Ik heb dit ook altijd een van hun sterkste nummers gevonden, maar het is altijd wat onderbelicht gebleven. Je hoort het nooit meer en het staat gek genoeg meestal ook niet op verzamel-CD's van Toto. Eigenlijk is het gewoon een rechttoe-rechtaan hardrocknummer. maar de instrumentatie voegt er toch wat extra's aan toe. Er zit wat meer swing in het ritme dan gebruikelijk bij hard rock, en dat instrumentale staartje is natuurlijk helemaal áf - prachtig opgebouwd.
Bijna die hele eerste LP van Toto was wat mij betreft dik in orde. Ik was Toto-fan vanaf de eerste twee singles en dat is nooit meer overgegaan.

Nou, ik zou de muziek van Stevie Wonder absoluut geen disco willen noemen. Dat is meer soul of funk, of R&B zo je wilt. In Amerika hanteren ze de term R&B al een jaar of veertig voor alle 'zwarte' muziek. Die term is pas de laatste pakweg 10, 15 jaar bij ons in zwang gekomen.

Het onderscheid is soms moeilijk aan te geven, maar disco is eigenlijk gewoon platte 'four on the floor' muziek: vrij gelikt en monotoon en vaak bepaald door een dwingende beat, meestal in vierkwartsmaat. Funk en soul zijn toch vaak wat rauwer, waarbij het ritme van funk wezenlijk anders is.

En dan heb je inderdaad nog 'goede' en 'foute' disco. Ook dat is voor mij een gevoelskwestie. 'Foute' disco was disco die eerst en vooral gemaakt werd om er geld aan te verdienen, en daar had je er in 1979 heel veel van, vooral eendagsvliegen als Patrick Hernandez, hoewel ik Born to be alive best te pruimen vind.

En 'goede' disco is disco waar je wel degelijk talent voor moet hebben. Ik vind bijv. Chic, Donna Summer en Shalamar voorbeelden van goede (wat zeg ik: uitstékende) disco, waarbij ik het altijd vreemd heb gevonden dat de waardering voor de artistieke kwaliteit pas jaren later kwam. Destijds, in 1979, werd alle disco door de zogenaamde 'kenners' op één hoop gegooid, maar er zat wel degelijk een wereld van verschil in.

En natuurlijk gingen ook rockbands veelvuldig op de disco-toer in deze periode. Denk maar aan de Rolling Stones (Miss you), Rod Stewart (Sexy), Roxy Music (Angel eyes), Sparks (Beat the clock) en dus ook Wings. Ik heb dit altijd een heel knappe single gevonden, waarbij McCartney er als bassist blijk van geeft dat-ie ook een swingend disco-ritme beheerst.

Ik snap wel waarom dat nummer niet terechtgekomen is op het album Back to the egg, dat in dezelfde periode verscheen. Het zou wel erg uit de toon vallen bij de overwegend rockende nummers op die plaat. Maar waarom ze Daytime nighttime suffering er destijds niet op gezet hebben, heb ik nooit begrepen. Eén van de beste B-kantjes ooit gemaakt! Gelukkig stond het later wel op de geremasterde versie van die CD.

Mega? Ik heb altijd gedacht dat-ie 'Hé Meta, meid' zong... Zo vind ik het ook terug in de songteksten op internet. Ik vind het wel een leuke vondst, maar volgens mij gebruikte in 1979 nog niemand het woord 'mega' in de betekenis zoals we die nu kennen.

You angel you was destijds ook een favoriet van mij. Ik ben er destijds speciaal achteraan gegaan om hem op single te kopen. In mijn herinnering werd het wel veel op de radio gedraaid, maar is het nooit in de hit- of tiplijsten terecht gekomen. Ik was verrast toen ik zag dat het label aangaf dat Bob Dylan het nummer had geschreven.

