Nou, dat is waar. De 'naslag-makers' hebben er tot en met de laatste edities er een zooitje van gemaakt. Wat te denken van het automatich optellen van een dubbele hitnotering, dusdanig dat niet meer te achterhalen is wanneer een single voor de tweede keer genoteerd stond? Troep, gemaakt door gewetenloze schurken! Met de software hadden ze ook veel meer gekund, ik ben blij dat ik met de laatste editie eindelijk eens een top 40 kan printen. Ja, en dan nog uiteraard niet hoe het er ooit uitzag, waardeloos (10e editie, 2009)

Musician’s Top 30, 23 augustus 1980

01 (03) A forest * The Cure
02 (01) The harder they come * Joe Jackson band
03 (05) Babooshka * Kate Bush
04 (04) Don’t ask me why * Billy Joel
05 (02) Could you be loved * Bob Marley & The Wailers
06 (08) Me myself I * Joan Armatrading
07 (10) Late in the evening * Paul Simon
08 (09) This World of water * New Musik
09 (13) Oh yeah * Roxy Music
10 (06) Think about me * Fleetwood mac
11 (12) Don’t do me like that * Tom Petty & The Heartbreakers
12 (11) Duchess * Genesis
13 (16) Simon Templar * Splodgenessabounds
14 (07) Waterfalls * Paul McCartney
15 (18) Underwater * Harry Thumann
16 (14) Why me * Styx
17 (---) All over the World * E.L.O.


...lang vervlogen tijden...

18 (28) Because they’re Young * Duane Eddy
19 (24) The winner takes it all * Abba
20 (21) One love * Sniff ’n the tears
21 (20) Mazurka * Mink DeVille
22 (26) Anak * Freddie Aquila
23 (---) Dreamin’ * Cliff Richard



24 (25) Si j’etais president * Gerard Lenorman
25 (19) Peter gunn * Emerson, Lake & Palmer
26 (15) Messages * O.M.D.
27 (17) Emotional rescue * Rolling stones
28 (---) I’m alright * Kenny Loggins



29 (---) Dancin’ cowboys * Bellamy brothers


Dancin' cowboys

30 (---) The winds of change * Mike Batt


The winds of change

The Cure toch door naar de eerste plaats: de grote doorbraak met Seventeen seconds hoewel hun eerste album ook best meer aandacht (en hitnoteringen) had mogen krijgen.

Het gaat goed verder met Paul Simon, Roxy music en Harry Thumann stijgt inmiddels ook al weer een week of 5. De meeste winst werd gemaakt door de oude Duane Eddy.

E.L.O. trok de derde (hit)single van Xanadu. Beter dan I'm alive en de titeltrack. Cliff Richard bleef ook in de jaren '80 onverminderd aanwezig. Ook hier geen onaardig nummer, hij bleef altijd aardig meekomen, ook al was hij wel eens jaren niet meer te vinden in de hitlijsten.

Dan een soundtrack van de film Caddyshack, vertolkt door Kenny Loggins. I'm alright is een krappe voldoende. Een beetje erg gelikt, erg Amerikaans. Behalve dat duet in 1978 met Stevie Nicks (Whenever I call you friend) denk ik op dit moment soms stiekem: was hij maar bij Jim Messina gebleven.

Ik heb ook nog een single van de Bellamy brothers gevonden in de allergoedkoopste uitverkoopbakken (fl 0,50) maar hier is het duo al geen schim meer van If I said you had a beautiful body, laat staan Let your love flow.

Mike Batt wist met The Winds of change ook al de hitlijsten niet te bereiken, zelfs de Tipparade niet, maar zijn sprookjesachtige en enigszins monotone single is een hele verre voorloper voor al het werk dat hij later schreef (en nog steeds schrijft) voor Katie Melua. Zij weet het alleen met iets meer verve te brengen, allemaal.

Die laatste editie van het Hitdossier is inderdaad om te huilen. Een hoop gehannes met duetten en dubbele noteringen en geen mini-biografiëen meer. Ben dik tevreden met de 2005-editie, aangevuld met dat Album-dossier, uiteraard.

En die cd-roms van Soft Machine heb ik altijd al ondingen gevonden. Als het dan toch per computer moet, dan liever de Top 40-site, al laten die geen tipnoteringen zien bij artiesten.

De Engelse Top 40 van 23 augustus 1980:




01 04 Ashes to ashes - David Bowie
02 01 The winner takes it all - Abba
03 --- Start! - The Jam



04 03 9 to 5 - Sheena Easton
05 02 Upside down - Diana Ross
06 05 Oh yeah - Roxy music
07 06 Oops upside your head - Gap band
08 16 Feels like I'm in love - Kelly Marie
09 13 Tom Hark - Piranhas
10 07 Give me the night - George Benson
11 18 All over the world - E.L.O.
12 10 Funkin' for Jamaica - Tom Browne
13 22 The sunshine of your smile - Mike Berry
14 08 More than I can say - Leo Sayer
15 11 Mariana - Gibson brothers
16 19 There there my dear - Dexy's midnight runners
17 24 Private life - Grace Jones
18 09 Use it up and wear it out - Odyssey
19 15 Lip up fatty - Bad manners
20 --- Dreamin' - Cliff Richard



21 27 Can't stop the music - Village people
22 12 Babooshka - Kate Bush
23 14 Could you be loved - Bob Marley & The Wailers
24 31 Bankrobber - The Clash
25 35 Modern girl - Sheena Easton
26 30 You gota be A Hustler.... - Sue Wilkinson
27 --- Eighth day - Hazel o' Connor



28 40 A Walk in the park - Nick Straker band
29 17 Are you getting enought... - Hot chocolate
30 33 It's still rock and roll to me - Billy Joel
31 29 Sleepwalk - Ultravox
32 --- Marie Marie - Shakin' Stevens



33 --- Best friend/Stand down Margaret - The Beat



34 23 Wednesday week - Undertones
35 20 Xanadu - Olivia Newton John & E.L.O.
36 34 C30, C60, C90 go! - Bow wow wow
37 --- Paranoid - Black Sabbath



38 --- Biko - Peter Gabriel



39 --- Circus games - Skids



40 --- Summer fun - Barracudas




The Jam - Start!
Hazel o' Connor - Eighth day
Shakin' Stevens - Marie Marie
The Beat - Best friend
Black sabbath - Paranoid
Peter Gabriel - Biko
Skids - Circus games
Barracudas - Summer fun

Binnen twee weken op één, wie gaat David Bowie daarin verbeteren? Hoewel, The Jam komt deze week demonstratief binnen op 3. Gaat Ashes to ashes dat volgende week nog redden tegen de Engelse publiekslievelingen van dat moment?

