Ach, later levert het nog een leuke anekdote op!

Dat er is iets kapot gaat, kan gewoon niet anders, in de loop van de tijd. Gelukkig is een cd meestal wel weer te vervangen. Erger is het, dat zo'n zeldzame 12 inch versie van Pappa was a rolling stone natuurlijk niet snel meer te vinden is.

Als collega-discoliefhebber veert mijn hart op bij het zien van deze titels. Dit zijn drie heel leuke nummers, al heb ik die van George Duke pas veel later ontdekt, toen ik een verzamel-CD van de man kocht. Een nummer dat zijn titel eer aandoet: een heerlijke funky groove, en muzikaal is dit echt helemaal áf, zoals bij veel nummers van George Duke het geval is.

Van The Bombers heb ik de originele 7" single nog. De lange uitvoering heb ik veel later eens gedownload en ik ben het met je eens dat het nummer vooral gemaakt wordt door die lange percussie-breaks. Daar steekt de single-versie een beetje bleekjes bij af.
Het album (Bombers 2) staat nog altijd op mijn verlanglijstje om eens te bestellen bij Amazon.ca. De CD is Canadese import, dus daar is-ie relatief goedkoop. Nadeel is alleen dat de verzendkosten relatief hoog zijn; dan moet je echt een aantal CD's tegelijk bestellen.

Die heruitgave van Papa was a rollin' stone staat mij ook nog bij. De 12" single was toen in opkomst en EMI deed rond deze tijd hetzelfde met Shaft, Proud Mary en nog een aantal van die dance classics.
Ik houd van maxi-singles; vanwege de brede groeven hebben ze vrijwel altijd een fantastisch geluid. Ik ben wel benieuwd of deze maxi de single-versie (7 min.) of de gehele LP-versie (14 minuten) bevatte. Ik vermoed het eerste.

Het was inderdaad uit die reeks.




Ik heb even opgezocht: hij duurt 11.45 min (van het label afgelezen, jullie dachten toch niet dat ik m had weggegooid )

Ja, daar heb je echt helemaal gelijk in: een haast niet te evenaren geluidskwaliteit. Het klonk zelfs fantastisch op je eigen (nog goedkope) stereo-setje.

Ik heb geen idee hoelang de 12" rage nog heeft geduurd (tot de opkomst van de cd?) maar feitelijk is het een mooier systeem dan de cd zelf. Als vinyl was blijven bestaan, hadden 12" singles misschien nog wel overleefd tot nu aan toe, vanwege het prachtige geluid en de extra verlengde nummers.

Ik heb erg spijt dat ik destijds de 12" niet heb omarmd en ook die andere nummers die Gaucho noemde niet heb gekocht. Het zal wel een financiële reden hebben gehad, een gewoon singletje was beduidend goedkoper. Geen idee of er nu nog een levendige handel in is, in die oude 12" 's, misschien wel.

Jazeker, 12 inch singles hebben het nog heel lang uitgehouden. Ik heb het op een gegeven moment niet meer zo gevolgd, want in tegenstelling tot funk en disco heb ik helemaal niks met house en trance e.d. Maar 12 inch singles werden in de dance scene nog lange tijd gebruikt (volgens mij tot diep in de jaren negentig), ook nadat de CD het vinyl allang verdrongen had.

Ik heb altijd gevonden dat de 12 inch single de beste geluidskwaliteit biedt van alle vinyl-varianten die er zijn. Dat blijkt zelfs nu nog, want veel muziek die anno nú op LP wordt uitgegeven, wordt soms verspreid over twee platen, ook als de muziek qua speelduur op één album geperst kan worden. Je krijgt dan plaatkanten van tienà 15 minuten, met bredere groeven. Sterker nog: sommige vinylpuristen (ik behoor daar overigens niet toe) zweren erbij dat je albums het beste op 45 toeren kunt persen en afspelen; en dat gebeurt soms ook, vooral met re-issues van oude albums.