En de Scorpions, tja. Leuk hardrocknummer met een licht reggae-achtige inslag. Het was mijn eerste kennismaking met de Scorpions, die ik een paar jaar later geweldig zou vinden. Ik herinner mij dat ik eens aan mijn toenmalige leraar Engels heb gevraagd of dat grammaticaal wel klopte, Is there anybody there. Ik meen dat-ie zei dat het net kon, maar dat een echte Engelsman het niet zo snel zo zou zeggen. Die zou er eerder 'Is there anybody out there' van gemaakt hebben (zoals Pink Floyd dus, inderdaad). Tja, het blijven Duitsers, hè...

Ok, dan zal het wel Meta geweest zijn... Ik heb altijd verstaan: 'He, mee ga meid', alsof hij bedoelde te zeggen 'He ga mee meid' maar dan in een rare volgorde. 20 jaar later bedacht ik ineens, het is natuurlijk ''He megameid!'' Maar het is dus Meta; raadsel na 30 jaar opgelost .

Hee, leuk. Ik hield destijds ook wel wat lijstje bij met vrienden, waar we elke week met zijn 4-en dan punten aan nummers gaven en daarvan een week-top 10 maakten'. Helaas zijn de lijstjes spoorloos , maar ik herinner me het nog heel goed.

Ik neem de lijst van Musican van 7-4-1979 door en zie daarin een aantal favorieten van mij die ook ik graag beluisterde op mijn TDK/BASF bandjes, die ik nog wél heb.

Uit de Top 10 van Musician: The Wild Places, So Lonely en The Logical Song. Van de laatste 2 heb ik de albums waarop deze nummers staan. Verderop in die lijst nog 3 favorieten: Stir It Up (ik heb de single nog gekocht destijds), Adolescent Sex (het enige van Japan dat mij écht smaakte; ik houd niet van Sushi ) en He' s The Greatest Dancer met die heerlijke gitaarriff van Nile Rodgers; ik had sowieso wel een zwak voor het tandem Rodgers/Edwards.

Maar misschien weet je nog bij benadering hoe je top 10 er uit zag?

Het is toch opzienbarend, en goed ook overigens, dat je aangeeft in die tijd zowel van rock, wave als Sister sledge te hebben gehouden.

Het was blijkbaar bij veel jongeren geen probleem van meer stromingen te houden of het liep een beetje door elkaar. Grappig!

Nee, sorry;dat weet ik zo niet meer. Ik zou dan in de "archieven" op internet over 1979 popmuziek moeten duiken en dat is me toch wat teveel 'gedoe'.
Bovendien; jullie hebben nog echte lijstjes en dat is wel zo leuk lijkt me; ik probeer het wel wat te volgen hier en als het lukt eventueel iets toe te voegen met uw/jullie permissie.

Goodnight Tonight verscheen al wel op de Amerikaanse cd van All The Best (1987). Bij Daytime Nighttime duurde het in ieder geval wel langer (in 1993 kwamen die remasters, geloof ik).

Ik vind dat Polle Eduards-nummer leuker dan de reacties hier doen vermoeden, al is het wel de vraag of je iemand die 'ze noemen mij een ruige donder' zegt serieus moet nemen...

TOP 40 VAN ROB nr 146, 11-4-1979
dw vw aw
1 1 8 I will survive - Gloria Gaynor
2 2 7 Wild places - Duncan Browne
3 4 3 The logical song - Supertramp
4 5 3 Equinoxe - Jean Michel Jarre
5 3 6 Lucky number - Lena Lovich
6 6 5 Trash - Roxy Music
7 17 3 Room with a view - Deco
8 9 6 Sarah smiles - Bram Tchaikovsky
9 14 4 You are my everything - Anita Meyer
10 18 2 You angel you - Manfred Mann's Earth Band
11 -- 1 I want you to want me - Cheap Trick
12 12 5 Dancing fool - Frank Zappa
13 7 8 The runner - The Three Degrees
14 10 6 I want your love - Chic
15 15 4 I'll supply the love - Toto
16 19 4 Don't you write her off - McGuin, Clark & Hillman
17 29 3 A routine day - Klaatu
18 25 3 So lonely - The Police
19 22 3 Opzij - Herman van Veen
20 20 4 Can you feel the force - The Real Thing
21 8 7 Disco really made it - Gruppo Sportivo
22 11 8 Shake your body - The Jacksons
23 33 2 Goodnight tonight - The Wings
24 13 10 Fire - The Pointer Sisters
25 30 2 Stir it up - Bob Marley & the Wailers
26 34 2 Here comes the night - The Beach Boys
27 -- 1 Frozen years - The Rumour
28 26 12 Chiquitita - Abba
29 16 9 Heart of glass - Blondie
30 -- 1 Hallelujah - Milk & Honey
31 24 5 Hop skip and jump - Chalawa
32 37 2 Hendrik Haverkamp - Normaal
33 -- 1 Prime time - The Tubes
34 -- 1 Is there anybody there - The Scorpions
35 27 8 Tragedy - The BeeGees
36 21 6 Shake your groove thing - Peaches & Herb
37 28 4 Oliver's army - Elvis Costello & the Attractions
38 23 7 You need a woman tonight - Captain & Tenille
39 -- 1 Save me - Clout
40 32 7 Tower - Angel

