad, maar het overtuigt niet erg. Maar ook de grote Kiss-hits deden in mijn lijst erg weinig.

Ten slotte op 37 de outsider, Randy Crawford met haar eerste solosingle One day I'll fly away. Een slow starter, maar uiteindelijk wordt het de grootse hit onder de binnenkomers van deze week, en een nummer 1 hit in de top 40. Randy was al bekend van haar hit Street life met The Crusaders in 1979, maar hier heeft zij goud in handen. Met haar prachtige stem stuwt ze dit lied tot grote hoogten.

Tipparade: Week 31 van 1980.

Alarmschijf: Ottawan - D.I.S.C.O.
Te simpele en al te foute disco, het kan wel eens op een feestje (en met enkele glazen op).
Cijfer: 4

#8: Paul Simon - Late In The Evening
De nummers van Paul Simon zijn vaak origineel en subtiel gearrangeerd zoals ook hier: die percussie en jazzy-getinte blazers en het nummer heeft ook relaxte en wat zomerse sfeer.
Cijfer: 8,5

#27: Roxy Music - Oh Yeah
Dit lijkt de voorbode van Avalon: stijlvol gearrangeerd, past perfect bij de croonerzang van Bryan Ferry, inderdaad een evergreen geworden zonder een grote hit geweest te zijn.
Cijfer: 8,5

#28: Racey - Rest Of My Life
Geen clip gevonden.

#29: Stacy Lattisaw - Jump To The Beat
Net als Ottowan vind ik dat te simpele disco, het klinkt mij wat goedkoop en vrij banaal.
Cijfer: 4,5

#30: The Ritchie Family - Give Me A Break
Hier zit toch meer passie en vuurwerk in dan de vorige disco-hit maar ook dit nummer is vrij banaal.
Cijfer: 5,5

Hot 100 - Week of July 26, 1980

Top 10:

#1 - #1 Billy Joel - It's Still Rock 'N Roll To Me
#2 - #7 Olivia Newton-John - Magic
#3 - #3 Elton John - Little Jeanie
#4 - #4 The (Detroit) Spinners - Cupid-I've Loved You For A Long Time
#5 - #5 The Manhattans - Shining Star
#6 - #2 Paul McCartney & The Wings - Coming Up (Live At Glasgow)
#7 - #6 Robbie Dupree - Steal Away
#8 - ? Rocky Burnette - Tired Of Toein' The Line
#9 - ? The S.O.S. Band - Take Your Time
#10 - #8 Bette Midler - The Rose

ONJ vormt ineens een bedreiging voor Billy Joel. Verder twee nieuwe binnenkomers...

Amerika is wat laat met het Rocky Burnette-nummer terwijl het juist ontzettend Amerikaans klinkt. Beetje een 50's-sound in een soort van 1980-jasje. Het doet me in de verte ook wat aan ELO denken. Een beetje een middenmoter [6,5].

De Onderste 10 van de Hot 100:

#100 - ? Crystal Gayle - The Blue Side
#99 - ? Tony Joe White - I Get Off On It
#98 - ? Cheap Trick - Everything Works If You Let It
#97 - ? Robin Lane & The Chartbusters - When Things Go Wrong



#96 - ? The Silencers - Shiver And Shake
#95 - ? Gary Burbank With Band McNally - Who Shot J.R.?
#94 - ? Grateful Dead - Alabama Getaway
#93 - #96 Frankie Valli - Where Did We Go Wrong?
#92 - ? Eric Troyer - Mirage
#91 - ? Player - It's For You

We beginnen met Crystal Gayle. Als je elke keer drie uur lang je haar moet wassen houdt je natuurlijk weinig tijd over om deugdelijke ballads te schrijven. We kennen haar waarschijnlijk alleen van Don't It Make My Brown Eyes Blue, maar verder missen we er niks aan. Een soort van vrouwelijke Michael Bolton [3].

Ja sorry, maar het Tony Joe White-nummer, daar MOET ik gewoon even wat lyrics bij posten...

I met a pretty girl who really turned me on, but we didn't make it very far
It's hard to make love to a lady when she's munching on a candy bar

And I couldn't help but say: "Ain't no time for Milky-Way"
And she goes: "I get off on it. I get off on it
Give just a little slack, can't you see I'm into snacks, I get off on it"

en zo gaan we even door. Ontzettend campy dit, maar ik kan me er best mee vermaken. Doet me ook erg denken aan Isaak Hayes, meer bepaald Chef uit South Park [6,5].