En dat we die dingen vroeger niet massaal kochten, had inderdaad alles te maken met de beperkingen van je portemonnee: ze waren voor een gemiddelde tiener gewoon te duur (tien tot vijftien gulden per stuk) om er veel van aan te schaffen.
Ik trakteerde me er heel af en toe op, als ik eens wat ruimer bij kas zat. Uit 1979 herinner ik me in elk geval dat ik de 12" van I was made for loving you van Kiss heb gekocht. Die duurde bijna acht minuten. En een persing op rood vinyl van Hof Stuff van Donna Summer. Die heb ik allebei nog steeds.

Ik heb inmiddels een behoorlijke collectie, maar het meeste ervan heb ik jaren later gekocht. Zeker in de tijd dat iedereen zijn vinyl wegdeed, kon je ze voor een habbekrats aanschaffen.

Ik heb er inderdaad toch wel een paar, o.a. van Mike Oldfield, Moonlight shadow en To France.

You're the inspiration van Chicago, That's all van Genesis (met prachtige lange live versie van Firth of fifth). IGY (Donald Fagen) en Blue light (David Gilmour)

Misschien een stuk of 20. Maar allemaal met een prima geluid. Je ziet, ook rock-artiesten lieten zich niet onbetuigd!

Ik zou nog 2 nummers uit Musicians Top 10 opzoeken en dus bij deze:

Sarah Smiles; leuk, al ben ik meer een 'fan' van de coupletten. Lekker up-tempo. Ik had het waarschijnlijk in die tijd vast op mijn cassettebandje opgenomen, maar ik denk dat het een tip is geweest of iig niet een hoge hitnoring in de Top 40, maar misschien heb ik het mis.

Frozen years houd ik wat minder van, maar iedereen zijn smaak uiteraard. Ook gezien mijn leeftijd/smaak zou ik het niet opgenomen hebben destijds. Wel leuk om eens te horen, absoluut.

Bij mijn voorbereidingen (en afluisteren) zie (hoor!) ik inmiddels ook Giorgio Moroder naderen met The Chase!

Dat jullie die nog niet hebben genoemd!

Ik was dan wel niet zo heel erg in de disco, maar hier moet het hart van menig liefhebber toch sneller van gaan slaan!

Hij is natuurlijk bekend van zijn werk voor/met Donna Summer maar hier een niet te versmaden solo-werkje met alle bekende ingrediënten en dan nog een stuk beter uitgevoerd!

Ah......interessant; titel zegt me niks (was ook nog maar net droog achter de oren ), maar ik zal 'm even "goo(g)chelen"....

@sq: gave maxi-single....

Bij mij komt die nog wel binnen. Maar op dit moment staat hij in 1979 nog niet eens in de tipparade, dus nog even geduld!

TOP 40 VAN ROB nr 147, 18-4-1979
dw vw aw
1 1 9 I will survive - Gloria Gaynor
2 3 4 The logical song - Supertramp
3 2 8 Wild places - Duncan Browne
4 11 2 I want you to want me - Cheap Trick
5 4 4 Equinoxe - Jean Michel Jarre
6 10 3 You angel you - Manfred Mann's Earth Band
7 7 4 Room with a view - Deco
8 5 7 Lucky number - Lena Lovich
9 8 7 Sarah smiles - Bram Tchaikovsky
10 9 5 You are my everything - Anita Meyer
11 6 6 Trash - Roxy Music
12 27 2 Frozen years - The Rumour
13 17 4 A routine day - Klaatu
14 23 3 Goodnight tonight - The Wings
15 18 4 So lonely - The Police
16 12 6 Dancing fool - Frank Zappa
17 16 5 Don't you write her off - McGuin, Clark & Hillman
18 -- 1 What a fool believes - The Doobie Brothers
19 19 4 Opzij - Herman van Veen
20 15 5 I'll supply the love - Toto
21 25 3 Stir it up - Bob Marley & the Wailers
22 26 3 Here comes the night - The Beach Boys
23 30 2 Hallelujah - Milk & Honey
24 33 2 Prime time - The Tubes
25 14 7 I want your love - Chic
26 13 9 The runner - The Three Degrees
27 34 2 Is there anybody there - The Scorpions
28 -- 1 Su cancion - Betty Missiego
29 20 5 Can you feel the force - The Real Thing
30 -- 1 Is she really going out? - Joe Jackson
31 32 3 Hendrik Haverkamp - Normaal
32 -- 1 This is hot - Pamela Stanley
33 39 2 Save me - Clout
34 21 8 Disco really made it - Gruppo Sportivo
35 22 9 Shake your body - The Jacksons
36 31 6 Hop skip and jump - Chalawa
37 -- 1 La dolce vita - The Sparks
38 24 11 Fire - The Pointer Sisters
39 29 10 Heart of glass - Blondie
40 28 13 Chiquitita - Abba