Ik heb al gezien, dat ik alleen maar voldoendes ga uitdelen voor al deze (gemiddeld) prachtige nieuwe platen in de lijst.
Start! (9,5) is uiteraard een geweldige nieuwe binnenkomer van The Jam, een band met korte, puntige new wave songs met vaak een politieke lading en een ijzersterk muzikaal inzicht. Eén van de beste bands ooit in dat genre.

Dreamin' van Cliff Richard (6,5) is al meermalen besproken. Niet heel erg goed, niet slecht. We don't talk anymore was wat aparter. Maar met Dreamin' kan Sir Cliff in beginsel nog jaren mee.

Een dubbelganger van Lene Lovich zowaar en ze heet Hazel o' Connor. "Dat kan ik ook" moet zij hebben gedacht en jawel, Eighth day (8) is een alleraardigste single, spannend en een beetje uptempo. In juni 1981 kwam ze in de Nederlandse hitlijsten niet verder dan een tipje met Will you.

Dan geeft Shakin' Stevens een prima visitekaartje af met Marie Marie (7,5). Een in zijn soort briljant nummer, je moet er van houden. Maar zelfs daarbuiten is het goed. We hadden al eerder Shakin' Stevens in de Engelse lijst, het is mij een raadsel waarom we in Nederland moesten wachten tot april 1981 en This Ole' house. Volgens mij is Marie Marie beter.

Best friend van The Beat (8), het geluid begint inmiddels bekend te worden en mag ook een typisch Beat nummer worden genoemd, een beetje wat vlotter, de politieke betrokkenheid van deze band met progressieve opvattingen mag blijken uit de dubbele A-kant met Stand down Margaret.

Paranoid van Black sabbath (1970, 10) komt zowaar weer eens terug in de Engelse hitlijst. Daar ben ik verder heel kort over, deze onvervalste hardrock klassieker, vandaar even het oorspronkelijke filmpje er bijgezocht. Dat moet je natuurlijk even bekijken.

Net zo goed is Biko van Peter Gabriel (10) met onheilspellende geluiden, haast horror, en een ijzingwekkende tekst met betrekking op de waargebeurde moord op de ZuidAfrikaanse anti apartheidstrijder Steve Biko. Dat waren nog eens tijden. Peter Gabriel weet het prachtig te verwoorden. Het nummer gaat al haast naar wereldmuziek, met ondersteuning van Afrikaanse muzikanten.

Circus games van Skids (7,5) is punk/new wave met een sterke melodie. De Barracuda's met Summer Fun (8) horen ook thuis in die hoek maar hebben er even iets meer van gemaakt, met een prachtig jaren '60 start, oude fragmenten van de Amerikaanse radio en daarna een soort surfachtig nummer maar dan op z'n newwave's.....Als dat maar goed afloopt, met zo'n naam als groep!

Eventjes inhalen hier. De 1967-lijst komt wat later.

Hot 100 - Week of August 16, 1980

Top 10:

#1 - #1 Olivia Newton-John - Magic
#2 - #5 Christopher Cross - Sailing
#3 - #4 The S.O.S. Band - Take Your Time
#4 - #7 The Rolling Stones - Emotional Rescue
#5 - #10 Diana Ross - Upside Down
#6 - #2 Billy Joel - It's Still Rock 'N Roll To Me
#7 - #6 The Manhattans - Shining Star
#8 - #3 Elton John - Little Jeanie
#9 - ? Pete Townshend - Let My Love Open The Door
#10 - ? Kim Carnes - More Love

Zowaar een hoop actie in de lijst waarbij Elton van de #3-positie ontwricht wordt. Billy Joel moet ook plaats maken voor Christopher Cross.

Twee exclusieve binnenkomers, waarvan die van Pete Townshend de meest verrassende. Ik kende het nummer alleen van Pearl Jam's live-uitvoeringen, dus is dit toch een soort van kennismaking. Het heeft een lekkere drive, klinkt eerlijk en 'catchy as hell' (dank aan m'n lieve schat daarvoor) [8].

Het liedje van Kim Carnes vind ik ook enorm meevallen. Een lekker, relaxed disco-deuntje met een 70's-vibe. Geen Bette Davis Eyes uiteraard, maar alleszins genietbaar [8].

De Onderste 10 van de Hot 100:

#100 - ? Foghat - Stranger In My Home Town
#99 - ? Spider - Everything Is Alright
#98 - ? Billy Preston - One More Time For Love
#97 - ? Herb Alpert - Beyond



#96 - #98 The Kingbees - My Mistake
#95 - #96 Ted Nugent - Wango Tango
#94 - ? Roy Orbison & Emmylou Harris - That Lovin' You Feelin' Again
#93 - ? Journey - Walks Like A Lady
#92 - ? Bob Seger - Against The Wind
#91 - ? Kiss - Shandi

Foghat... De naam klinkt bekend. Het liedje zelf is nogal kazig. Verder valt er niks over te zeggen [5]. Nóg bloedelozer is Spider. Slechte, zesderangse rockmuziek met ontzettend slechte zang, ditmaal van een heerschap in de band. Totaal niet 'alright' [2]. Meer saaiheid wordt ons voorgeschoteld door twee artiesten waarvan we zeker wel meer mochten verwachten: The Big O en Emmylou Harris. Slappe drek dat in geen enkel opzicht de aandacht vasthoudt [3].

Heel verrassend: Billy Preston's liedje kan ik nergens vinden.

Herb Alpert's liedje klinkt hier als een vuurtoren in een zee van middelmatigheid. Dit vind ik heerlijk klinken. Die futuritische backing en dan die saxofoon... Jazz-muziek herleid naar de definitie van 1980, zo zou men het kunnen omschrijven. Prima nummer! [9].

Journey valt hier ook in positieve zin op. De bluesy vibe is zeer goed getroffen, het loopt echt heel lekker en die gitaarsolo klinkt smaakvol. Ik krijg steeds meer waardering voor deze band [8,5].

Tja. Herb Alpert moest ook mee met z'n tijd.....

Ik heb een Greatest hits van hem en daar staat Beyond niet bij. Z'n sterkste werk is toch wel dat ten tijde van hem met de Tijuana Brass. Maar dan praten we over begin jaren '60. Het was ook z'n meest succesvolle periode, iedereen kent uiteraard:

A taste of honey

Maar het leven moest verder. Vorig jaar was zijn grootste hit aller tijden in de VS overigens, het nummer Rise. In Nederland was het in geen velden of wegen te vinden....

Week 35 - 1980
Top 40
Tipparade

#11: Telly Savalas - Some Broken Hearts Never Mend
#15: The Korgis - If It's Allright With You Baby
#16: Diesel - Sausolito Summernight
#26: Teach-In - Regrets
#27: Patricia Paay - Maybe-To Know Him Is To Love Him
#28: The Meteors - Together Too Long


Too long in de Tipparade?