Een nieuwe lijst, met opnieuw veel vernieuwingsdrang. Room with a view racet de top 10 in, gevolgd door Anita Meyer en Manfred Mann's Earth Band.

Op 11 al de hoogste binnenkomer. In mijn top 40 komt bijna nooit een plaat in de top 10 binnen, dus 11 is een knappe prestatie. Cheap Trick leverde deze geweldige truc (sorry) met hun live doorbraaksingle I want you to want me. Echt zo'n liedje dat direct een instant klassieker is, die waarschijnlijk snel naar nummer 1 gaat opstomen...

Klaatu en The Wings stijgen flink door, Gruppo Sportivo maakt juist een geweldige smak.

De tweede nieuwe op 27 is van The Rumour, waarover al het nodige gezegd is in dit topic. Een lekkere song met toch een dreigende ondertoon.

Op 30 de winnaar van het Eurovisiesongfestival, het vredeslied Hallelujah van Milk & Honey. Opvallend was het wel, want Israël had het jaar ervoor ook al het ESF gewonnen; ik dacht de eerste keer dat een land twee jaren achter elkaar wint. Later deed Ierland het nog een keertje over. Een simpel en aanstekelijk liedje, wel erg braaf.

Op 33 (wat een contrasten!) Prime time van The Tubes. Deze band kende ik nog niet, maar had al White punks on dope (1975) op zijn naam staan, een fantastische ongelofelijke song. Prime time is vooral fris en lekker. Op Wiki lees ik dat het album Remote control door Todd Rundgren geproduceerd is, wat achteraf wel goed hoorbaar is, in koortjes en volle productie.

Dan komen bij mij ook The Scorpions binnen, en zeer bescheiden op 39 Clout. Deze Zuid-Afrikaanse meidengroep had in 1978 een grote hit gehad met Substitute, die bij mij ook top 10 haalde. Save me is een stuk zwakker, maar scoort toch makkelijk weer een grote hit in de top 40; bij mij een stuk minder.

Ik luisterde vaak naar Veronica' s Top 40 met Lex Harding in die tijd; je had bijv. de 'Klapperrrrrr' van de week. In die tijd gebeurde het volgens mij niet dat een nieuwe single zomaar de top 10 binnen kwam stormen, maar zeker ben ik daar niet van. Ik meen dat Cheap Trick met de live-versie van I Want You To Want Me ergens rond de nr. 15 binnenkwam, maar dat weet ik ook niet meer zo.

Achteraf baalde ik overigens wel een beetj dat ik die single niet met een geel vinyl had; ik had een een gewone zwarte en toen ik ergens in mei of zo een schoolvriendinnetje deze single als cadeau kocht op haar verjaardig, kwam tot mijn verbazing dat gele schijfje uit de hoes dat ik zelf ook wel gehad had willen hebben...... .

P.S. hoe dat precies in de werk ging met die 'speciale ' persingen weet ik niet; zo heeft mijn oudste broer één of andere mooie verzamel- LP uit 1970 met oranje vinyl, die hij helaas niet kwijt wil....