Het blijft een lijst met snelle ontwikkelingen. Equinox ging van 33 naar 5 naar 4 en zakt nu alweer naar 5. Room with a view van 17 naar 7 en blijft nu al staan. Anita Meyer van 15 naar 9 en nu naar 10. Mijn lijst heeft (gewoonlijk) de dynamiek van de top 40, en 1979 was ongetwijfeld de wildste tijd ooit. De laatste 10 jaren is mijn top 40, bij gebrek aan veel goede songs, juist een stuk statischer geworden.

Al die zakkers in de top 10 komen feitelijk door Cheap Trick, die van 11 naar 4 schiet. Gloria Gaynor is gewaarschuwd!

De hoogste nieuwe op 18: The Doobie Brothers. What a fool believes? kan iemand zich afvragen. Dat was toch een hit uit 1986? Inderdaad, in de herkansing pas een hit. Maar hij werd in 1979 toch al goed gedraaid, al haalde hij de tipparade niet, vreemd genoeg. Want het is nog steeds een ijzersterk nummer!

Op 28 Betty Missiego met Su cancion. Ik was hem totaal vergeten, dus even beluisteren: een vrolijk liedje dat voor Spanje meedeed aan het Eurovisie Songfestival (maar Hallelujah won natuurlijk). Leuk om nog een keer terug te horen.

Op 30 Joe Jackson. Dit kwam van zijn debuutalbum, een nieuwe new wave-held. Een erg beeldende song. Dit is overigens natuurlijk de oorspronkelijke versie, niet de latere a capella-liveversie die een veel grotere hit zou worden.

Op 32 een typische 1979 discosong van Pamela Stanley. Nog steeds niet slecht (maar wel een beetje gedateerd).

Tenslotte komen The Sparks op 37 binnen met hun disco-uitstapje. Natuurlijk wel met typische Sparks-behandeling, dus volgeproduceerd en hoge mannenkoortjes .

Tenslotte verdient Abba een compliment, dat in deze hectische tijden toch 13 weken heeft volgemaakt met Chiquitita.

En Gloria Gaynor hard op weg naar de nummer 1 positie voor 1979!

Erg goed, die toevoegingen van de Doobie brothers en Sparks. Die singles kon je ook gewoon kopen in die tijd dus waarom ook niet. Dat ze de Tipparade niet haalden heeft alles met de tijdgeest te maken en de voorkeur van de samenstellers van die lijst.

Misschien moeten we Joe Jackson er uit lichten om nader onder de loep te houden. Prachtig debuut toch?

Gloria Gaynor? Nee, die wordt het niet. Al weet ik nog niet welke wel...

Ja, een sterk debuut. Maar persoonlijk heb ik niet zo veel extra over Joe Jackson te melden, dus ga je gang .

Joe Jackson ging toen volledig langs me heen; sterker, ik herinner me het nummer niet eens van toen, maar pas na dat hij in "82 met Night And Day kwam heb ik later zijn eerste albums leren kennen, waaronder Look Sharp.

Ik ben er zelf niet echt een liefhebber van, maar het was/is zeker een fris en goed debuut. Zelf heb ik een handvol nummers van dit debuutalbum ergens op een gebrand schijfje staan.......maar waar?

Doe je best, want Look sharp is een prima album (zie aldaar op musicmeter) en Is she really going out with him een ware klassieker, misschien wel één van de grootste uit de New Wave scene.

Maar ik kom er dinsdagavond dan nog op terug vanwege

Toch even opgezocht die Betty Missiego (genoemd door Ranboy), daar had ik nu nooit iets bij kunnen verzinnen. Nu wel bekeken. Niet heel bijzonder, maar voor songfestival toch best redelijk. De komst van kindertjes erbij halverwege het nummer had misschien niet gehoeven .