#29: The New Four - Meisje, Ik Ben Een Zeeman
#30: Stevie Wonder - Master Blaster (Jammin')

Wat moeten we zeggen over Kojak's poging tot een zangcarrière en, meer bepaald, deze (grote) hitsingle? Nou, zingt ie eigenlijk wel? Het enigste dat misschien echt opvalt aan het liedje zijn de achtergrondvocalen die de vloer met 'm aanvegen. Dan maar iets over het clipje? Toppop's decor voor het nieuwe seizoen? Het kopje koffie? Z'n pro-rokenstatement? Z'n mooie zonnebril? Z'n zojuist aangeschafte grijze colbertje die hij graag laat zien? Tenslotte iets met de woorden 'schoenmaker' en 'leest' en zo maak ik een alinea vol [2].

The Korgis komen met een tegenvallende opvolger voor de hit Everybody's Gotta Learn Sometimes. Aan de muziek ligt het niet zozeer. Het klinkt wat dromerig met een jaren '60-sfeertje en het lijkt alsof ze voor een Phil Spector-geluid wilden gaan, maar ik heb het nogal moeilijk met het feit dat een volwassen man dit zingt. Daardoor valt het tussen wal en schip en valt het niet op. Dit liedje toont eigenlijk aan waarom het grote succes voor de band wegbleef [5].

Diesel heeft daarentegen meer ballen. Typisch Amerikaans klinkende rockmuziek en het succes aldaar was niet minder dan terecht. De harmonizing klinkt ontzettend catchy en het refrein blijft meteen in je hoofd getimmerd zitten. Ijzersterk nummer waar we trots op mogen zijn! [9].

Teach-In lijkt hier een heel andere band dan die van Dinge-Dong en de line-up was zo te zien ook niet meer dezelfde. Deze ballad laat me volledig koud. De zanger klinkt okee, maar de zangeres klinkt duidelijk minder en ze gaan niet goed samen. 'I regret having you make me listen to this song!' roept m'n lieve vrouw me toe! Gezichtsloos en vlak [3].

Patricia Paay is zo te horen al goed op weg om een diva te worden. Wat klinkt dit drakerig en zelfingenomen. Dan honderd keer liever Je Bent Niet Hip [3].

M'n lieve schat noemt de Meteors-single rockmuziek met een klein beetje Talking Heads erin. Dat vind ik precies de goede omschrijving. Na negen weken(!) Tipparade is het zonde dat dit niet in de Top 40 terecht kwam. Ik kon het nog niet, maar ben zeker verrast. De mix van rafelige rockmuziek met donkere wave wordt heerlijk opgestookt door de uitstekende zang. Dit had beslist meer mogen doen en maakt me benieuwd naar meer van hun werk [9,5].

Vervolgens een vermeend favoriet van m'n wijlen vader, niet geheel toevallig een zeeman himself. Ik heb een gruwelijke pesthekel aan carrousel-achtige muziek, zoals op kermissen en draaimolens etc. Maar hier speelt een deel jeugdsentiment mee en in z'n soort is het best te doen. Kom ik dus uit op een [5].

Je kan Stevie Wonder met het album Hotter Than July verweten uitverkoop te houden, maar ik vind het eigenlijk best nog fijne muziek. Hij voelde zich waarschijnlijk genoodzaakt om met een hit-album te komen na het floppen van The Secret Life Of Plants. Misschien heiligschennis, maar toch ook enigszins begrijpelijk, al daalde het na een paar jaar wel naar een erg bedenkelijk niveau (I Just Called To Say 'I Love You' anyone? ) Reggae leek toendertijd redelijk hot te zijn en Stevie greep die gelegenheid aan om met zijn versie daarvan te komen. Ik vind dit wel een geslaagd liedje, al haalt het niet het niveau van z'n vroegere werk meer. Master Blaster gaat er dan ook met een ruime voldoende vandoor [8].

Met dat laatste zeker eens. Ik vind Hotter than July helemaal geen slecht album en ook de eerste single, Master blaster dus, niet (8,5).

Wist hij dat niveau nog maar eens te halen! Ik geef toe, de zeldzame hoogtes van zijn jaren '70 albums worden niet gehaald. Maar Hotter than July komt een heel eind.

Tipparade: Week 35 van 1980

#11: Telly Savalas - Some Broken Hearts Never Mend
Lange tijd niet meer gehoord maar dit klinkt nu belegen en Kojak kan duidelijk beter acteren dan zingen.
Cijfer: 4

#15: The Korgis - If It's Allright With You Baby
Dan veel liever de moderne variant van Mama's & Papa's, sfeervol en dromerig waarbij de synths misschien wat gedateerd klinken. Maar dit kan ik goed pruimen al vind ik hun vorige singles iets beter.
Cijfer: 7,5

#16: Diesel - Sausolito Summernight
Ook lange tijd niet meer gehoord maar naar aanleiding van dit topic terug voor de geest gehaald en zelfs zopas gevonden op een hitcompilatie onder het stof. Inderdaad erg catchy met name het stemmenwerk.
Cijfer: 8,5

#26: Teach-In - Regrets
De Nederlandse variant van Abba komt met een melige ballad die ook mij koud laat. Erg vlak inderdaad en matige zang van beiden.
Cijfer: 3

#27: Patricia Paay - Maybe-To Know Him Is To Love Him
Patricia Paay is wel een goede zangeres maar die cover-medley voor mij niet gemoeten, het nummer klinkt ook vrij vals (slechte geluidskwaliteit?).
Cijfer: 4,5

#28: The Meteors - Together Too Long
Inderdaad een geslaagde mix van rock en wave met gepaste synths, dit kende ik zelfs niet.
Cijfer: 8

#29: The New Four - Meisje, Ik Ben Een Zeeman
Ik hou ook niet van kermismuziek en dit is geen jeugdsentiment voor mij. Dus kan ik er niets mee.
Cijfer: 2,5

#30: Stevie Wonder - Master Blaster (Jammin')
Stevie Wonder even op de reggae-toer en ik vind dit best klinken, goede tekst ook.
Cijfer: 8

Het moet wel zo wezen, ben het grotendeels met de cijfers van Luc en de bevindingen. Het wordt tijd voor een opleving met het betere werk.

Na de zomer, dat vaak als een slappe periode werd gezien zeker ook wat betreft verkopen, moest men er vanaf het najaar weer tegen aan!