Ik ben wel jaloers Ranboy, dat je kunt putten uit extra nummers, zoals The Tubes!

Ik heb in mijn eigen lijst (a.s. dinsdag) ook Clout al ontwaard, al is het dan bescheiden.

Je hebt een aantal geweldige nieuwe binnenkomers, alleen het Songfestival was dat jaar te treurig voor woorden, met Milk and Honey als drakonische winnaars.

De Nationale winnares (Xandra, zowaar met een X!) wist zelfs dat niveau niet te halen en, heel onnederlands, haar nummer Colorado zou nauwelijks in de Top 40 staan.

Een héérlijk jaar om definitief met het Songfestival te breken.....

@zorin: als je zekerheden wilt over de top 40 (wanneer wat hoe hoog heeft gestaan) of zelfs top 40's wilt bekijken: daar is uitvoerige documentatie over, inclusief het internet of losse software.

Van dat gele vinyl van Cheap trick heb dan weer nog nooit gehoord, maar het werd wel de tijd van het gekleurde vinyl. At Budokan, waar I want you to want me opstaat heeft in ieder geval bij mij nooit de status "aan te schaffen cd's" gehaald, maar daar vergis ik me misschien in.

Ja, het zal in de loop der jaren steeds meer gebeuren dat zulke niet top 40/tipparade-nummers in mijn lijst komen. Zoals je weet maak ik nog steeds wekelijks een top 40 en ik denk dat ruim 90% daarvan nooit die twee lijsten haalt...

Zo slecht vond ik Hallelujah niet hoor. En met drakonisch bedoel je dramatisch slecht? Drakonisch betekent erg streng (drakonische wetten).

Ja, je voelt me i.d.d. goed aan

Ik ruil bij deze drakonisch graag in voor dramatsich slecht!
Over het songfestival is een apart topic gewijd (hoewel het niet snel zal gaan over 1979) maar je krijgt mij er al 35 jaar mee op de kast!

Ach, wat mij betreft niet; ik vind het zelf ook niet een echt geweldige live- album, maar uit 'jeugdsentiment' heb ik 'm jaren geleden eens op CD aangeschaft, maar afspelen doe ik het eigenlijk nooit meer....(jij was destijds mischien ook al wat te "oud" voor dit 'kauwgumpop' album)

Nou, 16, dat valt nogal mee! At Budokan was een groot succes, zal ik ze nageven en I want you to want me niet echt een slecht nummer.

Maar ik weet niet of de rest van het album zo sterk is.

Wij hadden At Budokan ook in huis, en het is geen slecht album. De tweede single Surrender is achteraf nog wel beter dan de eerste single, en ook Need your love is erg sterk en verre van kauwgombalpop...

Nou ja, Kauwggumpop heb ik ook maar tussen haakjes geschreven, want dat is misschien wat negatief...en Musician, 16 is idd. nog niet volwassen; ik had jouw leeftijd niet goed berekend...

Surrender vond ik eigenlijk ook wel wat beter/mooier en I Need Your Love mag ik ook nog wel graag horen. Toch is het niet een album waarbij ik denk: wat een knaller....(de gillende Japanse meisjes geven het ook wat een "bakvis" sfeertje, maar goed; dat is mijn gevoel een beetje hierbij)

http://www.top40.nl/

Zwarte kader bovenaan.

Ok, bedankt Kaztor.

Sorry, ik ben wat later, was even mijn dinsdagavond ergens anders!