Dan de opmerking van musician over Giorgio´s Chase: Hoe terecht! Maar die heb ik niet in mijn lijst en dat is omdat ik die kennelijk niet heb opgepikt als single in 1979. Ik heb het nummer gekocht in 1981 als onderdeel van de soundtrack Giorgio Moroder - Midnight Express (1978) . Op meerdere plekken op ons mooie forum is in ruime bewoordigen terug te lezen dat ik het nummer behoorlijk goed vind, maar dus dit jaar geen top 15 notering te verwachten bij mij.

Hier de nieuwe lijst.


De SQ top 15 van week 16 - 1979

1 (1) The Bombers - Get Dancin' (2 wk)
2 (2) Sister Sledge - He´s the Greatest Dancer (7 wk)
3 (-) Level - Nanana Heyhey
4 (3) Temptations - Papa Was a Rollin' Stone (2 wk)
5 (5) George Duke - Party Down (2 wk)
6 (4) Chic - I Want Your Love (6 wk)
7 (-) Pointer Sisters - Happiness
8 (-) Cheap Trick - I Want You To Want Me
9 (7) Graham Parker & the Rumour - Frozen Years (2 wk)
10 (6) Herman van Veen - Opzij (3 wk)
11 (-) Players Association - Turn the Music Up
12 (9) Bob Marley & the Wailers - Stir it Up (6 wk)
13 (11) The Police - So Lonely (5 wk)
14 (8) Sister Sledge - We Are Family (2 wk)
15 (13) The Real Thing - Can You Feel the Force (5 wk)

Dat zijn van die zaken die je liever vergeet: zo´n plaatje als dat van Level. Onder-de-bank-krultenenmuziek. Maar indertijd vond ik het gewoon erg leuk dat ook dit voetballied ´verdiscoot´ werd. Supporters van zowel Ajax als Feyenoord zaten in het achtergrondkoor.

Pointer Sisters´ tweede single van het album vond ik destijds veel beter dan de succesvolle voorganger Fire. En dat vind ik nu nog van deze ´ Toussaint vs Springsteen´.

Jammer, dat de Temptations (nog) niet doorstegen naar 1!

Wie hitparades volgt, weet dat nummers als dat van Level van alle tijden en eenmalig is; een grappige momentopname en het heeft ook altijd zijn (jonge) aanhangers gevonden. Dus zo heel erg gek is het natuurlijk niet.

Er zit een mooie oprechtheid in je lijst met hang naar veel (mooi) nieuw discowerk. Je rekent ook genadeloos af: ook na twee weken kun je er al meer dan genoeg van hebben!

Ik heb even die Disco stamper van Giorgo Moroder gehoord; wel een 'vette' dansplaat lijkt me......put on your dancing shoes and....move it !!

De top 30 van 21 april 1979:

01 (01) Oliver's army - Elvis Costello
02 (03) So lonely - The Police
03 (02) Sarah smiles - Bram Tchaikovsky
04 (06) I'll supply the love - Toto
05 (04) Lucky number - Lene Lovich
06 (07) The Logical song - Supertramp
07 (10) Frozen love - The Rumour
08 (05) The Wild places - Duncan Browne
09 (09) Trash - Roxy music
10 (12) Goodnight tonight - Wings
11 (---) Is she really going out with him - Joe Jackson
12 (08) Unbeschreiblich weiblich - Nina Hagen
13 (15) Is there anybody there - Scorpions
14 (21) I'm the toughest - Peter Tosh
15 (11) Ain't love a bitch - Rod Stewart
16 (18) Opzij - Herman van Veen
17 (17) A room with a view - Deco
18 (14) Don't you write her off - McGuinn, Clark & Hillman
19 (13) Can you feel the force - Real thing
20 (29) Something to live for - Hollies
21 (28) Brown eyed handsome man - Buddy Holly
22 (26) Fire in a Trenchtown - Owen Gray
23 (---) I want you to want me - Cheap trick
24 (25) Ik wil jou - Polle Eduard
25 (---) Unknown destination - Massada
26 (20) A routine day - Klaatu
27 (16) Equinox V - Jean Michel Jarre
28 (24) Dancing shoes - Nigel Olsson
29 (19) Disco really made it - Gruppo sportivo
30 (30) Save me - Clout

Heel erg veel New wave, er werd ook veel van uitgebracht in 1979, uiteraard.