Voor Cheap Trick hebben we hier een zwak. Ook dit nummer klinkt lekker energiek en no-nonsense. Deze band is veel meer dan alleen I Want You To Want Me [7,5].

The Silencers zijn vervolgens een saaie Cars-rip-off [3,5].

Robin Lane & The Chartbusters heb ik moeten downen. Ik vind het helemaal niet slecht. Het doet me enigszins wat aan Patti Smith denken en het gitaarspel refereert aan The Byrds. Het wordt wat simpel gehouden, maar dat is juist precies goed zo. Dit nummer heeft niet teveel franje nodig. Leuke ontdekking [8].

Er was toendertijd nogal wat gedoe rondom de serie Dallas, waarin in een cliffhanger oliemagnaat J.R. Ewing werd neergeschoten door een onbekende (z'n minnares, blijkt later).
Gary Burbank's liedje werkte toen ongetwijfeld beter dan nu. Nu is het vooral achterhaald [4].

Met psychedelica heeft het weinig meer te maken, maar de Grateful Dead zetten hier een knap staaltje country-rock neer. Aan de instrumentatie is jarenlang ervaring af te horen [7,5].

Eric Troyer's Mirage kan ik nergens vinden.

Ja, dat is Ron Moss, tweede man van links op de foto van de YouTube-link. Hij was de bassist van Player, die hier weer met een heel aardige ballad komen. Het klinkt wat gelikt, maar staat net aan de goede kant van de streep. Vooral de saxofoon klinkt lekker [7,5].

Helemaal met je eens, geweldige stem. We kennen haar van de Crusaders maar hier wordt op hoog niveau een geheel ander nummer gebracht. En heel bijzonder, ik weet nog wel dat het ook in 1980 zelf als heel opzienbarend werd beschouwd. Enfin, ze zou er uiteindelijk ook de eerste plaats mee bereiken, van de Top 40 toch in ieder geval!

Tja, als je wat achterloopt op de over elkaar heenbuitelende ontwikkelingen in dit topic, vraag je je af: waar zal ik beginnen?

Eerst maar de highlights: als funkliefhebber zal ik jullie niet versteld doen staan met de opmerking dat die Engelise hitlijst twee van de beste krakers uit begin jaren tachtig als binnenkomer heeft. George Duke indeed! De man begon me in de later in de jaren tachtig een beetje te irriteren door een ál te gezichtsloos gebruik van synths en keyboards in de arrangementen van zijn eigen nummers en zijn producties van anderen, maar met A Brazilian love affair maakt-ie een voortreffelijke start van het nieuwe decennium. Glad en gelikt, zeker, maar ook perfect en smaakvol gearrangeerd, met veel swingende percussie, ragfijn gitaarwerk en een heerlijk zomerse beat (9,5).

Tip: check ook het gelijknamige album, een heerlijke mix van funk, jazzrock en samba-klanken met - hoe kan het ook anders met zo'n titel - medewerking van veel Braziliaanse topmuzikanten.

Bij die single van Tom Browne dacht ik in eerste instantie een voortreffelijke nieuwe single van Chaka Khan te horen. Maar nee, het bleek de voor mij verder onbekende Toni Smith (ik heb het net even opgezocht) die hier zo'n geweldige soulscheur opentrekt. Alles klopt aan dit nummer: de party-vibes, de trompet-riffs (dat is Tom zelf, zoals jullie waarschijnlijk wel weten), de vocals natuurlijk, en vooral de bas, Die doet af en toe opmerkelijke, stuiterende dingen, maar je gaat daardoor wel helemaal uit je dak van dit nummer (9).

Nog twee aardige weetjes rond dit nummer: het gaat hier niet om het eiland Jamaica, maar de New Yorkse buurt Jamaica in de wijk Queens, als ik me niet vergis (is ook op het hoesje te zien).
En in het kader van de 'trivia facts' heb ik nog in mijn hoofd opgeslagen dat dit één van de zeer weinige nummers was in de historie van de Amerikaanse R&B-lijsten die in die lijst op #1 kwam, maar níet de Billboard Hot 100 wist binnen te dringen. Gek hè, dat dit nummer in de VS helemaal niets is geworden. Ik dacht dat wij er in Nederland aardig vroeg bij waren met Funkin' for Jamaica (N.Y.), maar Engeland loopt zo te zien een half jaar op ons voor.