De top 30 van 14-04-2010:

01 (02) Oliver's army - Elvis Costello
02 (01) Sarah smiles - Bram Tchaikovsky
03 (06) So lonely - The Police
04 (04) Lucky number - Lene Lovich
05 (03) The wild places - Duncan Browne
06 (07) I'll supply the love - Toto
07 (09) The logical song - Supertramp
08 (05) Unbeschreiblich weiblich - Nina Hagen band
09 (10) Trash - Roxy music
10 (21) Frozen years - The Rumour
11 (08) Ain't love a bitch - Rod Stewart
12 (22) Goodnight tonight - Wings
13 (11) Can you feel the force - The Real thing
14 (13) Don't you write her off - McGuinn, Clark & Hillman
15 (24) Is there anybody there - Scoripions
16 (15) Equinoxe V - Jean Michel Jarre
17 (17) Room with a view - Deco
18 (18) Opzij - Herman van Veen
19 (12) Disco really made it - Gruppo sportivo
20 (20) A routine day - Klaatu
21 (---) I'm the toughest - Peter Tosh
22 (14) Adolescent sex - Japan
23 (16) Ruthless queen - Kayak
24 (29) Dancing shoes - Nigel Olsson
25 (28) Ik wil jou - Polle Eduard
26 (---) Fire in a trenchtown - Owen Gray
27 (19) Stir it up - Bob Marley
28 (---) Brown eyed handsome - Buddy Holly
29 (---) Something to live for - Hollies
30 (---) Save me - Clout

Een alleraardigste nummer 1, met Elvis Costello. Hij had het verdiend.

Niet met iedereen wil het lukken. Ik had vooraf meer geld gezet op McGuinn, Clark & Hillman en Jean Michel Jarre maar het lukt beiden niet om de lijst halverwege naar boven over te steken.

Wel komen er, zij het op bescheiden posities, weer wat reggae platen de top 30 binnen.

Om te beginnen met Peter Tosh. De opvolger van Don't look back, die hij samen met Mick Jagger maakte. Om de waarheid te zeggen, ik ben niet zo dol op een Mick Jagger die zingt op een reggae plaat. Nota bene vlak achter één van de meest stevige (en prachtige) Stones platen van de jaren '70, Some girls.

Wat dat betreft liever deze opvolger van Peter Tosh, I'm the toughest.

Ook Fire in a trenchtown van Owen Gray is reggae. De Jamaicaanse Gray was toen al bijna 40. Hij wordt gezien als één van de grondleggers van deze muziek, hij won op zijn 9e al een talentenjacht, speelde op zijn 12e op het podium. Tientallen platen gemaakt (nog steeds) reggae, soms ook vanuit een gospel achtige benadering.

Heeft met vele bekende artiesten samengewerkt. Bijna aan het einde van zijn veelbewogen carriére moeten we constateren, dat hij alleen ooit met Fire in a trenchtown (van de cd Dreams of Owen Gray) net de Tipparade heeft weten te halen. Slechts 5 cd's zijn er van hem op musicmeter geplaatst. Maar niemand heeft er ooit op gestemd, laat staan dat er een zinvolle bespreking is toegevoegd. Treurig, na zo'n actieve carriere (zie Wikipedia)

Zou het in 1979 20 jaar geleden zijn geweest dat Buddy Holly was verongelukt? Ik denk het, meestal is het dan tijd voor een herdenkingsuitgave. Brown eyed handsome man is prima rock & roll, van een niveau dat de meesten in de hitlijsten niet weten te bereiken. Maar ja, het nummer was toen ook al 21 jaar oud (inmiddels 52!) . Ik wilde schrijven dat het dan meestal niets meer wordt, maar later in 1979 krijgen we nog Jan & Dean, en die zouden daar wel in slagen.

Ook memorabel: Something to live for van de Hollies. De laatste plaat van deze legendarische groep die ooit nog de Nederlandse hitlijsten zou weten te halen, en dan nog niet hoger dan de tipparade. En zij kunnen echt buigen op een enorme hoeveelheid hits in Nederland.

Something to live for is op zich helemaal nog niet zo onaardig, kent zelfs een boeiend slot (en aanloop daartoe) maar laten we eerlijk zijn: als je alle nieuwe ontwikkelingen in ogenschouw neemt in 1979, de stromingen die zijn ontstaan. Dan is er toch eigenlijk geen ruimte meer voor zo'n band als de Hollies?