Ik heb alles uitvoerig nog weer eens beluisterd en beoordeeld maar: is het eigenlijk inmiddels niet gewoon (prima) rockmuziek te noemen?

In 1979 ging er een hele huivering door de groep 'oude rock liefhebbers' en werden bands als The Police, Elvis Costello en Nina Hagen als 'bedreigend' ervaren. Er werd heel anders tegen aan gekeken, nu zie ik het als goede rockmuziek, een leuke variant, in sommige gevallen zelfs enigszins braaf.

Joe Jackson werd in één klap wereldberoemd met Is she really going out with him (jaren later ook nog eens als live a capella nummer) en de bijbehorende cd Look sharp. De Engelsman vistte daarmee direct in hetzelfde water als zijn landgenoot Elvis Costello, hij was iets agressiever, alleen was laatstgenoemde hem met de cd My aim is true twee jaar voor.

Toch zijn beide heren echte new wave classics en hebben ze, zeker in hun beginperiode, geweldige baanbrekende cd's uitgebracht met buitengewoon prachtige nummers. Helaas werden uitgebrachte singles maar zelden een hit, alleen nu, april 1979, weten er heel wat new wave artiesten tegelijkertijd successen te scoren.

Over Cheap trick is al heel wat geschreven. Toch bizar dat een eerste live cd leidt tot een eerste succes, ook op het gebied van singles. I want you to want me is geen new wave maar wel een apart nummer, niet in de laatste plaats door de gillende fans At Budokan. Een unicum is het niet, Peter Frampton had het live-staaltje eerder uitgehaald met Show me the way en de cd Frampton comes alive.

Massada wil ik wel een aparte vermelding geven, als één van mijn favoriete Nederlandse bands aller tijden. De muziek die zij maakten (gold ook voor Unknown destination) was Latin in het hoekje van Santana (het ontbeerde wel zijn gitaar) maar was vaak van ongekende schoonheid, mooie composities, met liefde gemaakt.

Ze waren in 1978 voor het eerst doorgedrongen met Latin dance. Ze hebben zelfs nummer één hits gehad met Arumbai en Sajang é, waar voor mij helaas een te softe kant van de band wordt gepresenteerd. Maar voor liefhebbers van Latin kan ik cd's uit die tijd (Astagana, Pukul Tifa, Pusaka) van harte aanbevelen.

Wat te denken ten slotte van een greep uit het april-lijstje van 1979 van platen die géén hit werden:

- Bat out of hell - Meatloaf
- Parisienne Walkways - Gary Moore
- Guilty - Mike Oldfield
- One chain - Santana
- Silly thing - Sex pistols
- Renegade - Styx
- Frederick - Patti Smith

Een bescheiden aantal van 3 binnenkomers, maar wel heel sterke!

Terecht natuurlijk dat je opmerkt dat de new wave in 1979 ook (voorzichtig) commercieel begon door te breken.

Massada is zeker ook een van mijn favoriete Nederlandse bands in die tijd, en komt zeker nog binnen in mijn top 40 . Veel swingerder kom je het in NL niet tegen!

Musician´s vergelijking van Cheap Trick met Peter Frampton is natuurlijk terecht. Maar net als ik had je wel meer mensen die wél voor Frampton en niét voor Cheap Trick gingen. Massada stond wel voor kwaliteit, ook live, maar mij raakte het nooit helemaal. Het bleef me toch wat Nederlands.

Is Frederick een april(niet)hit? Enige verbazing hier. Wel; bij mij komt-ie nog! Frederick is zo'n nummer dat ik in allertijdenlijstjes van mooiste nummers wel eens noem. En te leuk om niet te noemen: dit jaar ga ik haar live bekijken (Roskilde, juli).

Dáár ben ik buitengewoon jaloers op, want Patti staat zeer hoog op mijn lijstje om nog eens live te zien.