TOP 40 VAN ROB nr 218, 27-8-1980
dw vw aw
1 2 7 Peter Gunn - Emerson, Lake & Palmer
2 1 7 Babooshka - Kate Bush
3 4 6 Don't ask me why - Billy Joel
4 5 4 I'm all right - Kenny Loggins
5 7 6 Upside down - Diana Ross
6 10 3 Oh yeah - Roxy Music
7 14 3 A forest - The Cure
8 13 3 Anak - Freddie Aguilar
9 12 4 Late in the evening - Paul Simon
10 3 7 This world of water - New Musik
11 15 5 One day I'll fly away - Randy Crawford
12 6 7 Si j'étais président - Gérard Lenorman
13 8 6 The winner takes it all - Abba
14 11 6 The harder they come - Joe Jackson Band
15 17 5 Underwater - Harry Thumann
16 9 9 Emotional rescue - The Rolling Stones
17 27 2 Ashes to ashes - David Bowie
18 29 2 All over the world - ELO
19 28 2 Sausalito summernights - Diesel
20 25 3 Because they're young - Duane Eddy
21 16 9 Waterfalls - Paul McCartney
22 -- 1 Another one bites the dust - Queen
23 18 4 Niño del sol - George Baker
24 24 8 Tenement steps - The Motors
25 26 4 To be or not to be - B.A. Robertson
26 32 2 Steal away - Robbie Dupree
27 -- 1 Don't leave me here - Taurus
28 35 2 Sitting in a café - Cherry van Gelder-Smith
29 -- 1 Magic - Olivia Newton-John
30 19 13 Everybody's gotta learn sometime - The Korgis
31 21 9 Messages - Orchestral Manoeuvres in the Dark
32 30 3 Big shot - Jona Lewie
33 33 2 Don't sleep away the night - Daniel
34 34 2 Use it up and wear it out - Odyssey
35 -- 1 One love - Sniff 'n the Tears
36 -- 1 Let my love open the door - Pete Townshend
37 20 6 Twilight zone - Manhattan Transfer
38 22 4 Me myself I - Joan Armatrading
39 23 6 More than I can say - Leo Sayer
40 31 8 Could you be loved? - Bob Marley & the Wailers

En dan toch, na 4 weken gewacht te hebben op 2, neemt Peter Gunn toch nog de eerste plaats over van Babooshka! Daarna volgens zeven stijgers op rij, dus hoe lang dit nog kan duren, is maar de vraag. Vooral A forest gaat snel in de vaart der volkeren.

Vijf binnenkomers deze week, de meeste al besproken, maar één heel bijzondere.

Op 22 het vertrouwde Queen, maar met een nieuw (disco)geluid, inderdaad erg leunend op het werk van Chic, maar in handen van Freddie en kornuiten klinkt het toch heel apart. Commercieel is het zeker een gouden greep, hun eerste nummer 1 hit in de US (geloof ik) en ook 1 in NL. Maar van schoonheid of ontroering is geen sprake, dus in mijn lijst zal het stranden op de 12e plaats.

Op 27 die bijzondere plaat, de Nederlandse symfoband Taurus (uit Haarlem). Dit is hun bekendste werk, dus ergens anders van zul je het zeker niet kennen. De song Don't leave me here klinkt uitzonderlijk gedreven-jachtig, vol met percussie, gitaar en de hoge stem van Martin Scheffer. Ik hoorde hem zojuist voor het eerst in 30 jaar, en was overrompeld door de kwaliteit. Hij is toen wel een 'radiohitje' geweest, maar haalde de tipparade niet. Hier kun je hem beluisteren: YouTube - TAURUS - Meadow (See You Again). In mijn top 40 heet hij 'Don't leave me here', maar op het album en in de clip 'Meadow (see you again)'; ik denk dat hij voor de single-edit een andere titel heeft gekregen, dus ik laat Don't leave me here staan. Ondanks dit radiosucces, en geslaagde optredens tot in Japan toe had de band de grootste problemen om een carrière op te bouwen, niet in de laatste plaats door vele bandwisselingen. Meer info hier: http://music.xs4all.nl/intro/intro22/d071922.htm. Van (met name) musician wil ik graag twee dingen weten: kende je deze nog? en wat vind je ervan? Ik vind hem geweldig!

Op 29 Olivia Newton-John met Magic, de vierde single alweer van Xanadu, en dankzij de mooie stem van Olivia en het afwezig blijven van de truckendoos van Jeff Lynne, heel goed te genieten. Erg dromerig.

Op 35 Sniff 'n the Tears met One love. In 1979 scoorden ze een bijna-hit met Driver's seat (het bekende verhaal); deze opvolger haalt opmerkelijk genoeg wél de top 40, waarna Driver's seat opnieuw uitgebracht zal worden, en ook een hit wordt. One love is een prettig, niet opvallend rockplaatje, alleen opvallend door die rasperige stem van zanger Paul Roberts.

En op 36 het singletje van Pete Townshend, gitarist van The Who. Een vrolijk onbezorgd liefdesliedje, dat het helaas niet tot de tipparade mocht schoppen.

Nee, helaas heb ik het ook niet! Jammer. Taurus was voor mij ook volledig onbekend maar alleraardigst i.d.d. De uitzonderingen en minder bekende nummers maken de lijst altijd extra interessant.

Een snel afscheid van Joan Armatrading!

Ondanks een lange chartrun bleef het in Nederland merkwaardig genoeg bij een 14de plek.

Dat zal mij leren 'feiten' te geven zonder even te checken!

Musicians Top 30, 30 augustus 1980


01 (01) A forest * The Cure
02 (03) Babooshka * Kate Bush
03 (02) The harder they come * Joe Jackson band
04 (07) Late in the evening * Paul Simon
05 (06) Me myself I * Joan Armatrading
06 (09) Oh yeah * Roxy Music
07 (04) Don’t ask me why * Billy Joel
08 (08) This World of water * New musik
09 (05) Could you be loved * Bob Marley & The Wailers
10 (17) All over the World * E.L.O.
11 (11) Don’t do me like that * Tom Petty & The Heartbreakers
12 (---) I never had a love like this before * Massada



13 (13) Simon Templar * Splodgenessabounds
14 (10) Think about me * Fleetwood mac
15 (12) Duchess * Genesis
16 (18) Because they’re Young * Duane Eddy
17 (15) Underwater * Harry Thumann
18 (19) The winner takes it all * Abba
19 (23) Dreamin’ * Cliff Richard
20 (---) One day I’ll fly away * Randy Crawford



21 (14) Waterfalls * Paul McCartney
22 (---) Another one bites the dust * Queen


...in betere tijden...

23 (16) Why me * Styx
24 (---) Blew my cool over you * Herman Brood


(foto komt uit het Herman Brood Museum)

25 (22) Anak * Freddie Aquilar
26 (20) One love * Sniff ’n the tears
27 (24) Si j’étais president * Gerard Lenorman
28 (---) Hop on the bus * Nick Hall


.....gewoon een Nederlands artiest. Wie herkent hem?...

29 (28) I’m alright * Kenny Loggins
30 (---) Don’t let go of me * Jane Olivor



Geen echte verrassingen, zelfs de nieuwe binnenkomers zijn allemaal al eens beluisterd en besproken.