Ze waren sterk (héél sterk) in hun singles maar waren niet in staat tijdig om te schakelen van hitsingles naar boeiende concept LP's, zoals bijvoorbeeld is gedaan door tijd- en lotgenoten als de Moody blues en ook Manfred Mann. Ondanks onmiskenbare kwaliteiten werden de LP's van de Hollies nooit toppers, de belangstelling voor hun singles nam in de loop van de tijd steeds verder af.

Over de Zuid-Afrikaanse meidengroep Clout wil ik maar zo min mogelijk woorden vuilmaken. Het kán nog véél erger (vandaag de hele top 40 van 29 april 1978 afgeluisterd, wat je dán ook tegenkomt) maar hoewel het redelijk bekend is gebleven, de meidengroep Clout natuurlijk helemaal, is het bepaald geen gezelschap dat de muzikale bakens in 1979 ernstig heeft verzet....

Mooie lijst alweer met een prima nummer 1

Die van Bram Tchaikovsky zegt me helemaal niets; ik zal 'm eens opzoeken (het nummer dan ). Hetzelfde geldt voor de nummer 10, Frozen Years van The Rumour.

Je geeft in de kern het nut van een topic als deze goed weer: prima nummers die in de vergetelheid dreigen te raken weer een beetje opfrissen.

Zowel Bram Tchaikovsky als The Rumour hebben dat wel verdiend.

Mooie new wave-achtige top 5 zo. Reggae was in deze periode ook erg in, de Peter Tosh-singles heb ik nog en Fire in a trenchtown kan ik me ook nog wel vaag herinneren. Zelf was ik korte tijd helemaal weg van die twee singles van Inner Circle, maar dat was denk ik later in het jaar, dus die komen vast nog.

Dit lijstje geeft de wat meer progressieve kant van de top 40 van destijds aardig weer. Al is er ook ruimte voor oudgedienden als McGuinn, Clark & Hillman en Buddy Holly. Ik kan me niets herinneren van enige media-aandacht destijds, maar het zal wel vanwege zijn twintigste sterfdag zijn geweest.

Ook leuk dat je die single van The Hollies in herinnering brengt. Die waren toen natuurlijk allang passé, maar dit nummer had wel iets. De karakteristieke samenzang van de heren was gebleven, maar het waren geen hitgevoelige up-tempo nummers meer.
Something to live for vond ik ook wel speciaal: een diepe baslijn die het nummer langzaam opstuwt naar een climax, die in de instrumentale finale tot uiting komt. Maar het nummer heeft eigenlijk helemaal geen refrein, dus het verbaast me niet dat het geen hit werd. Zal 'm toch weer eens opzoeken & draaien vanavond.

Een idee dat eigenlijk zelden wordt uitgevoerd, is het maken van prachtige compilaties van een tiental cd-tracks van een band.

Geen per se Grootste Hits, gewoon een mooi album dat bestaat uit het betere werk. Van een groep als The Hollies. Die 10 studio cd's uit de jaren '70 bijvoorbeeld, ik zie er niets aantrekkelijks in om ze aan te schaffen (zie ook de mume-besprekingen) hoewel ze ongetwijfeld een x-aantal nummers herbergen die tot grote hoogte weten te stijgen.

Voeg die eens samen en wie weet wat je aanboort aan interesse van het publiek! De nummers op de verzamelalbums van de Hollies zijn inmiddels overbekend en in grote getale aan te schaffen. Maar ja, wie krijg je zo gek om zo'n idee uit te voeren....

De SQ top 15 van week 15 - 1979

1 (-) The Bombers - Get Dancin'
2 (2) Sister Sledge - He´s the Greatest Dancer (6 wk)
3 (-) Temptations - Papa Was a Rollin' Stone
4 (1) Chic - I Want Your Love (5 wk)
5 (-) George Duke - Party Down
6 (10) Herman van Veen - Opzij (2 wk)
7 (-) Graham Parker & the Rumour - Frozen Years
8 (-) Sister Sledge - We Are Family
9 (3) Bob Marley & the Wailers - Stir it Up (5 wk)
10 (4) Gruppo Sportivo - Disco Really Made It (8 wk)
11 (5) The Police - So Lonely (4 wk)
12 (12) The Jacksons - Shake Your Body (2 wk)
13 (7) The Real Thing - Can You Feel the Force (4 wk)
14 (11) Lene Lovich - Lucky Number (4 wk)
15 (6) Roxy Music - Trash (2 wk)