Ik hoop dan overigens niet, dat ze je vergast op 2 uur gedichten (zie elders op musicmeter) maar inderdaad komt met het geweldige Frederick, Dancing barefoot en Because the night. Trouwens, ook de laatste 15 jaar maakt ze nog steeds voortreffelijke muziek.

Een aantal van mijn (hitparade onbekende) nummers over april 1979 zijn overigens gevoed door mijn Engels/Amerikaanse encyclopedie met alle uitgebrachte (rock-)nummers in de VS en Engeland. Meestal is dat redelijk gelijk aan Nederland, maar het kan zo maar zijn dat Frederick inderdaad later is uitgebracht in Nederland.

Over Nederland (en België) kennen we bij mijn weten dit soort discografieën helaas niet, zodat je nooit weet (als je een nieuwe single kocht die niet in de tipparade of top 40 terecht kwam) wanneer het nummer precies is uitgekomen. Dan geef ik het maar de datum van uitbrengen bij onze Westerburen.

Frampton versus Cheap trick. Ik begrijp wat je bedoeld. Peter Frampton werd meer als een volwassen rockartiest gezien (met ook een wat onbekend gebleven verleden, Humble Pie), Cheap trick werd minder serieus genomen, want namen zelf ook alles met een tikkeltje zout. Rock met een big smile.

Per saldo vermoed ik ook dat Frampton comes alive wereldwijd beter is verkocht dan At Budokan en ook betere recensies heeft gekregen. Maar ook Frampton heeft nooit de status gekregen van een rechtgeaarde rock artiest. Maar ja, wat is dat dan ook weer precies?

TOP 40 VAN ROB nr 148, 25-4-1979
dw vw aw
1 4 3 I want you to want me - Cheap Trick
2 1 10 I will survive - Gloria Gaynor
3 3 9 Wild places - Duncan Browne
4 2 5 The logical song - Supertramp
5 14 4 Goodnight tonight - The Wings
6 6 4 You angel you - Manfred Mann's Earth Band
7 12 3 Frozen years - The Rumour
8 5 5 Equinox - Jean Michel Jarre
9 7 5 Room with a view - Deco
10 13 5 A routine day - Klaatu
11 18 2 What a fool believes - The Doobie Brothers
12 11 7 Trash - Roxy Music
13 15 5 So lonely - The Police
14 8 8 Lucky number - Lena Lovich
15 23 3 Hallelujah - Milk & Honey
16 9 8 Sarah smiles - Bram Tchaikovsky
17 21 4 Stir it up - Bob Marley & the Wailers
18 24 3 Prime time - The Tubes
19 22 4 Here comes the night - The Beach Boys
20 30 2 Is she really going out? - Joe Jackson
21 10 6 You are my everything - Anita Meyer
22 -- 1 No mercy - The Tubes
23 16 7 Dancing fool - Frank Zappa
24 -- 1 Music machine - Inner Circle
25 19 5 Opzij - Herman van Veen
26 28 2 Su cancion - Betty Missiego
27 32 2 This is hot - Pamela Stanley
28 -- 1 Turn the music up - Players Association
29 27 3 Is there anybody there - The Scorpions
30 37 2 La dolce vita - The Sparks
31 17 6 Don't you write her off - McGuin, Clark & Hillman
32 -- 1 Spank - Jimmy 'Bo' Horne
33 31 4 Hendrik Haverkamp - Normaal
34 33 3 Save me - Clout
35 20 6 I'll supply the love - Toto
36 -- 1 Dance away - Roxy Music
37 25 8 I want your love - Chic
38 26 10 The runner - The Three Degrees
39 29 6 Can you feel the force - The Real Thing
40 -- 5 Oliver's army - Elvis Costello & the Attractions

Zoals verwacht, bezet Cheap Trick al in zijn derde week de eerste plaats. De vraag is nu, hoe snel deze rage is uitgeraasd.

Goodnight tonight krijgt de superstip door in zijn vierde week van 14 naar 5 te stijgen.