Massada is misschien nog het aardigst, de band staat hier in Nederland op het hoogtepunt van z'n roem. Die startte in 1978 en duurde slechts tot 1981. Overigens was I never had a love like this before al een echte domper voor Massada: de eerste single die niet hoger kwam dan de Tipparade. Twee volgende nummers zouden een zelfde lot beschoren zijn en daarna was het over en uit.

Het debuut van Randy Crawford (ik wil al 30 jaar eens beginnen aan het bijbehorende album Now we may begin), Queen die zijn beste commerciële zaken doet door de verovering van de VS. Herman Brood keert nog eenmaal terug met een soort glamourachtige herinnering aan zijn eerste 'jaren' van zijn Wild Romance, Toen nog maar vier jaar geleden. Maar hij was ver afgezakt. Blew my cool kwam niet verder dan de Tipparade en het zou duren tot 1984 voor we weer eens van hem zouden horen...

Nick Hall heeft in 1980 het album A Very special case uitgebracht, geproduceerd door Pim Koopman. Ik lees dat zelfs de zusjes Maywood nog wat vocalen hebben gedaan.

Ik heb in de verste verte niet kunnen achterhalen wie Nick Hall is/was. Een artiestennaam, maar van wie? Encyclopedieën, Fonos (waar de cd eventueel nog te koop is voor liefhebbers), nergens kan ik het antwoord vinden.

Het blijft vooral mysterieus omdat die Nick Hall het bij één album heeft gelaten. Maar een alleraardigste single, dat Hop on the bus. Voor de liefhebbers nog even:

Hop on the bus....

Volgende week weer eens twee opvallende nieuwe binnenkomers uit het goedkope platencircuit...

En hoe zit het met Jane Olivor? Ik had nog nooit van deze single gehoord...

Ja, nu zeg ik een wat niemandallerig nummer, niet echt schokkend.
Maar in die tijd was het toch wel aardig gedaan. Ik dacht het nummer even van Youtube af te halen, maar kan het niet voor je vinden...

Hoe dan ook, het is Middle Of The Road een popsong, een beetje zomers, kwam ook niet verder dan de Tipparade. Haar naam is mij ook volstrekt onbekend, Amerikaanse doet/deed veel met musicals.

Met spit thuis beland, dus duik ik weer even in het Amerikaanse verleden...

Hot 100 - Week of August 23, 1980

Top 10:

#1 - #1 Olivia Newton-John - Magic
#2 - #2 Christopher Cross - Sailing
#3 - #3 The S.O.S. Band - Take Your Time
#4 - #4 The Rolling Stones - Emotional Rescue
#5 - #5 Diana Ross - Upside Down
#6 - #6 Billy Joel - It's Still Rock 'N Roll To Me
#7 - ? Irene Cara - Fame
#8 - ? Air Supply - All Out Of Love
#9 - #9 Pete Townshend - Let My Love Open The Door
#10 - #10 Kim Carnes - More Love

De Top 10 zit bijna net zo vast als m'n rug met uitzondering van plaatsen 7 en 8.

Dan komt er ook nog eens uitgerekend het ultieme dans -en huppelnummer van Irene Cara binnen, van de musical Fame dus. Ook nog eens in de week waarin bekend werd gemaakt dat het gelijknamige media-concern in Amsterdam gaat sluiten. Ik vind het eigenlijk best wel een leuk liedje. Het klinkt pretentieloos en ik kan niet echt een reden verzinnen om er echt negatief over te doen. Het is overigens wel verre van fantastisch. De Amerikanen liepen wat het nummer betreft ons 2-en-een-half jaar voor: Bij ons werd het een hit dankzij de hype van de serie, begin 1983 als ik het goed heb [5,5].

Air Supply, tja.... Niet dat ik er echt iets op tegen heb, maar verdorie, moet je hiermee met al je trots de studio in duiken? Dit is wel erg veilig en vrij van randjes en kantjes. Wel eens gehoord van 'versterker op 11', heren? [5].

De Onderste 10 van de Hot 100:

#100 - ? Touch - (Call Me) When The Spirit Moves You
#99 - #91 Kiss - Shandi
#98 - #92 Bob Seger - Against The Wind
#97 - ? Roxy Music - Over You
#96 - ? Dr. Hook - Years From Now
#95 - ? Lipps, Inc. - Funky Town
#94 - ? Firefall - Love That Got Away


Akoestisch juweeltje van Amerikaanse bodem.

#93 - ? Queen - Play The Game
#92 - ? Jermaine Jackson - Let's Get Serious
#91 - ? Electric Light Orchestra - I'm Alive

Opvallend veel 'achterlopers' in de lijst.

Opvallend, al die navolgers van Styx en het geluid waar Yes mee kwam rond die tijd. Touch kunnen we dus aan de rij toevoegen, maar ik vind dit wel een behoorlijk nummer. Gave, verzorgde productie, gelaagde compositie. Alleen mis ik net dat beetje extra dat bovengenoemde bands weer wel hebben [7,5].

Damn, is dat die vent met dat ooglapje op? Die piraat? Was ie van z'n geloof afgevallen?
Een echte middenmoter, dit. Muzikaal best knap gedaan, maar de hijgerige vocalen zijn niet mijn kopje thee [6].

Van Firefall heb ik alleen een heel recente opname kunnen vinden. Afgaande van die clip dus mijn mening. Net als een aantal andere artiesten rond die tijd klinkt dit nogal als Tom Petty, maar deze keer is het wel memorabel. Leuke samenzang, verslavend riffje, prima nummer [8].

Je kunt zo in het topic van de memorabele quotes...

Week 36 - 1980
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: Olivia Newton-John - Magic
#6: Golden Earring - Long Blond Animal
#10: Robert Palmer - Johnny And Mary


Robert Palmer's visie op new wave anno 1980.

#18: David Bowie - Ashes To Ashes


Bowie-klassieker

#25: Guys 'N' Dolls - Love Lost In A Day
#26: Ginger - Blind Date
#27: Normaal - De Motocross is O.H.I.O.
#28: De Havenzangers - De Mijnwerker
#29: Fischer Z. - Room Service / Limbo
#30: The Gap Band - Oops Up Side Your Head

We trappen deze geweldige week af met onze Haagsche trots (en dan bedoel ik zeker niet Kane!). Long Blond Animal is een gedreven rocker met gusto en emotie. Er zit een heerlijke rush in, een bepaalde manie die alleen door Barry Hay beschreven en gebracht kan worden, zelfs al is het concept nogal cliché. Ik blijf het jammer vinden dat deze periode van de band nogal onderbelicht blijft [9,5].