.. ben ik nog wel een beetje 'on terms' met de anderen met die 3 vreemd hoge binnenkomers? Het is nu wel erg disco in de top van mijn lijst. Hierbij mijn ´stemverklaring´:

Van ´niets op 1´ komt in mijn lijstje wel af en toe voor. Get Dancin was van voor mij van bovenaardse kwaliteit toen. De 12" single met zijn grote hypnotiserende breaks die bijna 10 minuten duurde was een belevenis. De bijna onpersoonlijke zang, later veel vaker te horen in de clubdisco, paste er ook heel goed bij.
Enorne teleurstelling toen ik ze later op TV zag, want dat was uitermate knullig weet ik nog. Blijft een lekkere plaat. Zonet maar weer even gedraaid.

Papa was a Rollin´ stone is natuurlijk een numer uit 1972, maar werd heruitgegeven op maxi dat jaar en ik héb dat toen wat gedraaid! Is een van de weinige platen uit mijn verzameling die echt is kapotgegaan (doormidden, bij opruimen na een feestje).

George Duke staat nergens in het hitdossier maar zijn Party Down was dan ook tune van ´Tros Disco Action´ (ik moest dat even opzoeken, geef ik toe, maar ik wist nog wel dat het érgens van was). Kennelijk bij Veronica niet goed genoeg voor de tipparade.

Ik ben gelukkig nog niet helemaal lost van de andere twee lijsten want ook bij mij zien we Frozen Years. Cheap Trick komt pas volgende week, maar zal bij mij niet veel doen. Was wel iets waar de mensen massaal plat voor gingen en terecht dat hier al de nodige aandacht aan besteed is. Echt een plaat die hoort bij 1979.

We Are Family werd in de VS een soort anthem maar voor mij duidelijk een van de mindere Edwards & Rodgers composities. Bij mij is deze 8e plek meteen ook het einde; volgende week weer omlaag. He´s the Greatest Dancer houdt stand en is ook nu nog in mijn ogen de meer vanzelfsprekende classic. Vond ook Will Smith: Getting jiggy with it

We blijven altijd 'on terms'!

Ik heb zojuist speciaal Get dancin' van de Bombers afgeluisterd en ik kan mij voorstellen dat als je een discoliefhebber was in die tijd, het inderdaad een juweeltje in z'n soort was.

Dat het helemaal geen hit zou worden in de top 40! (slechts tipparade)

Ik vind het juist geweldig, nieuwe namen te zien uit 1979, zoals de naam van George Duke! Ik zou het muziekje even moeten opzoeken, ik ben wel benieuwd. De Tros Disco action was natuurlijk geen programma dat in huize musician werd opgezet, het zal me niet veel zeggen.

Ook de heruitgave van die prachtige Temptations hit was mij niet bekend. Maar inderdaad, 1979 was natuurlijk het tijdstip om een dergelijke plaat eens mooi op 12 inch te zetten. Jammer hoe de plaat aan zijn einde is gekomen.

Ik kan er niets van zeggen, ik heb in het verleden ook wel eens singletjes gewassen, ze op de kachel gelegd en ze toen vergeten. Of platenhoesje gelijmd en de singles er direkt weer in teruggestopt waardoor... enfin, al die zaken waardoor je later gedwongen was ze 2e hands nog een keer te kopen.

Bij mij was het slordigheid maar dít is pas de echte tragiek van de platenliefhebber; je wil juist de zaak onderhouden en dát uitgerekend is de oorzaak van de beschadiging.
Persoonlijk ken ik iemand die al zijn CD´s markeerde - met een graveerstift (speelt in een tijd dat CD´s nog als min of meer onverwoestbaar golden). Nog steeds hoor ik af en toe dat -ie er weer eentje overnieuw heeft gekocht.