Deze week zes binnenkomers, waarvan de eerste zeer opvalt:: opnieuw The Tubes. Met Prime Time gaan ze in de derde week van 24 naar 18, met No mercy komen ze op 22 als hoogste binnen. Hoe dat zit met het singlebeleid van toen weet ik niet zeker; volgens Wiki is Prime time wel een single geweest, No mercy niet. Kennelijk werd hij op Hilversum 3 wel gedraaid, ik vermoed bij de VARA, misschien door een enkele enthousiaste DJ, en pikte ik hem direct op. Want dit is een fantastische song! Helaas kan ik hem op Youtube niet vinden, dus blijft het een wat mythische song. Toch ken ik hem nog vrij goed, zou hem nog zo kunnen (mee)zingen.

Op 24 een reggaesong, van Inner Circle, de band die veel later het vreselijke Sweat (a la la long) zou maken. Net als UB40 begon deze band als kwalitatieve en vernieuwende reggaeband en eindigde als onbenullige hitmuziekfabriek. Luister dus zonder vooroordeel naar Music machine!

Op 28 en 32 wat discohitjes waar ik weinig over te melden heb. Op 36 alweer de volgende single van Roxy Music, dat natuurlijk ook op hun album Manifesto staat, maar dat volledig door de discomixer is gegooid, waardoor hij behoorlijk anders klinkt. En waardoor dit onverwacht een grote top 40-hit zou worden, de grootste hit tot dusverre, en later alleen overtroffen door Avalon.

Op 40 gebeuren heel aparte dingen. Ten eerste zet ik (praktisch) nooit nieuwe songs op 40 (in navolging van de Veronica top 40-gewoonte), en deze dus wel. Ten tweede was deze song pas net uit mijn top 40 verdwenen, en komt dus voor de tweede keer binnen. Kennelijk vond ik dat hij nog te weinig had gedaan, en verdiende hij een tweede kans.

Wat ik in ieder geval voor je weet, is dat No mercy staat op de cd Remote control van The Tubes, die uitkwam in mei 1979. Mocht je het nummer nog eens zoeken, dan moet je waarschijnlijk gaan voor de hele cd.

Helemaal eens inzake Inner circle!
Dinsdag komt Music machine ook in mijn top 30 binnen. Maar reggae van hoogstaande kwaliteit (nu nog wel, in 1979)!

Roxy music in de disco mixer: het klopt helemaal wat je schrijft maar het brengt wel enig leed bij de liefhebbers van de eerste 4 jaar Roxy music. Het idee!

Maar ja, ik zal toegeven dat dit soort nummers voor Roxy music in ieder geval de hitlijsten haalde, goede (vervolg-)resultaten betekende voor de cd Manifesto en het in ieder geval ook de kassa liet rinkelen bij Ferry e.a.

Zij kregen hierdoor ook het idee het goed te hebben gedaan bij 'het grote publiek', waar de kritische muziekpers waarschijnlijk weinig heel zal hebben gelaten van de plaat.

Je bent lekker vlug met Dance away, omdat je dit soort nummers al veel eerder ontwaarde op de radio (zie The Tubes) en er ook gelijk rekening mee wilde houden in je lijst.

Zo heb je ook al 7 weken Frank Zappa, terwijl de plaat pas op 5 mei (waarschijnlijk na lang aandringen!) in de tipparade zou verschijnen!

Dat Dancing fool zo lang 'bubbling under' was, wist ik niet. Maar het is inderdaad een niet erg hitparade-geschikte artiest, dus vandaar misschien dat het erg lang duurde dat hij de tipparade haalde. Misschien was het daardoor wel te laat om nog een hit te worden...

Dat zou heel goed kunnen, gelukkig heb jij de plaat nog een plaatsje gegund waardoor eeuwigheidswaarde in ieder geval is bereikt!