Vervolgens krijgen we een nummer van Robert Palmer dat ik waarschijnlijk z'n beste vind met mogelijke competitie van Best Of Both Worlds: Johnny And Mary. De tekst leest een beetje weg als een driestuiverroman, maar het liedje zelf heeft een unieke sfeer. Het klinkt tegelijk broeierig, sober, donker en claustrofobisch met een zangpartij dat zich het beste laat omschrijven als 'onverschillig'. Dit vind ik echt muziek dat je puur voor je plezier beluistert. Klassieker! [10].

Het feest gaat door met de officiële 'sequel' van Space Oddity. 'Do you remember a guy that's been in such an early song?' legt Bowie ons voor, maar wij weten wel beter. Hier wordt een heel persoonlijk hoofdstuk afgesloten. Het handelt over Bowie's cocaïne-verslaving van destijds en de drang om zichzelf weer nuchter te krijgen (dat uiteindelijk lukte). Een zin als 'Want an axe to break the ice, want to come down right now' spreekt wat dat betreft boekdelen. Om dat bewerkstelligd te krijgen reisde hij met maatje Iggy Pop en z'n entourage af naar Berlijn. In de tekst zitten dan ook verwijzingen naar de ellende waar Bowie in Los Angeles aan ten prooi was gevallen (een dieet van pepers, melk en vooral veel coke met bijbehorende paranoia) en z'n intentie om in Berlijn aan een schone lei te beginnen ('Strung out in Heaven's high, hitting an all-time Low'). De vervreemdende muziek vormt daarbij eigenlijk de perfecte soundtrack. Ook vocaal gezien vliegt het alle kanten op en is dit beslist een van z'n meest indrukwekkende prestaties. Dit is fenomenale muziek! [10].

Dan moet je daarna noodgedwongen naar het Guys 'N' Dolls-nummer luisteren...
Toch maar iets positiefs opschrijven dan? Nouja, m'n lieve vrouw kent een steengoede, maar peperdure haarsalon genaamd 'Guys 'N' Dolls'. Kijk, heb ik tenminste toch nog iets opgeschreven [1].

Krijgen we ook nog even het rubriekje 'volslagen vergeten hitjes' waar Ginger wat mij betreft een ruime voldoende scoort. Blind Date klinkt opgeruimd, zomers, een beetje retro en lekker pretentieloos met een refrein dat bij herbeluistering voorlopig weer even niet uit je kop te slaan valt. Ik herken het eigenlijk ook nog. Leuk nummer! [8,5].

Normaal, daar kan ik kort over zijn: Heerlijke rockabilly-drive zoals ik het alleen Normaal hoor doen. Hier kan ik me echt geen buil aan vallen. Onmundig Heavig In Orde! [8].

De Havenzangers laat ik bij gebrek aan een YouTube-clipje wijselijk aan me voorbij gaan.

Dan Fischer Z met een dubbele a-kant, waarvan de eerste me het meest bevalt. Room Service klinkt als 'vintage' Police met ditmaal een baritoon van John Watts. Het ligt mijlenver van So Long af en toch vind ik het zeer geslaagd [8,5]. Limbo waardeer ik wat minder. Het drijft me iets teveel op een gimmick met die rollende tong. Ongetwijfeld leuk, dat wel, maar kwalitatief sla ik Room Service hoger aan [7].

We sluiten de week af met The Gap Band's disco-hit. Ik mag dit persoonlijk wel graag horen. Verre van hemelbestormend, maar wel lekker losjes en funky. Trivia-vraagje: Was het nou Kool And The Gang die met die sample kwam, of waren zij het? [7,5].

Ik vind ook Room service veel leuker dan Limbo. Het is grappig dat je het met The Police vergelijkt, ook Fischer Z had per album wel een aantal minder geslaagde tracks. Op Going deaf for a living is dat voor mij Limbo.

Het zou een treurig topic zijn, waren wij het allen constant zeer eens geweest met elkaar. Daarom ga ik je even afvallen inzake de Golden earring. Wie deze voortreffelijke band gehoord heeft in de periode 1969-1976 en die tijdspanne omarmd heeft, kan niet anders dan tot de conclusie komen dat de periode 1977-1981 tot een all time low dieptepunt heeft geleid.

Met uitzondering even van de live cd uit 1977, maar dat was dan ook een live conclusie van de periode daarvoor, is de volgende periode k*t met peren. Dat weet de Golden earring zelf ook heel goed, een tijdlang is men ook uit elkaar geweest, de feeling was weg, de inspiratie en de goede songs ook. Het plaatkopende publiek was er ook al niet meer van gecharmeerd. Problemen met de platenmaatschappij. Opheffen van de band werd overwogen, Uiteindelijk is dat niet gebeurd door de opleving met Twilight zone, de succesvolle single van een overigens matig album (Cut) uit 1982.

Toen was de Golden earring weer even boven Jan.

Ik heb zelfs zoiets van: het is gebeurd, we praten nergens meer over en er was sowieso heel veel prachtige muziek gemaakt. Maar Long blond animal was het slechtste dat de Golden earring tot dan toe had gemaakt en is zeker geen 9,5 waard, ik hou het op een 4,5.

Inzake Robert Palmer en David Bowie ben ik wel weer je man, hoewel kameleon Palmer altijd een goede neus (en smaak) heeft gehad voor de moderne muzikale snufjes van zijn tijd. Dat hij op dit tijdstip in de muziekgeschiedenis als newwave wordt neergezet is ronduit belachelijk, z'n voorgaande albums gaven daar bepaald ook geen blijk van. Maar Clues is evenzogoed prachtig als Double fun en dat komt vooral omdat Robert Palmer een zeer goede smaak had.

David Bowie heb ik al eerder genoemd: prima single inderdaad maar hij heeft ook betere gehad.

Ook hier duimen omhoog voor de laatste plaatjes van David Bowie en Robert Palmer. Lichtpuntjes in redelijk sombere muzikale tijden. Over Ashes to Ashes heeft kaztor alles al geschreven wat ik er eventueel over had kunnen melden, inclusief een boekje open over Bowie's geestesgesteldheid van dat moment, waar dit nummer een fraaie weerslag van is.

Robert Palmer heb ik altijd een bijzonder interessante artiest gevonden. Z'n werk is weinig eenduidig; het gaat werkelijk alle kanten op, maar bij vrijwel alles wat-ie doet (deed, moet ik helaas zeggen) legde hij stijl, allure en een eigen gezicht aan de dag. Na z'n disco/soul en rock/reggae-uitstapjes op zo'n vorige twee albums waagde hij zich op Clues aan de electronica. En met succes. Zoals kaztor schrijft: een driestuiverroman, gezet op vrij duistere electronische muziek, met toch voldoende melodie om opnieuw de charts te halen. Zelf vond ik de opvolgende single Looking for clues nog iets beter, maar die komen we ongetwijfeld nog tegen.

Nog even over Nick Hall. Ik dacht even z'n eigen website te hebben ontdekt, maar deze singer/songwriter lijkt me toch iemand anders (in elk geval een jonger iemand) dan de Nick Hall die wij hier op het oog hebben. Verder kan ik ook niks over hem vinden op het internet, afgezien van de Fonos-website die ook musician al noemde. Ik heb mijn eigen single overigens teruggevonden op zolder en merk dat ik zelfs het B-kantje, Love couldn't carry us through, heel aardig vind.

Het lijkt mij te gaan om een Engelsman die in Nederland verzeild is geraakt en met bekende Nederlandse studio-musici en producers een door hemzelf volgeschreven album heeft opgenomen. Je zou zeggen dat die grootheden toch wat in hem zagen, net als platenmaatschappij Polydor, want zowel de gastenlijst als de klank van de productie verraden een tamelijk ruim budget, volgens mij.

Maar na één album dus kennelijk spoorloos verdwenen achter de muzikale horizon. Weer zo'n typisch met raadselen omgeven nummer uit de hit- en tiplijsten van dertig jaar terug. Fascinerend. Mocht ik de LP eens tegenkomen voor een of enkele euro's, dan koop ik 'm.

TOP 40 VAN ROB nr 219, 3-9-1980
dw vw aw
1 1 8 Peter Gunn - Emerson, Lake & Palmer
2 2 8 Babooshka - Kate Bush
3 3 7 Don't ask me why - Billy Joel
4 4 5 I'm all right - Kenny Loggins
5 6 4 Oh yeah - Roxy Music
6 7 4 A forest - The Cure
7 9 5 Late in the evening - Paul Simon
8 8 4 Anak - Freddie Aguilar
9 5 7 Upside down - Diana Ross
10 11 6 One day I'll fly away - Randy Crawford
11 17 3 Ashes to ashes - David Bowie
12 18 3 All over the world - ELO
13 10 8 This world of water - New Musik
14 15 6 Underwater - Harry Thumann
15 19 3 Sausalito summernights - Diesel
16 22 2 Another one bites the dust - Queen
17 27 2 Don't leave me here - Taurus
18 20 4 Because they're young - Duane Eddy
19 12 8 Si j'étais président - Gérard Lenorman
20 13 7 The winner takes it all - Abba
21 -- 1 Johnny and Mary - Robert Palmer
22 14 7 The harder they come - Joe Jackson Band
23 29 2 Magic - Olivia Newton-John
24 28 3 Sitting in a café - Cherry van Gelder-Smith
25 26 3 Steal away - Robbie Dupree
26 16 10 Emotional rescue - The Rolling Stones
27 35 2 One love - Sniff 'n the Tears
28 -- 1 Fame - Irene Cara
29 25 5 To be or not to be - B.A. Robertson
30 21 10 Waterfalls - Paul McCartney
31 -- 1 Head up to the sky - Spargo
32 32 4 Big shot - Jona Lewie
33 36 2 Let my love open the door - Pete Townshend
34 -- 1 If it's alright with you baby - The Korgis
35 24 9 Tenement steps - The Motors
36 34 3 Use it up and wear it out - Odyssey
37 31 10 Messages - Orchestral Manoeuvres in the Dark
38 30 14 Everybody's gotta learn sometime - The Korgis
39 -- 1 Cupid - The Spinners
40 23 5 Niño del sol - George Baker

Weer een top 4 die blijft staan; het zal de zomer nog wel zijn, maar ik beloof je dat het volgende week heel anders zal zijn!

De hoogste binnenkomer op 21, Robert Palmer die zichzelf opnieuw uitvindt met een electronisch klinkende song, en een droog opgelepeld verhaal eroverheen. Het gekke is,dat het helemaal klopt! Blijft een topsong.

Op 28 Fame van Irene Cara. Pas in 1983 in NL een nummer 1-hit, maar de song werd in 1980 ook al veel gedraaid, anders zou hij niet in mijn top 40 kunnen staan. De ideale titelsong van een dansfilm. Ik vond haar stem altijd als twee druppels water op die van Donna Summer lijken (wat een compliment is).

Op 31 Spargo met de opvolger van You and me. Helaas wel een stuk minder spannend, nog wel vrolijk, maar ook niemendal en zo.

Op 34 de tweede single van The Korgis, terwijl de oude kraker nog op 38 staat in de veertiende week. Deze is zeker niet van dat niveau, maar toch lekker om weer terug te horen. Zou het echter als debuutsingle nooit gered hebben.

Helemaal op 39 nog Cupid van The Spinners. Aardige bewerking, maar volgende keer alweer verdwenen!

Dat dat inderdaad drie jaar moest duren, die relevatie van Fame van Irene Cara. Kwam in april 1980 al in de Amerikaanse hitlijsten, lees ik. Misschien had het te maken met de serie Fame die bij ons wellicht pas later werd uitgezonden. En daar was dit toch de begintune van?

Ik vond niets aan die serie, maar vreemd genoeg staat het me nog wel bij.

Hot 100 - Week of August 30, 1980

Top 10:

#1 - #2 Christopher Cross - Sailing
#2 - #5 Diana Ross - Upside Down
#3 - #1 Olivia Newton-John - Magic
#4 - #4 The Rolling Stones - Emotional Rescue
#5 - #3 The S.O.S. Band - Take Your Time
#6 - #7 Irene Cara - Fame
#7 - #8 Air Supply - All Out Of Love
#8 - ? George Benson - Give Me The Night


Groovy disco van George Benson.

#9 - #9 Pete Townshend - Let My Love Open The Door
#10 - #10 Kim Carnes - More Love

Enige verschuivingen in de lijst. Christopher Cross krijgt gelijk al concurrentie van Diana Ross.

In tegenstelling tot wat hier al over geschreven is vind ik Give Me The Night eigenlijk wel een prima nummertje. Het ligt lekker in het gehoor en pretendeert niet meer dan het is. De achtergrondvocalen en funky backing kloppen ook helemaal [8,5].

Gaat inmiddels al wat beter met hierboven genoemde rug, trouwens

De Onderste 10 van de Hot 100:

#100 - ? Yipes!! - Darlin'
#99 - #95 Lipps, Inc. - Funky Town
#98 - #92 Jermaine Jackson - Let's Get Serious
#97 - #91 Electric Light Orchestra - I'm Alive
#96 - ? Pure Prairie League - Let Me Love You Tonight
#95 - #97 Roxy Music - Over You
#94 - #96 Dr. Hook - Years From Now
#93 - ? Joe Walsh - All Night Long
#92 - ? Roger Daltrey - Free Me


Roger in een ondergewaardeerde rocker.

#91 - ? The Blues Brothers - Gimme Some Lovin'

Yipes!! kan ik nergens vinden. Ik vermoed dat we daar wel blij om mogen zijn.