Dat is toch te veel eer, musician

De top 30 van 28 april 1979:

01 (02) So lonely - The Police
02 (01) Oliver's army - Elvis Costello
03 (04) I'll supply the love - Toto
04 (11) Is she really going out with him - Joe Jackson
05 (03) Sarah smiles - Bram Tchaikovsky
06 (06) The logical song - Supertramp
07 (07) Frozen years - The Rumour
08 (23) I want you to want me - Cheap trick
09 (05) Lucky number - Lene Lovich
10 (10) Goodnight tonight - Wings
11 (13) Is there anybody there - Scorpions
12 (14) I'm the toughest - Peter Tosh
13 (09) Trash - Roxy music
14 (08) The wild places - Duncan Browne
15 (20) Something to live for - Hollies
16 (25) Unknown destination - Massada
17 (16) Opzij - Herman van Veen
18 (12) Unbeschreiblich weiblich - Nina Hagen
19 (17) Room with a view - Deco
20 (21) Brown eyed handsome man - Buddy Holly
21 (---) Music machine - Inner circle
22 (22) Fire in a trenchtown - Owen Gray
23 (24) Ik wil jou - Polle Eduard
24 (---) The Chase - Giorgio Moroder
25 (---) Love you inside out - Bee gees
26 (---) Kingston Kingston - Lou & the Hollywood bananas
27 (---) When you're in love - Dr. Hook
28 (18) Don't you write her off - McGuinn, Clark & Hillman
29 (15) Ain't love a bitch - Rod Stewart
30 (---) Happiness - Pointer sisters

Wat een noteringen, voor dat I want you to want me van Cheap trick! Hoog gehalte aan puber en adolescente testosteron! Maar eerlijk is eerlijk, ik vind het nog steeds niet slecht, ook al staat het niet dagelijks op.

Ik las ergens op musicmeter dat velen er blij mee waren dat de Duitse Scorpions eindelijk het bejaardenhuis ingingen............ En dat terwijl ze in 1979 toch nog zo leuk debuteerden met Is there anybody there en redelijk omhoog blijven gaan in de lijst. Van mij hoeft er niemand met pensioen.

Over de reggae van Inner circle is al wat geschreven. Net als UB40 begon Inner circle als een opstandige, maatschappijkritische reggae band maar werd later naar bloedcommerciële muziek-variaties uitgeweken, om in ieder geval leuk in het dagelijkse onderhoud te kunnen voorzien. De band bestaat overigens nog steeds, in 2009 is nog een nieuw album uitgebracht. Music machine werd in Engeland (merkwaardig genoeg) geen hit.

Ook leuk: de vrolijke reggae-achtige deunen van de Belgische (ééndagsvlieg?, ik word graag door Belgische mume-ers gecorrigeerd) Lou & the Hollywood bananas. Zomers niemandalletje maar wel aardig op een terrasje met een biertje.

De disco binnenkomers zijn van Giorgio Moroder (The Chase) en zijn zeer herkenbare en ook succesvolle stijl van produceren. Als dit nummer op zou staan op de radio weet je direkt: Giorgio Moroder, zelfs zonder vocalen. Ik vond From here to eternity uit 1977 ook alleraardigst, misschien zelfs iets beter.

Ook de Bee gees lieten weer van zich horen. Maar Love you inside out laat zien, dat zélfs de Bee gees inmiddels wel wat "sleets" beginnen te worden in verkopen. Toen wisten we het nog niet, maar de Bee gees zouden vanaf heden steeds minder succesvolle singles gaan maken. Ik vond Love you inside out nog alleraardigst
maar we hadden het collectief waarschijnlijk wel een beetje met ze gehad.

Happiness van de Pointer sisters is een vrolijke, stevige tegenhanger van voorganger Fire maar zou uiteindelijk toch duidelijk minder scoren. Dat kon ook haast niet anders, in dit vergelijk. Uiteindelijk zou de plaat trouwens toch nog halverwege de top 100 van het jaar eindigen, geredeneerd vanuit de Nederlandse Top 40.

Er komt nog één andere kraker binnen: When you're in love van Dr. Hook. Cijfermatig zijn beste nummer in Nederland ooit. Hij zou met zijn softe rock regelmatig pieken, met enorme tussenliggende periodes: Sylvia's mother (1972), A little bit more (1976), When you're in love (1979) en Baby makes her blue jeans talk (1982); daarna was het volledig over.

Als ik het me goed herinner kwam die "uit het niets" op nummer 2 in de tipparade. Ik schreef daar bij het album Sheik Yerbouti het volgende over:



Nu die datum van 5 mei genoemd wordt weet ik me ook nog te herinneren dat die Disco-show op Koninginnedag is geweest!