All Night Long van Joe Walsh kan ik goed waarderen. Gewoon lekkere automuziek dat wat mij betreft boven The Eagles te verkiezen is [7,5].

Op #92 komen we inderdaad die single van Roger Daltrey tegen en ook wij vinden het hier zeer te pruimen. Z'n vocalen en bravado zijn onmiskenbaar en het liedje heeft ook wel wat weg van waar The Who zelf toendertijd mee kwam. Lekker gespierde rockmuziek met een bepaalde hitgevoeligheid [8,5].

Tipparade: week 36 van 1980

Alarmschijf: Olivia Newton-John - Magic
Wat minder dan Xanadu, maar prima single, mooie zwoele stem en sfeervolle productie.
Cijfer: 8

#6: Golden Earring - Long Blond Animal
Ook dit vind ik iets minder geïnspireerd dan hun vorige hitsingles maar het is ongetwijfeld een pittige rocker (ik sluit mij meer aan bij kaztor). Hun echte verval kwam later (met o.a. Clearlight Moonlight).
Cijfer: 8

#10: Robert Palmer - Johnny And Mary
Inderdaad een zeer geslaagde mengeling van rock en elektronica, klinkt vrolijk maar met een duistere ondertoon, past perfect in de tijdgeest.
Cijfer: 9

#18: David Bowie - Ashes To Ashes
Past eveneens perfect in de tijdgeest, David Bowie en Robert Palmer hebben beiden gemeen dat ze veel stijlen hanteerden en met de tijdgeest meekonden zonder hun eigenheid te verloochenen. Geweldige song: zang, tekst en melodie.
Cijfer: 9,5

#25: Guys 'N' Dolls - Love Lost In A Day
Na 4 prima nummers is dat een enorme afknapper. Klefheid troef!
Cijfer: 2,5

#26: Ginger - Blind Date
Een radiohit destijds dat ik lange tijd niet meer heb gehoord. Vind het nu nog een aangenaam opgewekt nummer, pretentieloos met een refrein die blijft hangen.
Cijfer: 7,5

#27: Normaal - De Motocross is O.H.I.O.
Ook dit is pretentieloze rock, gezongen in Achterhoekse streektaal. Veel hoogstaands of diepgang moet je erin niet zoeken maar gezellig klinkt het wel.
Cijfer: 7

#28: De Havenzangers - De Mijnwerker
Geen clip gevonden, laat maar zitten.

#29: Fischer Z. - Room Service / Limbo
Room Service vind ik sterk met origineel reggae-ritme, John Watts zing hier laag en dat past goed bij de (donkere) sfeer. Limbo vind ik wat minder, moet het meer hebben van de tongrollende John Watts dan de compositie. Wel energiek.
Cijfer: 8,5 / 6,5

#30: The Gap Band - Oops Up Side Your Head
Een disco-nummer die mij nooit heeft aangesproken wegens te eentonig, ritmisch mocht het wat steviger en het heeft te weinig eigenheid.
Cijfer: 4

Musician’s Top 30, 06 september 1980


01 (01) A forest * The Cure
02 (02) Babooshka * Kate Bush
03 (04) Late in the evening * Paul Simon
04 (05) Me myself I * Joan Armatrading
05 (06) Oh yeah * Roxy Music
06 (03) The harder they come * Joe Jackson
07 (12) I never had a love like this before * Massada
08 (10) All over the World * E.L.O.
09 (07) Don’t ask me why * Billy Joel
10 (11) Don’t do me like that * Tom Petty & The Heartbreakers
11 (08) This World of water * New Musik
12 (---) Master blaster * Stevie Wonder



13 (20) One day I’ll fly away * Randy Crawford
14 (22) Another one bites the dust * Queen
15 (13) Simon Templar * Splodgenessabounds
16 (09) Could you be loved * Bob Marley & The Wailers
17 (28) Hop on the bus * Nick Hall
18 (---) Thunder and lightning * Chicago



19 (24) Blew my cool * Herman Brood
20 (---) Mondo sinistro * Al Stewart


Al Stewart - Mondo Sinistro

21 (16) Because they’re Young * Duane Eddy
22 (18) The winner takes it all * Abba
23 (---) Sausolito summernight * Diesel



24 (---) Together too long * Meteors



25 (19) Dreamin’ * Cliff Richard
26 (14) Think about me * Fleetwood mac
27 (---) If it’s alright with you baby * The Korgis



28 (15) Duchess * Genesis
29 (17) Underwater * Harry Thumann
30 (30) Don’t let go of me * Jane Olivor

Zes nieuwe binnenkomers, The Cure die nog een weekje vastplakt aan de nummer één positie.

De opvallendste aanschaffen van die week uit de goedkope platenbakken zijn ongetwijfeld Thunder and lightning van Chicago en Mondo sinistro van Al Stewart geweest.

Eerst maar even Chicago. Echt zo'n aanschaf waarvan je weet dat het een bekende band is, de single verre van.

Jammer, want Chicago had hier eindelijk eens wat meer vuurwerk dan het bekende werk dat hiervoor zat, zoals If you leave me now, Wishing you were here en Baby what a big surprise. Dat waren hits uit 1977 en sinds die tijd was het hommeles met de hitsuccessen van deze band.

Dat gold niet alleen voor de singles, ook de albums begonnen grote vormen van bloedarmoede te vertonen. Alleen in moederland de VS bleven de platen nog een redelijke verkoop houden. Een páár bekende singles voor mij in de periode tussen 1977 en 1982 en daar zit deze Thunder and lightning ook bij.

Helemaal geen onaardig nummer, doet zowaar bij vlagen denken aan de goede oude tijd, de eerste 10 albums van Chicago.

Ik kon overigens geen clip van dit nummer vinden op Youtube. Er zijn in het echte Chicago recent enorme onweer en uitzonderlijke stormen geweest. Wie op Thunder/Lightning/Chicago selecteert krijgt alleen maar filmpjes van noodweer te Chicago...

Dan Al Stewart. Bekend van Year of the cat. Opvolger Time passages werd destijds gezien als een wat slap vervolg, een herhaling van zetten en dan met mindere nummers. Al vond dat het roer om moest en kwam met het voor zijn doen stevige album, 24 carrots.

Alleszins verdienstelijk alleen, Al had de tijdgeest niet mee en zijn jaar van absentie (1979) hadden veel van de aandacht bij hem weggehaald. En dat was jammer, het is toch een goed album dat meer had verdiend. Het heeft overigens nog wel de albumlijsten in de VS, UK en ook in Nederland gehaald.

Van 24 carrots werd dus één van de stevigste nummers van Al Stewart ooit, Mondo sinistro afgehaald. In geen velden of wegen leidde dat overigens tot enig succes. Totdat het singletje dan door mij uit de uitverkoopbakken werd gehaald.

Als Al Stewart jou niet had gehad... .